 رسـم عاشـقــی

نویسنده : بانوی شرقـی

کاربر انجمن نود و هشتیا

نوع کتاب : آیفون - آندروید  - تبلت  =  EPUB

ساخت کتاب :فرید سقراطی

تهیه و ساخت در وبلاگ:

http://goldjar.blogfa.com

خلاصه رمان:

مهسا در مهمونی دوستش با امیر آشنا میشه.. آشنایی که با شیطنت و کل کل شروع و به عشق منتهی میشه.. وقتی که همه چیز عالی پیش میره امیر راجع به گذشته اش توضیح میده و مهسا باید تصمیم بگیره ؟! از طرفیم پدر مهسا مخالف سرسخته این ازدواجه و ترجیح میده که دخترش با خانواده ی دوستش وصلت کنند! اما….

رسـم عاشـقــی

امروز که از در مدرسه به همراه بچه ها بیرون میومدم توی فکر رفته بودم دلم میخواست الان که میرسیدم خونه مامان وبابا هم باشن اما این فقط یه ارزوِ، چون که باز مسافرت های کاری مامان و بابا شروع شده همیشه حسرت یه روز خونه موندنشون تو دلم مونده فردا جمعس همه این روزو با خانواده جمعن اونوقت ما باید تنها باشیم، تو فکر بودنم باعث شده بود که صدای بچه ها هم در بیاد، بهار وشادی از این رفتار من متعجب شده بودن اخه دختری که تا دیروز مدرسه رو میذاشت رو سرش (که واقعا هم اینطوریه معلما از دست من در امان نیستن اخه یا دارم سر کلاس حرف میزنم یا شیطونی میکنم)، چی شده که الان رفته تو فکر بالاخره طبق معمول شادی نتونست خودشو نگه داره و پرسید: مسی جونم چی شده؟

من که تا اون لحظه تو فکر بودم پرسیدم: چی چی شده؟

بهار جای شادی گفت :چرا تو فکری؟

گفتم: هیچی

شادی با حالت بچه های تخس گفت: هیچی نمیتونه یه ادمو ببره تو فکر یالا بگو ببینم

میدونستم این دو تا تا نفهمن چی شده دست از سرم برنمیدارن واسه همین گفتم: مامانم وبابام باز رفتن سفر اینه که باز من تنها شدمو دلم گرفته

شادی زد زیر خنده و گفت: اخی کوچولو دلت مامانتو میخواد

اخم کردم و گفتم: شادی منو مسخره نکن تو که هروز مامانتو میبینی چه دردته حسرت یه بار درست حسابی دیدنشون تو دلم مونده

شادی که تا اون لحظه میخندید یه دفعه جدی شد وگفت: مسخره نکردم اما تو هم خودتو لوس کردی، منم گفتم چی شده زود باش ببینم دختره ی خرس گنده یالا من همون مهسایی رو میخوام که یه مدرسه از دستش در امان نیستن کسی که واسه ی مسائل الکی ناراحت نمیشه نه اینیکه الکی غمبرک زده یکی ندونه فکر میکنه شوهرت خونه منتظره بچه هاتم رو گازن

بهار هم گفت: مسی تو باید به این مسافرتا عادت داشته باشی نه؟

گفتم: میدونم اما نمیدونم چرا امروز بی جهت دلم گرفته شاید این حرفی که زدم فقط یه بهانه باشه واسه ی این دلتنگی یه دلیل که باهاش بتونم خودمو گول بزنم

((من و شادی وبهار هرسه تامون پیش بودیم هر سه تا انسانی میخوندیم دوست شدن ماها داستان داشت ما با هم سر یه دعوا دوست شده بودیم سال دوم راهنمایی بودیم یادمه سر نشستن تو یه میز دعوامون شد من با شادی وبهار کلاس رو رو سرمون گذاشته بودیم انقدر صداهامون بلند بود که تا طبقه ی پایین میرسید من که کشته مرده ی دعوا بودم اونا بدتر از من دستام رو انداخته بودم کنار کمرم وجیغ وداد میکردم یه دفعه صدای ناظم اومد که فریاد زد: اینجا چه خبره؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ چشمای هر سه تامون گرد شد اخه ناظممون سگی بود که لنگه نداشت هر سه تامون رفتیم دفتر خدا میدونست نزدیک بود مارو اخراج کنن که اونم زیر سر این ناظم مارمولکمون بود اما انقدر گریه کردیم که راضی شدن و شرط گذاشتن همونجا اشتی کنیم و هیچوقت دیگه با هم قهر نشیم یعنی اگه از ما خبر برسه که باز با هم مشکل داریم رسما اخراجیم اولش اشتی ما مصلحتی بود اما رفته رفته به دوستی تبدیل و تا همین الان ادامه داشت))

به اینجای حرفم که رسیدم به سرخیابون رسیدیم و من باید از اونا جدا میشدم یعنی من باید سوار ماشین میشدم تا به خونه میرسیدم با بچه ها خداحافظی کردم و ایستادم تا یه تاکسی بگیرم خوشبختانه یه تاکسی سریع ایستاد کمی خم شدم تا مسیرمو بگم به راننده گفتم: مستقیم؟

راننده گفت: بیا بالا ابجی

و من هم سریع در صندلی عقب ماشین نشستم.در مدتی که توی ماشین بودم به این فکر افتادم که بعد از ظهر یه سر به خاله گیتا بزنم

((من در کل دو تا خاله دارم که از خاله گیتا بیشتر خوشم میاد خاله گیتا دو ساله ازدواج کرده ویه پسر داره اسمش ارتاس، اخه خاله بزرگم یعنی خاله گیتی اصلا ادم جالبی نیست ادم خیلی مغروریه دو تا بچه داره به اسمهای امید و ارام که هر دوتاشون بچه های خیلی خوبین شوهر خاله ی من چند سال پیش فوت کرده اخلاق این دوتا هم به اون رفته ارام همسن منه به ماهان هم علاقه داره اینو فقط من میدونم چون بچمون خجالتیه، وامید چهار سال از من بزرگترِ، امید وعین ماهان داداشم دوست دارم ماهان و امید همسنن اونا با هم یه جا درس میخونن رشته ی حسابداری یه دایی دارم که اصفهانه چون به اونجا علاقه داره اسمش کاوه اس 30 سالشه مجرده اما خانواده ی پدری یه عمو دارم که 3تا پسر داره دوتا شون عروسی کردن و فرانسه زندگی میکنن یکیشون هم همسن منه اسمشم رضاس کلا ما با این عموم رفت وامد نداریم عمه هم ندارم ))

توی افکار خودم بودم که حرکت بد راننده باعث شد تکون شدیدی بخورم نزدیک بود تصادف کنیم نتونستم خودمو کنترل کنم و به جلو پرت شدم راننده کلشو از شیشه کرد بیرون و داد زد: هوی یارو تو که نمی تونی ماشین برونی برو الاغ سواری کن

و بعد حرکت کرد با یه نگاه سطحی فهمیدم نزدیک خونه ام این اقا هم که فکر نمیکنه خودش بد رانندگی کرده، ای بابا من جونم رو دوست دارم، بنابراین به راننده گفتم: نگه دار

کرایه رو دادم و پیاده شدم و با کمی پیاده روی به خونه رسیدم

*****

با کلید در خونه رو باز کردم باید از حیاط رد میشدم تا برسم به ساختمون یه نگاهی به حیاط انداختم واقعا زیبا بود مامان عاشق این حیاط بود موقع خرید خونه بیشتر از هرجایی عاشق اینجا شده بود مخصوصا اینکه خودش اونو گل کاری کرده کرده بود تمام باغچه ی خونه رو پر کرده بود از گل های شب بو و گل هایی که من اسمشونو نمیدونستم، شب های تابستون وقتی دلم میگرفت میومدم وسط گل ها تو باغچه مینشستم و کلی غرق در لذت میشدم به سمت ساختمون راه افتادم و رفتم داخل خونه با نگاهی فهمیدم که ماهان نیومده به سمت طبقه ی بالا رفتم

(( اون خونه دو طبقه داشت طبقه ی اول جز اتاق مهمان واشپزخونه وسرویس بهداشتی هیچی نبود اما طبقه ی بالا 3تا اتاق خواب داشت که یکیش رو من یکیش رو ماهان واون یکی رو مامان وبابا برداشته بودن و جدا از طبقه ی پایین یه سرویس بهداشتی داشت))

داخل اتاقم و لباسامو دراوردم اومدم بیرون دستو صورتم رو شستم و به سرعت رفتم پایین، رفتم داخل اشپزخونه درب یخچال رو باز کردم و یه ظرف در بسته که توش بود رو بیرون کشیدم مامان بهم گفته بود که غذا تو اون ظرفه دیشب قبل رفتنش درست کرده بود درش رو باز کردم وقتی توشو دیدم سرمو تکون دادم وگفتم: عووووووووووووق این چیه؟ باز باقالی پلو مامان با این غذا درست کردنت ایییییییییییییییییی

( میدونم الان میگید چه پرو اما من واقعا از باقالی بدم میاد به حدی که حاظرم چیزی نخورم اما این غذا رو نخورم اخه مامان خوش انصاف مم این غذا بود تو درست کردی)

بیخیال غذا خوردن شدم یه تیکه از مرغ خوردم و پروازبه سمت اتاق اما تا رسیدم به اتاق تلفن زنگ خورد اومدم پایین گوشی رو برداشتم، مامان بود تا فهمید نهار نخوردم کلی دعوام کرد و گفت :ببینم تا من برگردم میتونی یه اسکلت ،یه تیکه استخون تحویلم بدی زود باش برو غذاتو بخور ببینم

منم گفتم: گیسو جونم اخه تو که میدونی من باقالی پلو دوس ندارم چرا گیر میدی اخه

مامانم تو جواب گفت: زهر مار گیسو جون همینم مونده منو به اسم کوچیک صدا بزنی همین که گفتم یه چیزی که برات مفیده نخور فقط بخور چرتو پرت

گفتم: گیسو دلت میاد؟ گیسوووووووووووووووو؟

صدای خنده ی بابام از اونور خط اومد و گفت: خانوم به دختر گلم کار نداشته باش اصلا بده ببینم میخوام خودم باهاش حرف بزنم بده

مامان در حالی که هنوز دعوا میکرد گوشی رو به بابا داد و گفت: همین تو لوسش کردی دیگه

وقتی بابا گوشی رو گرفت گفتم: سلام به بهترین بابای دنیا خوبی بابایی؟

گفت: سلام عزیز دل بابا تو چه طوری گل من؟

گفتم: مرسی بابایی من عالیم یعنی صدای تو و مامانو که شنیدم عالی شدم

بابا گفت: خوب خدا رو شکر ماهان کجاست هنوز نیومده؟

گفتم :نه ولی تا یه ساعت دیگه پیداش میشه

گفت: خوب پس مراقب خودتون باشید خداحافظ

گفتم: از مامان خداحافظی کن بابا، خداحافظ

تماس که قطع شد به سمت اتاق رفتم تا بخوابم هیچی اندازه ی یه خواب بعد از ظهر مزه نمیده

*****

از خواب که بیدار شدم لباسم رو مرتب کردم موهام رو شونه کردم و بعد از شستن صورتم اومدم پایین دیدم که ماهان روی مبل خوابش برده رفتم بالای سرش وتو خواب ایستادمو نگاش کردم اون برای من علاوه بر یه داداش حکم یه دوست رو هم داشت همیشه در بیشتر موارد کمکم میکرد من عاشقش بودم گاهی اوقات فکر میکردم اگه اون ازدواج کنه من باید چی کار کنم یعنی مثل قبل میتونم بهش تکیه کنم وحرفامو بهش بزنم تو همین افکار بودم که دیدم داره بیدار میشه با دیدن من تو اون حالت که داشتم نگاش میکردم خنده ش گرفت و گفت: چی شده مگه ادم ندیدی یا نکنه من شاخ دراوردم ها؟

گفتم: ها .........من......... نه.........ننن........نه

گفت: خیلی خوب بابا چته بیخی غدا چی داریم ؟

صورتم رو کج وکوله کردم و گفتم: عشق من باقالی پلو

گفت: اخ جون (اخه بر خلاف من اون عاشق باقالی پلو بود )، مسی جونم؟!؟!؟!؟!؟!؟

گفتم: ها داغش کنم؟

گفت: اره دیگه اجی خوبم تا من یه دوش بگیرم تو اونو داغش کن

گفتم: خیلی پرویی ها

گفت: دلت میاد؟

از حالت قیافش خندم گرفت و دلم براش سوخت از صبح میرفت دانشگاه تا ظهر، عصر6 به بعد هم میرفت پیش یکی از دوستاش که کافینت داشت که خرج خودشو در بیاره تا زمانی که لیسانس بگیره بعد از اون میخواست جدی بره دنبال کار امسال سال اخر بود یعنی در کل ترم اخر، غذا رو که داغ کردم رفتم تو سالن یه چند دقیقه ای نشستم تا اومد موهاش که خیس بود رو داشت با حوله خشک میکرد اومد تو سالن گفتم: غذا رو داغ کردم تو اشپز خونس بردار بخور من میخوام برم خونه ی خاله گیتا میشه دیگه ؟

گفت: درس نداری؟

گفتم: نه

گفت: خوب زود برگردیا

گفتم: ای به چشم

به سرعت رفتم بالا تا حاضر بشم درب کمدو باز کردم تا لباسمو بردارم مانتو مشکیمو برداشتم با شلوار جین تنگ کفش All Star مشکی سفید وشال سفید یه ارایش ساده به تصویر تو اینه نگاه کردم یه بوس برای خودم فرستادم و رفتم پایین پیش ماهان ایستادم وپرسیدم: چه طوره؟

ماهان تا منو دید زد زیر خنده و گفت: اخی اجی کوچولو رسما شدی مثل مارمولک

از حرفش حرصم گرفت ولیوان ابو که روی میز جلو دستش بود برداشتم وریختم تو صورتش بلند شد وگفت: مارمولک اگه این تیپ و ارایشو خراب نکردم ماهان نیستم

جیغ زنان به سمت حیاط دوییدم تا مثلا خیر سرم از دستش در برم جلوی درب ساختمون دو تا پله میخورد میرفت تو حیاط نزدیک در برگشتم تا ببینم هنوز دنبالمه که نفهمیدم چی شد پهن حیاط شدم بلند شدم مچ پام به شدت درد میکرد ماهان رسید بهم و گفت: اخ اخ اخ اخ اجی کوچولو ببین چی کردی با خودت خوب میموندی نهایتش یه پسی ازم میخوردی و سرو وضعت خراب میشد نه بد تر از این نبود که ؟

خنده ام گرفته بود اما میخواستم کله ی ماهان رو از جا در بیارم واسه همین گفتم: ماهان میکشمتا

گفت: اااااااا بچه پرو رو ببین چلاق شده بازم داره اولدورم بولدورم میکنه

اومد جلو وبه پام نگاه کرد با دستش گرفت پامو نگه داشت یه خورده فشار داد وتکون داد پام تیر کشید لبمو گاز گرفتم و چشمامو بستم تا صدام بیرون نیاد پامو ول کرد ویه نگاهی به من کردو گفت: نه خدارو شکر فقط ضرب دیده چیزی نیست

کمکم کرد تا اتاق برگردم پامو گرفت و با یه باند کشی بست یه مسکن داد و گفت: من دارم میرم بیرون بخور تا حالت خوب شه

گفتم: من که حالم خوبه منو ببر خونه ی خاله گیتا دیگه، نمیبری خودم برم

گفت: نه

گفتم: ماهان تو رو خدا اذیت نکن دیگه من میخوام برم این همه لباس پوشیدم وارایش کردم خواهش.

گفت: میگم نه یعنی نه دیگه شیر فهم شد؟ بعدا باید دوساعت برای اونا توضیح بدم چی شده فعلا نه

بغض کردم و سرمو انداختم پایین رفت لباس پوشید و بی توجه به من رفت بیرون اعصابم خرد شد لنگان لنگان رفتم سمت تلفن و شماره ی شادی رو گرفتم بعد از دو تا بوق جواب داد: سلام شادی خوبی؟

گفت: سلام عزیزم مرسی چطوری جیگر؟

گفتم: شادی اصلا خوب نیستم میتونی بیای اینجا ؟

گفت: وای مسی نه اینو ازم نخواه اتاقم اینا شلوغه دارم تمیزش میکنم تو بیا

یه فکری تو سرم اومد سری به شادی گفتم: باشه من میام کاری نداری خداحافظ

گفت: نه، خداحافظ گلم

وقتی قطع کردم تو دلم گفتم: اقا ماهان حالتو میگیرم هم باعث شدی پام اینجوری بشه هم من نتونم برم بیرون

بدون اینکه به ماهان چیزی بگم لباس پوشیدم و رفتم خونه ی پریسا اینا راهی که با ده دقیقه پیاده روی میرسیدم 20 دقیقه طول کشید ولی بالاخره رسیدم زنگ زدم مادرش با ایفون درو به روم باز کرد شادی ومادرش داشتن tv میدیدن وقتی مادرو دختر منو با اون حالت دیدن تعجب کردن هنوز نشسته بودن گفتم: سلام به به به ترو خدا بلند نشین ااااااا شرمنده نکنین نه شادی جون بلند نشو نه بابا اونجا خیلی بالاس همین پایین مایینا میشینیم دیگه

شادی و مادرش میخندیدن مادرش گفت: این زبونت کم نمیاد

شادی گفت: لال بابا بچه چی میگی سرم رفت پات چی شده

گفتم: ممنون از این همه احوال پرسی

وهمونجور که داشتم میرفتم سمتشون گفتم: داشتم میامدم این سر گران را در راه این سرورم بدهم (و با دست به شادی اشاره کردم) ولی دست روزگار مانع شد و این بندهی حقیر پای خویش از دست بداد و اینگونه چلاق شد

شادی گفت: اِه چی میگی؟ چرا اینجوری شد؟ عین ادم صحبت کن میگیرم میزنمتا

گفتم: خاله این دخترت چه خشنه موقع این جی میدیدین فیلم جنگی یا......

صدای جیغ شادی تو گوشم پیچید: مهساااااااااااااااااا

گفتم: چته کَرم کردی با این جیغ بنفشت، پام گیر کرد به پله های تو حیاط تالاپ خوردم زمین ولی جدی شوهرت چی بکشه از دست تو بیچاره

اینو در حالی که سرمو به طرفین تکون میدادم گفتم مادرش در حالی که میخندید رفت اشپز خونه منم با کمک شادی رفتم تو اتاقش تا نشستم یه نیشگون از پهلوم گرفت که صدام فکر کنم تا هفتا کوچه رفت اونم گفت: تا تو باشی منو مسخره نکنی شیر فهمه؟

یاد حرف ماهان افتادم و به شادی گفتم که چی شده و در اخر اضافه کردم که من به ماهان نگفتم که اومدم اینجا تا اینو گفتم شادی ساکت ایستاد وگفت: مسی این کارای مسخره چیه که تو میکنی اخه من ........

اجازه ندادم حرف بزنه و گفتم: شادی حرف نزن مسخره زد پامو داغون کرد بعد با خیال راحت رفت بیرون محلم نداد اصلا

شادی گفت: حداقل بگو اینجایی اگه نمیگی من برم بگم

گفتم: شادی اگه این کارو بکنی دیگه نه من نه تو بیخیال نشست وگفت: خیلی خوب، هرچی شد پای خودت

گفتم: باشه هر چی شد پای من نهایتش یه چکه که اونم مهم نیست میخوام بفهمه اخه ادم انقدر نامرد حداقل میبردم خونه ی خاله ام اینا این که نشد کار

گفت: خوب حالا بیا بریم حال گیری

گفتم: کی؟

گفت: زنگ بزنیم مزاحمی بخندیم

با یه قیافه ی خبیث گفتم: خوب بزن بریم

شادی شروع به شماره گیری کرد یه شماره ی الکی پسر جوونی برداشت وگفت: بفرمایید

شادی صداش رو خواهرانه کرد وگفت: خسته نباشید برادر

پسره گفت: بله؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شادی گفت: ا برادر رضایی نشناختین؟

پسره گفت: خانوم اشتباه گرفتین!

شادی گفت: ای بابا خودتون بدازظهر این شماره رو دادین زنگ بزنم گفتین میخواین راجب اون مورد حرف بزنین

پسره هول گفت: بابا خانوم اشتباهه دست بردارین

وقطع کرد منو شادی زدیم زیر خنده شادی شماره ی بعدی رو گرفت یه پسر با خنده گفت: بله

شادی با ناز گفت: سلام جیگری ناز بشی چه قشنگ میخندی

پسره با حالت گنگی گفت: سلام

شادی گفت: خوبی عشق من

پسره هم تازه گرم شده بود وگفت: تا خانوم خوبی مثل تو باشه چرا خوب نباشم

شادی گفت: خوب از خودت بگو

پسره گفت: من اسمم شاهرخه

شادی گفت: خوب به من چه؟

پسره گفت: خوب تو هم بگو دیگه

شادی هم گفت: ام منم اسمم رویاس

پسره گفت: به چه اسم نازی خوب رویا خانوم چی کارا میکنی بگو

شادی گفت: هیچی همین الان داشتم با تلف صحبت میکردم با 10 تا پسر که تو اخریش بودی مزاحمت خونم رفت بالا بای

وگوشی رو خاموش کرد دونفری مرده بودیم از خنده، گوشیم زنگ خورد ماهان بود رد زدم وبه شادی نگاه کردم، شادی گفت: مهسا برش دار گناه داره الان دلش هزار راه رفته

گفتم: شادی تو چرا جوش اونو میزنی؟ به درک میخواست به حرفم گوش کنه

شادی گفت: من به خاطر خودت میگم

گفتم: شادی بیخی بزار حرفم رو بزنم

شادی دیگه چیزی نگفت، دوباره گوشیم زنگ زد واینبار خاموشش کردم، تا غروب خونه ی اونا بودم و دقیقا وقتی داشتم میومدم خونه هوا تاریک شده بود رسیدم، با ارومی کلیدمو تو در انداختم، دیدم ماهان داره تو حیاط راه میره و البته یه دختره سعی در اروم کردنش داره تعجب کردم این کیه دیگه، درو محکم به هم زدم ماهان تا اون موقع مات به من شده بود با کوبیده شدن درب به خودش اومد به سرعت اومد سمتم و بدون هیچ حرفی یکی خوابوند تو گونه ی راستم و سرم داد کشید: کجا بودی تا الان دختره ی احمق

از درد کشیده ای که خورده بود تو صورتم اشک تو چشمام جمع شده بود اما هیچی نگفتم و به چشماش نگاه کردم دختری که باهاش بود با یه صدایی شبیه یه جیغ کوچیک گفت: ماهان

بدون حرف حرکت کردم تا برم سمت ساختمون اما صدای فریاد ماهان منو سر جام میخکوب کرد: وایسا ببینم مگه بهت اجازه دادم که بری عوضی؟

دیگه داشتم دیوونه میشدم این همه توهین هیچی هم نگم، برگشتم و داد کشیدم سرش وگفتم: تو چطور جرات میکنی با من اینطور حرف بزنی مگه تو کی هستی من هر کاری دلم بخواد میکنم به تو هم ربطی نداره اقا بالا سر هم احتیاج ندارم

وقتی اینارو گفتم با سرعت به سمتم اومد و یکی محکم تر از اونی که دفعه ی اول به من زده بود زد تو صورتم به طوری که با شدت پرت شدم تو حیاط داغی خون رو که از لبم جاری بود به خوبی حس کردم دختره که کنارش بود سریع اومد سمتم و گفت: ماهان چیکار میکنی دیوانه شدی مگه؟

و دستم رو گرفت بلندم کرد دیگه واقعا موندن جایز نبود به زور خودمو به اتاقم رسوندم و یه دستمال روی لبم گذاشتم و رو تخت دراز کشیدم گریه ام گرفت بلند شدم ودر اتاق رو قفل کردم سرم رو بالش گذاشتم انقدر گریه کردم تا خوابم برد که اصلا هم نفهمیدم اسم اون دختر چی بود 

نمیدونم ساعت چند بود که بیدار شدم صبح شده بود اوف من از اون موقع با این لباس ها خوابیده بودم اخ تمام بدنم درد میکرد دقایقی بعد صدای ماهان اومد که داشت صدام میکرد:

مهسا، خانومی، پاشو درو باز کن ببینم چه بلایی سرت اوردم، به خدا خیلی نگرانت بودم، باز کن دیگه

جوابش رو ندادم

دوباره گفت : مهسا اجی باز کن دیگه

یاد اتفاق دیشب افتادم اما هیچی نگفتم بزار انقدر داد بزنه تا حالش جا بیاد پرو

ماهان تا یه مدتی منو صدا کرد اما من اصلا جوابش رو ندادم یعنی سر وصدا کردم و سوت زدم و اهنگ گذاشم ولی به اون محل ندادم تو فواصل این کارها لباسم رو هم عوض کردم انقدر گفت تا خسته شدو دیگه صداش نیومد چند دقیقه بعد از اون صدای به هم خوردن درب کوچه اومد فهمیدم رفته بیرون درب اتاقمو باز کردم و رفتم سمت دستشویی صورتم رو شستم گونه ام ورم کرده بود و گوشه ی لبم ترکیده بود یه پوزخند به عکسم تو ایینه زدم و رفتم سمت اشپز خونه بساط صبحونه رو میز بود یه کم صبحانه خوردم ورفتم تو اتاق درو دوباره قفل کردم و مشغول درس خوندن شدم اونروز جمعه بود نزدیکای ظهر بود که ماهان اومد وقتی اومد تو سالن تلفن زنگ خورد تو دلم گفتم حتما مامانه کمی بعد منو صدا کرد :

مهسا، مهسا خانوم، بیا مامان کارت داره

تو دلم گفتم درست حدس زدم مامانه.....................

درب اتاقو باز کردم و اومدم پایین بدون اینکه به ماهان توجهی نشون بدم گوشی رو از دستش گرفتم و با مامان شروع به صحبت کردم بعد از اینکه صحبتامون تموم شد به سمت راه پله رفتم ولی ماهان صدام کرد وگفت :

مسی وایسا کارت دارم

نمیدونم تو صداش چی بود که منو مجبور کرد تا بایستم به هر حال سر جام میخکوب شدم و موندم تا اون بیاد سمتم با قدم های ارومی به سمتم میومد وهمین کفرم رو در میاورد اومد جلوم و گفت:

مهسا من معذرت میخوام

با اینکه همین جواب رو ازش میخواستم بشنوم اما با بیخیالی گفتم: کارت همین بود

عصبی شد ولی سعی کرد خودشو کنترل کنه

گفت: مسی خوب تقصیر تو بود دیگه نباید یه چیزی به من میگفتی اخه بابا منم ادمم داشتم دیوونه میشدم اومدم دیدم نیستی به این زنگ بزن به اون زنگ بزن اخرم میبینم خانوم با خیال راحت اومده تو خونه .........

نگذاشتم ادامه بده وسط حرفاش پریدم و

گفتم: بسه اصلا نمیخوام چیزی بشنوم، خوب، هیچی نگو من اصلا دوست ندارم الان چیزی بگی

به سمت اتاقم رفتم و درو محکم به هم کوبیدم و رفتم سراغ درسام تا دوباره اونارو بخونم ماهان هم پشتم اومد دوباره شروع کرد: مسی خوب اشتباه کردم نباید میزدمت..................

انگشتامو فرو کردم تو گوشام و درسی رو که داشتم میخوندم رو با صدای بلند تکرار کردم ولی اون مهلت نداد اول کتابو پرت کرد یه گوشه بعد دو دستامو به زور اورد پایین سعی کردم که دستامو از دستش بکشم بیرون اما اونارو اون محکم تر گرفت و برای اینکه منو مجبور کنه تا بهش نگاه کنم دستامو محکم فشار داد که باعث شد دادم در بیاد

آی شکست روانی

همینی که هست یالا اشتی دیگه

پرو، شما مردا همتون عین همید تا میبینید یه چیز به ضررتونه سریع به زور متوسل میشید

تا با همین زور دستاتو نشکستم بگو بخشیدی

نخیر قبول نیست باید از اول ازم عذر بخوای

تو دیگه کی هستی بابا همش حرف خودته حتی اگه به ضررت باشه خیلی خب بابا ببخشید

نه

چی دیگه

بوسم کن تا ببخشم، فهمیدی؟

اوف افاده ها طبق طبق خیلی خوب بیار اون لپتو ببینم

لپمو اوردم جلو و اونم بوسید بعد خودشو پرت کرد روم و شروع کرد به قلقلک دادن من داشتم از خنده میمردم که یه دفعه پاش محکم خورد روی همون پام که بسته بودمش تو دلم گفتم: بهترین فرصته تا ماهان رو اذیت کنم واسه همین صورتم رو جمع کردم وبا فریاد گفتم: اخ

ماهان سریع پا شد و

گفت چی شد مسی؟

گفتم: ای پام ماهان وایییییییییییی

پامو با دستم گرفتم وسر تخت نشستم پامو محکم تو دستم نگه داشتم والکی الکی شروع به ناله کردم ماهان تا اینو دید از جام بلندم کرد و منو تو اغوشش گرفت و اورد پایین رو مبل نشوندم و رفت اشپزخونه و با یه ظرف پر اب گرم اومد بیرون باند پامو باز کرد و پامو تو اب گرم گذاشت و شروع کرد به مالیدن پام یه مدت که گذشت مثلا دردش اروم شد بعد ماهان به ارومی پامو بست وگفت:

درستو خوندی میریم خونه ی خاله گیتا

اینو گفت واز پارچ رو میز یه لیوان اب برا خودش ریخت وخورد

از شنیدن این حرف اونقدر خوشحال شدم که یادم رفت نقش بازی کنم یدفعه یاد اون دختره که تو حیاط بود افتادم گفتم: gf قشنگی داریا

تا اینو گفتم اب پرید تو گلوش وشروع به سرفه کرد

-اووووووووووووووو چته چی گفتم مگه حالا

با سختی بلند شدم و دو سه تا کوبیدم تو پشتش تا حالش جا اومد مهلت ندادم وگفتم:

اسمش چیه کلک اونجوریم نگاه نکن تا نگی ولت نمیکنم

خندید و گفت : اوووووم اسمش دلارامه خیلی دختر خوبیه مهسا

گفتم:خوب حالا من فقط یه اسم خواستم دیگ...................

ببین مسی من میخوام به مامان اینا راجب دلارام بگم

وسط حرفاش پریدم و گفتم پس ارام چی؟ اون دوست داره

من از اول هم ارامو دوست نداشتم ارام دختر خوبیه اما برای من مثل تو میمونه مسی من فقط دلارام و دوست دارم به من کمک کن به بقیه بگم

باشه داداشی کمکت میکنم رفت به سمت تلفن و از رستوران سر کوچه دو تا مخصوص با مخلفات سفارش داد که مثلا نهار بخوریم که اونم انقدر ماهان چرت وپرت گفت که از خنده مردم هی وسط غذا حرفای چندش اور میزد تا من دست بکشم اما پرو تر از اون با خنده میخوردم و ادا درمیاوردم

بعد از نهار بعد به ارومی برگشتم بالا تا به درسام برسم

******

ساعت 4 بالاخره درسام تموم شد اومدم پایین به سمت اشپزخونه رفتم و کتری رو گذاشتم یه دفعه ماهان با یه صورت پف الود اومد تو اشپزخونه با خنده بهش گفتم:

ساعت خواب اقا

چیزی نگفت و به یه لبخند کوچیک بسنده کرد اومد بشینه گفتم:

کجا کجا اول صورتتو میشوری بعد، ادم تو رو میبینه خوابش میگیره بدو

اخم کرد وگفت:

خوب بابا چته الان میرم

رفت و چند دقیقه بعد برگشت چایی که خوردیم با هم حاضر شدیم و رفتیم تا یه سر به خاله گیتا بزنیم

*****

تا ساعتی خونه ی خاله گیتا بودیم، خاله وقتی پامو دید خیلی ناراحت شد بالاخره با توضیح من و ماهان قانع شد وقتی داشتیم میومدیم خونه خاله گیتی رو دیدیم مثل همیشه با افاده شروع کرد به صحبت و خیر سرش احوال پرسی که اگه نمیکرد بهتر بود ارام و امیدم باهاش بودن با دیدن ارام یاد حرفای امروز ماهان افتادم حرفای ماهان کاملا منو به فکر فرو برده بود ارام با دیدن ماهان لپاش گل انداخت طوری که نه تنها من بلکه ماهانم اینو فهمیده بود اما چیزی نگفت یاد یکی از بچه ها افتادم که میگفت:

(( عشق یه طرفه باعث درد سره)) ارام هول هولکی گفت:

سلام ماهان

امیدم سلام کرد ما هم سلام کردیم وخواستیم بریم که زبون تلخ خاله باز به کار افتاد وگفت:

کجا قدم ما سنگین بود که دارین میرین

میدونستم خاله با این حرفا باعث مبشه ماهان عصبانی بشه و میدونستم که ماهان هم عصبانی بشه جلوی دهنش رو نمیشه گرفت واسه همین سریع گفتم:

نه خاله این چه حرفیه شما عزیز دل مایی

خاله که همیشه با حاضر جوابی من مخالف بود اخم کرد ونشست سر جاش تو دلم گفتم:

این از همه چی حتی تعریف هم بدش میاد

هر چند که میدونستم قصد منم مسخره کردن بود نه تعریف بیخیال خاله شدم و با خاله گیتا خداحافظی کردم و با ماهان رفتیم سمت ماشین تا بریم خونه

*****

رسیدم خونه رفتم ساعت 7 بود تا به فکر شکم باشم درسام رو که خونده بودم تمام شده بود پس غصه ای نداشتم ماهان بعد از اینکه منو رسوند خودش رفت تا به کاراش برسه حالا کاراش روز جمعه ای چی بود خدا عالمه دیگه خانوم بچه هاش خرج داره دیگه تو اشپز خونه به مواد موجود تو یخچال نگاه میکردم بالاخره تصمیم گرفتم کتلت درست کنم به نظرم از بقیه اسونتر بود به تندی هر چی که میخواستم اماده کردم ومشغول شدم حداقل یکی از نکات مفید مسافرت های مامان اینا این بود که هم من وهم ماهان بلد بودیم غذا درست کنیم

ساعت 9 ماهان اومد منم که تا اون موقع داشتم غذا درست میکردم بلند شدم تا میز رو بچینم میز رو چیدم وکتلت های خوشگلم رو تو ظرف چیدم دورش دورش رو با کاهو تزیین کردم وسالاد رو هم اوردم ماهان هم اومد تو سالن وگفت: به به چی کرده ابجی خانوم من

گفتم: تو هم که هر موضوعی مربوط به شکم باشه برات خوبه، پرو من موندم انقدر میخوری چرا هیکلت میزونه انقدر

گفت: دیگه دیگه این یه رازه

*****

2 ماه گذشت پام خوب شده بود ومن باخیال راحت به شیطونیام ادامه میدادم اتفاقات مختلف خوب وبدی اتفاق افتاده بود خوب اینکه مامان اینا از سفر کاریشون برگشتن بد اینکه ارام فهمید ماهان یکی رو دوست داره و واسه همین افسردگی گرفته بود قضیه از این قرار بود که اونروز ارام میره در دانشگاه ماهان اینا تا اونو ببینه البته به بهونه ی اینکه با امید کار داره اما درست همون لحظه ماهان با دلارام میاد بیرون ماهان ارامو ندیده بود ارام تا اینو میبینه بدون اینکه منتظر امید بمونه مستقیم میاد خونه ی ما اونروز 4شنبه بود و ساعت تازه 5 بود ومنم از خواب نیم روزیم بیدار شده بودم ماهان اونروز تا ساعت 9 یا 10شب نمیومد مامان اینا هم هنوز از مسافرت نیومده بودن دیدم یکی دستشو گذاشته رو زنگ ویکسره فشار میده با دیدن ارام جلوی در تعجب کردم وقتی اومد تو خونه فهمیدم یه اتفاقی افتاده که داره مثل ابر بهار گریه میکنه ترسیدم وفوری گفتم :وای ارام چی شده چرا انقدر ناراحتی مامانت اینا خوبن؟ امید چیزیش شده؟

تمام مدت که من میپرسیدم ارام گریه میکرد وبا سر پاسخ منفی میداد اخر سر هم گفت که ماهان رو با یکی دیده وتمام .......

نزدیک به دو ساعت تمام ارام تو بغلم گریه میکرد دلم به حالش سوخت اخر سر به زور با یه قرص ارامبخش خوابوندمش وقتی خوابید اروم از کنارش بلند شدم وبه خاله زنگ زدم وبهش اطلاع دادم که ارام اینجاس وامشب رو اینجا میمونه خاله با کلی شک قبول کرد بعدش هم به امید زنگ زدم وهمه چی رو بهش گفتم و در اخر اضافه کردم: اگه خاله چیزی ازت پرسید سوتی ندیا

امیدم گفت: مسی خواهش میکنم مواظبش باش تا من بیام میدونم ضربه ی بدی خورده

با تعجب گفتم: امید تو هم میدونستی ارام ماهانو دوست داره

گفت اره از رفتارش فهمیدم

تو دلم گفتم دختره ی تابلو

و ادامه دادم: امید الان خوابه ارامبخش بهش دادم یه ریز گریه میکرد

گفت: باشه باشه من دارم میام

با امید کلی حرف زدم وقتی حرفام تموم شد رفتم بالا سرارام مثل یه بچه اروم خوابیده بود خیلی اروم گونه اش رو بوسیدم و اومدم بیرون یه ساعت بعد امید اومد با هم رفتیم بالای سر ارام و امید با نوازش کردندش سعی کرد بیدارش کنه اروم اروم صداش میکرد:

ارام جان ارامم پاشو خواهری پاشو گلم الان که وقت خواب نیست

بعد از چند بار صدا کردن بالاخره ارام چشماشو باز کرد اول متوجه نبود که چی شده یا کجاست اما بعد کم کم یادش اومد خواهر وبرادرو تنها گذاشتم واومدم بیرون حدودا یه ساعتی امید با ارام صحبت کرد وقتی بیرون اومدن چشمای ارام سرخ سرخ بود امید اومد جلو وازم تشکر کرد که مواظب ارام بودم ورفتن یه گشتی بزنن وقتی گفتم شب بمونن ارام تندی گفت:

نه نه نه بریم خونه میدونستم که ارام نمیخواد ماهان رو ببینه واسه همین انقدر عجله داره که برگرده خونه با ناراحتی گفتم اخه من به خاله گفتم ارام امشب اینجا میمونه امید گفت اشکال نداره من خودم با مامان صحبت میکنم و یه دلیلی براش میارم وبعد با ارام رفت بیرون رو مبل نشستم و به فکر فرو رفتم کاش اینطور نمیشد

******

صدای زنگ تلفن منو به خودم اورد دست از نوشتن کشیدم (( داشتم خاطراتم رو مینوشتم)) ورفتم بیرون وگوشی رو برداشتم وگفتم :

بله صدای بهار بود که گفت:

سلام مهسا

گفتم: سلام بهار جونم خوبی

گفت: اره جیگر چه خبرا تو خوبی؟

گفتم: مرسی چی شده یادی از ما کردی؟ تو خوبی؟

گفت: بیمعرفت داری دروغ میگی دیگه

گفتم: خوب حالا

گفت مسی من پنجشنبه میخوام تولدموجشن بگیرم میای؟

گفتم: نمیدونم باید به مامان بگم 10 مین دیگه نتیجشو میگم گلم

گفت: باشه پس تا 10 مین دیگه بای

خداحافظی کردم وشماره ی مامان رو گرفتم مامان شرکت بود بهش زنگ زدم بعد از چند تا بوق برداشت

گفتم: سلام مامانی خودم

گفت: سلام دختر خوب چی میخوای که اینجوری چرب زبونی میکنی؟ گفتم: اِاِاِاِاِاِ مامان نداشتیما من؟

گفت: بله من اگه تورو نشناسم به درد جرز لا دیوار میخورم شیطون نگفتی چی میخوای؟

گفتم آممممممم مامان بهار زنگ زده گفت میخواد جشن تولد بگیره بعد منم دعوت کرده البته جشن پنجشنبس میزاری برم؟

گفت این دوستتو من میشناسم ؟

گفتم: بهار راد میشناسی ، همون که مامانش تو مدرسه عضو انجمنه خونشون هم نزدیک مدرسس.......

گفت: اهان یادم اومد میگم اسمش اشناس خیلی خوب باشه برو

گفتم مرسسسسسسی بهترینی به بابا هم خودت بگو دیگه باشه؟

گفت: باشه من کار دارم باید برم

گفتم بوس بوس بای

با خداحافظی مامان گوشی رو گذاشتم و فوری به بهار زنگ زدم با اولین بوق برداشت وگفت: چی شد؟

گفتم: چته بچه ترسیدم

گفت: اه مهسا بگو دیگه

گفتم: درست شد درست شد

گفت: راست میگی ویه جیغ بلند کشید

گفتم: اه بهار تو هم با این جیغات(( عادت بهار این بود که از خوشحالی جیغ میکشید))

گفت: مگه چیه خوب همه وقتی خوشحال میشن جیغ میکشن

گفتم: اره اما نه اینطوری ادم یاد انسانهای اولیه میافته

گفت: مهسااااااا مگه دستم بهت نرسه پوستت رو میکنم

گفتم: عمرا بای

گفت: باشه تا پنجشنبه

*****

صبح روز پنجشنبه که بلند شدم چون تعطیل بودم 9 پاشدم پنجشنبه ها بهترین روز برام بود کلاسی هم نداشتم بعد از خوردن صبحانه به اتاق برگشتم شب قبل مامان به من گفته بود که بابا هم موافقه که من به این جشن برم یعنی اولش گفته بود نه اما چون مامان بهار اینارو تأیید کرده بود بابا راضی شده بود تو اتاق درب کمد رو باز کردم و یه تاپ مشکی وشلوار لی مشکی ویه جفت صندل سفید در اوردم خوب بود اینا رو تو یه مشما گذاشتم ساعت 10 بود با شادی ساعت 30/10 قرار داشتم لباس پوشیدم از صبح که پا شده بودم سرم کمی گیج میرفت اما به مامان نگفتم اخه اگه میگفتم انقدر میگفت تا منو از رفتن منصرف کنه ساعت 20/10 بود رفتم دنبال شادی تا با هم بریم خونه ی بهار اینا

*****

با شادی رفتیم خونه ی بهار اینا مادرش ایفون رو برداشت وگفت: کیه

گفتم: سلام خاله ماییم

مادرش تا اومد بگه سلام گفتم: خاله بهار نفهمه ما اومدیما

مادرش فهمید منظورم چیه و گفت: باشه، مامان شادی خیلی پایه بود

وبعد بلند گفت: سلام سهیلا خانوم

و یواش ایفون رو زد والکی شروع به صحبت کرد ما رفتیم تو حیاط نگاهی به حیاط کردم اونجا هم تمیز شده بود واستخر پر اب شده بود به ارومی وارد سالن شدیم مادر بهار رفته بود اشپزخونه بهار داشت سالن رو تمیز میکرد حواسشم به ما نبود یکی از بادکنکایی رو که اونجا بود رو برداشتم به شادی علامت دادم از سر جاش تکون نخوره پشت یکی از ستون ها قایم شدیم بهار از مادرش با صدای بلند پرسید:مامان کی بود؟

مامانش گفت:سهیلا خانوم بود با من کار داشت مگه نشنیدی

بهار گفت: اَه پس اینا کی میان چرا انقدر دیر کردن بیان به حسابشون میرسم.

بی سروصدا از پشت دیوار اومدم بیرون وبا قدم های اروم به بهار نزدیک شدم مشغول کار خودش بود با سنجاق سرم که خیلی هم تیز بود باد کنکو بغل گوشش ترکوندم بیچاره یه جیغ کشید وبعد برگشت سمت من تا ببینه کی داره اذیتش میکنه تا منو دید میخواست منو بکشه مخصوصا که من داشتم با صدای بلند بهش میخندیدم دویید تا منو بگیره منم فرار کردم سمت حیاط باجیغ داد میگفت:

بگیرمت میکشمت مهسا

تو حیاط بودم که احساس کردم سرم داره گیج میره بی اختیار ایستادم فشارم اومده بود پایین سر جام ایستادم تا بتونم خودمو نگه دارم همون موقع بهار رسید وگرفتم وگفت: هان گرفتمت بلایی سرت بیارم که..........

با دیدن وضع من حول برش داشت وگفت:

مهسا حالت خوبه

با سر گفتم چیزی نیست اما اون دست بردار نبود چون گفت:

بیا بریم یه اب قند بهت بدم تا حالت بیاد سر جاش، یعنی من انقدر ترسناکم دختر، انقدر که به غش کردن افتادی؟

گفتم: حرف مفت نزن حال ندارم میدونی که اگه اینجوری نشده بودم به گرد پام هم نمیرسیدی.

گفت: اونکه بله شما بسیار پر سرعت شما ..... روغن موتور اسپیدی وبعد باصدای بلند خندید از خنده ی اون منم خندیدم با هم رفتیم تو تا یه کم بنشینیم من نشستم واونم از اشپز خونه برام یه لیوان اب قند اورد کمی که ازاون خوردم وبا کمی نشستن حالم جا اومد بدم نبودم بلند شدم که به اونا کمک کنم هرچی اونا گفتن بنشینم گوش نکردم و با کمک هم اونجارو تزیین کردیم نزدیک به 5 بود که کارهامون تموم شد تمام مدت بهار اهنگ گذاشته بود وما وسطاش میرقصیدیم یا مسخره بازی درمیاوردیم خاله بهار ارایشگر بود اونم ساعت 5 رسید اونجا جشن از ساعت 30/6 شروع میشد رفتیم یه دوش گرفتیم وبا هم رفتیم تو اتاق بهار خاله اش موهامو صاف کرد با یه ارایش ملایم، منتظر اون دوتا شدم که الحق هم هردوشون زیبا شده بودن بهار بدو رفت واهنگ رو عوض کرد اولین زنگ به صدا در اومد ویه سری از مهمونا اومدن که همکلاسیامون بودن تا ساعت 30/7 دیگه تموم جوون هایی که به اون مجلس دعوت شده بودن اومدن دختر وپسر که میشد گفت تقریبا دخترها بیشتر بودن منو شادی دیگه از بس خسته بودیم ترجیح دادیم که کمی بشینیم هر کدوم یه نوشیدنی از روی میز گوشه ی سالن برداشتیم و رفتیم نشستیم البته بهار با پسری در حال رقص بود رو به شادی گفتم:

جشن خوبی شده والبته تزئینشم خوبه

شادی با سر تایید کرد

گفتم: عجب از خود متشکریما وخندیدم

اونم همینطور دونفری مشغول تماشای جشن شدیم که صدای بهار باعث شد بلند بشیم وبایستیم بهار دست تو دست پسری که باهاش در حال رقص بود اومد پیش ما وگفت:

معرفی میکنم پسر داییم سامان، سامان این دو هم دوستای خوب من مهسا و شادی

با حرکت سر سلام کردم یه دفعه مامان بهار گفت:

بهار بیا تلفن بابکه

((بابک برادر بهار بود چند سالی بود که برای ادامه تحصیل رفته بود آلمان)) بهار از جمع عذر خواست و رفت تا با برادرش صحبت کنه بعد از چند دقیقه ای اومد ودوباره با هم شروع به صحبت کردیم که صدای پسری ما رو متوجه خودش کرد بهار خانوم نمیخوای دوستاتو به ما هم معرفی کنی فقط به اقا سامان ما ادم نیستیم

با صدای پسر همه به سمتش برگشتیم بهار تا پسر جوون رو دید گفت:

اِ سلام امیر فکر نمیکردم بیای

امیر گفت: چرا یه همچین فکری کردی؟

بهار گفت: هیچی همینجوری خوب چی میگفتی؟

امیر گفت: گفتم میشه بگی این خانوم های محترم کی هستن دختر عموی عزیز؟

بهار گفت: دوستای من مهسا وشادی بچه ها این اقا پسر خوش تیپ هم امیر پسر عمومه. خوب تو با کسی نیومدی؟ دوستی؟ دوست دختری؟ چیزی؟

امیر در حالی که نگاهشو از من برنمیداشت گفت: چرا اتفاقا با دوستم علی اومدم اونو گذاشتم اونجا بیچاره تنها نشسته

بعد برگشت وپسری رو که یه گوشه ی سالن روی صندلی نشسته بود رو صدا کرد

علی علی بیا

علی هم به جمع ما اضافه شد و با همه سلام و احوال پرسی کرد کمی که گذشت امیر اومد جلوم وگفت:

بانوی زیبا افتخار یه رقص رو به من میدن

تو دلم گفتم من باید حال اینو بگیرم یه لبخند زدم وگفتم: نه

امیر فکر کرد میخوام با لبخند بهش بگم چرا که نه چون اونم اولش خندید اما وقتی گفتم نه خنده ی روی لبش محو شد تا که اینو گفتم همه زدن زیر خنده علی اومد گفت: خنگ خدا اینجوری که تقاضای رقص نمیکنن

بعد رفت جلوی شادی وزانو زد وگفت:خانوم گل بیا مردونگی کن تقاضای رقص مارو رد نکن باشهدلت میاد من ضایع بشم(( با این کارش یاد لاتای چاله میدون افتادم))

شادی اخماشو تو هم کشید وگفت: اه تو که از اونم بد تری

اولین کسی که خندید بهار بود بعد گفت: ایول بچه ها حال جفتشون گرفته شد

امیر فهمید که همه ی اینا کلکه گفت:

اِ اینجوریه باشه منم دارم براتون

به بهار چون جلوم ایستاده بود جوری که کسی متوجه نشه یه چشمک زدم وبعد بلند گفتم:

بهار جون منو شادی میریم تو حیاط یه خورده قدم بزنیم بعد میایم قدم زنان رفتیم به سمت استخر شادی به من گفت:

چرا اومدیم بیرون خوب

گفتم:صبر کن الان میفهمی من یه حالی از این دو تا پرو بگیرم

چند دقیقه بعد پیش بینی من درست از اب دراومد و امیر وعلی با هم اومدن سمت ما منم دوباره دست شادی رو گرفتم وراه افتادم امیر سرعتش رو زیاد کرد وبه حالت دو اومد سمت ما درست جایی که نزدیک استخر بود واون کنار من بود یه جفت پا براش گرفتم وامیر پرت شد تو اب شادی زد زیر خنده به علی که مات مارو نگاه میکرد گفت:

چیه تو هم میخوای

امیر اومد رو سطح اب زدم زیر خنده وگفتم:

اقا امیر اب که سرد نیست خوب تازه اواسط پاییزه هنوز اب سرد نشده اینجوری داشتی برامون

بدون هیچ حرفی از اب بیرون اومد در حالی که نفس نفس میزد اومد سمت من وگفت:

من...حال .....تورو..... میگیرم

ایندفعه با احتیاط و با سرعت اومد سمتم، خندیدم وگفتم: اگه دستت به من رسید اسممو عوض میکنم

و دوییدم حالا من بدو اون بدو پشتم رو نگاه کردم نزدیکم رسیده بود یه جیغ زدم وسعی کردم تند تر بدوام بالاخره اون سمت استخر بهم رسید و دست کرد تو موهامو منو گرفت و کشید تو اغوش خودش وگفت:

اینجوری دارم براتون

تمام زورمو تو پاهام جمع کردم وگفتم:

اگه تونستی بنداز

سعی کرد ولی نتونست پاهامو از سطح زمین جدا کنه اخه به زور خودموچفت زمین کرده بودم که یه دفعه از زیر پاهامو گرفت وبلندم کرد وقتی تو اغوشش بودم احساس خوبی بهم دست داد نمیدونم چی شد که یهوبدنم شل شد و وقتی به خودم اومدم توی اب بودم هنگ کردم خوب بالاخره شب بود واونموقع هوا یه کم سوزو که داشت امیر با خنده دستشو دراز کرد وگفت: اسمتو چی میزاری؟

گفتم: نمیدونم فعلا بزار بیام بیرون

بعد دست امیر و گرفتم فکر کرد میخوام با کمکش برم بیرون اما من دستشو کشیدم واونو اوردم تو اب اومد رو اب وگفت: تو هنوز ادم نشدی

وسرم رو گرفت که بکنه تو اب یه جیغ زدم و گفتم: نه نه ادم شدم ادم شدم

خندید وگفت: دیگه بسه

با کمک علی وشادی رفتیم بالا وارد ساختمون شدیم اهنگ قطع شده بود همه یا دیدن سرو ضع ما ساکت شدن بهار اومد جلو گفت: چی شد؟ این چه وضعیه؟

گفتم: هیچی تسویه حساب بود بهار جون حله

وخندیدم مامان و بابای بهار برامون حوله اوردن حوله رو بیچیدم دور خودم امیر یه دست از لباسای بابک رو پوشید منم یه دست از لباسای بهارو با کمک بهار موهامو خشک کردم وکمی حالت دادم با وسایلای بهار یه ارایش ملایم کردم واومدم پایین به جمع بچه ها که بی توجه به اتفاقات افتاده در حال رقص بودن نگاه کردم شادی هم با علی در حال رقص بود رفتم کنار بهار که در حال بدرقه ی یکی از مهموناش بود......

بهار به محض دیدنم گفت: تو اینجایی امیر دنبال تو میگرده

با خنده گفتم: چیه بازم میخواد پرتم کنه تو آب

به ارومی خندید وگفت: نه دیوونه خودت میدونی چیزی که عوض داره گله نداره میخواست باهات حرف بزنه اِ اوناهاش داره میاد اینجا

همون موقع امیر اومد کنار ما وبهار به بهانه ی اینکه میخواد با سامان برقصه مارو تنها گذاشت اونم خندون به من گفت:سلام خانوم شنا خوش گذشت

خندیدم وگفتم: نه به اندازه ی اینکه به شما موقع شنا خندیدم

گفت:این زبون تو داری حالا یه خواهش؟

گفتم: چی؟

گفت: بیا بریم برقصیم

گفتم :نوچ

گفت: آخه چرا دوستتو ببین چه با علی جور شده

گفتم: من با اون فرق دارم

گفت:اِ که فرق داری الان منم یه کاری میکنم که شبیه اون بشی

گفتم: میخوای چی کار کنی؟

جوابی نداد وبه سمت بالای سالن رفت و آهنگ رو قطع کرد صدای اعتراض بلند شد

گفت: دوستان یه لحظه سکوت

همه ساکت شدن

امیر در حالی که منو نگاه میکرد گفت: میخوام از همتون یه سوال بپرسم چه طوری میشه.............

فهمیدم میخواد چی بگه به حالت دو دوییدم سمتش و دست رو دهنش گذاشتم با دست آزادم صدای اهنگ رو بلند کردم دخترا وپسرا نگاهمون میکردن یه لبخند زدم و روبه جمعیت گفتم: خوش باشید دوستان، موردی نیست

و آروم به حالتی که فقط اون بشنوه گفتم :

باشه هرچی تو بگی

با حالتی موزیانه گفت:پس برقصیم

نفس عمیقی کشیدم و دستشو که برای رقص به سمتم دراز شده بود گرفتم و گفتم : چه کنم بریم .با هم وسط رفتیم کمی که رقصیدیم خودش دستمو گرفت و از وسط بچه ها بیرون کشید ورفتیم سمت حیاط دوباره همون حالت تهوع مسخره و سرگیجه ی همراهش به سراغم اومد وای خدا دوباره حالم داشت به هم میخورد ولی نه باید وایسم آخ خدا سرم داره گیج میره به زور سر پا ایستادم و باهاش به سمت ته باغ رفتیم یه لحظه ترس برم داشت و

گفتم: کجا میری هر کاری داری همینجا بگو دیگه

خندید وگفت: نترس کاریت ندارم میخوام دور از جمع یه کم با هم صحبت کنیم رفتیم کمی که نشستیم

گفت: میخوام با هم دوست باشیم قبول میکنی؟

تعجب کردم وگفتم :چی؟

گفت: واضح گفتم با هم دوست باشیم

گفتم: این همه دختر چرا من؟

گفت: بین این همه تو از همه معصوم تری فهمیدی!!! ودر عین حال شیطون تر منم همینو میخوام

و به صورتم زل زد نمیدونستم چی بگم هل شدنم از یه طرف و نگاههای خیره ی اون از طرف دیگه اعصابم رو متنشج کرده بود و حالت تهوع و سرگیجم رو بیشتر میکرد دوباره نگاهش کردم اینبار داشت لبام نگاه میکرد فاصلش رو با من کمتر کرد و منم به تلافی از کارش رفتم عقب تر تا جایی اومد جلو که چسبیدم به دیوار پشت سرم یه کم ترسیده بودم فاصله ی کمی بینمون بود امیر کم کم سرشو به آرومی به سمتم متمایل کرد فهمیدم که میخواد لبهام رو ببوسه به آرومی دستمو گذاشتم رو لبهاش وگفتم:

نه!!!!!!!!!!

انگاری برق بهش وصل کرده باشن تکونی خورد و رفت عقب خواست چیزی بگه که مهلت ندادم و گفتم: تو هم یکی مثل بقیه همتون مثل همید

وبلند شدم به سمت سالن رفتم کنار یکی از میزا نشستم و سرم رو بین دستام گذاشتم بعد از چند دقیقه دستی رو شونه ام گذاشته شد و صدای بهار اومد که گفت: مهسا حالت خوبه؟

سرم رو بلند کردم و گفتم: نه

امیرم کنارش ایستاده بود و با شرمندگی نگاهم میکرد

به آرومی بلند شدم و گفتم: شرمنده بهار جان من دیگه باید برم فعلا!

بهار گفت: الان زوده هنوز هدیه ها وکیک مونده

گفتم: حالم خوش نیست از طرف من از بقیه خداحافظی کن

به سمت پله ها رفتم که سر گیجه مانع شد راهمو ادامه بدم داشتم پرت میشدم که دستایی مانع افتادنم شدن برای چند ثانیه نگاهش کردم و سرم گیج خورد وتو آغوش امیر بیهوش شدم

******

چشمام رو که باز کردم تو اتاق بهار بودم یه سرم به دستم وصل بود سرم رو به سمت دیگه چرخوندم و امیر رو دیدم که کنار پنجره ایستاده و داره بیرون رو نگاه میکنه چشمام رو دوباره بستم همون موقع تقه ای به در زده شد وصدای باز شدن در باعث شد تا چشمام رو باز کنم بهار با شادی وعلی اومدن تو، صدای موزیک نمی یومد معلوم بود که جشن تموم شده همگی به کنار من اومدن سعی کردم تا سرجام بشینم که دست بهار مانع شدو گفت: نه مهسا بخواب دکتر گفته فشارت پایینه

گفتم: نه حالم خوبه

یه اخمی کرد وگفت: میگم بخواب بخواب دیگه

سر جام دراز کشیدم علی گفت: خب خدا رو شکر خوبید

گفتم: مرسی

شادی هم گفت: مهسا به خدا سکته کردم جشن امشب جشنی بودا

لبخند زدم و گفتم: آره

بهار پا شد وگفت: شادی بریم کادو ها رو باز کنیم

شادی گفت: بریم

علی هم گفت: منم دیگه باید برم فعلا

وبا امیر دست داد با رفتن اونا تو جام نشستم آخه امیر نرفته بود و منم یه کم معذب بودم اومد روبروم نشست وگفت:مهسا منو میبخشی

جوابش فقط سکوت بود

ادامه داد: مهسا به خدا دست خودم نبود حالا خواهش میکنم منو ببخش نمدونم چی شد؟

بلند شدم ونشستم تو چشماش نگاه کردم معصومیتی که تو نگاهش بود تا ته دلم رو لرزوند و یه لبخند زدم وگفتم: باشه

و بعد با لحن شوخی گفتم: دیگه تکرار نشه وگرنه ............

نگذاشت ادامه بدم از این حرفم خیلی خوشحال شد و گفت: در مورد پیشنهادم فکر کن راستی امشب اینجا میمونی هم تو وهم شادی

گفتم: اما من به خانواده ام نگفتم

گفت: زن عمو زنگ زد واجازه ی تو و شادی رو از خانواده ات گرفت صبح میری

سرم رو به اتمام بود وقتی تموم شد امیر خیلی آروم از دستم کشیدش بیرون

گفتم: بریم پایین

گفت: باشه بریم

با هم رفتیم پایین مادر وپدر بهار با دیدن ما با هم یه لبخند معنی دار زدن منم از خجالت سرم رو پایین انداختم رو مبل نشستم وگفتم: من واقعا معذرت میخوام جشن امشب رو خراب کردم

مادرش لبخندی زد وپدرش در جواب گفت: اشکال نداره دخترم حالا حالت خوبه؟

گفتم: به لطف شما بله

امیر بلند شد وگفت: منم دیگه برم

و به سمت عموش رفت و باهاش دست داد بهار برای خداحافظی تا دم در باهاش رفت و منو شادی همونجا نشستیم بهار که برگشت گفت: بر وبچ بریم بالا

منو شادی بلند شدیم وگفتیم: بریم

وارد اتاقش که شدیم بهار گفت: کف بزنید که الان اتفاق مهمی افتاد

من وشادی هر دو همزمان گفتیم: چی؟

بهار گفت :امیر شمارشو داد بدم به تو ((با انگشت به من اشاره کرد)) که بهش زنگ بزنی

گفتم: من؟

گفت: آره دیگه نه پس من؟! حالا هم خواهش این پسر خوشگل ما رو رد نکن وگرنه دلم میگیره

گفتم: دل تو واسه چی آخه

گفت: خوب فامیلمونها جواب بده

در حالی رو تخت مینشستم گفتم: خوب.........

و قیافیه دخترای خجالتی رو گرفتم و ادامه دادم: با اجازه ی بزرگترا بله

شادی وبهار هر دو جیغ زدن و پریدن بالا تو دلم گفتم :حالا خوبه به من پیشنهاد داد این ندید بدیدا چرا اینجوری میکنن

وخندیدم

******

(وقتی رفتم خونه به دوستی با امیر خیلی فکر کردم و تصمیم گرفتم باهاش دوست بمونم الان 4ماه گذشته ونزدیک عیده رابطه ی من وامیر خیلی جدی شده ما تصمیم گرفتبم با هم ازدواج کنیم من عاشقانه امیر رو دوست دارم یعنی انقدر که حاضرم جونم رو براش بدم امیر پسر خوبیه 4 سال ازم بزرگتره اما همه چیز رو گوش میده اون همیشه بهترین راهنمایی رو بهم میده خیلی دوسش دارم قراره بعد از کنکور موضوع من وامیر مطرح بشه یعنی میشه خدایا..... )

دفتر رو بستم صدای در اتاقم بلند شد

گفتم:بفرمایید

صدای ماهان اومد که در حالی که داشت درو باز میکرد گفت: آجی من کاری نداره؟

گفتم: بیا تو داداشی

اومد تو نشست و گفت:

مهسا می خوام با بابا اینا راجع به دلارام صحبت کنم بیا با هم بریم

گفتم: چرا من دیگه؟

گفت: آخه حضورت واسه ی من یه جور اعتماد به نفسه میخوام تو هم کمکم کنی

گفتم: باشه داداشی اما بعد از شام بریم سراغشون

گفت: باشه یادت نره ها

گفتم: باشه برادر من باشه مگه میشه من یکی یدونه برادرمو فراموش کنم باشه گلم

گفت: مرسی

بعد پیشونیمو بوسیدو رفت همون موقع امیر زنگ زد گوشی رو که جواب دادم گفت:

سلام خانم گل خودم

سلام امیر خوبی

مرسی عمر من تو خوبی

اره آقایی من

الهی من فدای اون آقایی گفتنت بشم

خدا نکنه، راستی امیر ......

و براش تمام ماجرای ماهان رو گفتم بعد از قطع تماسم رفتم تا شام بخورم

******

بعد از شام وقتی مامان ظرفا رو جمع کرد ودونفری شستیمش اومدم تو حال ماهان تو فکر بود رفتم کنارش نشستم ودستش رو تو دستام گرفتم ویه فشار آروم بهش وارد کردم سرش رو بلند کرد بهش گفتم: وقتشه

و رو به بابا گفتم: بابا

بابا در حالی که روزنامه میخوند گفت: بله

گفتم: ماهان باهاتون حرف داره

در حالی که روزنامه رو کنار میگذاشت به سمت ماهان برگشت وگفت: حرف؟ چه حرفی؟

ماهان هنوز ساکت بود با پام یه ضربه به پای ماهان زدم وبهش گفتم: بگو دیگه چرا ساکتی پس

ماهانم خیلی شمرده شروع کرد به حرف زدن وسطاش منم همراهی میکردم میخواستم به هر صورت که شده ماهان رو به عشقش برسونم انقد گفتیم وگفتیم که بالاخره بابا قبول کرد که به خواستگاری دلارام بریم اما قضیه ی خواستگاری موکول شد به بعد از کنکور من ماهان خیلی خوشحال شد و رو به بابا گفت: بابا یه دنیا ممنونم

وبلند شد بره دست بابا رو ببوسه که بابا نگذاشت وخودش پیشونی ماهان رو بوسید یه لبخند زدم وبلند شدم رفتم تو اتاق دقایقی بعد ماهانم اومد تو اتاقم وگفت: قربون آجی کوچولوم بشم مرسی از کمکت

لبخندی زدم وگفتم: خواهش

اومد جلو گونه هام رو بوسید وگفت: جبران میکنم قول میدم

تو دلم گفتم: میخوای تو عروسیم جبران کنی

و از این فکر قند تو دلم آب شد( ندید بدیدیما) لبخندم پررنگتر شد و ماهان به تصور اینکه به خاطر اون خوشحالم گفت:الهی قربونت برم که واسه داداشیت انقد خوشحالی

خندم گرفت و تو دلم تکرار کردم: برو بابا کی واسه تو خوشحاله عاشق( تیکه کلاممه)

ولی واسه ظاهر سازی گفتم: دیگه دیگه یه داداش که بیشتر نداریم حالا دیگه برو جیش بوس لالا مسواکم یادت نره قبل از خواب به مامان اینا شب بخیرم بگو خرستو بغل کن بخواب

دستشو به علامت تهدید آورد بابا و گفت: الهی یه شوهر گیرت بیاد که زبون درازتو قیچی کنه

از این حرفش سرخ شدم و رفتم سمت پله ها و این کار من هرسه شون رو به خنده انداخت

******

عیدم اومد یه عید پر از شادی و خنده ، سر سفره ی عید دعا کردم اول از همه خدا خانوادمو آقاییمو سالم نگه داره امسال کنکور قبول بشم و از همه مهمتر به عشقم برسم به محض تحویل سال پریدم سمت اونا و گفتم: یالا یالا عیدی

ماهان با خنده گفت: دختر تو الان وقت شوهر دادنته عیدی چیه

گفتم: من نود سالمم بشه عیدی میگیرم اصلا مزه میده

ماهان با خنده اضافه کرد: چی مزه میده؟ اینکه پول بی زبونی که ما یه ماه براش تلاش میکنیم و از چنگمون در بیاری

با خنده گفتم: آخ آره همینش مزه میده پول مفت خوردن داره

و قاه قاه خندیدم ماهان گفت: اِ حالا که این طور شد عیدی بی عیدی

خودمو لوس کردمو گفتم: ماهان جونم مگه قول ندادی جبران کنی؟؟؟ دلارام و ایناااااااا......

ماهان سرشو تکون داد و دستشو کرد تو جیبش و یه 10 تومنی در

آورد و گفت: چه کنم که قول دادم

با تشر گفتم: زهر مار 10 تومنو بندازی جلوی گدا تف میکنه تو صورتت

با یه حالت موزیانه ای گفت: تو تف نکنیا

با آخرین توانم داد زدم: ماااااااااااااااهاااااااا اااااااااااانننننننننن

به حالت تسلیم شدن گفت: خیلی خوب غلط کردم دیوار صوتی شکست بیچاره اون کور کچلی که میخواد با تو زندگی کنه

بابا و مامان از اول به کل کل ما میخندیدن ماهان ایندفعه دست کرد تو جیبش و یه تراول 50 تومنی کشید بیرون و در حالی که با غر غر اونو به دستم میداد گفت: کوفتت بشه من که راضی نیستم

با قهر پولو پرت کردم سمتش و گفتم:ارزونی خودتو ودلارام جونت

و سرم رو پایین انداختم ماهان با خنده گفت: غلط کردم قهر نکن بیا از شیر مادر برات حلالتر باشه بیا فدات شم بیا گوگولی مگولی

از این حرفایی که میزد خندم گرفت و به آرومی پولو ازش گرفتم

گفت: نگاه کن نگاه کن ببین سر پول که میشه سریع آشتی میکنه

بابا با خنده گفت: اذیت نکن دخترمو و دستشو کرد تو جیبشو یه تراول صدی بهم داد مامانم همینطور

ماهان گفت: پس من بدبخت چی؟

بابا باخنده گفت: عیدی تو هم محفوظ و به اونم همین مقدار عیدی داد

ماهان با اعتراض گفت: یعنی چی عیدی منو این جزغل یکی باشه

بابا یه نگاه به من که زیر چشمی داشتم بهش نگاه میکردم و خودمو براش لوس میکردم کرد وگفت: دردونه ی باباس مگه میشه کمتر از تو بهش عیدی بدم

ماهان با خنده رو به آسمون گفت: هی خدا شانس بده ما اگه شانس داشتیم اسممون میشد شمس ا...

همگی به این عکس العملش خندیدیم

اومدم بالا و به عیدیهام نگاه کردم با این عیدیا میتونستم یه چیز خوب برای امیر بخرم اما چی نمیدونستم گوشیم رو برداشتم ویه زنگ به امیر زدم تا سال نو رو تبریک بگم 3 تا بوق خورد و برداشت خونشون جمعیت بود انگار فامیلاشون اونجا بودن گفتم: سلام عزیزم

صداش اومد که گفت: سلاااااااام خوبی؟ سال نو مبارک

گفتم: خوبم مرسی تو خوبی؟ سال نوی تو هم مبارک

گفت : مگه میشه صدای عشقمو بشنومو بد باشم

خندیدم که صدایی از سمت امیر اینا اومد که داد میزد: امیر خانوم بچهان؟

امیر خندید چیزی به اون نگفت وبعد ادامه داد: خوب شیطون بلا چقدر عیدی جمع کردی؟

صداها کم کمتر شد انگار رفته بود بیرون

یه حالت خبیصانه ای همراه با خنده گرفتم و گفتم: پول زور گرفتم، 250 تومن عیدی گرفتم

گفت: اوه پولدار شدی که

گفتم: اوهوم تازشم فردا میخوام تو رو خالی کنم

خندید و گفت: اون که روی چشم اما تو چی؟ عیدی من چی میشه؟

گفتم: چی میخوای اقایی؟ جونم بدم خوبه

گفت: اوه نه اونجوری که من میمیرم خودت خوب میدونی چی میخوام

گفتم: اها از اون لحاظ اماده ای بگیری؟

گفت:بله( کش دار بوخونین)

گوشی رو جلوی لبم گرفتم و به بوس صدادار خوشگل تحویلش دادم

گفت: اخ بهترین عیدی عمرم بود

گفتم: قابل شما رو نداره اقایی

( اینا رو بازبون بچه گونه تحویلش دادم)

خندید و گفت: ای فدای اون اقایی گفتنت فردا بیا ببینمت

گفتم: کجا؟

گفت: تو پارک همیشگی وایسا میام دنبالت

گفتم: ok اقایی، راستی بهار اونجاست؟

گفت: اره داخل پیش بچه ها نشسته

گفتم: اها

گفت: کارش داری؟

گفتم: اره، ولی الان به گوشیش زنگ میزنم

گفت: بزار برم صداش کنم

گفتم: نه ضروری نیست بعدا میگم

گفت: باشه کاری نداری؟ این فوضولا اومدن پشت پنجره ادا در میارن

گفتم: کیا

گفت پسر عمه هامو اون یکی پسر عموم

خندیدم و گفتم: نه قربون اقایی خودم ، خداحافظ

گفت: اِ خدا نکنه خداحافظ عزیزم

تماس که قطع شد چند دقیقه ای موندم و بعد به گوشی بهار زنگ زدم و گفتم بعد از ظهر بیاد با هم بریم بیرون برای امیر کادو بخرم سفارشم کردم به امیر چیزی نگه

گفت: باشه حتما

تماس که قطع شد از پنجره به گل های تو حیاط خیره شدم و گفتم: ای خدا شکرت

******

به کادویی که برای امیر گرفته بودم زل زدم یه ساعت خیلی خوشگل که عیدیامو و سهم اعظم پس اندازم رو براش داده بودم اما انصافا می ارزید چون برای امیرم بود توی یه جعبه کادوی قشنگ گذاشته بودم و داشتم بهش نگاه میکردم خیلی قشنگ بود درشو بستم و رفتم سراغ درسا باید بخونم تا برای کنکور اماده بشم این کنکور هم برام شده یه مشکل اساسی

******

صبح که از خواب بلند شدم مامان اینا هم خونه بودن چند روز اول مرخصی داشتن بعد از صبحانه به همون بهانه ی عید دیدنی از بهار و شادی رفتم سر قرارمون تو همون پارک همیشگی امیر هنوز نیومده بود سر صندلی همیشگیمون نشستم و به درختا که شکوفه و برگای ریز داده بودن نگاه کردم خیلی خوشگل بودن محو درختا بودم که صدای امیر از پشت سرم اومد: خانوم شماره بدم

گفتم:نخیر مزاحم نشید ما خودمون اقا داریم

دستاشو دور گردنم حلقه کردو گفت: به اقاتون اجازه میدید اینجا بشینه

گفتم: اقامون اونجا که سهله روچشای ما بشینه

کنارم نشست و گفت: به به خانوم گل خودم سال نو مبارک صد سال به این سالا

گفتم: مرسی سال تو هم برای شومپخ میلیون باریم( تیکه کلام معروفم) مبارک

چشاش گرد شد و گفت:WHAT?

گفتم: شومپخ میلیون باریم یعنی بار شومپخ میلیونیم

گفت: ای بابا زبان پارسی رو پاس بدار این چی بود اخه؟

گفتم: پارسی سلیس بود نفهمیدی؟

گفت: نه وا... تا به حال نشنیده بودم حالا بیا بریم که الان مامورا میان منو میگیرن به جرم مزاحمت برای نوامیس مردم

تند تند تکرار کردم: بریم بریم بریم بریم بریم

گفت: چته بچه قرص بریم خوردی

و دستمو کشید و بلندم کرد با هم به سمت کافیشاپی که اون میگفت رفتیم.....

رو صندلی که نشستیم امیر گفت: خوب خوشگل خانوم چه خبرا؟

گفتم : خوشگل آقا خبری ندارم

گفت: آها که این طور

دست کردم تو کیفم دیگه طاقت نداشتم میخواستم عیدیش هر چه سریعتر بدم جعبه رو میز گذاشتم و گفتم: عیدی من به یه آقای گل

چشماش یه برقی زد و گفت: وای دستت درد نکنه چرا زحمت کشیدی

خندیدمو گفتم: تو که راضی نبودی لابد حالا که زحمت کشیدم چقده کم کشیدم نه؟

به سختی خندشو کنترل کرد تا نخنده و گفت: نه دیوونه چرا چرت و پرت میگی

گارسون به سمتمون اومد و امیر سفارش دو تا قهوه و کیک داد بعد از رفتن گارسون در جعبه رو باز کرد و ساعت رو بیرون کشید با دیدن ساعت گفت: وای چقدر قشنگه مرسی

گفتم: بنداز دستت ببینم

گفت: حتما

و ساعت رو دستش انداختو گفت: آخ یه دنیا ممنون

دستشو کرد تو جیب شلوارش و گفت: ببینم این تو چیزی برای یه فرشته خانوم پیدا میکنم

و بعد یه جعبه ی کوچیک دراورد و گفت: عیدی من به یه فرشته کوچولوی مهربون

ازش تشکر کردم و در جعبه رو باز کردم و با دیدن محتویاتش دهنم یه متر اومد پایین گردنبند طلایی رو که تو دستم بود نگاه کرد روی پلاکش که به شکل قلب بود نوشته بود: A&M

با خوشحالی گفتم: وای امیر دستت درد نکنه اخه.... نمیدونم چی بگم

گفت: قابل فرشته کوچولوی منو نداره

گارسون به سمتمون اومد تا سفارش ها رو بده گردنبند رو تو جاش گذاشتمو با نگاهی قدرشناسانه به امیر خیره شدم

******

وقتی سرخیابونمون ایستاد برگشت رو به من گفت: اونجا نمیشد اما الان گردنبندو بیار گردنت ببندم از تو کیفم در اوردمش و دادمش دست امیر گفت: برگرد

برگشتم و اون گردنبند و به گردنم بست خیلی قشنگ بود دوباره به سمتش برگشتم و گفتم: مرسی اقایی

چیزی نگفت و با لبخند به من نگاه کرد لبخندی که باعث شد از خجالت مثل یه تیکه لبو بشم باز هم با اون حالت معنی دار به من نگاه کرده بود

******

روزها میگذشت و رابطه ی من و امیر روز به روز عمیق تر میشد و وابستگیمون به هم دیگه بیشتر بالاخره روز کنکور رسید و من با دلهره رفتم سر جلسه قبلش کلی با امیر صحبت کرده بودم اعتماد به نفس گرفته بودم من دوس داشتم ادبیات قبول بشم واقعا عاشق این رشته بودم4 ساعت جلسه به کندی وبا استرس فراوون گذشت اما من از پس سوالا خوب براومدم بالاخره تموم شد تو این یه مدتی که به کنکور باقی مونده بود کلی به خودم سخت گرفتم وجایی نرفتم، چند شب پیش خاله زنگ زد اینجا وکلی واسه ی مامان گریه کرد و گفت: ارام پاشو کرده تو یه کفش میخواد بره لندن پیش عموش

کلی خاله غصه خورد اخه نمیدونست جریان از چه قراره واسه همین میگفت نمیذارم بره، کسی نمیدونه ارام واسه چی داره میره اینو فقط ما 3تا یعنی من و ماهان و امید میدونیم اون نمیخواد بمونه برای خواستگاری ماهان یا عروسیش، دلم براش خیلی میسوزه ارام عاشق ماهان بود بگذریم از سر جلسه وقتی رسیدم خونه عین مرده ها افتادم خیلی خسته بودم اما قبلش به امیر زنگ زدم ویه کم باهاش صحبت کردم بعد از اون گرفتم خوابیدم بعد از ظهر که بابا ومامان از سر کار برگشتن ماهان اومد تو وگفت: بیا با هم بریم پیش بابا

گفتم: واسه چی؟

گفت: میخوام ببینم منم یادشونه

فهمیدم قضیه خواستگاری رو میگه گفتم: چشم میام ولی الان نه

گفت: چرا؟

گفتم: اخه یه خورده مهلت بده بابا کارام رو بکنم بعد، اصلا تو میخوای عروسی کنی من برم بگم

گفت: مهسا نامرد نشو دیگه تو بیا کنارم بشین من بگم تو هیچی نمیخواد بگی

گفتم: باشه برو میام

ساعتی بعد رفتم پایین تا وارد شدم دیدم ماهان هی چشم وابرو میاد که من بیام هی وعده دادم باشه باشه اخر سر رفتم کنارش نشستم و جوری که کسی نفهمه از پاش یه نیشگون گرفتم در گوشش گفتم:پسره ی پرو خجالتم خوب چیزیه ها

اونم برای اینکه مقابله به مثل کنه از بازوم یه نیشگون محکم گرفت نمیتونستم داد بزنم اروم در گوشم به شوخی گفت: یا میگی یا میکشمت ابجی کوچولو

وقتی ول کرد گفتم :اِ اینجوریه

و بلند گفتم: بابا

بابام برگشت وگفتم: بابا ماهان میگه من فعلا نمیخوام برم خواستگاری قضیه ی خواستگاری که گفته بود رو میگه ها

بابا اولش جا خورد و گفت:اخه چرا؟

ماهان بیچاره داشت التماس میکرد چیزی نگم اما من در رفتم وگفتم:

از خودش بپرسید!!

تازه بابا اونموقع فهمید من دارم با ماهان شوخی میکنم واسه همین فقط خندید وسرش رو تکون داد اما ماهان بلند شد ودر حالی که دنبالم میومد گفت:نه بابا دروغ میگه

بعد دویید دنبالم و گفت:مهسا میکشمت، مگه دستم بهت نرسه

منم در حالی که میدویدم ومیخندیدم گفتم:

اگه گرفتیم هر بلایی دلت خواست سرم بیار

درست لحظه ای که میخواست منو بگیره دوییدم تو اتاق و درو از پشت قفل کردم از پشت در گفت: بیا بازش کن

گفتم:عمراً مگه دیوونه ام

رفتم رو میز کامپیوتر نشستم صدای ماهان میومد: مهسا میگم بیا بازش کن

گفتم: یه لحظه صبر کن

کامپیوتر رو روشن کردم ویه اهنگ گذاشتم صداش رو بردم بالا و رفتم پشت در ماهان گفت: مهسا چی کار میکنی

پشت در داد زدم :ماهان صدات نمیاد

گفت: حالا در میری دیگه باشه تو از این در بیرون میای دیگه باشه، فکر کردی اینجوری تو میتونی از دستم در بری خیال کردی

چیزی نگفتم وفقط خندیدم

بعد از چند ساعت که قفل در اتاق رو باز کردم و بیرون اومدم فکر نمیکردم که ماهان یادش مونده باشه با خیال راحت رفتم پایین به سمت اشپز خونه رفتم تا اب بخورم که یه دفعه یکی از پشت موهامو دور دستش حلقه کرد و کشید بعد در گوشم گفت:

که سر به سر من میذاری ها جوجو حالیت میکنم

گفتم: اِ ماهان تویی!؟ کی من؟

در حالی این حرف هارو میزدم که ابروهام از شدت درد در هم رفته بود و سعی میکردم که نخندم و موهامو از چنگ ماهان بکشم بیرون، یه دفعه ماهان با دست ازادش شروع به قلقلک دادن من کرد، از شدت التماس و خنده جیغ میزدم صدای جیغ زدن من باعث شد که مامان و بابا بیان داخل اشپز خونه بابا تا وضع منو دید به ماهان گفت:

ولش کن دخترمو کشتیش

اخه من فوران بابایی بودم همین حرف بابا باعث شد که ماهان برای لحظه ای دست از قلقلک دادن بکشه و برگرده سمت بابا میخواست اعتراض کنه که بهش فرصت ندادم وپا کوبیدم تو پاش از شدت درد که دستمو ول کرد منم در رفتم و جلو در ایستادم وبراش زبون درازی کردم همین ماهان رو بیشتر تحریک کرد که دنبالم کنه و من هم به تنها جایی که دستم میرسید حیاط بود به دو به سمت حیاط رفتم ولی دم درب کوچه توسط ماهان گیر افتادم یه لحظه نگاه هردومون افتاد به شلنگ که مخصوص اب پاشی گلها بود و دو نفری دوییدیم سمتش اما چون ماهان نزدیک تر بود زودتر رسید و به سمت من نشونه رفت ،گوشه ی درب حیاط گیر افتادم جیغ میزدم ومیخندیدم ماهان ماهان نکن گفت بگو غلط کردم گفتم عمرا مگه دیوونه ام گفت نمیگی دوباره شروع کرد و سر تا پام رو با اون شلنگ خیس کرد وقتی کارش تموم شد اومد سمتم وگفت:

خوش گذشت تا تو باشی که سر به سر من نذاری

گوشه ی حیاط از شدت خنده ولو شدم مثل موش اب کشیده شده بودم با خنده رفتیم تو مامان تا منو دید کوبید تو صورتش عادت همیشگیش بود بعد گفت:

خاک به سرم تو چرا اینطوری شدی دختر بدو، بدو برو اینارو عوض کن

خندیدم وگفتم: چشم خاتون

بعد انگشت اشاره خودمو به نشان تهدید برای ماهان گرفتم بالا وگفتم:

برای شما هم دارم ماهان خان

ماهان دنبالم دویید وگفت تو ادب نشدی بچه پرو

در حالی که جیغ میزدم دوییدم سمت پله ها ،صدای خنده ی همه بلند شد ماهان هم همونجا ایستاد مشخص بود که میخواد منو بترسونه لباسم رو عوض کردم وموهامو سشوار کشیدم که مثل اوندفعه حالم بد نشه در حین سشوار به گوشیم نگاه کردم امیر زنگ زده بود گوشیم رو برداشتم وبه امیر زنگ زدم

******

بالاخره ارام تونست خاله رو راضی کنه تا برای ادامه تحصیل بره لندن پیش عموش خیلی دلم براش تنگ میشه اخه ارام برام مثل یه خواهر بود خواهری که هیچوقت نداشتم وقتی این خبرو از مامان شنیدم خیلی ناراحت شدم چون فکر میکردم خاله نمیذاره ارام بره اما مثل اینکه ارام خیلی قاطع بود سریع به گوشیش زنگ زدم چند لحظه بعد صدای نرم ولطیف ارام تو گوشی پیچید:

سلام مهسا

گفتم: سلام بیمعرفت، بی خبر میخواستی بری

گفت: باور کن مهسا به این رفتن احتیاج دارم

گفتم:تو که از دست ما ناراحت نیستی

گفت: نه گلم چرا باید ناراحت باشم، اشتباه از من بود، من باید میفهمیدم علاقه ای که تو چشمای ماهان میبینم یه علاقه ی خواهر برادریه، نه گلم من هیچوقت نه از ماهان ونه از تو ناراحت نمیشم

گفتم: کی پرواز داری؟

گفت: فردا شب، تمام کارام رو از قبل امید ردیف کرده بود، مهسا میدونی فقط برای این میرم که بتونم ماهان رو به عنوان برادر قبول کنم میخوام برم شاید جفت خودمو اونجا پیدا کردم

گفتم: اونجا کسی هست که تنها نباشی؟

گفت: اره دختر عموم و پسرعموم هستن مهسا برام دعا کن

گفتم: چشم عزیزم ولی ترو خدا منو بیخبر نذار هرشب بیا نت با هم چت کنیم باشه؟ فردا میام فرودگاه تا باهات خداحافظی کنم ساعت چند پرواز داری

گفت: ساعت 8 شب حتما بیا

گفتم: باشه حتما

گفت: مهسا کاری نداری دارم میرم بیرون

گفتم: نه گلم خداحافظ

اونم خداحافظی کرد وگوشی رو گذاشتم

******

امشب رفتم فرودگاه تا با ارام خداحافظی کنم انقدر خاله گریه کرد که حد نداشت همه ناراحت بودن ارام به ماهان که رسید گفت:

داداش ماهان خداحافظ برام دعا کن باشه

ماهان با ناراحتی گفت: باشه خواهری امیدوارم موفق باشی

بعد اومد جلوی من اشک تو چشمام جمع شد ارام از قضیه ی من و امیر با خبر بود خدا کنه خوشبخت بشه خدا کنه اونی رو که میخواد پیدا کنه همدیگرو بغل کردیم وهای های کردیم زیر گوشم گفت: برام دعا کن امیدوارم خوشبخت شی

خودمو کشیدم از اغوشش بیرون یه لبخند زدم درست تو همون لحظات شماره ی پرواز ارام اعلام شد و واون با ناراحتی ما رو ترک کرد تا بره به یه کشور غریب به ظاهر برای درس خوندن ولی با هدف فراموش کردن ماهان

******

امروز صبح که از خواب بلند شدم یاد ارام افتادم یاد دیشب تو فرودگاه دلم خیلی برای ارام تنگ میشه بعد از صبحانه گوشیم زنگ خورد امیر بود گوشی رو برداشتم وگفتم: سلام اقایی خودم

به ارومی گفت: سلام مهسا

ترسیدم فکر کردم شاید اتفاقی افتاده گفتم: چیزی شده؟

گفت: نه میتونی امروز بیای همون پارک همیشگی

گفتم: چرا که نه حتما میام

گفت: میخوام راجب یه موضوع مهم صحبت کنم چیزیه که تا الان بهت نگفتم دوست دارم تو هم بدونی

نگرانیم بیشتر شد وگفتم: امیر درست حرف بزن چی شده؟

گفت: بیا میفهمی فعلا خداحافظ

با گیجی گفتم: خداحافظ

طبق معمول زنگ زدم واز مامان اجازه گرفتم البته برای رفتن به خونه ی شادی بعد رفتم به پارکی که همیشه منو امیر اونجا قرار میزاریم وقتی رسیدم امیر از من زودتر اومده بود با قدم های اروم به سمتش رفتم، وقتی رسیدم کنارش با لبخندی به لب به سلام کردم اونم فوری جواب سلام منو داد ساعت 11 رو نشون میداد وقتی که کمی نشستیم امیر گفت:

ممنون که اومدی میخوام امروز راجع به یه موضوع مهم باهات صحبت کنم، موضوعی که میتونه تاثیرات زیادی روی ادامه ی رابطه ی ما داشته باشه

با نگرانی بهش خیره شدم وگفتم:منظورت چیه؟

گفت: اروم باش تا همه چی رو بگم

مکثی کرد وگفت: مهسا من قبلا یه بار ازدواج کردم

به سرعت سرم بلند کردم و توی چشماش زل زدم وگفتم: چی؟

گفت: خواهش میکنم تا وقتی که همه چی رو نگفتم چیزی نگو میخوام همین الان همه ی حرفام رو بشنوی

نمیدونم چی شد که ساکت شدم ونشستم اونم اینطور ادامه داد:

((3سال پیش توی یه مهمونی مینو رو دیدم، مهمونی که دوستم هرسال برای دور هم بودن میگرفت زن ومرد همه رو دعوت میکرد از فامیلهاش بگیر تا دوستاش ولی اون سال اون مهمونی یه مهمون جدید هم داشت، مهمونی که من با دیدنش مات شدم دختری که شبیه به یه فرشته بود، تمام اون چیزی که منو کنجکاو کرد تا به سمت اون دختر برم تنهایی اون دختر بود واینکه اصلا به کسی توجه نداشت به سمتش رفتم وبه ارومی سلام کردم دختربا دیدن به سمتم برگشت وجواب سلام منو به ارومی داد همون موقع بهنام همون دوستم که صاحب مهمونی بود اومد کنار ما و گفت خوب امیر جان میبینم که با مینو خانوم هم اشنا شدی ایشون از دوستان بهاره (همسربهنام) هستن ایشون اولین باره که به این مهمونی دعوت شدن یعنی در کل به تازگی با بهاره دوست شدن مینو خانوم ایشون هم امیر از بهترین دوستان بنده هستن خوب باید منو ببخشید خوش باشید من برم کنار بقیه مهمونا فهمیدم قصدش این بوده که اونو با من اشنا کنه واسه همین کنار مینو نشستم وقتی که بهنام رفت و من با مینو تنها شدم سر صحبت رو باز کردم وشروع کردم از هر دری صحبت کردن واقعا هم که دختر خوبی بود همونجا بهش شماره دادم وازش خواستم این رابطه ادامه داشته باشه واقعا ازش خوشم اومده بود بعد از چند جلسه حرف زدن دیگه مطمئن شدم مینو همون کسیه که من برای ادامه ی زندگیم میخوام پس مادرم رو فرستادم برای خواستگاری از مینو، مادرم هم وقتی اونو دید ازش خوشش اومد اما مشکل اصلی پدر مینو بود که مخالف ازدواج ما بود به هر ترتیب بود پدر مینو رو راضی به ازدواج کردم خیلی هم خوشحال بودم که تونستم بالاخره اونو راضی کنم اما مثل اینکه روزگار راضی نبود خوشحالی مارو ببینه 1سال که از ازدواجمون گذشت تصمیم گرفتم تا با مینو بریم شمال ویلای عموم اینا همه چی عالی داشت پیش میرفت)) امیر اینجا ساکت شد انگار داشت چیزی رو مرور میکرد و من به اشک هایی خیره شده بودم که از چشماش میریخت بعد از گذشت مدت زمان اندکی ادامه داد (( تو راه همش میگفت: امیرم برسیم اونجا میخوام یه خبر خوب بهت بدم

گفتم: چه خبری خانومی

گفت: حالا دیگه ،بعدا میگم

هرکاری کردم نشد از زیر زبونش حرف بکشم یه لحظه، فقط یه لحظه برگشتم سمتش تا یه چیزی بگم اما اخرین صدایی که شنیدم صدای بوق مکرر کامیونی که از روبرو میومد بود وفریاد هایی مینو که جیغ میزد: امیر مواظب باش............

وقتی بهوش اومدم تو بیمارستان بودم اخ خدای من اونجا بود که فهمیدم مینو ی عزیزمو برای همیشه از دست دادم اما چیزی که منو بیشتر اذیت میکرد این بود که فهمیدم مینو حامله بوده و خبر خوشی که میگفته همین بوده از طرفی تهمت های پدر مینو بود که اتیشم میزد اون همش فریاد میزد: دخترمو تو کشتی

و واسه همین هم از من شکایت کرد)) امیر یه اینجا که رسید هق هق میزد سعی کردم ارومش کنم واسه همین گفتم:

امیر، امیر جان اروم باش

ولی اون همینجوری ادامه میداد ((شکایت اون باعث شد نه من ونه خانواده ام نتونیم تو مراسم اون شرکت کنیم من هنوزم که هنوزه نمیدونم مینو رو کجا خاک کردن از بهشت زهرا سوال کردم واونا گفتن کسی رو با این نام در اون تاریخ در اونجا دفن نکردن پدر مینو زهرش رو به من ریخت من نمیبخشمش, هیچوقت)) ودوباره زد زیر گریه ،اشک های منم همینجور بی امان میریخت پایین بعد از دقایقی امیر آروم شد برگشت سمت من وگفت:

میخوام بری وروی حرفای من فکر کنی البته عجولانه نباشه میخوام قشنگ فکر کنی وببینی میتونی با مردی که یه بار ازدواج کرده زندگی کنی یا نه

در سکوت به تمام حرفهای امیر گوش میکردم نمیدونستم چیکار کنم به آرومی بلند شدیم وامیر منو تا سر خیابون رسوند تو راه هیچکدوم حرفی نمیزدیم هر دو توی فکر بودیم وقتی رسیدم خونه بدون اینکه نهار بخورم به سمت اتاقم رفتم و روی تخت نشستم لباسهام رو در اوردم وروی تخت دراز کشیدم انقدر فکر کردم که نفهمیدم کی خوابم برد تو عالم رویا خودم رو تو یه روستا دیدم با اینکه اولین بار بود خودم رو تو اون روستا میدیدم اما اون روستا خیلی برام اشنا بود سر در گم تو روستا میچرخیدم که یهو یه دختر خیلی زیبا که تقریبا هم سن وسال خودم بود اومد جلوم با تعجب بهش گفتم: اینجا کجاست؟ من کجام؟

حرفی نزد فقط یه لبخند زد دستم رو کشید (انگار اون دختر هم برام آشنا بود) کشوندم تو یه خونه و گفت: میخوای ازدواج کنی؟

خواستم چیزی بگم که مهلت نداد و گفت: پسر خوبیه بهش اعتماد کن

این جمله رو که گفت از خواب پریدم اون کی بود؟ یعنی منظورش امیره؟ گیج بودم هنوز نمیدونستم باید چی کار بکنم به امیر اعتماد کنم یا نه اون میگفت بهش اعتماد کنم حالا چی کار کنم نمیدونم

******

شب شده بود و من هنوز تو اتاقم بودم و فکر میکردم سرم درد گرفته بود از این همه فکر کردن مدام سوالات تکراری تو سرم میچرخید صدای امیر من......من نمیتونستم بگم نه نمیدونم چی کار کنم خدایا با صدای در به خودم اومدم مامان با کنجکاوی اومد تو و گفت: تو بیداری هی صدات میکنم جواب نمیدی؟

گفتم: من؟ مگه صدا کردی؟

گفت: آره بیا شام بخور بابات گرسنس ماهان هم اومده داد همه دراومد

تو دلم گفتم از بس تو فکر بودم نفهمیدم رفتم پایین تا با اونا شام بخورم هر چند که زیادم نخوردم و بهانه اوردم که یه چیزی خوردم و رفتم بالا چند دقیقه بعد از اومدنم ماهان در زد و اومد تو یه لبخند بهش زدم

گفت: مهسا یه چیز ازت بپرسم جواب میدی؟ امروز چرا انقدر دمغی؟ تو خودتی اصلا

گفتم: من..... نه اشتباه میکنی من حالم خوبه

گفت: مهسا داری به من راستشو میگی؟

گفتم: آره ... به جون خودم

گفت: خیلی خوب! مراقب خودت باش

و رفت هر چند مطمئنم حرفامو باور نکرده

******

سر صبحانه دوباره رفتم تو فکر دیشب دوباره خواب دیده بودم خواب همون دختر رو اینبار باز هم تو همون روستا بودم دستم رو گرفت و بدون هیچ حرفی منو به سمت بیرون روستا برد و گفت: چرا بهش جواب نمیدی؟ اون خیلی خوبه اون دوست داره تو خواب عقب عقب رفتم و گفتم: اما منظورت کیه؟ تو منو میشناسی؟

یه لبخند زد و گفت: زمان که بگذره همه چی معلوم میشه تو فقط بهش اعتماد کن من همینجا منتظرتم اسم این روستا......

اینجا بود که از خواب پریدم چرا نگفت پس اسم اون روستا چیه؟

حالا تو تصمیم مطمئن شده بودم من امیر رو همینجوری قبول داشتم نمیتونستم ازش دست بکشم حداقل حالا نه چون من دوسش داشتم

******

صدای امیر در گوشی پیچید بعد از سلام واحوال پرسی گفت:

مهسا فکراتو کردی میدونم نباید از تو بپرسم اما واقعا کنجکاوی کلافه ام کرده

تو دلم یادی از خدا کردم و با آرامشی ناشی از یاد خدا گفتم:

امیر من.... میخواستم بگم..... من تا تهش با تو هستم تا هر جا که خودت بخوای با تو هستم

صدای امیر که معلوم بود خیلی خوشحال شده در گوشی پیچید:

آه مهسا ازت ممنونم جبران میکنم قول میدم وای خدایا خیلی خوشحالم

از خوشحالیش به خنده افتادم وگفتم: باید قدر خودمو بدونما

گفت: چرا؟

گفتم: نمیدونستم انقدر دوسم داری

گفت: نامرد

گفتم: شوخی کردم

گفت: مهسا خاطر این موضوع فردا نهار مهمون من، به من افتخار میدی

گفتم: بزار فکر کنم

ومثلا شروع کردم به فکر کردن و بعد گفتم: باشه بهت لطف میکنم وافتخار میدم که یه روز نهار رو با تو حقیرانه به سر کنم وبعد زدم زیر خنده

گفت: ای شیطون کوچولو باشه دیگه...........

گفتم: من بالاخره نفهمیدم شیطونم یا فرشته

گفت: تو صاحب قلبمی,عشقمی, سروری, تاج سری

بدون اینکه چیزی بگم داشتم گوش میدادم تا ساعتی با هم حرف زدیم و از آینده گفتیم واین برای من باعث شادی بود که خوشحالی امیر رو میدیدم.

******

امروز صبح که بلند شدم یاد دیشب افتادم که به مامان گفته بودم: میخوام برم خونه ی بهار

کلافه شده بود واسه همین گفت: تو چرا انقدر اینور اونور میری

گفتم: ببخشیدا من تا الان که داشتم واسه کنکور میخوندم یه خورده استراحتم نکنم

گفت: باشه برو اما از این به بعد هر روز نمیذارم بریا

گفتم: مرسی گیسو جونم

ویه ماچ محکم گذاشتم وسط لپش میدونستم از این کار بدش میاد وقتی سرم رو بردم عقب خم شد دمپاییش رو درآورد وگفت: باز تو منو اینجور بوسیدی

وخواست بزنه که یه جیغ زدم ودر رفتم سمت پله ها صدای خنده اش رو میشنیدم که میگفت: از دست تو

از افکارم اومدم بیرون بعد از صبحونه بهترین لباسم رو پوشیدم با یه آرایش ملایم راهی شدم طبق معمول یه خیابون بالاتر پارک کرده بود رفتم نشستم وگفتم: آقا خیابون عشق کدوم وره؟

گفت: مستقیم, ببرمتون؟

گفتم: آره میخوام به ملاقات شاهزاده ام برم

خم شد سمتم وگفت: خانوم کوچولو خودم نوکرتم

گفتم: اِ این حرفا چیه ما چاکریم ج جمالتو عشقه صفاتو وفاتو

گفت: اُه اُه واسه من چه لات شده

خندیدم اونم همینطور, رسیدیم به یه رستوران و دو نفری رفتیم تو یه نهار مفصل پیادش کردم وقتی اومدم بیرون گفتم: خالی شد نه

گفت: قابل تو رو نداشت مهربونی تو بیشتر از اینها قابل ستایشه

گفتم: واسه من تو مهمی

وبعد ادامه دادم گفتم: بریم بام تهران

گفت: بزن بریم

تا اونجا یه ریز چزت پرت گفتیم وخندیدیم وقتی رسیدیم با خوشحالی روی بلند ترین جاش ایستادم ودستام رو باز کردم چشمام رو بستم وگفتم: خدایا شکرت

پشتم ایستاد وهر دو به منظره ی شهر تهران خیره شدیم همینجور که به جلوم نگاه میکردم گفتم: امیر

گفت: جانم

گفتم: امیر بهم قول میدی تا آخر عمر باهام بمونی؟ قول میدی دوسم داشته باشی؟ بهم اعتماد کنی؟ اگه به من باشه همینجا بهت قول میدم که تا آخر عمر بهت وفادار باشم اما تو چی ؟

برم گردوند و گفت: منم قول میدم عزیزم قول میدم

وبه چشمام نگاه کرد نگاهی نه از جنس هوس بلکه از جنس عشق و گفت: قول میدم به رسم تمو عاشقای دنیا قول میدم خوشبختت کنم

یه ساعتی هم اونجا چرخیدیم و بعد راه افتادیم به سمت خونه سر خیابونمون ایستاد وگفت: خوش گذشت عزیزم؟

با صدای بچه گونه ای گفتم: خیلی به اندازه ی یه دنیا

اومد جلو گفت: فدای فرشته کوچولم بشم

و دستام رو تو دستاش گرفت سعی کردم بکشمشون بیرون اما اون با شیطنت سفت گرفته بودتشون

گفتم: امیر ول کن من برم الان یکی میاد آبروم میره ها

گفت: نمیخوام

وهمزمان دستم رو برد بالا و بوسیدشون انگاری در معرض جریان برق قرار گرفته باشم صورتم گر گرفت وفوری گفتم: من دیگه برم خداحافظ

دستام رو با لبخند ول کرد وگفت: خانوم گلم خداحافظ

پیاده شدم وبا سرعت به سمت خونه رفتم

******

یه هفته ای از این ماجرا گذشته و قراره امشب همگی به خواستگاری دلارام بریم ماهان سر از پا نمیشناسه مامان و بابا امروز مرخصی گرفتن و مامان دیشب زنگ زد و از خانواده ی دلارام اینا رسما برای خواستگاری اجازه گرفت چند روز پیش پدر به به محله ی اونا رفته بود تا تحقیق کنه ببینه چه خانواده ای هستن که متوجه شده بود: پدر و مادر دلارام هر دو معلمن خانواده وزندگی در حد متوسط اما خوشبخت یه خانواده ی سالم و با آبرو دلارام تک فرزند اوناست و تقریبا تو این محل همه قبولشون دارن

اینا اطلاعات پدر بود که از اونا به دست اورده بود بابا به ماهان قول داده که از همه جهت کمکش کنه گل پسر سربازیشم که رفته گاهی به ماهان حسودیم میشه اونا خیلی هوای ماهان رو دارن بیخیال الان دیگه باید آماده بشم تا باهاشون برم خواستگاری

******

وقتی رسیدیم پدر دلارام درو باز کرد و ما رفتیم داخل اونشب واقعا خوش گذشت بیشتر شبیه مهمونی بود تا خواستگاری دو خانواده زود با هم جور شدن ولی این وسط حوصله ی منم کمی سر رفت به ساعتم نگاه کردم ساعت حدودا نزدیک 11 بود واینا خیال رفتن نداشتن بنابرین رو به ماهان که داشت با دلارام نگاه رد وبدل میکرد گفتم: اوی پسر کم چش چرونی کن خوردی دختر مردمو

ماهان خندش گرفت ومن ادامه دادم: من دارم میرم حیاط

اونم واسه اینکه راحت تر بتونه به عشقش نگاه کنه از شر مزاحمی مثل من راحت بشه گفت: باشه برو

تو دلم گفتم: اگه من الان بگم برم زیر ماشین میگه برو

رفتم تو حیاط وبی خیال مشغول اس بازی شدم نیم ساعت بعد بابا اینا بلند شدن که بریم خونه این طور که اینا توافق کرده بودن عقد و عروسی مرداد ماهه با یه حساب سر انگشتی فهمیدم درست افتاده چند روز بعد از گرفتن نتایج کنکور قراره فردا برن صیغه بکنن برای راحتی خودشون، پدر ها هم تصمیم گرفتن یه سال اول رو کمکشون کنن تا وقتی هر دو تو زندگی جا بیافتن یعنی بابا امیر رو قبول میکنه؟ همگی سوار ماشین شدیم بابا یه اهنگ شاد گذاشت ماهان از همه بیشتر خوشحال بود رسیدیم خونه الان دارم اینا رو وارد دفترم میکنم میخواستم یه روز بدمش به امیر تا اونو بخونه وسطاش امیر زنگ زد تا با هم صحبت کنیم تا نزدیک های یک با هم صحبت کردیم اون از مادرش میگفت که همه چی رو بهش گفته و من از جریان امشب بعد از کلی ( لاو= عشق ) ترکوندن بالاخره رضایت دادیم و خوابیدیم

دردسرا تازه شروع شد که هی بریم خرید و چیز میز بخریم من خریدامو گذاشتم آخر سر, اول قرار شد که بریم برای اونا خرید کنیم دوتا مادرا با اونا رفتن, به ماهان گفتم: سفره رو من از تو اینترنت پیدا میکنم شما برید فعلا پی خرید لباس تا من ببینم چی کار میکنم

هم ماهان وهم دلارام خیلی خوشحال شدن ماهان یه ماچ گنده گذاشت رو پیشونیم دلارامم هی پشت سر هم میگفت: مرسی مهسا جون جبران میکنم مرسی

گفتم: خیلی خوب حالا که پیدا نکردم انقدر ذوق زده شدین هرکی ندونه فکر میکنه من درستش کردم من هیچی بلد نیستما من فقط میخوام برم بگردم یه سفره خوشگل پیدا کنم

خلاصه دست کشیدن ورفتن منم رفتم تا یه سفره برای اونا پیدا کنم رفتم تو گوگل بخش عکسا و زدم سفره ی عقد وای چه قدر عکس خیلی زیاد بود چندتا رو زدم save کردمشون به عکسا با دقت نگاه کردم جالب بودن موندم تا اونا بیان و نظر بدن تا اومدن اونا کلی به خونه رسیدم وتمیزش کردم، همه جارو، دیگه نا نداشتم روی مبل نشسته بودم که صدای کلید وپشت بندش تعارف های بیش از حد مامان رو از پنجره که باز بود شنیدم ساعت رو نگاه کردم نزدیک 3 بود همه با کلی وسیله اومدن مامان که اونروز هم مرخصی داشت ولی از فردا باید میرفت اومدن تو ساختمون بلند شدم برای همه شربت درست کردم وبعد دست ماهان و دلارام رو گرفتم واوردم عکس سفره ها رو نشون دادم دلارام از یکشون خیلی خوشش اومد سفرهه خیلی خوشگل بود تصمیم گرفتیم همونو درست کنیم با کمک هم ،از یه سایتی اموزش ساختن سفره عقد رو گرفته بودم همه چی جور بود ماهان از بیرون غذا سفارش داد خیلی طول نکشید که رسید و همه مشغول خوردن شدن منم بعد از خوردن غذا از جمع عذر خواهی کردم ورفتم تا بخوابم

******

از خواب که بیدار شدم یه نگاه به ساعت کردم اه اه اه ساعت 6 بود چون عادت داشتم که موقع خواب گوشیمو رو سایلنت بذارم نمیدونستم آیا امیر زنگ زده یا نه، گوشی رو برداشتم مغزم سوت کشید 28 میس کال و 6 تا اس، یه زنگ به امیر زدم تا گوشی رو برداشت با یه حالتی که معلوم بود عصبانیه گفت: کجا بودی؟

گفتم: سلام

گفت: گیرم علیکم تا الان کجا بودی؟

گفتم امیر خواب بودم خوب ببخشید!

با حالتی که شبیه فریاد بود گفت: مگه مرده بودی که جواب نمیدی؟

با ناراحتی گفتم: چرا این طوری صحبت میکنی من که عذر خواهی کردم بعدشم تو که میدونی من موقع خواب میزارم روی سایلنت

امیر با ناراحتی امیخته به حرص و خشم در حالی که ادای منو در میاورد گفت: میزارم رو سایلنت، میزارم رو سایلنت، حرف نزن بابا!

با این کارش واقعا اعصابم بهم ریخت (متنفرم از اینکه یکی ادای منو دربیاره) و با عصبانیت گفتم: اصلا خوب کاری کردم هر وقت یاد گرفتی درست حرف بزنی اون موقع زنگ بزن

و بعدم قطع کردم اون که هنوز مهلت حرف زدن پیدا نکرده بود سریع دوباره زنگ زد انقدر عصبانی بودم که گوشی رو خاموش کردم و اومدم بیرون فقط مامان اونجا بود رو به مامان گفتم: پس بقیه کجان؟

گفت: ماهان ودلارام که رفتن بیرون پریوش جونم رفته خونشون

گفتم: اها

ورفتم تو اشپزخونه تا یه چیزی پیدا کنم بخورم بهتر از بیکاری بود وبعدشم رفتم تا یه زنگ به بهار بزنم

******

دو هفته از اون روز گذشت و من هنوز با امیر اشتی نکرده بودم گوشیم روشن بود اما نه اون زنگ زده بود ونه من، یه روز ماهان با خوشحالی اومد خونه و گفت: اهالی خونه یه خبر خوب یه خبر خوب

ساعت هفت بود مامان وبابا هر دو اومده بودن مامان از اشپز خونه اومد بیرون وگفت:

چه خبری پسرم؟

ماهان اومد جلو وگفت: امروز یکی از دوستای دوران دبیرستانم رو دیدم وقتی از مشکل بیکاریم براش گفتم گفت که میتونه برام کار گیر بیاره قراره امشب به من زنگ بزنه

گفتم:داداشی این دوستت تا الان کجا بود؟

گفت: راستش چند سال پیش درست زمانی که ما دبیرستانو تموم کردیم اونا از این محله رفتن بعد از چند سال امروز همدیگرو دیدیم وای وقتی بهش گفتم که مشکلم چیه فوری گفت: شاید بتونم یه کاری بکنم

وای مامان یعنی میشه برم سر کار؟ من برم یه حموم بکنم

داشت بلند میشد که گفتم: داداشی اسم این دوستت چیه؟

گفت چه طور مگه؟

گفتم: همینجوری پرسیدم!

گفت: امیر

نمیدونم چرا یه دفعه رنگم پرید و گفتم: امیر؟

گفت: اره چیزی شده؟

گفتم: نه چیزی نشده! و زیر نگاه پرسشگر بقیه رفتم به اتاقم چند دقیقه بعد ماهان اومد وسایلشو گذاشت و لباساشو برداشت و رفت حموم 10 دقیقه ای از حموم رفتن ماهان گذشته بود داشتم میرفتم پایین تا اب بخورم که صدای گوشی ماهان رو از تو اتاقش شنیدم رفتم تو اتاق و با دیدن شماره چشمام 4 تا شد، شماره شماره ی امیر خودم بود وبالاش نوشته بود: امیر

برداشتم هنوز چیزی نگفته بودم که صدای امیر از اون ور اومد:

سلام ماهان جان

اب دهنم رو قورت دادم و گفتم: امیر تویی؟

گفت مهسا؟

هیچی نگفتم که گفت:

مهسا ماهان برادر توِ؟

گفتم: اره

گفت: اون روزی که اسم برادرتو گفتی شک کردم اما .............

همون لحظه صدای ماهان درحالی که سوت میزد اومد فهمیدم که نزدیکه بیاد تو اتاق واسه ی همین وسط حرف امیر پریدم ودسپاچه گفتم:

بله بله حموم هستن

امیر فهمید که ماهان داره میاد و گفت: ماهان اومد؟

و بعد صورت ماهان در حالی که داشت موهاشو خشک میکرد تو درب اتاق نمایان شد گفتم:

اِاِ اومد گوشی چند لحظه وگفتم: ماهان، داداشی، امیر خان هستن

ماهان با حالتی که انگار میخواست مچ بگیره نگام کرد وگوشی رو گرفت و گفت: سلام امیر

منم از فرصت استفاده کردم و رفتم تو اتاق خودم چند دقیقه بعد امیر زنگ زد به گوشیه من انگار یادش رفته بود که با هم قهریم منم همینطور تا زنگ زد گفتم:سلام امیر چی شد؟

گفت: سلام مهسا خوبی؟

گفتم: مرسی چی شد؟

گفت: هیچی دیگه کارش جور شد با داییم صحبت کردم قرار شد از شنبه بره سر کار یعنی از سه 3 روز دیگه

گفتم: راستی امیر ......................

یه دفعه درب اتاق به شدت باز شد وصورت عصبی ماهان رو تو چارچوب در دیدم

از ترسم لال شدم وهمینطور مات موندم ،ماهان با قدم های بلند اومد سمت من

امیر از اون ور گفت: مهسا چی شد؟ کجایی؟

همون موقع ماهان رسید به من و گوشی رو از دستم کشید وخاموشش کرد وبعد از اون اولین چیزی که نصیبم شد یه چک محکم بود هیچی نگفتم که مبادا مامان اینا خبر دار بشن فقط دستم رو روی جای چکش گذاشتم وتو صورتش نگاه کردم انقدر دردم اومده بود که قطرات درشت اشک همینجور از صورتم میریخت پایین واقعا بد زده بود فهمیدم که از پشت در گوش داده و حرفامون رو شنیده دستمو کشید ومنو برد سمت اتاق خودش پرتم کرد سمت تختش( چون اتاق خودش نسبت به اتاق من از پله دورتر بود) و گفت: خوب بگو، منتظرم، توضیح بده

به سختی تعادلم رو حفظ کردم و بلند شدم ، با اعتماد به نفس فراوون ایستادم وتو چشماش زل زدم و گفتم: درباره چی؟

گفت: خیلی پرویی این بود نتیجه ی اعتمادم؟!

گفتم: من کاری نکردم

گفت: برم گوشیتو بدم به بابا؟

با عصبانیت گفتم: برو فکر کردی میترسم

و به سمت درب را افتادم مچ دستم رو گرفت وگفت: وایسا تا من نگفتم نمیری

سعی کردم دستمو از تو دستش بکشم بیرون که محکمتر فشارش داد تا سر جام بایستم وادامه داد: زنگ میزنی به امیر و یه قرار واسه ی فردا میزاری فهمیدی؟

چون هیچی نگفتم سرم داد کشید وگفت: میگم فهمیدی؟

از ترس واز درد مچ دستم در حالی که صورتم از درد در هم رفته بود سرم رو تکون دادم که یعنی باشه همون موقع صدای مامان از پایین اومد:

ماهان مهسا چتونه؟

ماهان داد زد وگفت: مامان چیزی نیست!

مامانم گفت: پس بیاید برای شام دیگه

ماهان هم گفت: باشه

وبرگشت سمت من و گفت:زنگ بزن

با ترس دستمو ازاد کردم گوشی رو گرفتم و به امیر زنگ زدم گوشی رو برداشت وبا عجله گفت :مهسا چی شد؟

گفتم: امیر من برات توضیح میدم فردا بیا همون پارک همیشگی باشه؟

گفت: باشه.

وبعد ادامه داد: ماهان فهمیده نه؟

گفتم: اره

خودش تا ته ماجرا رفت وگفت: باشه راس ساعت 5 بعد از ظهر اونجام خداحافظ

منم خداحافظی کردم و تماس قطع شد ماهان گوشی رو از من گرفت وگفت: بریم

اخماش تو هم بود اومدیم بیرون و من رفتم سمت اتاقم

ماهان گفت: کجا؟ بریم شام

به ارومی در حالی که بغض گلوم رو گرفته بود گفتم: نمیخورم

و رفتم تو اتاق خودم و اونم بی توجه به من رفت پایین

******

صبح فردا وقتی از خواب بیدار شدم دلم شور میزد تمام مدت به فکر قرار امروز بودم تا ساعت 5 بال بال میزدم ماهان ساعت 4 اومد خونه، نه باهاش صحبت کردم و نه نگاهش کردم تا ساعت 30/4 حاضر شدم یه مانتوی کرم یه شلوار مشکی با یه شال مشکی کرم کتونی سفید و یه ارایش ملایم به ارومی رفتم پایین ماهان با دقت نگاهم کرد راه افتاد ومنم مطیع دنبالش, ماشین رو روشن کرد کنارش نشستم تمام مدت اخماش تو هم بود راه که افتادیم گفت: ادرس؟

گفتم: ماهان دست بکش!

گفت: میگم ادرس

بحث باهاش بی فایده بود ادرس رو گفتم واروم سر جام نشستم وقتی رسیدیم ساعت دقیقا 5 بود ماهان گفت:

همینجا میشینی تا من برگردم

خواستم اعتراض کنم اما ماهان با دستش اشاره کرد که ساکت باشم ماشین برای خودش بود بابا پارسال براش خریده بود با عصبانیت سرم رو تکون دادم وسر جام نشستم سر جام به اهنگ گوش دادم با پام روی کف ماشین ضرب گرفتم یه ساعت دو ساعت سه ساعت نمیدونم چه قدر گذشت که ماهان اومد اما این بار تنها نبود بلکه با امیر اومده بود هر دو ساکت بودن با دیدن امیر از ماشین پیاده شدم وسلام کردم امیر جوابم رو داد روم نمیشد بپرسم چی شد واسه همین فقط نگاهشون کردم همون لحظه ماهان گفت: امیر جان بروسنمت

از تعجب داشتم شاخ در میاوردم

امیر گفت: نه ممنون ماهان جان

وای خدا اینا چی میگن داشتم میترکیدم از فوضولی ماهان با امیر خداحافظی کرد ونشستیم تو ماشین دیگه نمیتونستم صبر کنم واسه همین پرسیدم: ماهان میشه بگی چی گفتید؟

ماهان یه نگاه به من کرد یه اخم هم روش البته با چاشنی کمی خنده وگفت: ساکت بچه پرو صحبت ها مردونه بود حالام میریم یه جایی البته قبلش میریم دنبال دلارام بعد سه تایی میریم یه جای خوب شام بخوریم دیگه هم سوالی نپرس

بی خیال گفتم: باشه حالا که نمیگی منم از امیر میپرسم

گفت: اِ بچه پرو جلوی من امیر امیر میکنه حق حرف زدن با این پسره رو نداری

تمام حرفاش با یه رگ خنده همراه بود نمیدونم با چه حسی خیلی محکم گفتم: این پسره اسم داره اسمش امیره در ضمن عشق منه و عمر من دیگه هم نمیخوام بگی که اسمشو نیارم اگه رفیق بازی و دوس پسر داشتن بده چرا تو و دلارام با رفیق شدین

گفت: ما قصدمون ازدواجه

گفتم: خوب ما هم .......................

خجالت کشیدم و دیگه نتونستم ادامه بدم ماهان با شنیدن حرف های من بلند زد زیر خنده و دیگه چیزی نگفت منم خجالت زده سرم رو پایین انداختم و تا رسیدن به مقصد چیزی نگفتم رسیدیم گوشیمو داد به خودم وگفت: بیا

و بدون هیچ حرفی رفت سمت خونه ی دلارام اینا تا اونو صدا کنه

******

امروز رفتم کافینت نتایج اولیه ی کنکور اومده دیدم که قبول شدم انقدر خوشحال بودم که تا خونه دوییدم اول مامان و بعد بابا وبقیه در نهایت وقتی تنها شدم به عمرم زنگ زدم تا ارتباط برقرار شد امیر گفت:

سلام بر خانوم دانشجو, خانم همه کاره, موفق, امید یه ملت, استاد دانشگاه........

وسط حرفش پریدم و گفتم: وایسا امیر بابا اینقدر که تو میگی هم نیست چی میگی اخه؟ من تازه مرحله اول رو قبول شدم

گفت: شکسته نفسی میفرمایید بانوی قلبها

گفتم: نمیخوام من فقط بانوی قلب تو هستما

گفت: الهی من به فدای تو، معلومه که فقط بانوی قلب منی عشق منی عمر منی گل منی .........

امیر همچنان ادامه میداد ومنم داشتم لذت میبردم واقعا دوسش داشتم اون اولین عشقی بود که تو قلبم وارد شده بود وهمونجا هم میمونه تا ابد

******

فردای اونروز به بچه ها زنگ زدم و دیدم که شادی وبهار هم قبول شدن بعد از خبر قبولیم این بهترین خبر خوبی بود که توعمرم شنیده بودم قرار شد با بچه ها انتخاب رشته کنم البته فردا میریم خونه ی شادی اینا، با خوشحالی به مامان زنگ زدم و به اونم گفتم که اونا هم قبول شدن واضافه کردم که به بابا بگه برام دفترچه بخره مامان هم خوشحال شد وگفت:

مهسا به دوستات تبریک بگو واز خونه بیرون نرو کارت دارم

گفتم: چرا؟

گفت: امشب بابات یکی از روسای شرکت رو دعوت کرده واسه ی مسایل کاری با خانواده میاد و اگه بابات بتونه نظرش رو جلب کنه موقعیت خوبی پیدا میکنه منم مرخصی گرفتم بیام خونه تو هم بمون کمکم کن باشه؟

گفتم: ای به چشم من الان خونه رو تمیز میکنم تا شما بیاین

گفت: مرسی من تا یه ساعت دیگه خونه ام

خداحافظی کردم و قطع کردم و شروع کردم به تمیز کردن خونه اول همه جا رو جارو کشیدم بعد هم تمام شیشه ها رو دستمال کشیدم همزمان که این کارم تموم شد مامان هم رسید با کلی خرید رفت تو اشپز خونه از اونجا داد زد:

مهسا یه زنگ بزن به ماهان و بگو که امشب با دلارام بیان اینجا

گفتم: باشه

و رفتم سمت تلفن به ماهان زنگ زدم ((ماهان الان نزدیک به چند وقتی بود که تو شرکت دایی امیر کار میکرد)) با اولین زنگ گوشی رو برداشت و گفت: جانم

گفتم: سلام داداش گلم خوبی؟

گفت: سلام اجی مرسی تو خوبی؟

گفتم: ممنون داداشی امشب مهمون داریم مامان گفت که با دلارام بیای اینجا

گفت: مهمون؟

گفتم: اره

گفت: کی هست؟

گفتم: یکی از روسای بابا اینا

گفتم: اووووو باشه من ساعت 5 کارم تمومه نهایت تا 6 با دلارام میرسم اونجا

گفتم: باشه خداحافظ

بعد از صحبت با ماهان رفتم تا اتاق های من وماهان رو تمیز کنم این کارم هم تا ساعت 1 طول کشیدیعنی بیشترش مربوط به اتاق ماهان بود بعد از این کارا یه دوش گرفتم وبا مامان مشغول خوردن نهار شدم بعد از نهار به عشقم زنگ زدم و بعد خوابیدم اخه خیلی خسته بودم باید واسه ی مهمونی سر حال میبودم ساعت 7 بابا اومد و درست 30 دقیقه بعد مهمانها اومدن، خانواده ی ارین نژاد که شامل یه پسر به اسم پویان یه دختر به اسم پانیز و خانوم واقای اریان نژاد بودن، از همون اول از نگاه های هیز پسر خانواده خوشم نیومد خیلی ادم پرویی بود اما پانیز نه یه دختر بسیار خاکی و مهربون من یکی واقعا ازش خوشم اومد کمی که گذشت ماهان و دلارام هم اومدن و به جمع معرفی شدن یه ساعتی با میوه وچایی وشیرینی گذشت تا ساعت 8 مامان به من گفت که میز شام رو اماده کنیم همزمان با من دلارام و پانیز هم پاشدن مادرم گفت:

اِ پانیز جان دلارام جان شما چرا مهسا کمک میکنه

پانیز گفت: نه من هم میخوام کمک کنم

و دلارام هم به زدن لبخندی اکتفا کرد جفتشون هم به من ومامان کمک کردن که میز رو بچینیم دقایقی بعد بالاخره میز اماده شد و بابا مهمونا رو برای شام دعوت کرد پدر واقای ارین نژاد که از همون اول بحث کار رو شروع کرده بودن و من اصلا حوصله نداشتم که به حرفای اونا گوش کنم اما این وسط موقع شام چیزی که من رو عذاب میداد این بود که موقع شام هم درست روبروی پویان قرار گرفته بودم پسرک هیز خجالتم خوب چیزیه بعد از شام به بهانه ی ظرف شستن و چای به سمت اشپزخونه رفتم و کمی از وقتمو اونجا گذروندم تا از نگاه های اون هرزه در امان باشم داشتم ظرف میشستم که دلارام وپانیز اومدن تو اشپزخونه پانیذ گفت: مهسا جون چرا نمیای پیش ما

گفتم: اخه ظرفا

گفت: اووووو حالا وقت هست بیا بریم

مجبوری ظرفا رو ول کردم ورفتم تو سالن با وارد شدنم باز با نگاه های اون احمق روبرو شدم بابا هم که قربونش برم گرم صحبت این وسط ماهان فقط حواسش به من بود رفتم کنار ماهان نشستم دلارام وپانیز مشغول صحبت شدن اونا هم صندلی های کنار من رو اشغال کرده بودن رو به ماهان گفتم: من دارم اینجا خفه میشم

فهمید چی میگم وگفت: عزیزم صبر کن باید تحمل کنی دست این دوتا رو بگیر برید بالا به بهانه ی حرف زدن

بهش لبخند زدم و رو به بچه ها گفتم: بریم بالا

هر دو استقبال کردن همگی با هم بلند شدیم ورفتیم بالا تو اتاقم

به هر حال مهمونی امشب به پایان رسید اه اه حالم از این پسره به هم میخوره هرزه یه سره منو میپایید موقعی که داشتیم خداحافظی میکردیم گفت: امشب واقعا به من خوش گذشت البته وجود تو توی اون خیلی تاثیر داشت

از این حرفش خیلی بدم اومدوبه سرعت با مادر وپدر و خواهرش خداحافظی کردم و اومدم تو از این ماجرا ها یه ذره به امیر نگفتم و نمیگم چون در نظرم بی ارزشه مهم عشقمه البته شاید یه روزی بگم

امروز با بچه ها انتخاب رشته کردم و بعد از طریق سایت هرسه ارسال کردیم اخ خدا کنه تو این مرحله هم قبول بشم اخر این هفته عروسی ماهان و دلارامه میخوام برای عروسی شادی وپریناز با امیر رو دعوت کنم امروز به مامان گفتم با بچه ها میرم یه لباس بخرم برای عروسی ماهان مامان هم اجازه داد دراصل با امیر قرار داشتم به سرعت به محل قرار رفتم امیر زود تر اومده بود با هم رفتیم به یه پاساژ که دوستای اون اونجا کار میکردن وارد اولین مغازه شدیم امیر همون جلو یه لباس دید خیلی از اون خوشش اومد یه لباس مشکی که تا روی زانوم بود وسطش به طرز زیبایی چین خورده بود یکی از بنداش نازک و اونیکی پاپیون بود روش یه کت مشکی کوتاه هم میخورد به توصیه ی فروشنده یه ساپرت مشکی هم برداشتم که بهش بیاد با کفش پاشنه بلند مشکی جلو باز هم بود منم خوشم اومد و خریدم وقتی از اتاق پرو و پوشیدمش امیر گفت: درو باز کن ببینمت

بهش گفتم: الان نه!!!!! شب عروسی

گفت: اذیت نکن دیگه

گفتم: نخیر

و مانتوم رو پوشیدم واومدم بیرون تا منو مانتو پوشیده دید گفت: ای نامرد باشه چاره ای ندارم میمونم شب عروسی

و با هم به سمت یه مغازه ی دیگه رفتیم تا یه لباس هم برای اون بگیریم این یه دست کت وشلوار مشکی و سنگین برای اون انتخاب کردم خیلی خوشش اومد الحق هم که با اون لباس جذاب شده بود بعد از اون با هم رفتیم یه کافی شاپ دو تا قهوه با یه کیک شکلاتی سفارش داد وگفت: یه خبر خوب برات دارم

گفتم: چی؟

گفت: بعد از عروسی ماهان من میام خواستگاریت

یه لحظه مات نگاهش کردم و گفتم: واقعا؟

گفت: اره فعلا سر پدر ومادرت شلوغه بزار برای بعد از عروسی که برای همیشه مال خودم بشی

یه لبخند زدم وسرم رو انداختم پایین تا خودمو یه جوری مشغول کنم اما سنگینی نگاه امیر رو حس میکردم که با یه لبخند نگاهم میکرد ( من موندم خجالت کشیدنم چی بود اخه)

******

رسیدم خونه اولین کاری که کردم لباسم رو پوشیدم وبه همه نشون دادم همه خوششون اومد قرار شد از فردا بریم دنبال وسایل سفره عقد یه اتاق پایین خونمون بود که مامان اون رو معمولا برای مهمونها باز میکرد اونو باز کردیم توشو خالی کردیم بعد قشنگ تمیزش کردیم فرداش با دلارام و ماهان رفتم یه سری وسیله گرفتم کمی هم گشت زدیم وبرگشتیم خونه

******

عروسی ماهان به بهترین وضع برگزار شد اصلا نمیتونم حتی گوشه ای از اون رو توصیف کنم سفره ای که براشون اماده کرده بودم یه سفره بود زیرش یه مشمای بیرنگ بود وکل سفره روش گل های رز ریخته شده بود در واقع مشما فقط مرزش رو تعیین میکرد و هرکس در نگاه اول گل برگهارو میدید امیر هم به این جشن اومد البته به عنوان دوست ماهان و تنها کسی که میدونست اون به خاطر من اومده ماهان بود وقتی منو با اون لباس دید جوری که کسی نفهمه اومد کنارم وگفت:

عزیزم واقعا زیبا شدی

شادی و بهار هم اومدن واقعا اونشب لذت بردم اونشب از ته قلبم خوشحال شدم وقتی برادرم رو خوشحال دیدم اما چیزی که منو اونشب ناراحت میکرد نگاه های بی پروای پویان بود که تو مجلس به من زل زده بود اشغال حالم ازش بهم میخوره بابا برای ماهان و دلارام یه خونه خریده بود نزدیک خونه خودمون اخر شب با خوشحالی همه اونها رو تا خونشون بدرقه کردن وبعد همگی به خونه برگشتیم جای خالی ماهان واقعا حس میشد و من از این موضوع واقعا ناراحت بودم اونشب تا نزدیک صبح با امیر صحبت کردم امیر زمزمه وار بهم میگفت:

عزیزم، عزیز دلم میشه یه روز تو برای من بشی امشب واقعا زیبا شده بودی

این ور خط در حالی که قرمز کرده بودم و خوشحال از اینکه امیر منو نمیبینه گفتم: امیر

و حرف دیگه ای نزدم امیر گفت: عزیزم فدای تو، فدای اون خجالت کشیدنت، توبهترینی، توعشق منی

نزدیک صبح بالاخره خداحافظی کردیم و من به یه خواب عمیق فرو رفتم

******

یه ماه از زندگی ماهان و دلارام میگذره امروز صبح نتایج رو گرفتم خدای من همون رشته ای که میخواستم، ادبیات، قبول شدم نهایت ارزوی من بود با سر خوشی به خونه اومدم و این خبر رو به همه دادم اونروز جمعه بود و بابا اینا هم خوشحال شدن ماهان و دلارام هم اونجا بودن بعد از ظهر برای ثبت نام رفتیم و تقریبا کارهامون تا فرداش یعنی فردا بعد از ظهر طول کشید با شادی تو یه دانشگاه اونم تهران قبول شده بودم اما بهار مشهد قبول شده اما خوب بدم نشد حداقل شادی با منه

******

خونه نشسته بودم که بابا یه خبری رو به من داد که تمام خوشی ناشی از قبولیم وثبت نامم زایل شد:

مهسا جان سه شنبه شب خانواده ی اقای اریان میخوان برای خواستگاریت بیان در ضمن میخوام که بهشون جواب مثبت بدی پویان پسر خوبیه و میتونه خوشبختت کنه عز........................

ادامه ی حرفای بابا رو نمیشنیدم وبا ناراحتی به ماهان زل زدم اونم ناراحت بود میدونست منظورم چیه بلند شدم و به سرعت به اتاقم رفتم نه من نمیخواستم من اون پسره ی اشغال هیز رو نمیخواستم نه، به امیر زنگ زدم تا صداشو شنیدم گریه ام گرفت و بلند بلند زدم زیر گریه امیر گفت: چی شده عزیزم چرا گریه میکنی؟ مهسا؟

با گریه بریده بریده قضیه رو گفتم با عصبانیت گفت: عزیزم من همین امشب میام به خواستگاریت خودتو ناراحت نکن گل من، من نمیذارم دست هیچ بنی بشری به تو برسه

اروم شده بودم موقعیت امیر خوب بود پدر اونو قبول میکرد میدونستم باخوشحالی به سالن برگشتم دقایقی بعد تلفن خونه زنگ خورد و مادرم گوشی رو برداشت و گفت:

بفرمایید

.......

بله همینجاست

...............

بله

...................

بفرمایید قدمتون رو چشم

.............

خدانگهدار

پدر با یه حالت سوالی پرسید: کی بود؟

مادرم جواب داد: خواستگار!!!

پدر عصبانی گفت: برای چی بدون اجازه قبول میکنی؟

مادرم گفت: اخه مرد بزار بیان بعد گله کن اصلا اومدن ردشون کن

یه حالت عادی به خودم گرفتم ورفتم تو اتاقم دقایقی بعد ماهان اومد تو اتاق و گفت: ای شیطون کار خودتو کردی؟

گفتم: کی؟ من؟

گفت: نه پس عمم برو، برو کاراتو بکن چند ساعت دیگه میان

با خوشحالی گونشو بوسیدم و رفتم تا یه دوش بگیرم ساعت 8 مهمان های منم رسیدن از خونشحالی تو پوست خودم نمیگنجیدم تو اشپزخونه منتظر بودم تا بگن چای رو بیارم اما پدر این کارو نکرد صداشونو میشنیدم امیر با مادرش اومده بود بابا تمام تلاششو میکرد تا یه ایرادی از امیر بگیره واونو رد کنه که به وسیله ی مادر امیر که زن ساده ای هم بود به دستش داده شد همه چی به خوبی داشت پیش میرفت که از دهن مادر امیر در اومد:

ان شاء... مهسا جان مثل مینو برای پسرم عزیز میمونه

این دیگه اوج سوتی بود امیر سعی کرد مادرش رو ساکت کنه البته اون بنده خدا هم تقصیری نداشت فکر میکرد من به خانواده ام قضیه رو گفتم بابا پرسید: مینو کیه؟

مادرش گفت: وا مگه نمیدونین اون زن اول پسرم بود فوت شده

تا اینو گفت بابا پرید وبا صدایی که سعی میکرد اروم باشه گفت: بفرمایید بیرون من دختر به مرد زن مرده نمیدم برید بیرون دختر من پسر شما به هم نمیخورن

مادر امیر گفت: اما اونا همو دوست دارن

بابا هم با صدایی بلند تر گفت: هردوشون غلط کردن حالام بفرمایید

مادرش که واقعا از این حرف ها وتوهین های بابا بدش اومده بود با ناراحتی وپشت بندش امیر با عصبانیت اونجا رو ترک کردن اخرین لحظه پریدم بیرون صداش زدم:

امیر!!!!!!!!!!!!!!!!!!

برگشت نگاهم کرد و بعد رفت بیرون تو نگاهش نارحتی موج میزد پدر پرید بهم:برو تو دختره ی خیره سر

با گریه گفتم: خیلی بدی بابا

و به سمت اتاق دوییدم اینجور که معلوم بود بابا تصمیمشو گرفته بود تا نیمه های شب گریه میکردم و هر چی به گوشی امیر زنگ زدم جواب منو نمیداد خوابم برد صبح زود از خواب به خاطر کابوسی که دیده بودم پریدم دیگه خوابم نبرد یادم نمیومد اون کابوس چیه لب پنجره نشستم و اشک هام گوله گوله شروع کرد ریختن بعد هم با صدای بلند گریه کردم نمیدونم کی بود که ماهان در اتاق رو زد اخه درو قفل کرده بودم گفت:

مهسا مهسایی منم ماهان درو باز کن

بلند شدم ودرو باز کردم تا ماهان رو دیدم بغضم ترکید وگفتم: ماهان

گفت: هیشششش اجی هیچی نگو همه چی رو فهمیدم اخه این چه قیافه ای برای خودت درست کردی یه نگاه به خودت بکن عزیزم

به سمت اینه رفتم وخودمو توش نگاه کردم چشمام سرخ بود و رنگم هم زرد شده بود

ماهان گفت: پاشو بریم یه چیزی بخور

گفتم: نم........................

گفت: نه باید بخوری

و به زور به سمت پایین هلم داد همینجور که میرفتیم گفت: امشب منو دلارام با هم میریم شمال تو هم بیا یه اب وهوا عوض کن

کمی فکرکردم، شمال ،راحت میتونم خودمو خلاص کنم نه این بهترین راه برای خودکشی بود، دریا، جسدم هم به دست کسی نمی افتاد اگه با امیر ازدواج نمیکردم پس چه بهتر که میمردم یه لبخند زدم و به ماهان گفتم: باشه

ماهان از این موافقت ناگهانیم تعجب کرد اما چیزی نگفت کمی صبحانه خوردم و کنار کشیدم، شب بدون خداحافظی با مامان و بابا با ماهان و دلارام راه افتادم سرم رو به شیشه تکیه دادم تا همین چند ساعت پیش مدام گوشیشو میگرفتم اما خاموش بود یه sms براش فرستادم و نوشتم:

امیرم, اقایی دوست داشتم و دارم, میخواستم فقط باهات خداحافظی کنم اون دنیا میبینمت اونجا دیگه هیچ مانعی برای رسیدن ما به هم نیست...

ماهان پخشو روشن کرد و صدای خواننده تو ماشین پیچید و همزمان با اون اشک هام دونه دونه ریخت پایین:

امشب از اشک غریب تو

وقتی که چشمای من تره

کاشکی میگفتی با من میمونی

منو کم داری به من بگو به من بگو

واسه چی با من غریبه ای

چی میشه باز عاشقم کنی

نکنه دیگه منو نمیخوای دوسم نداری به من بگو به من بگو

گریه نکن تموم میشن یه روزی این فاصله ها طاقت بیار عزیز من

پیشم بمون چیزی نگو از رفتنت که میشکنم تنهام نزار عزیزمن

وقتی که باشی دنیا قشنگه اروم میگیرم تا زند ام با بودنت

این دل ویرون دوست داره هرشب بشنوه از تو عاشقشی نشون بدی با موندنت

بغضم ترکید ونتونستم خودمو نگه دارم وزدم زیر گریه ماهان با ناراحتی پخش رو خاموش کرد وبه من نگاه کرد خواست چیزی بگه که دلارام مانع شد انقدر اشک ریختم که چشمام درد گرفت ساعت نزدیک 6 بود که ویلا رسیدیم کمی خوابیدیم ساعت 8 بود که بیدار شدم با این فکر که اونا خوابن به سمت دریا راه افتادیم به گوشیم زل زدم و یه بار دیگه به امیر زنگ زدم باز هم خاموش بود یعنی انقدر ازم ناراحت بود که حتی نمیخواست صدام رو بشنوه تقصیر من چیه اخه نمیخواستم زنده بمونم یعنی تا الان اگه دلیلی برای زنده بودنم بود دیگه دلیلی ندارم بلند شدم وبه سمت اب حرکت کردم سردی اب بدنم رو مور مور کرد قدم دوم رو برداشتم وگفتم: امیر خیلی نامردی

قدم سوم رو برداشتم و گفتم: ولی باز دوست دارم

تا سینه تو اب رفتم اب خیلی سرد بود باد میومد هیچوقت فکر نمیکردم سرنوشتم این باشه خداحافظ عشق من....

صدای فریاد ماهان سرعتم رو بیشتر کرد میگفت: مهسا وایسا چی کار میکنی دیوونه وایسا

به سرعت شروع به حرکت کردم نمیخواستم ماهان بهم برسه نمیتونستم به درستی راه برم زیر پام خالی شده بود رفتم زیر اب اول نفسم رو نگه داشتم اما چند ثانیه بعد از هول واسترس همه ی هوای تو دهنم خالی شد و جاش رو اب گرفت داشتم تقلا میکردم که دستی منو کشید بیرون و مانع خودکشیم شد میتونستم تو نگاهش بخونم بخونم که بهم میگه بد بخت ضعیف یه دفعه دستاش رو بالا برد و شروع کرد به چک زدن یکی، دوتا، سه تا، به چهارمی که رسید دستاشو گرفتم وبوسیدم اشکام همینجور میریخت پایین اشک های اونم همینطور، بغلم کرد وگفت، مهسا چی شد؟ چرا تو که انقدر ضعیف نبودی عزیزم

سرم رو انداختم پایین با این سوزی که هوا داشت بدجور میلرزیدم با گریه گفتم: نمیتونم ماهان نمیخوام من نمیخوام........

دستمو کشید و به سمت ویلا برد تمام این مدت سکوت کرده بودم دلارام هم تا نیمه های راه اومده بود با هم به سمت ویلا رفتیم کشون کشون بردم به سمت اتاقم وگفت: لباساتو عوض کن

لباس ها رو که عوض کردم با عصبانیت گفت: امشب برمیگردیم تهران بگو چرا فوری قبول کردی بیای شمال

با التماس گفتم: ماهان من تهران نمیام

گفت: بریم تهران درست میشه مسئولیت تو با منه احمق اگه بلایی سرت بیاد بابا منو میکشه

سرم رو انداختم پایین ماهان هم به فکر من نبود

گوشیش زنگ خورد و اونم در حالی که میرفت بیرون جواب داد دنبالش رفتم تا ببینم کیه که شنیدم گفت:

اره داشت میرفت زیر اب که گرفتمش

.......

خوب شد گفتی حتما حتما

......

قربانت

.....

نه خداحافظ به خانواده سلام برسون امیر

یعنی امیر به ماهان گفته؟ لعنتی اون که رفته چرا منو دیگه اذیت میکنه

اینم از خودکشی من نشد امیر .... خدا نه دلم نمیاد نفرینش کنم من نمیخوام با اون اشغال عروسی کنم ای خدا به کی بگم من امیرمو میخوام با همون لباسها رو تخت نشستم و زانوم رو بغل گرفتم زدم زیرگریه و گفتم:امیر کجایی لعنتی

یه دفع تمام وجودمو خشم گرفت بلند شدم و با داد فریاد شروع کردم به شکستن وسایل اتاق و نفرت جیغ زدم : لعنتی..........کجایی........ حالم ازت بهم میخوره........ امیر........

روی دوزانو خم شدم و بلند بلند گریه کردم درب اتاق باز شد وماهان و دلارام هراسون اومدن تو اتاق ماهان اومد جلو و بغلم کرد و گفت: عزیزم اروم باش اخه چرا با خودت اینجوری میکنی فدات شم

بغلش کردم و گفتم: من خیلی بدبختم ماهان خیلی بدبختم

اروم اروم با سر انگشتش اشکامو پاک کردو گفتک نه فدات شم نه عزیزم کی گفته تو بدبختی من نمیذارم گلم نمیذارم تو با اون ازدواج کنی

ماهان اونقدر کنارم نشست تا اروم شدم شب به تهران برگشتیم بیچاره دلارام که این سفر کوفتش شد

******

سه شنبه شب اونا اومدن همه خوشحال بودن جز من با نارحتی به ساده ترین مورد لباس پوشیدم و وارد جمع شدم واسه خودشون بریدن ودوختن وتهش گفتن برید تو حیاط صحبت هاتون رو بکنید پویان خوشحال ومن غمگین راه افتادیم تو حیاط پشت سر هم حرف میزد تمام مدت با اخم سرم رو پایین انداختم اخر صحبت هاش گفت:

خانومی حرفی نداری بگی

از این پروییش حالم بهم میخورد این کجا امیر کجا با عصبانیت گفتم:

من.......... من بگم.......... میگم خدمتون من حالم از تو بهم میخوره چون وجودت و این خواستگاری مسخره ات باعث شد منو عشقم بهم نرسیم باعث شدی غرورش جلوی پدرم شکسته بشه اره توی عوضی باعث تمام اینایی من زن تو بشو نیستم فهمیدی اگه هم ازدواجی باشه من خودمو میکشم

پویان از حرفام به شدت جا خورد و اخماش تو هم رفت تک پسر یه خانواده ی پولدار که هرچی میگه انجام میشه بایدم طاقت این حرفا رو نداشته باشه بلند شد رفت تو منم دنبالش با صدای بلندی به پدر ومادرش همه چیز رو گفت و اونا هم با سر و صدا بلند شدن به دیوار تکیه دادم واونا رو نگاه کردم بابا با عذر خواهی با اونا خداحافظی کرد وعصبانی برگشت داخل وقتی منو دید که دارم لبخند زنون به اونا نگاه میکنم عصبانی شد به من حمله کرد و و شروع کرد به زدنم دستام رو جلوی صورتم گرفته بودم و بابا پیاپی با پا تو شکمم میزد ماهان سعی میکرد اونو از روم بلند کنه که بالاخره موفق شد ومامان بابا رو کشید تو اتاق تمام بدنم درد میکرد ماهان و دلارام منو بلندم کردن وبردنم تو اتاق صدای بابا هم میومد:

به شرطی از خونش میگذرم که از خونه ام گمشه بیرون بر........... دیگه چیزی نفهمیدم وبیهوش شدم نزدیک ظهر بود که بهوش اومدم درست چند دقیقه بعد از بیدار شدنم بابا اومد خونه و با صدای بلند گفت:

این هنوز خونه اس؟!؟!؟!؟!

یه پوزخند زدم وگفتم: این! انگار نه انگار دخترشم

مادرم گفت: خوب مرد چی کارش داری اخه نمیخواد اون پسرَرو

به ادامه ی حرفای مادرم گوش نکرد وبه سرعت به بالا اومد و درو اتاق رو باز کرد وگفت: تو که هنوز اینجایی برو گمشو بیرون دختره ی احمق لگد به بخت خودت زدی تو دیگه دختر من نیستی

بلند شدم دیگه جای من اینجا نبود این مردی که جلوم بود نه پدر من نبود، حرص مقام وپول کورش کرده بود کوله ام رو برداشتم ویه سری چیزهای ضروری توش گذاشتم جلوش ایستادم وگفتم: تو هم دیگه بابام نیستی بابای من حاضر نبود یه قطره اشک تو چشمای دخترش ببینه نه این مردی که حرص پول کورش کرده تف به این روزگار تف به همه چیز

پدر در حالی که هرلحظه عصبانی تر میشد بازوم رو گرفت وگفت: برو گمشو بیرون

واومدم بیرون به سمت حیاط راه افتادم مادرم دنبالم میدویید:

مهسا دخترم، نرو ،به خاطر من

با فریاد به عقب برگشتم و در حالی که به عقب عقب میرفتم گفتم: نه مامان جای من دیگه اینجا نیست برو تو اون بهت احتیاج داره

مقابله به مثل کردم وگفتم اون همونطور که اون به من گفت این اعصابم خیلی خورد شده بود بابا به خاطر اون اشغال منو از خونه انداخت بیرون امیدوارم پویان بمیری رفتم تو خیابون اصلی وبرای اولین ماشین دست تکون دادم سوارش شدم وادرس پارکی که همیشه با امیر میرفتم رو دادم راننده درست جلوی ورودی پارک پیاده ام کرد به یاد لحظه هام با امیر افتادم یه لبخند تلخ زدم ورفتم تو پارک نیمکتی که روش مینشستیم خالی بود صدای گوشیم بلند شد ماهان بود جواب ندادم وقطعش کردم دوباره زنگ زد باز هم ماهان بود خاموشش کردم و به روبروم خیره شدم ساعت 9 شب بود یه مدت که گذشت احساس کردم یکی کنارم نشسته سرم رو برگردوندم و دیدم یه پسری کنارم نشسته خودم رو یه کم اینورتر کشیدم پسره گفت: چیه ترسیدی؟ فرار کردی نه

گفتم :چی؟ نه

گفت: از کوله ات از سر و وضعت معلومه نمیخواد چاخان کنی تازه چند ساعتی هستش که زیر نظر دارمت

گفتم: گیرم که فراری باشم به تو چه ربطی داره

گفت: خوب میتونم اگه جا خواب نداری بهت بدم

با حرص گفتم: خیلی ممنون نیازی به جا خواب تو ندارم

بلند شد وگفت: در حال من تا 11 اینورام خواستی بیا اونطرف به هرکی بگی نوید میشناسه

جوابشو ندادم 1ساعت دیگه هم گذشت کم کم ترس وجودمو گرفت حالا چی کار کنم کجا بخوام بلند شدم تا اون پسر رو پیدا کنم دقیقه ای بعد پیداش کردم وقتی منو دید فهمید چی میخوام گفت: پشیمون شدی نه

حرفی نزدم گفت: بیا بریم

بی اراده دنبالش رفتم سوار ماشین مدل بالای پسرک شدیم گفت: خوب حالا اسمت چیه؟

گفتم: مهتاب

گفت: راسته یا دره گوشیه

گفتم: ببین می شه ساکت شی حوصله ندارم

گفت: اوه چه خشن

و ساکت شد اما به طور کامل نه فقط دست از سر من برداشت چون پخش اتومبیلش رو روشن کرد و زیر لب با اهنگش شروع به خوندن کرد هر چی بود من ازش چیزی سردر نمیاوردم چون به زبون انگلیسی بود و بسیار غلیظ میخوند به یه خونه رسیدیم نمای بیرونش که خیلی شیک بود تازه متوجه کاری که کردم شدم و زیر لب گفتم:

مهسا احمق این چه کاری بود کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بی اختیار ترسیدم پسرک دستش رو شونه ام گذاشت وگفت: چرا ایستادی بریم تو دیگه

راه افتادم، رفتیم تو رو یه مبل نشستم گفت: میرم برات یه چیزی بیارم

ورفت تو اشپزخونه دقایقی بعد برگشت و یه لیوان ابمیوه جلو روم گذاشت: بخور خنک شی

گفتم: نمیخورم

گفت: چرا؟

سرم بلند کردم وبه نمای خونه نگاه کردم یه خونه ی دو طبقه بود شیک بود ونوساز اینجوری میخواستم جوابش رو ندم میدونستم چیزی توش ریخته صدای زنگ اومد وپسرک بلند شد تا جواب بده درو به وسیله ی ایفون باز کرد ورفت تو حیاط از پشت شیشه دیدمشون وای خدای من دو نفر دیگه تا ته ماجرا رو خوندم عجب خریم من به جنس مردا نمیشه اعتماد کرد نه من نمیذارم به سمت طبقه ی بالا دوییدم و تو یکی از اتاق ها مخفی شدم در رو هم قفل کردم ترسیده بودم خدایا چه گهی خوردم اومدم اینجا بار دیگه صدای زنگ بلند شد و این بار یه پسر دیگه اومد تو خدایا چند نفر به یه نفر ، صداشون رو میشنیدم که دنبالم میگردن یه دفعه صدای صحبت کردن اومد صدای همون بود که منو اورده بود داشت میگفت: به گمونم اینجاس چون تو هیچ کدوم از اتاق ها نبود راه فراری هم نداره برید پایین میارمش

گوشه ی بالکن قایم شده بودم درو شکوند واومد داخل گفت: کجایی کوچولو عروسک من این همه ادم معطل تو هستنا عروسک

گوشه ی بالکن تو خودم جمع شده بودم و زمزمه میکردم

خدایا کمکم کن میترسم خدا من میترسم خدا غلط کردم خدا کمکم کن

یه دفعه پسره اومد تو بالکن از ترس جیغ کشیدم وخودمو بیشتر جمع کردم گفت: چرا جیغ میزنی عروسک من

گفتم: ترو خدا با من کاری نداشته باش

اشکام همینجوری میومد پایین

ترو خدا خواهش میکنم

بازوم رو گرفت ومنو با یه حرکت بلند کرد هلم داد جلو وگفت: برو پایین راه بیفت

گریه میکردم وگفتم: ترو خدا مگه تو خدا رو قبول نداری لعنتی

گفت: یالا حرکت کن با تو نمیشه درست صحبت کرد

گفتم: خواهش میکنم ترو خدا

هلم داد یه صدای اشنایی به گوشم خورد:نوید کجایی!!!!!

وای خدا این صدا چقدر به گوشم اشنا بود،همینجور هلم میداد شالم از سرم افتاده بود تو دستم نگهش داشتم منو از پله ها کشون کشون برد پایین اخرین باری که هلم داد دوتا پله ی اخر رو رد کردم وپرت شدم رو زمین نوید گفت: اینم مال امشب

یکیشون بلند شد همینجور افتاده بودم گریه میکردم واومد بالای سرم وگفت: سر تو بالا کن

نه یعنی اشتباه میکنم این صدا صدای.........

اون صدا دیگه شک نداشتم که امیره با درموندگی سرم بلند کردم وای خدای من اون امیره اره خودشه به تعجب گفت: مهسا

بازومو کشید وبلندم کرد و گفت: تو اینجا چی کار میکنی

نوید گفت: امیر میشناسیش؟

گریه میکردم وبه چهره اش زل زده بودم گفتم: امیرم کجا بودی

امیر منو گرفت اون سمتش و رو به نوید گفت: اشغال مخم رو خوردی بیام اینجا به خاطر این بود عوضی

منو با یه هل به سمت دیوار فرستاد تو دلم گفتم میخواد چی کار کنه، با نوید دست به یقه شد اون گوشه از ترس تو خودم مچاله شده بودم و به اونا نگاه میکردم وسط دعوا امیر یکی از شیشه های مشروبی رو که رو میز بود رو برداشت شکوند یه دقیقه بعد صدای فریاد نوید اومد ترسیده بودم اون دو تا اول میخواستن به امیر حمله کنن که امیر با یه حرکت اونا رو یه گوشه انداخت سرم گیج میرفت اونا رو تار میدیدم چشمام رو بستم دوباره بعد از دقایقی باز کردم امیر داشت به سمتم میومد هر کدوم از اونا یه گوشه پرتاب شده بودن نوید بازوش رو گرفته بود خونی بود شیشه تو بازوش بود اونا هم یه گوشه دیگه بودن به ما نگاه میکردن ولی به نسبت وضع بهتری نسبت به نوید داشتن باید از این که امیر رزمی کار بود خدا رو شکر میکردم امیر بازومو گرفت وبلندم کرد کوله ام رو از رو مبل برداشت شالم رو رو سرم انداخت و منو کشوند به سمت حیاط دنبالش کشیده میشدم در کوچه رو باز کرد و با هم به سمت ماشینش رفتیم در جلو رو باز کرد وگفت: برو تو

عصبانی بود نگاهش کردم گفت: مگه مردی برو تو

بغضی که تو گلوم بود رو پایین فرستادم و سوار شدم درو با شدت بست و خودشم سوارشد و بی هیچ حرفی راه افتاد نتونستم تحمل کنم گفتم :امیر

گفت: ساکت شو مهسا ساکت

گفتم :امیر اخه

با یه صدای بلند فریاد زد :میگم خفه شو میفهمی

بغضم ترکید و گفتم: چرا خفه شم؟ چرا نمیذاری بگم که چه بلایی سرم اومده؟ چرا نمیذاری بگم از وقتی تو رفتی کار شب و روزم شده اشک ریختن؟ چرا نمیذاری بگم میخواستن منو به زور به کسی بدن که دوسش نداشتم ؟ چرا نمیذاری بگم که بابام منو از خونه بیرون کرد؟

همه ی اینا رو با فریاد می گفتم اشکام رو با دست پاک کردم وگفتم: هان لعنتی اصلا تو کجا بودی ولم کردی رفتی؟

فریاد زد: تو لعنتی رو باید از اینجا پیدات کنم؟ تو، مهسا دختری که دوسش دارم رو، خوب فکر میکردم بدون من خوشبخت میشی لعنتی اینو میفهمی نمیخواستم با ازدواج با من خانوادت طردت کنن

با فریاد جوابش رو دادم: تو، تو کی هستی که به جای من تصمیم میگیری؟..... هان؟ ......خوب به خودم میگفتی لعنتی من..........من.....

ترس اون کاری که اون پسرک میخواست باهام بکنه و رفتار امیر باعث شد نفسم بگیره هر کاری میکردم نفسم بالا نمیومد به نفس نفس افتاده بودم صندلی رو چنگ میزدم تا نفس بکشم امیر ماشین رو نگه داشت به سمتم برگشت و شروع کرد به ماساژ دادن پشتم در عین حال میگفت: خب خب اروم باش صبر کن اروم نفس بکش

به بازوش چنگ زدم وبه سختی گفتم: امیر ترو خدا دیگه ترکم نکن

بهم نگاه کرد وگفت: خب اروم باش اها خوبه نفس بکش نفس عمیق افرین خوبه

کم کم نفسم به حالت عادی برگشت نمیدونم چرا اونجوری شده بودم رفت از عقب ماشینش یه بطری اورد وگفت: بخور

در حالی که نفس نفس میزدم گفتم: این چیه؟

گفت: تو بخور

گفتم: نمیخوام حالم بده هیچی نمیخورم

بطری رو پام گذاشت و دو تا دستام رو محکم گرفت وگفت: مثل اینکه باید یه جور دیگه بهت حالی کنم بخوری

با اون یکی دستش در بطری باز کرد و به زور کرد تو دهنم یه مقدار که ازش خوردم حالم بد شد وادامه ندادم سرم رو بردم عقب وگفتم: این چه زهر ماریه چه قد تلخه

گفت: عوضش الان حالت خوب میشه

گفتم: ببرش اونور حالم داره به هم میخوره

چون دو سه روز غذای درست حسابی نخورده بودم معده ام خیلی زود واکنش داد و امیر رو زدم اونور و بالا اوردم گفت: مهسا چت شد؟

گفتم: هیچی حالم بده همین

بازوم رو گرفت و منو به سمت خودش چرخوند و گفت: چرا

گفتم: هیچی غذا نخوردن، کتک خوردن غصه خوردن همین میشه دیگه توقع دیگه ای هم داری؟

با نارحتی نگاهم کرد و چیزی نگفت سوار شد وراه افتادیم چند دقیقه بعد جلوی یه خونه نگه داشت و گفت: پیاده شو

گفتم: اینجا کجاست؟

گفت: خونه ی ما

به ارومی پیاده شدم واونم با کلید درو باز کرد فوری یکی از داخل خونه اومد بیرون با کمی دقت فهمیدم اون مادرشه پشت بندش یکی دیگه حدس زدم خواهرش باشه چراغ های حیاط روشن شد و چهره ی اونا هم معلوم شد مادرش گفت: امیر این کیه

چون سرم رو خم کرده بودم کسی نمیتونست صورتمو ببینه امیر ماشینش رو اورد تو بعد جواب اونا رو داد: این مهساِ بریم تو تا براتون بگم جریان چیه

بعد اومد سمت من وگفت: چرا ایستادی برو تو دیگه

انگاری فهمید خجالت میکشم دستم رو گرفت وگفت: بیا فکر کن اینجا خونه ی خودته

منم راه افتادم و با اونا به سمت خونه راه افتادم مادر و خواهرش نشستن رو یه مبل منو امیرم نشستیم رو یکی دیگه کنار هم، همه به من نگاه میکردن به امیر نگاه کردم که گفت: مامان، باباش اونو از خونه انداخته بیرون

مادرش گفت: چی؟ باباش چرا ؟

با بغضی که تو گلوم بود گفتم: چون...... منو میخواست بده به پسر رئیسش ...منم ... خوب... منم ....گفتم نمیخوام بعد از اینکه یه کتک مفصل خوردم منو از خونه انداخت بیرون وگفت...... تو دیگه دخترم نیستی

مادرش با نگرانی نگاهم کرد و اومد مبل کناریم نشست یه لحظه یاد اغوش مادرم افتادم به مبل چنگ زدم خیلی سعی کردم اشک هام رو مهار کنم اما نشد انگاری فهمید چقدر اون لحظه دلم مادرم رو میخواد چون دستاش رو باز کرد ومنم رفتم تو اغوشش و گریه رو سر دادم با دستای چروکیده اش نوازشم کردو گفت: گریه نکن دخترم همه چی درست میشه عزیزم

بالاخره اروم شدم و سرم رو بلند کردم چشمای همه از اشک خیس بود مادر امیر رو به دخترش گفت: عاطفه مامان بلند شو مهسا رو ببر بالا یه دست لباس تمیز بده بپوشه

امیر هم گفت: مهسا بعد برو تو اتاقم منتظر باش تا بیام

با عاطفه رفتم بالا ،عاطفه دختری بود همسن وسال خودم در یه اتاق رو باز کرد و با لبخند گفت: بیا اینجا به چیز بدم بپوش تا راحت باشی

یه لباس راحتی بهم داد وگفت: اتاق امیر اونجاس

منم لباسم رو عوض کردم و رفتم به سمت همون اتاق، اتاقی که نه کوچیک بود نه بزرگ، یه طرفش میز کارش بود ،یه طرفش تخت، رو درو دیوارش هم پر نقشه و عکس ساختمون های مختلف و از این جور چیزا اما رو به روی تختش چیزی که توجه منو به خودش جلب کرد یکی از عکسهام بود که بزرگش کرده بود و چسبونده بود به دیوار رفتم رو تختش نشستم و به عکس خیره شدم چشمم روی دیوار چرخید ویهو خشکم زد اونجا روی دیوار یه چیزی بود یه عکس.........

وای خدای من اون همون دختری بود که تو خوابم میدیدمش خدای من این کیه؟ درب اتاق باز شد و امیر اومد تو اتاق با دیدنش با ناباوری گفتم امیر این کیه؟ اومد جلو وبه عکس نگاه کرد و گفت: این مینو

با تعجب بهش نگاه کردم و گفتم مینو

گفت: چیه؟ خب اره

گفتم: اما این همونیه که تو خوابم میومد

خندید و گفت: خواب! مهسا حالت خوبه؟

گفتم: بزار حرفم رو بزنم اون روز که همه چیز ور بهم گفتی یادته؟ من رفتم خونه و خوابیدم این اومد تو خوابم و گفت که بهت اعتماد کنم

امیر گفت: اما این غیر ممکنه

گفتم: به خدا راست میگم این همونه

دستم رو کشید و گفت:خیلی خوب بیا الان استراحت کن بعدا راجع یه این موضوع صحبت میکنیم

با هم رو تختش نشستیم سرم رو خم کرد به سینه ی پهنش تکیه دادم یاد خانواده ام افتادم از تو کوله ام گوشیم رو دراوردم و روشنش کردم به محض روشن شدن زنگ خورد وشماره ی ماهان روش نقش بست جواب دادم اما حرفی نزدم ماهان از اونور خط گفت: الو مهسا کجایی چرا گوشیت خاموشه اجی ترو خدا یه چیزی بگو

اخی داداش گلم نتونستم حرف نزنم با بغض گفتم :ماهان

گفت: جانم، کجایی مهسا به خدا نصفه جون شدم

گفتم: جام امنه داداشی پیش یه خانواده ی خوبم

ماهان گفت: اخه به من بگو کجایی

گفتم: ماهان نپرس جام امنه کاری نداری؟

گفت: باشه خواهری نگو مواظب خودت باش خداحافظ

امیر گفت: ماهان بود

گفتم: اوهوم

گفت: خوب چرا نگفتی کجایی؟

گفتم: نمیخوام کسی بدونه اونا منو بیرون کردن بزار تو خماریش هم بمونن

گفت: اخه.....

گفتم: خواهش میکنم امیر

گفت: باشه

گفتم: امیر خیلی خوابم میاد

وسرم رو پاهاش گذاشتم سرم رو نوازش کرد و گفت: عزیزم خانومم

گفتم: امیر چرا رفتی نگفتی من بی تو میمیرم

گفت: عزیزم من فکر میکردم اینجوری منو راحتر فراموش میکنی

گفتم: امیرم حرفشم نزن من بی تو میمیرم مگه میتونم فراموشت کنم

چشمام داشت سنگین میشد به ارومی چشمام رو بستم و روی پاش خوابم برد از خواب که بلند شدم تو تخت امیر بودم خودشم پایین رو زمین خوابیده بود بلند شدم ولباسم رو درست کردم شالم رو سرم کردم رفتم پایین مادرش بیدار بود گفتم: سلام

با صدای من برگشت و با یه لبخند گفت: سلام دخترم بیا اینجا بشین زود بیدار شدی

گفتم: ببخشید مزاحم شدم ( تو دلم گفتم الان میگه چه عجب فهمیدی باید این حرفو بزنی)

گفت: چه مزاحمتی دخترم اینجا خونه ی خودته بیا بریم صبحانه بخوریم اینا حالا حالا ها بیدار نمیشن بیا

بلند شدم وکنارش راه افتادم رفتیم تو اشپزخونه و مشغول خوردن صبحانه شدیم دقایقی بعد از این که من ومادرش صبحانه رو خورده بودیم وداشتیم صحبت میکردیم امیر با چشمای خواب الوده به اشپزخونه اومد مادرش گفت: ساعت خواب عروسم از تو سحرخیزتره

خجالت کشیدم وسرم رو پایین انداختم وبه زمین خیره شدم مادرش لبخندی به لب اورد وگفت: خوب امیر بیا صبحانه البته اول دست وصورت بعد اینجا ............

یه هفته خونه ی امیر اینا بودم تو این یه هفته از طریق ماهان از اوضاع خونه با خبر بودم ماهان میگفت حال بابا خوش نیست اما من همش فکر میکردم با این کار میخوان منو به خونه برگردونن تا اینکه یه روز تصمیم گرفتم به خونه زنگ بزنم ساعت 5بعد از ظهر بود که گوشیم رو برداشتم و با خونه تماس گرفتم دوتا زنگ خورد ویکی گوشی رو برداشت صدای بابا تو گوشی پیچید فهمیدم از رو شماره فهمیده من کیم گفت: الو مهسا بابایی

چون حرف نزدم گفت: چرا حرف نمیزنی

صدای نفس های بغض الودم میومد بابا ادامه داد وگفت: مهسا برگرد خونه بابا من اشتباه کردم...............

دیگه نتونستم تحمل کنم و گوشی رو قطع کردم درست 20 دقیقه بعد ماهان تماس گرفت صداش سراسیمه بود: الو مهسا خودتو برسون بیمارستان.........

گفتم: چی شده مگه؟

فقط گفت: بابا

وقطع کرد بدو لباس پوشیدم کسی خونه نبود واسه همین یه نامه نوشتم وزدم به درب ورودی به یه اژانس زنگ زدم ویه ماشین گرفتم تا اونجا خدا خدا میکردم بابا چیزیش نشده باشه به بیمارستان که رسیدم اسم بابا رو دادم دنیا رو سرم خراب شد بابا تو ccu بستری شده بود مامان و دلارام وماهان اونجا بودن چشمای همه سرخ بود زبونم بند اومد خدایا چی کار کنم ماهان اومد جلو وگفت: ببین مهسا اروم باش

کنارش زدم وگفتم :من میخوام بابا رو ببینم همین

بالاخره با کلی التماس پرستار رو کردم ورفتم تو بالا سر بابا ایستادم وگفتم: بابا بابایی بلند شو بابا ترو خدا اصلا هر چی تو بگی بلند شو دیگه بابا

سرم رو تختش گذاشتم وبا هق هق گفتم: بابا خواهش میکنم بابا ترو خدا هر چی تو بگی گوش میکنم اما بلند شو بابا

چشماش باز شد و به سختی گفت: دخترکم.... بالاخره.. اومدی

سرم رو بلند کردم و با گریه گفتم: بابا..بابایی

بد نفس میکشید به سختی ادامه داد: منو ببخش

و چشماش بسته شد یه دفعه دستگاه های کنار تخت به شدت شروع کردن به بوق زدن سر جام ایستادم به مانیتور نگاه کردم یه خط صاف رو دیدم دکتر ها ریختن تو دستام رو رودهنم گذاشتم ورفتم عقب خوردم به دیوار اشک هام میریخت

نه خدا کمکم کن نه نباید بمیره خدایا خواهش میکنم

اما........

تو اون شرایط کسی به من نمیگفت برو بیرون دکتر همچنان مشغول بود و شک میداد اما نشد بدون اینکه پلک بزنم به اون ها نگاه میکردم چند تا شک و بدن بابا بود که تکون میخورد اما از اون صدای مزاحم کم نمیشد شک اخر بهش داده شد و دکتر سرش رو به علامت تاسف تکون داد ملافه ی سفید کشیدن روش جلوی چشمام سیاهی رفت سر خوردم پایین و دیگه چیزی نفهمیدم بهوش که اومدم همه بالای سرم بودن امیر، مادرش، عاطفه، مامان،ماهان، دلارام، همه، به سختی گفتم: بابا کو؟

مامان با صدای بلند گریه کرد ورفت بیرون دلارام هم دنبالش رفت تا ارومش کنه گفتم: لعنتی ها بابام کو چرا گریه میکنید بابام کو

ماهان گفت: مهسا اروم باش

بلند شدم و گفتم: نه من بابارو میخوام

هر چی اونا سعی کردن منو بخوابونن نشد با دست ازادم لوله ی سرم رو از دستم کشیدم باور نداشتم بابا مرده از رو تخت پریدم پایین وبه سمت در رفتم امیر رو که سعی میکرد منو نگه داره پس زدم وبه سمت ccu رفتم بی توجه به پرستار که داد میزد خانوم کجا به سمت اتاقی که بابا توش بود رفتم از پشت شیشه داخل رو نگاه کردم و با ناباوری و به ارومی گفتم:

وای بابام کو بابام کو

با قدرت تمام شروع به جیغ زدن کردم: کجاست کو؟ این یه شوخیه لوسه بابا بسه بیا بیرون میخوای بگم غلط کردم خوب غلط کردم اما تو بیا بیرون

امیر وپرستار وماهان به من رسیدن برای بار دوم حالم بهم خورد روی زمین افتادم این بار که بهوش اومده بودم اورده بودنم خونه رو تخت خودم بودم صدای قران از پایین میومد بلند شدم رفتم پایین همه اونجا بودن فامیل دوست همکارهای بابا ومامان با یه پیراهن مشکی موهای باز و شلوار مشکی رفتم پایین صدای فریاد وگریه ی مامان با دیدنم بلند شد:

ای خدا بچه هام یتیم شدن مهسا مادر برات بمیره بابات دیگه نیست تو رو ببینه

یه قطره اشکم از چشام نمیومد با یه حالت گیج به مامان زل زدم دلارام سعی در اروم کردنش داشت خاله گیتا اومد کنارم و دستام رو گرفت وگفت: عزیزم خوبی؟

چشماش اشکی بود

گفتم: خاله اینجا چه خبره چرا همه گریه میکنن

گفت: عزیزم بابات.......

گفتم: بابام زنده اس مگه نه مامان چی میگه ما که یتیم نشدیم الان بالا بود اونا تو اون اتاق بود داشتیم با هم حرف میزدیم

گفت: عزیزم تو که خواب بودی بالا؟

گفتم: نه خواب نبودم بیا بالا نشونت بدم

خالم گفت: حالا وقت هست بیا اینجا بشین

مثل بچه ای مطیع دنبالش راه افتادم و یه گوشه ای نشستم زمزمه های اطرافیانم باعث شد که از اون حالت گیجی در بیام ومتوجه صحبت هاشون بشم یکی از همسایه هامون که خیلی هم فوضول بود داشت با بقیه حرف میزد:

اره من میدونم اقای کاظمی چرا مرده دخترش از خونه فرار کرد خودم اونروز دیدم تازه صداشون هفتا کوچه رو برداشته بود اونم نتونسته تحمل کنه سکته کرده

یکی دیگه گفت: نه دروغ میگی

گفت: دروغم چیه دختره معلوم نیست این یه هفته ای کدوم گوری پلاس بوده حالا اومده ارث خوری واقعا که خجالتم نمیکشه فکر میکنه مردم سادن حرفاش رو باور میکنن

تو خودم شکستم زیر لب تکرار کردم:

نه این نبود به خدا این نیست من که کاری نکردم اون خودش منو بیرون کرد اون خودش ..........

به دیوار تکیه دادم اشک هام همینجور میریخت

نه، یعنی من بابا رو کشتم نه این حقیقت نداره

صدای یاا.... اومد همه خودشون رو جمع کردن ماهان و امیر بودن ماهان اومد جلو یه چیز در گوش خالم گفت، خاله کوچیکم با خاله گیتی دست مامانو گرفتن و بلند کردن ماهان هم با امیر اومد سراغ من نگاهش کردم ماهان هم مثل من غمگین بود چشماش سرخ بود رو به من با صدای گرفته ای گفت: اجی بلند شو بریم لباس بپوش باید بریم بهشت زهرا

گفتم: بریم بابا رو بزاریم اونجا تنهایی نمیترسه من بهش بد کردم من کشتمش

گریه ام گرفت

ماهان با ناراحتی گفت: عزیز دلم این حرفا چیه پاشو اجی خوبم پاشو

با بی حالی اشکام رو پاک کردم و با ماهان رفتم بالا یکی از مانتوهام رو برداشت وبهم پوشوند زیر لب تکرار میکردم من قاتل بابام من بابا رو کشتم انگار با گفتن این حرف احساس رضایت میکردم وجودم اروم تر میشد اره من کشتمش ماهان چیزی نمیفهمید وبا استفهام نگاهم میکرد به همون صورت منو برد پایین تو ماشین حتی یه کلمه هم با کسی حرف نمیزدم به بیرون خیره شده بودم وعین نوار برای خودم اون کلمات رو تکرار میکردم سر قبر بابا به ما اجازه دادن برای بار اخر ببینیمش به ارومی به صورتش نگاه کردم و گفتم: من تورو کشتم؟

اشک هام ریخت وگفتم: بابا بلند شو دیگه بگو

صدام اوج گرفت

بابا پاشو الان وقت شوخی نیست بابا خواهش میکنم پاشو دیگه

خم شدم وروی دو زانو کنار دهانه ی قبر افتادم

بابا پاشو پاشو بگو به اینا بگو من تو رو کشتم بگو بزار منو ببرن زندان بگو دیگه بابا

ماهان اشکاش رو پاک کرد زیر بازوم رو گرفت: مهسا مهسا پاشو چی داری میگی؟

گفتم: ماهان من کشتمش رو سینه اش نشستم به قلبش فشار دادم تا مرد ماهان صبر کن به بابا بگم باید بلند بشه باید به همه بگه صبر کن

و خم شدم ودستمو ازاد کردم، دستمو کشیدم رو کفنش

بابا پاشو پاشو بگو دیگه

چشمام داشت تار میدید جیغ زدم: بابا بگو بگو من قاتلتم

امیر اومد کنارم وبا ماهان خواست بلندم کنه اونم گریه میکرد اون میدونست درد بی پدری چیه چون خودش پدر نداشت

یه دفعه احساس کردم سرم داره گیج میره روی دوتا زانوهام خم شدم صدای فریاد ماهان وامیر تو گوشم پیچید که هردو اسممو میگفتن کم کم بدنم شل شد چشمام رو بستم واز هوش رفتم دوباره تو اتاقم بهوش اومدم حوصله ی پایین رفتن رو نداشتم بلند شدم کنار پنجره نشستم سرم رو به شیشه تکیه دادم اشک هام باز شروع به ریختن کرد درب اتاق باز شد و شادی و بهار اومدن تو گنگ بهشون نگاهشون کردم وگفتم: اومدین دیدین بابامو کشتم دیدین تموم شد بچه ها؟ حالا راحت شدم

بهار با گریه گفت: عزیز من چی میگی کی گفته تو باباتو کشتی نه این اشتباهه

رو به شادی گفتم: راس میگه شادی؟

شادی اشک میریخت ونگاهم میکرد پریدم بهش وفریاد زدم: بگو دیگه لعنتی چرا لال شدی؟

بیچاره با ناراحتی گفت: نه نه مهسا جون نه تو باباتو نکشتی

بلند زدم زیر خنده وگفتم: ا چه خوب پس من نکشتم

و بعد وسط خنده دوباره گریه ام گرفت بهار اومد سمتم وگفت:

مهسا این کارها چیه با خودت میکنی

و بغلم کرد تازه به خودم اومدم و بغلش رفتم وگفتم: بهار من خیلی بدبختم خیلی

بهار گفت: بیا بریم پایین بیا

گفتم: بهار کی پایینه؟

گفت: فامیلهای خودتونن خودمونی ها با خانواده ی ما

بلند شدم شادی موهامو برام بست یه شال مشکی سرم کردم ورفتم پایین همه بودن عموم که سال تا سال هم نمیدیدمشون خانوده ی دوستام خاله هام همه بودن دایی هم اومده بود رفتم به سمت ماهان و کنارش نشستم خودمو جمع کردم ماهان هم ناراحت بود اما به خاطر من خودشو کنترل میکرد دستشو پشتم گذاشت ودر گوشم گفت: حالت خوبه؟

با یه لبخند بغض الود سرم رو تکون دادم بقیه با چشمای خیس نگاهم میکردن حتی خاله گیتی، ساعتی بعد همه رفتن وما تنها شدیم زودتر از بقیه به اتاقم برگشتم بدون اینکه چیزی بخورم خوابیدم تو عالم رویا بابام رو دیدم که کنارم تو خونه نشسته بود میگفتیم میخندیدیم یه دفعه زیر پای بابا خالی شد واون رفت پایین هر چی سعی کردم بگیرمش نشد همینطور سر اون چاله ی تاریک که بابا توش رفته بود نشسته بودم و توش رو نگاه میکردم واسم فریاد میزدم احساس کردم کسی داره از پشت بهم دست میزنه برگشتم و بابا رو در حالی که به من نگاه میکرد دیدم جای قلبش تو سینش سوراخ بود شروع کردم به جیغ زدن احساس کردم کسی تکونم میده مامان بود که هی میگفت: مهسا پاشو مامان

با ترس بلند شدم و نگاهش کردم مامان گفت: هیچی نیست عسلم خواب بود هیچی نیست

ماهان به گوشه ی دیوار تکیه داده بود و منو نگاه میکرد گفتم: مامان من میترسم

گفت: از چی دخترکم؟

گفتم: از بابا

گفت: چرا؟

گفتم: تو خواب میبینمش همش با سینه ی خونی سراغم میاد مامان من بابا رو کشتم

با بغض گفت: نه عزیز من, بخواب من پیشتم مامان بخواب دخترکم

دراز کشیدم و دستا ی مامان رو نگه داشتم اینجوری بهتر بود خوابم برد ودیگه هیچ کابوسی ندیدم

15 روز از مرگ بابا گذشت تو تمام این مدت خانواده ی امیر تنهامون نذاشتن به حد وحشتناکی لاغر شده بودم وتمام مدت حالم بهم میخورد چند باری سرم وصل کرده بودم ولی بهتر نمیشدم

قرار شد شب وصیت نامه خونده بشه به خاطر مرگ بابا از دانشگاه وکلاس هاش عقب افتادم اما اهمیت نداشت چون با شادی تو یه دانشگاه بودم اون رفت و قرار شد از شنبه که کلاس ها واقعا شروع میشه برم تازه اوایل مهره میتونم خودمو برسونم امشب پنجشنبس و قراره وکیل بابا بیاد و وصیت نامه رو بخونه ساعت 8 شب اومد وشروع کرد بابا تو وصیتش به من گفته بود:

مهسا دخترم میتونی با هر کی دوست داری ازدواج کنی از کاری که با تو کردم پشیمونم دخترم

حتما بعد از رفتن من اینو نوشته برای بقیه هم سفارشاتی داشت که من دیگه گوش نکردم تو خودم بودم وبه فکر حرف های بابا چی میشد اینهارو همون اوایل میگفت این جوری نمیشد حالا هم خودش کنارمون میبود، خانواده ی اقای اریان برای خاکسپاری بابا نیومدن گرچه از این موضوع خیلی خوشحال شدم اما به روی خودم نیاوردم

شنبه صبح به همراه امیر راه افتادم اومده بود دنبالم تا با هم بریم دانشگاه مامان سفارشات لازم رو کرد و راه افتادم یه تیپ ساده زدم به رنگ مشکی امیر تا دانشگاه رسوندم جلوی درگفت: کلاسات هر وقت تموم شد زنگ بزن بیام دنبالت مواظب خودتم باش.....

با تکون سر قبول کردم و وارد دانشگاه شدم محوطه خالی بود واین نشون میداد کلاس ها شروع شده حوصله ی گشتن رو برد و نداشتم به شادی اس دادم و اسم کلاس رو پرسیدم اونم جواب داد: کلاس 18

راه افتادم و رسیدم به درب کلاس زدم و درو باز کردم استاد داشت راه میرفت ومطالبی رو میگفت گفتم: سلام استاد اجازه هست؟

با تکون سر گفت: بفرمایید

به سمت اخر کلاس رفتم واونجا نشستم از کنار شادی که رد میشدم با تکون دادن سر بهش سلام کردم ونشستم5/1 ساعت بعد کلاس تموم شد سر جام نشستم سرم درد گرفته بود سرم رو بین دستام گرفتم با صدای شادی سرم رو بلند کردم شادی دست یه دختری رو گرفته بود و گفت: مهسا این النازه اینم مهسا رفیق جون جونیه من

بلند شدم و با یه لبخند تلخ گفتم: سلام خوشبختم

الناز هم گفت: سلام تسلیت میگم، شادی جون بهم گفت که چی شده غم اخرت باشه عزیزم

اشک تو چشمام حلقه زد و با صدای خفه ای گفتم: مرسی

یکی از دانشجوهای پسر از اونور داد زد: ای بابا خانوم شفیعی هنوز نرسیده اشکشو در اوردین

شادی گفت: نخیر موضوع چیز دیگه ای

با چشمای خیس وجدی به اون پسره نگاه کردم بنده خدا تا قیافه ام رو دید ساکت شد رو به شادی گفتم: بریم بیرون

شادی هم گفت: باشه بریم

3 نفری از کلاس اومدیم بیرون رفتیم بوفه منو الناز نشستیم وشادی رفت یه چای داغ برای من وبرای خودشون چای و کولوچه بگیره الناز دستمو گرفت وگفت: منو تو میتونیم دوستای خوبی باشیم

گفتم: حتما همینطوره

شادی هم اومد دقایقی بعد اون پسر با دو نفر دیگه اومدن تو بوفه سرم رو انداختم پایین نمیخواستم به چیزی توجه کنم زود چایم رو خوردم هرچند سوختم اما فقط میخواستم تنها باشم ورو به شادی گفتم: کلاس بعد کجاست

******

تو حال نشسته بودم که تلفن زنگ خورد به سمت تلفن رفتم مامان تو اشپزخونه بود بعد از مرگ بابا خودش رو بازخرید کرد چون دیگه طاقت اونجا موندن بدون بابا رو نداشت ساعت 6 بود گوشی رو برداشتم وگفتم: بله

مادر امیر بود که گفت: سلام دخترم

به ارومی گفتم: سلام

گفت: خوبی؟

گفتم: به مرحمت شما

گفت: خوب خدا رو شکر مامان خونس؟

گفتم: بله چند لحظه گوشی صداشون کنم

وگوشی رو گرفتم پایین وگفتم: مامان چند لحظه بیا

مامان تو درگاه اشپزخونه ظاهر شد وگفت: کیه

گفتم: فاطمه خانوم مادر امیره

اومد جلو و گوشی رو از من گرفت ومشغول صحبت شد منم رفتم سر جام تا تلوزیون رو نگاه کنم اما تمام حواسم به صحبت اونا بود کم کم صدای مامان اروم شد طوری که من متوجه نمیشدم کمی بعد مامان قطع کرد ودوباره شماره گرفت اینبار شماره ی ماهان رو و ازش خواست امشب با دلارام بیان اینجا ساعت 7 اونا رسیدن اینجا ساعت نزدیک به 8 بود که امیر اینا رسیدن خودش مادرش عاطفه ویه مرد پیر که من نمیشناختمش گیج شده بودم اینجا چه خبر بود؟

مادر امیر تا رسید رفت سر اصل مطلب و گفت: ما اومدیم اینجا که موضوعی رو به شما بگیم

مادرم گفت: چه موضوعی خانوم راد؟

مادر امیر گفت: میخوام ببینم موضوع ازدواج این دوتا قطعیه؟

مادرم گفت: یعنی چی؟

مادر امیر گفت: یعنی اینکه اگه سر جاشه ما یه خطبه بین این دو بخونیم

امیر گفت: اما مامان اینا الان عزادارن این مسئله................

معلوم بود امیر هم چیزی نمیدونه مادرش اجازه نداد حرفش تموم بشه وگفت: پسرم منم نخواستم جشن بگیریم موضوع من راحتی شماس این که با هم هرجا دلتون خواست برید مثل دلارام جان واقا ماهان

مادرم که بعد از اون سوالش سکوت کرده بود نگاهی به ماهان انداخت که کنارش نشسته بود ماهان در گوش مامان یه چیزی گفت که مامان گفت: باشه قبوله

هرچند خوشحال بودم اما یه بغض سنگین مثل یه تکه سیب گنده راه گلوم رو بسته بود

مادر امیر گفت: خیلی خوب داداشم براشون بخونه دیگه

تازه فهمیدم اون دایی امیره وبه امیر نگاه کردم اونم داشت به من نگاه میکرد با صدای ماهان به خودم اومدم اینبار ماهان رو به من گفت: مهسا حرفی نداری؟

با بغضی که تو گلوم بود وصدام رو خش دار کرده بود گفتم: هرچی بزرگترا بگن

مادر امیر گفت: عزیزم مشکلی هست چرا ناراحتی

گفتم: نه......... ولی..... ای کاش.... ای کاش... بابام بود اینجا تا ما رو ببینه

مادر با نارحتی سرش رو پایین انداخت همه لحظه ای ساکت شدن بعد از چند ثانیه ماهان در حالی که اشک چشماش رو پاک میکرد سرش رو بلند کرد و گفت: مهسا مطمئن باش بابا خوشحاله، مطمئن باش حالا اشکات رو پاک کن و برو کنار امیر بشین

با خجالت بلند شدم و کنار امیر نشستم و داییش ایه هایی رو از حفظ خوند و به این ترتیب ما به هم محرم شدیم بعد از اون مادرش دست کرد تو جیبش ویه جعبه دراورد و از تو اون یه حلقه در اورد کرد دستم وگفت: عزیزم موقتا این دستت باشه تا بعدا یه حلقه ی خوشگل برات بخرم

و انگشت حلقه رو گرفت و تو انگشتم، انگشتر قشنگ و ساده ایی انداخت سنگینی نگاه امیر رو حس کردم ساعتی بعد اونا رفتن و من موندم با اشک هایی که از چشمام پایین میومدن

******

تا چهلم بابا با همون تیپ ساده رفتم دانشگاه و این باعث تعجب خیلی ها شده بود یکیش هم محمد پارسا یعنی همون پسری که روز اول داد زده بود وبه شادی اون حرف رو گفته بود، بود چهلم به اسرار مامان و امیر و ماهان مانتوی طوسی رنگ وباز هم شلوار ومقنعه ی مشکی پوشیدم با شادی تو محوطه ایستاده بودیم که پارسا اومد سمتمون ورو به من گفت: اخی خانم کاظمی بالاخره دست از اون مانتو مشکی کشیدین

با اخم نگاهش کردم و تو دلم گفتم: پسره ی فوضول

که شادی گفت: اقای پارسا مهسا پدرش رو از دست داده بود دیروز هم چهلم بود حالا میشه دست از مانتوی مهسا بردارید

پارسا که اون حرف رو به شوخی گفته بود با ناراحتی گفت: اِ من واقعا متاسفم

گفتم: مرسی

و دست شادی رو کشیدم وبه سمت کلاس راه افتادم رو به شادی گفتم: هیچ از این پسره ی فوضول خوشم نمیاد

اما شادی فقط خندید, ساعت 4 کلاسم تموم شد و با امیر رفتم بیرون به مامان هم گفته بودم کلی تو خیابون گشت زدیم وبعد با هم رفتیم یه جایی تا شام بخوریم اخر سر هم منو برد خونه

فردا صبح دوباره امیر اومد دنبالم و منو برد دانشگاه تو راه بهش گفتم: امیر خسته نشدی میای میری

گفت: یعنی چی؟

گفتم: از اینکه هر روز منو میبری میاری

یه دفعه لحنش عوض شد و گفت: خوب.......خوب..... مهسا من منتظر بودم اینو خودت بگی راستش من دیگه نمیتونم بیام دنبالت

با ناراحتی گفتم: امیر واقعا خوب نیا

با صدای بلند زد زیر خنده و گفت: نه فدات شم چرا خسته بشم گلم وای مهسا چه باحال ناراحت شدی

یه مشت به سینش زدم و گفتم اه نامرد دوست ندارم دیگه

و امیر بازم خندید

نزدیک دانشگاه گفت: یادت نره نیم ساعت قبل پایان کلاس یه اس منم میام دنبالت

با لبخند بهش گفتم: باشه

رسیدم دانشگاه با چشم دنبال شادی گشتم اما نبود یه دفعه صدای پارسا از پشتم اومد: سلام خانوم کاظمی

پوفی کردم و برگشتم و گفتم: سلام

گفت: دنبال دوستتون میگردین

سرم رو به علامت بله تکون دادم یه دفعه صدای امیر رو شنیدم که داشت میگفت: مهسا

برگشتم وگفتم: امیر اینجا چی کار میکنی؟

پارسا با خنده پرسید: برادرتونه؟

اخ اخر سر من اینو میکشم اخه یه ادم انقدر فوضول امیر دیگه به ما رسیده بود گفت: بیا اینو جا گذاشته بودی

به دستش نگاه کردم یه سری برگه مربوط به درس اونروزم بود گرفتم وگفتم: وای مرسی یادم رفته بود

و دست امیر رو گرفتم تو دستم ورو به پارسا گفتم: اقای پارسا نامزدم امیر

لبخند رو لبهای پارسا خشک شد انگار انتظار یه حرف دیگه ای رو داشت دست امیر رو گرفت وگفت: خوشوقتم منم محمد پارسا هستم

امیر هم با خوشرویی باهاش دست داد وگفت: منم همینطور

پارسا ما رو تنها گذاشت برگشتم به صورت امیر نگاه کردم و گفتم: امیر خیلی دوست دارم

گفت: واسه اینکه برگه ها رو اوردم

زدم تو بازوش وگفتم: اِاِاِاِاِ مسخره

زد زیر خنده وگفت: شوخی کردم

وبعد ادامه داد: منم همینطور عشقم اگه کاری نداری من دیگه برم

گفتم: نه...... برو عمرم تو نبودی از پا در میومدم

گفت: این چه حرفیه اگه من نبودم هم خدا بود تو هیچوقت تنها نیستی تا اونو داری

با یه لبخند بهش نگاه کردم امیر هم خداحافظی کرد ورفت به سمت کلاس رفتم تا شاید شادی رو اونجا پیدا کنم1 سال از اومدن من به دانشگاه میگذره اتفاق خاصی نیافتاده من وشادی امروز هر دو امتحان دادیم واومدیم بیرون جلوی در یکی از همکلاسیهامون به اسم رضا نوری جلوی ما رو گرفت و گفت: خانومها سلام

جواب سلامش رو دادیم رو کرد به شادی وگفت: خانوم رحیم پور کمی از وقتتون رو به من میدین

شادی گفت: بابت؟

نوری گفت: حالا شما بیاین میگم بهتون

حدس زده بودم رضا شادی رو دوست داره از رفتارش معلوم بود امروز هم حدسم به یقین تبدیل شد شادی رو به من با دودلی گفت: مهسا؟

گفتم: برو منم امیر الان میاد دنبالم

از هم جدا شدیم به سمت در رفتم امیر طبق معمول اونجا ایستاده بود رفتم جلو گفت: بالاخره امتحاناتتم تموم شد، بریم؟

گفتم: اره خدا شکر، بریم

تو راه به امیر گفتم: امیر امشب همه با هم بریم اون رستوران سنتیه

گفت: همه دیگه کیه؟

گفتم: مامانم مامانت ابجیت اگه ماهان ودلارام هم اومدن که چه بهتر؟

با خنده گفت: کس دیگه ای نیست؟

خندیدم وگفتم: نه سرشماری تموم شد

گفت بریم خونه اصلا ببینیم میان

رفتیم خونه به مامان گفتم مامان گفت: اگه مادر امیر اومد منم میام در غیر اینصورت نه

همین موقع امیر اومد تو اشپزخونه وگفت: مامان میگه امشب با عاطفه میخواد بره خونه ی داییم نمیتونه بیاد

به مامان نگاه کردم مامان گفت: امیر جان منم نمیتونم بیام

امیر گفت: اِ چرا؟

مامان گفت: کار دارم پسرم شما باهم برید خوش باشید

گفتم: پس میمونن ماهان و دلارام به اونا زنگ زدیم گفتن که میان قرار شد بیان اینجا همه با ماشین ماهان بریم

ساعت 5 اونها اومدن من وامیر عقب نشستیم تو ماشین دستشو گرفتم و فشار دادم با تعجب بهم نگاه کرد اما من سرم رو به سمت شیشه برگردوندم زیر گوشم گفت: اینطوریه

و محکم تر فشار داد جوری که فریادم به هوا رفت ماهان گفت: چی شد

گفتم: ها هیچی انگشتم برگشت

با یه لبخند مشکوک گفت: اها

دست امیر رو گذاشتم زمین و محکم یه نیشگون ازش گرفتم اینبار صدای فریاد اون به هوا رفت ماهان گفت: ای بابا ایندفعه چی شد اون پشت چه خبره؟

امیر با خنده در حالی که دستشو گرفته بود گفت: انگشتم برگشت

همه زدیم زیر خنده ماهان گفت: اِ چرا با هم انگشتاشون برمیگرده

من وامیر با هم گفتیم: دیگه دیگه

که همین خودش شد یه سوژه ی دیگه واسه خنده ساعتی بعد از اینکه شام خوردیم من و امیر از ماهان و دلارام جدا شدیم اخه امیر زنگ زده بود به مامان و گفته بود که امشب منو میبره خونه ی خودشون مامانم قبول کرد ساعت 11 رسیدیم اونجا عاطفه ومامانش نیومده بودن دستم رو گرفت وگفت: بریم تو اتاق خودم

باهاش رفتم تو اتاق با هم رو تخت نشستیم تخت به صدا دراومد و هر دو بلند خندیدیم و همزمان به هم گفتیم: دیوونه

وباز خندیدیم کلا هر چیزی که برامون پیش میومد خنده دار بود

از جاش بلند شد و یه دست لباس از تو کمد در اورد و گفت: بیا اینا رو بپوش به لباس ها نگاه کردم یه بلوز شلوار بود

گفتم: وای امیر خیلی قشنگه

گفت: قابل خانوم گل رو نداره

رفت بیرون تا من راحت لباس عوض کنم لباس ها رو پوشیدم اومد تو وخواست پیراهنشو دربیاره که من برگشتم وچشمامو بستم با صدای بلند خندید وگفت: کوچولوی خجالتی

بی صدا طوری که من نفهمم لباس ها رو عوض کرد و من زمانی به خودم اومدم که دستاشو دورم حلقه کرده بود از جام پریدم برم گردوند وگفت: ترسیدی؟

گفتم: تو کی عوضشون کردی نفهمیدم

گفت: ای شیطون کجا تشریف داشتی نفهمیدی؟

یه لبخند کوچیک زدم ونگاهش کردم از اون نگاه ها که هر پسری رو اشفته میکرد زیر لب گفتم: دوست دارم

اونم همینو به من گفت وصورتشو اورد جلو به خودم که اومدم لبهاش رو لبام بود چشماش رو بسته بود سرم رو کشیدم عقب و با اعتراض گفتم: امیر

با لبخند نگاهم کرد وگفت: ناراحت شدی؟ ببخشید

سرم رو پایین انداختم محکم تو اغوشش فشارم داد و گفت: دوست دارم کوچولوی خجالتی من دوست دارم

از هم جدا شدیم و امیر رفت و در کمد دیواری رو باز کرد یه پتو دراورد و رو زمین پهن کرد وگفت: بانو یه امشب رو حقیرانه در کنار این عاشق بی قرار میگذرانند

گفتم: بانو فدای این عاشق بیقرار

اومد سمتم وگفت: خدا نکنه

ودستمو گرفت ودوتا متکا برداشت وپتوی خودش ویه پتوی دیگه هم اورد کنار هم دراز کشیدیم پشتم رو بهش کردم بغلم کرد ومنو تو اغوشش کشید یه کم معذب بودم اروم در گوشم گفت: مهسا عاشقتم

گفتم: منم همینطور

گفت: یعنی عاشق خودتی؟

گفتم: نه عاشق سرورمم

وبعد چشمام رو بستم تا صبح تو اغوش گرمش به راحتی خوابیدم 

صبح که بیدار شدم امیر نبود بلند شدم لباسم رو مرتب کردم موهامو بستم میخواستم برم بیرون که امیر اومد جلو گفت: ساعت خواب خانومی

گفتم: خوب خسته بودم

گفت: بریم پایین من هنوز صبحانه نخوردما

گفتم: بریم

اومد جلو و دستشو انداخت زیر پام وبلندم کرد جیغ زدم: وای امیر بزارم زمین

گفت: نه همینجوری میبرمت

گفتم: ترو خدا ابرو برام نمیمونه

گفت: نه

تا سر پله منو همینجوری اورد وبعد گذاشت رو زمین از پشت بغلم کرد اروم گفتم: بزار تنها بشیم

گفت: تنها بشیم که...........

ویه لبخند موزیانه زد سرم رو انداختم پایین و بدو رفتم از پله ها پایین تنها صدای خنده های امیر بود که از بالای پله ها میومد انگار خوشش میاد منو اذیت کنه نامرد, مادرش تا منو دید با لبخند گفت: به به عروس خانوم چه عجب از اینورا

گفتم: میبخشید مامان جون درس داشتم ولی دیروز امتحاناتم رو دادم خدا رو شکر تموم شد تابستون همش رو سرتون خرابم

گفت: این حرفا چیه دختر قدمت رو چشم خانومی

گفتم: مزاحم میشم

امیر گفت: ای بابا به فکر این شکم ماهم باشین انقدر به هم نون قرض ندین شکمم چسبید به پشتم

گفتم: بریم شکمو خان

وبه سمت اشپزخونه راه افتادیم

روزها به تندی گذشتن وما به سال پدر نزدیک میشدیم تصمیم داشتیم مراسم سال خودمونی باشه ومامان فقط فامیل ها رو دعوت کرد البته خانواده ی امیر ودلارام هم همینطور تعدادی از همکار های بابا رو تو این مراسم اقای اریان وخانواده اش هم اومدن نمیدونم از کجا فهمیده بودن دنیا رو اب ببره اینا رو خواب میبره پرو ها اون اوایل که بابا مرده بود نیومدن حالا اومدن خدا میدونه که چقدر از دیدنشون ناراحت شدم تمام مرگ بابا تقصیر اونا بود پویان نگاهم میکرد با اون چشمای وقیحش بهم زل زده بود به مامان که گریه میکرد کمک کردم تا بلند بشه مامان رو به دست ماهان و دلارام سپردم و خودم رفتم کنار امیر واز مامان وعاطفه تشکر کردم به خاطر اومدنشون همراه امیر راه افتادم اینبار که به پویان نگاه میکردم شراره های خشم رو تو نگاهش میدیدم احمق عوضی اخ که چقدر دلم میخواست یه دعوای حسابی با اینا بکنم اما فکر ابروی مامان بودم خودشون رفتن جلو و به مامان تسلیت گفتن خواستن بیان جلو سمت ما که محلشون ندادم و با امیر رفتم به سمت مادرش اینا به وضوح وا رفتنشون رو میدیدم خوب شد حالشون رو گرفتم

هنوز وقت داشتم تا شروع دانشگاها انتخاب واحد کرده بودم با بیشترین واحد ممکن تا سریع تموم بشه گفته بودم اول دانشگاه بعد ازدواج نمیخواستم تو زندگیم کم بزارم شادی هم میخواد عروسی کنه اونم با همون هم دانشگاهیمون رضا از اون روز که امیر اومد تو دانشگاه محمد رو ندیدم امروز با امیر وخانواده اش وماهان اینا ومامان رفتیم عقدمون رو رسمی کردیم شام رو هم تو یه رستوران خوردیم خیلی خوش گذشت

فعلا برم اخه مامان صدام میکنه یه چند وقتیه قلبش درد میکنه باید بیشتر بهش برسم

*****

امروز که با امیر رفته بودیم کوهنوردی جو زده شدم و با دیدن پیرمردی که اونجا الوچه میفروخت به امیر گیر دادم برام الوچه بخره هر چی اون گفت: نه الان نه نمیشه اونا بهداشتی نیستن

گیر دادم و مثل بچه ها گفتم: نمیخوام نمیخوام من الان الوچه میخوام اگه نخری قهرم باهات تا روز قیامت

خندید و گفت: باشه بچه کوچولو عواقبشم پای خودت

گفتم: خیلی خوب پای خودم

سرش رو تکون داد و رفت برام گرفت یه گوشه ایستادم و شروع به خوردنش کردم البته هر چی به امیر اسرار کردم بخوره گوش نکرد منم تا دونه ی اخرش رو با ذوق خوردم بعد از اون راهی شدیم تا بریم خونه ی ما تو ماشین دل دردم شروع شد اما به روی خودم نیاوردم اگه به امیر میگفتم بدجور عصبانی میشد اروم دستم رو روی شکمم گذاشتم سرم رو به سمت شیشه برگردوندم تا جمع شدن قیافم رو نبینه اما اون زرنگ تر از این حرفا بود چون فوری گفت: مهسا حالت خوبه؟

در حالی که سعی میکردم قیافم عادی باشه گفتم: اره چه طور مگه؟

گفت: هیچی همینطوری گفتم

وارد خونه شدیم دل دردم بیشتر شد به طوری که احساس میکردم الانس که بالا بیارم مامان صبحانه اماده کرده بود اما من نخوردم به بهانه خواب رفتم بالا اما کو خواب هی دلم اروم میشد و دوباره پیچ میرفت وسط اتاق راه میرفتم و دلم رو گرفته بودم گفتم بخوابم رو شکم شاید اروم شه بعد از کلی کلنجار رفتن با خودم خوابم برد اما نمیدونم چقدر گذشته بود که با احساس تهوع از خواب بلند شدم به سمت دستشویی دوییدم این درست لحظه ای بود که امیر داشت میومد بالا بیدارم کنه یه دفعه هر اونچه که خورده بودم رو بالا اوردم احساس سبکی خوبی بهم دست داد درو نبستم اون بغل در اومد گفت: چی شد حالت خوبه؟

به زور گفتم: نه

و اومدم بیرون نفس نفس میزدم گفتم: اما الان خوبم

سرش رو با عصابانیت تکون داد و گفت: لجباز اخر کار دست خودت دادی

به سمت اتاقم رفتم و گفتم: حالم خوش نیست میخوام برم بخوابم

گفت: لجباز بیا بریم دکتر

گفتم: نه بخوابم خوب میشم

******

با شنیدن سر وصدا چشمام رو باز کردم صدای ماهان و دلارام میومد که با امیر داشتن حرف میزدن و میخندیدن از جام بلند شدم اما بلافاصله روی تخت نشستم اصلا نمیتونستم یه جا بند بشم سرم به بدنم سنگینی میکرد به زور و با کمک دیوار رفتم پایین دلارام با دیدنم در حالی که سر به زیر داشتم پایین میومدم واون هم به سمت پله میومد گفت: به به خوشخواب, ساعت خواب, بالاخره بیدار شدی

سرم رو بالا گرفتم و خودمو پرت کردم تو بغلش گفت: مهسا حالت خوبه؟

با این حرفش صحبت اون دو تا قطع شد و امیر سراسیمه اومد کنارم و گفت: چی شدی دختر

فقط سرم رو تکون دادم و مامان با یه لیوان اب قند اومد بیرون و گفت: برین اونور

به زور اونو به خوردم داد و گفت: امیر گفت چی خوردی این باشه تاوان تو تا دیگه اینجوری نکنی

با کمک امیر به سمت مبلا رفتم و نشستم سرم رو شونش انداختم و چشمام رو بستم کمی که گذشت حالم بهتر شد اما خوب خوب نشدم به قول مامان این باشه تاوانم تا دیگه این کارو نکنم

******

دو روز گذشت تا تونستم به حال عادیم برگردم تمام این مدت احساس تهوع همراه با سرگیجه داشتم اما حالا بهترم خوب امروز باید یه سر بریم خونه ی دایی امیر اخه دعوتمون کردن, وقت قرص های مامان باید برم

از خونه ی دایی امیر که برگشتم از بس خسته بودم خوابم برد اما خواب اونشب داستانی رو برام رقم زد باورنکردنی تو عالم خواب دوباره مینو رو دیدم کسی که خیلی وقت بود خوابش رو ندیده بودم توی همون روستا بودم همون خونه ها همون مسیر بی حرف دستم رو گرفته بود با خودش میبرد گفتم: کجا میزیم

گفت: صبر داشته باش, صبر

چیزی نگفتم و باهاش رفتم با هم وارد یه بقعه شدیم با تعجب گفتم: اینجا کجاست؟

گفت: بی بی سمیه ولبخندی زد ادامه داد منتظرتم

از خواب پریدم, اونجا کجا بود ؟ حالا دیگه مطمئن شدم که اون میخواد برم اونجا اما برای چه کاری؟

هر چی بود امیر میدونست تا صبح کلی سر جام چرخیدم تا خوابم برد اما اون درست موقعی بود که مامان بیدارم کرد بالا سرم ایستاده بود یه سره مثل نوار تکرار میکرد: مهسا, خانومی, بلند شو, صبح شده,

چشمام رو با خستگی باز کردم و گفتم: اه مامان بزار بخوابم

گفت:چی؟ بخوابی؟ بلند شو ببینم

گفتم: خوب

بلند شدم و سر جام نشستم مامان گفت: خوب صبح دختر قشنگم بخیر

گفتم: مامان اولا صبح بخیر, دوما حالا که فکر میکنم میبینم که من به شما رفتم

گفت: چه طور؟

گفتم: اخه این طوری که تو گیر میدی منم اینطوریم, چی شده درست روز تولدم انقدر زود از خواب بلند شم

گفت: زود؟ نه به من بگو 9 زوده ؟ پاشو ببینم تا 10 دقیقه دیگه پایینی وگرنه من میدونم با تو, با پارچ اب میام سراغت

لبام رو جمع کردم و گفتم: از دست تو

گفت: بدو بعد ناهار باید بریم خونه ی خاله

گفتم: مامان تولدم مبارکه نه؟

گفت: بدو ببینم اونم مبارک باشه

گفتم: به به اوج تحویل گیری بود

بلند شدم رفتم دستشویی نمیخواستم به امیر چیزی بگم ببینم خودش به من تولدم رو تبریک میگه یا نه خودمو مرتب کردم و رفتم پایین

******

تا بعد از ظهر خونه ی خاله بودیم امید نبود خاله گفت: رفته خونه ی یکی از دوستاش مهمونی

سری تکون دادم تو دلم گفتم: من انقدر مهم بودم اِاِاِاِاِ هیچکس نگفت مهسا بمیری اخه تولدت مبارک یا چه روز خوبیه

با اسرار مامان خاله همراه ما اومد وارد خونه شدیم اما احساسم میگفت ما تنها نیستیم برق رو روشن کردم و رفتم تو و درو باز گذاشتم تا اون دو تا که قدم زنان میومدن بیان تو داشتم میومدم تو سالن که یهو دیدم کل سالن روشن شد و یه جمعیت تو سالن گفتن:

تــــــــــــــــــولدت مــــــــــــــبـــــــــ ـــــــــارکـــــــــــ

تــــــــــــــــــولدت مــــــــــــــبـــــــــ ـــــــــارکـــــــــــ

با تعجب و خنده وسط سالن ایستاده بودم جمع دوستام, فامیلام, همه جلوم بودن و یک صدا این شعرو میخوندن یه دفعه همه ساکت شدنو و امیر در حالی که میومد جلو با صدای بلند گفت: تولدت مبارک عزیزم

با خنده بغلش کردمو گفتم: مرسی, مرسی, یه دنیا مرسی, وای خدا من چی کار باید بکنم؟

امیر گفت: میری بالا لباسی رو که روی تخته می پوشی میای پایین عین دختر خوب

با خوشحالی برگشتم و مامان رو که با خنده با من میومد رو همراهی کردم تا اونم لباسش رو عوض کنه تو راه ازش پرسیدم: مامان تو میدونستی؟

گفت: اره عزیزم ماهان و امیر این برنامه رو ریختن تا غافلگیرت کنن

وقتی رسیدیم بالا اون رفت تو اتاق خودش تا لباس مناسبی بپوشه ومن با خوشحالی رفتم تو اتاقم و با دیدن لباس عسلی رنگی که رو تخت بود ذوق زده شدم پوشیدمش یه لباس دکلته با یقه ی بادبزنی بود که کمرش یه نگین بزرگ مستطیل شکل میخورد و یه دامن ساده ی قشنگ داشت خیلی ازش خوشم اومد ارایشی همرنگ اون کردم و موهام رو ریختم دورم و رفتم به سمت اتاق مامان اونم حاضر شده بود و روبره روی اینه ایستاده بود با دیدن من تو لباس لبخندی از سر رضایت زد و گفت: خیلی زیبا شدی

و پیشونیم رو بوسید با هم رفتیم پایین و اولین کسی که ما رو دید امیر بود با دیدنم دستی زد و گفت: وای اون فرشته ای که از پله ها داره میاد پایین مهسای منه

ماهان هم گفت: پس چی فقط عیبش اینه که اسیر غولی مثل تو شده, ای خدا حیف این دختر نبود؟

خندیدم و گفتم: ای اقا ماهان, اقای ما رو اذیت نکن وگرنه بد میبینی

امیر زد زیر خنده و گفت: همینو میخواستی

لبخندی زدم و کنار امیر قرار گرفتم دلارام در حالی که میخندید گفت: اقای منو مظلوم گیر اوردین؟ هان جرات دارین یه چیز دیگه بگین تا حالتون رو بگیرم

خندیدیم و به سمت حلقه ی جوونا که در حال رقص بودن رفتیم

******

جشن که تموم شد از خستگی خودم رو روی مبل پرت کردم امیر هم کنار من, ماهان به تقلید از ماها کنار امیر و دلارام هم کنار اون, اوضاعی بود خنده دار هر چهار نفر خندمون گرفت و با صدای بلند خندیدیم امیر گفت: این بلبشو رو حالا کی تمیز کنه؟

ماهان گفت: بزاریم فردا

فوری گفتم: نه غذا های رو ظرفا خشک میشه, من الان تمیز میکنم

امیر هم گفت: منم میام

دلارام هم گفت: منم هستم

ماهان که وضع رو اینجووری دید گفت: چه کنیم دیگه ما هم هستیم

امشب با کلی خنده سپری شد و تقریبا ساعت 3 بود که همگی خوابیدیم اخر سر یادم رفت موضوع خوابم رو به امیر بگم فردا حتما میگم حتما

موقع خوابیدن به کادو ها نگاه کردم کادو ی امیر رو برداشتم و نگاهش کردم بین اونا کادوی امیر از همه قشنگ تر بود روی قلبم فشارش دادم و رو میز گذاشتم ودرشو باز کردم دسبند ساده ای بود اما خیلی قشنگ بود طلای سفید چیزی که من عاشقش بودم

در باز شدو امیر اومد تو با لبخند به سمتش رفتم وخودمو تو اغوشش جا دادم  سال از اون روز که این خاطره رو نوشتم میگذره اونشب بعد از اینکه بلند شدم ودفتر رو داخل کشو گذاشتم نمیدونم چی شد که دفترم پرت شد پشت میز منم ندیدم بعد که دنبالش گشتم پیداش نکردم تا اون روز که میزم رو جابه جا کردم وپیدا شد اما بگم که فردا جشن تولدم من به امیر گفتم که چه خوابی دیدم اما قبلش ازش پرسیدم: امیر بی بی سمیه کجاست؟

امیر کمی اسم بی بی سمیه رو زمزمه کرد و با تعجب گفت: چه طور مگه؟

و من گفتم تمام خوابم رو گفتم بعد از اون من و امیر با هم رفتیم روستایی که بقعه ی بی بی سمیه اونجا بود با پرس وجو از چند محلی و روستایی اونجا بالاخره تونستیم قبر مینو رو پیدا کنیم حال و روز امیر توصیف ناشدنی بود سرش رو روی قبر گذاشت های های گریه کرد اروم اروم شروع به صحبت کرد: خانومی....رفتی ...نگفتی امیر بعد از تو چی کار کنه.....خانومی من.........

انقدر گفت و گفت تا اروم شد تمام مدت من کنارش بودم, یه روز اونجا بودیم و خونه ی یکی از محلی ها که به گفته ی امیر با مینو اونجا میومده رفتیم خونه ی زنی به نام زهرا, بگذریم اخر این هفته بالاخره من وامیر به خونه ی خودمون میریم مامان حالش چندان خوش نیست تو این سه سال بارها حالش بهم خورده و من کلی نگران شدم میترسم...میترسم اونو هم از دست بدم دلم برای این خونه تنگ میشه قرار شده عروسی من وشادی با هم باشه اینو خودمون خواستیم حالا هر دو فارغ التحصیل شدیم هر دو لیسانس ادبیات فارسی داریم بهار هم از مشهد برگشته اونم درسش تموم شده و میخواد با پسر داییش عروسی کنه البته اونا عقدشون محضریه میخوان برن امریکا واسه همین خیلی عجله دارن برای عقدمون میمونن وبعد میرن ماهان و دلارام بچه دار شدن یه دختر به اسم مارال خیلی شیرین وخواستنیه عمه فداش بشه 3سالشه فعلا خداحافظ اخه امیر اومده دنبالم میخواد با هم بریم خرید شادی و رضا هم از ساعتی پیش اینجان

دفتر رو بستم ورفتم بیرون صدای مامان رو شنیدم که داشت با امیر سلام واحوال پرسی میکرد با صدای بلند از بالای پله ها داد زدم: سلااااااااااااااااااااااا ااااام

امیر گفت: اوی چه خبره خیلی خوشحالی

گفتم: چرا که نه

و اومدم پایین با هم راه افتادیم مامان به خاطر حال بدش موند خونه خیلی براش نگرانم به یه فروشگاه لوازم خونه رسیدیم ادرس اینجا رو رضا داد یه باغ بزرگ رو هم خارج از تهران رزرو کردیم جای خیلی شیک وبزرگیه گنجایش تمام مهمونامون رو داره وارد فروشگاه شدیم شادی که عاشق رنگ صورتی بود یه سرویس خواب صورتی انتخاب کرد با طرح های سفید ( که البته به نظر من رنگ جالبی نبود اخه انگار تخت بچه داره میخره) و منو امیرم رنگ مشکی رو با طرح های سفید انتخاب کزدیم واقعا شیک بود هم من وهم امیر خیلی خوشمون اومد به سرعت کار انتخاب وسایل به پایان رسید اخه اون فروشگاه همه چیزش عالی بود تا غروب ما داشتیم تو خیابون ها چرخ میزدیم برای خرید حتی نهار رو هم بیرون خوردیم اما تمام وسایل ضروری رو خریدیم بقیه کارها هم موند برای صبح فردا به خونه که رسیدم نای ایستادن نداشتم امیر هم خیلی زود رفت منم بعد کمی صحبت با مامان به اتاقم رفتم تا بخوابم

******

فردا صبح باز هم رفتیم بیرون اما اینبار من وامیر جدا اونها هم جدا چون دیگه خرید ها مربوط به لباس ظروف از این جور چیزها میشد امیر مسخره هم گیر داد اول بریم سراغ لباس خواب گفتم: امیر اِ دست بکش این مسخره بازیا چیه

اما حرف خودش رو به کرسی نشوند ومنو برد یه سری فروشگاه مربوط به اینا، الحق هم جای خوبی برده بود واقعا لباس خواب های قشنگی داشت باز کار ما تا شب طول کشید اما اینبار کمتر ساعت 9 خونه که اومدم با اعتراض مامان روبرو شدم: دختر این یعنی چی من خسته شدم این روزهای اخر که اصلا خونه نیستی بابا این اخریا هم نمیخوای درست ببینمت

گفتم: مامان به خدا تقصیر من نیست اما به خاطر شما اینم از این

وکنارش نشستم شروع به صحبت کردم قاطی صحبت هاش فهمیدم ماهان و دلارام میخوان برن مشهد برای یه مدت زندگی کنن گویا شرکتی که ماهان توش کار میکرده یه شعبه دیگه تو مشهد زده و شرکت میخواد ماهان رو به عنوان حساب دار به اونجا بفرسته برای ماهان خیلی خوشحال شدم قرار بود من و امیر یه خونه این حوالی بگیریم خدا کنه جور بشه

******

امروزامیر زنگ زد وگفت که یه خونه پیدا کرده وای خدا خیلی خوشحالم با هم رفتیم و یه خونه دیدیم خوبه تازه ساخت بود واحتیاجی به رنگ یا ترمیم نداشت امیر همون روز خونه رو قول نامه کرد و کارهای محضری موند برای فردا سه روز دیگه تا روز عروسی مونده راستی میخوام به امیر بگم که فعلا اماده ی نزدیکی ندارم اخه میترسم، امیدوارم امیر قبول کنه

******

کارهای محضری تموم شد ومن،امیر،شادی، رضا، ماهان ، دلارام ،عاطفه، با کمک هم خونه رو چیدیم خونه ی خیلی قشنگی شد یه حیاط در ابتدای ورود که میشه به راحتی دو تا ماشین رو توش جا داد بعد به یه در میرسی که میخوره مستقیم به حال، گوشه حال دو تا اتاق داره، تو اتاق بزرگتر حموم قرار داره داخل حال هم یه در به دستشویی میخوره اشپزخونه اش اپنه و سرویس توش همهش چوب وشیشس کف چون پارکته ما فقط وسطش رو فرش پهن کردیم دورش رو مبل گذاشتیم یه میز نهار خوری هم کنار اشپزخونه گذاشتیم یکی از اتاق ها اتاق خواب ما ودیگری اتاق کار امیر شد خدایا دو روز دیگه از خونمون میرم خدایا تو زندگیم موفقم کن کمکم کن امیر رو خوشبخت کنم فعلا دنبال کار نگشتم در اولین فرصت به اون هم میرسم

******

امروز اخرین روز زندگی مجردیمه امروز با امیر رفتم بیرون به درخواست من رفتیم بام تهران یه گوشه روی زمین نشستیم تصمیم گرفتم با امیر راجب درخواستم صحبت کنم افتاب داشت غروب میکرد گفتم: امیر..............

گفت: جانم گفتم می...... میشه تا یه مدتی نزدیکی نداشته باشیم ........

با تعجب گفت: اخه چرا؟

سرم رو پایین انداختم وگفتم: میترسم

گفت: از چی؟

گفتم: از..........از .........اه خوب نمیتونم بگم

امیر اول یه نگاه به من کرد وبعد با صدای بلند زد زیر خنده این کارش باعث شد بیشتر خجالت بکشم با ناراحتی گفتم: به چی میخندی

در حالی که به سختی جلوی خنده اش رو میگرفت گفت: اخه حرفت.......... اخه خنده داره دیگه

بعد که تونست جلوی خندش رو بگیره گفت: خوب به خاطر تو از این حقم فعلا میگذرم اما تا چه مدت؟

گفتم: تا هر وقت که اماده بشم یعنی .........

نگذاشت ادامه بدم وگفت: فهمیدم فهمیدم خیلی خوب نمیخواد بگی اینم به خاطر تو............

خوشحال از پذیرفته شدن درخواستم با امیر مشغول حرف زدن شدم و با هم هدف هامون رو تو یه برگ دستمال کاغذی نوشتیم من تاش کردم وگذاشتمش تو یه مشما و بعد پای یه درخت چالش کردیم روی درخت رو با یه چاقو علامت گذاشتیم ( خنده داره نه, اما برای ما ارزشمند بود) چه کارایی که ما نمیکردیم 20 سال دیگه بچه هامون اینا رو بخونن از خنده میترکن

به سمت ماشین اومدیم اخرین شب مجردی به من خیلی خوش گذشت خیلی

******

امروز با عاطفه، بهار، شادی که خودش عروسه ودلارام اومدیم ارایشگاه هزینه ی عروسی نصف نصف شد واین به نفع هردومون بود من وشادی با هم رفتیم تو اتاقی که مربوط به ارایش عروس بود بهار ودلارام هم رفتن اون اتاق تا موهاشونو درست کنن بعد از کلی دنگ وفنگ بالاخره کارهامون تموم شد لباس هردومون یه پیراهن دکلته ساده بود مدلش رو از یه ژورنال خارجی برداشته بودیم شنل رو هم ارایشگر رو شونهاهمون گذاشت در کل هردو ساده وقشنگ شده بودیم همون موقع زنگ ارایشگاه به صدا در اومد و ما با هم رفتیم بیرون دوتا داماد ها هم یه دست کت وشلوار نقره ای با پیراهن صورتی پوشیده بودن کراواتشون هم مخلوطی از صورتی و نقره ای بود خدایی اونا هم قشنگ شده بودن و امیر با دیدنم لبخندی زد اون لبخندش بود که به من ارامش داد اما رضا با دیدن شادی مات شد چقدر بهش خندیدیم سر این کارش هردو تا یه کم موندیم تا فیلم بردار فیلمشو بگیره وبعد سوار شدیم کلی تو خیابون ها چرخیدیم تا فیلم ازمون بگیرن بالاخره ساعت 7 هردو ماشین جلوی باغ توقف کرد مهمونهای زیادی اونجا بودن خیلی جالب شده بود همه ی مهمونا به استقبال اومدن جلوی در باغ یه سری ابشار رو اتیش زده بودن که با ورود ما به باغ اونا هم روشن شد من وشادی وسط ایستاده بودیم دوتا داماد ها کنارمون وارد باغ شدیم وبا هم به مهونا خوش امد گفتیم اولین رقص مربوط به عروس وداماد ها بود یه کم که ما رقصیدیم مهمونها اومدن وسط وهمگی با ما رقصیدن تا موقع شام کلی اونموقع خندیدیم هزار جور ادا برای فیلم بردار دراوردیم تا بالاخره گذاشت شام بخوریم بعد از شام دوباره نوبت رقص عروس وداماد شد اما اینبار تانگو 4تایی اومدیم وسط وبا هم مشغول رقص شدیم امیر تو گوشم نجوا میکرد و من هرچه میگذشت بیشتر غرق لذت میشدم زیر گوشم گفت:مهسا تا عمر دارم نوکرتم اما به من نارو نزن دروغ نگو میخوام تا اخر عمرم با هم باشیم زیر گوشش گفتم: تا اخر عمر مال خودتم رو سرت خرابم

(کشته مرده ی این عاشقانه حرف زدمونم شبیه سر چاله میدون بود تا حرفای عاشقانه)

اخر اهنگ دوتاییشون با هم من وشادی رو خم کردن ولبهامون رو بوسیدن نامردا معلوم بود از قبل نقشه کشیدن قرمز کرده بودم رنگ شادی هم بهتر از من نبود با این کارشون صدای سوت وجیغ همه بلند شد بعد ازکلی رقصیدن نوبت دادن هدیه ها شد بعضی از مهمونا ی شادی یا ما با اینکه نسبتی با عروس وداماد دیگه نداشتن هدیه ای هم به ما و یا به اونا میدادن واین برای من وشادی خیلی جالب بود هدیه ها چه ساده چه گرون همه برام ارزش داشت ساعت 2 دوباره دوتا ماشین عروس با مهمونامون راه افتادیم وبه خونه هامون رفتیم منو امیر که از خستگی نای راه رفتن رو هم نداشتیم هرکدوم لباس هامون رو در اوردیم و بعد عین مرده ها افتادیم خوشبختانه امیر به قولی که داده بود عمل کرد من خیلی دوسش دارم امیر بهترین مرد دنیاست امشب خیلی یاد پدرم بودم مخصوصا موقعی که پدر شادی اومد کادویی رو به دخترش بده نزدیک بود گریم بگیره کاش همون اول قبول میکرد واینجوری نمیشد کاش..........

صبح که از خواب بلند شدم البته اگه بشه اسمشو صبح گذاشت چون در واقع ظهر بود میخواستم بدون تکون دادن تخت بیام پایین تا امیر بیدار نشه که یه دفعه امیر کمرم رو گرفت ومحکم بغلم کرد تو اغوشش افتادم جیغ زدم: اِاِاِاِاِاِ چی کار میکنی؟

با صدای شوخی گفت: فکر کردی زندان اتوماتیکِ کلید داره بازش کن برو

گفتم: خوب کلیدش چیه

گفت: اها اصل مطلب عرضم به حضور شما که کلیدش سه تا بوسه اولی اینور دومی اونور سومی هم لب

گفتم: امیر ولم کن زرنگی به این اسونی بوس میخوای

گفت: نمیشه در قفله اگه تونستی برو

گفتم: پس چی

و شروع به دست وپا زدن کردم اما هر چی من دست و پا میزدم در برم اون حلقه رو سفت تر میکرد خسته شدم وگفتم: باشه قبول سرتو بیار جلو

سرشو اورد جلو ومن اول گونه هاشو وبعد لبهاش رو بوسیدم البته کوتاه اما اون پروتر از این حرفا بود تا لبم رو از رو لباش برداشتم منو برگردوند و شروع به بوسیدن لبام کرد وقتی لباش رو برداشت با خنده گفتم: سیر شدی حالا میزاری برم

یه بوسه روی پیشونیم گذاشت وگفت: برو عشق من

بلند شدم لباسام وحوله رو برداشتم ورفتم به سمت حموم یه دوش گرفتم تا بیام بیرون ساعت شده بود 1 امیر داشت تلوزیون نگاه میکرد من که اومدم اون رفت حموم و منم مشغول شدم تا نهار درست کنم تنها چیزی که اونموقع میتونستم درست کنم مرغ بود بنابرین یه بسته از تو فیرزر دراوردم و گذاشتم اول یه کم بپزه بعد سیب زمینی رو خرد کردم وشستم اخرهای کارم بودم داشتم سالاد شیرازی درست میکردم که امیر اومد و تو اشپزخونه بو کشید صداشو عین مردای قدیمی کلفت کرد و گفت: ضعیفه نهار چی داریم؟

منم اروم زدم تو صورتم و گفتم: اقا ترو خدا ببخشید نهار اماده نیست وای ترو خدا منو نزنیدا اقا

با خنده اومد کنارم وگفت: اخی چه باحال میشی وقتی مظلوم میشی

دست برد یه خیار برداره که با سر پهن چاقو اروم زدم رو دستش دستشو کشید عقب وگفت: اِاِاِاِ چرا میزنی؟

گفتم: واسه اینکه حقته خوشم نمیاد ناخونک بزنی

گفت: باشه خانومی ولی این بو منو میکشه

گفتم: کسی از بو کشیدن نمرده حالام برو تا من میز رو بچینم

لباش رو جمع کرد وگفت: نامرد

بعد عین بچه های تخص گفت: حالتو میگیرم

گفتم: برو برو جوجه تهدید نکن

یه لبخند زد وگفت: باشه میبینی

کمی بعد میز رو چیدم نهار که خوردیم خیلی عادی تشکر کرد و رفت سمت تلوزیون با فکر اینکه یه حرفی زده و الکی گفته رفتم سمت اشپزخونه ظرفا رو شستم داشتم دستامو خشک میکردم و از اشپزخونه میومدم بیرون سرم پایین بود که یه دفعه امیر از پشت گرفتتم زیر گوشم گفت: حالا من کاری نمیتونم بکنمو شروع کرد به قلقلک دادنم انقدر که دیگه داشتم خودمو خیس میکردم گفت: بگو غلط کردم

گفتم ام............امیر غلط کردم بسه..... ترو...... خدا بسه

اشک همینجور از چشمام میریخت پایین دست کشید و گفت: باشه حالا که اعتراف کردی از گناهت میگذرم

گفتم: اِاِاِ اینجوریه

در رفت منم رفتم دنبالش پرید رو تخت منم پریدم روش وبا بالش محکم شروع کردم به زدنش با خنده دستامو گرفت و بغلم کرد کنار هم خوابیدیم بعد از ظهر باید میرفتیم خونه ی مامان اینا

از ازدواج ما میگذره یه هفته اس یکی بهم s میده و کلی چرت وپرت میگه اوایل جوابش رو نمیدادم اما بعد دیدم دیگه داره روشو زیاد میکنه امروز بعد از ظهر دوباره زنگ زد برداشتم حرف نمیزد یه کم فحش دادم و قطع کردم دوباره زنگ زد اینباربا توپ پرتری برداشتم وگفتم: مگه مرض داری مزاحم میشی احمق عوضی چی از جونم میخوای

یه دفعه به حرف اومد: عزیزم داد نزن گلوی خوشگلت خط میافته

گفتم: خفه شو مردک اشغال من عزیز کسی نیستم

یهو صداش جدی شد ببین خوشگله من یه سری عکس ازت دارم اگه اونا رو میخوای بیا پارک پردیسان هنگ کردم گفتم: عکس چه عکسی

گفت: خوبه میای میبینی به پلیسم خبر نده که بد میبینی

خواستم حرفی بزنم که قطع کرد یعنی این کی بود صداش که خیلی اشنا بود نمیدونم تا الان که شب شده کلی زور زدم امیر نفهمه چیزیم شده خدا رو شکر کارش زیاده بیشتر تو اتاق کارش بود حالا فردا میرم ببینم این عوضی چی میگه

امروز بعد از رفتن امیر دوباره گوشیم زنگ زد همون عوضی بود ادرس دقیق داد لباس پوشیدم و رفتم سر قرار اما قبلش مقداری پول از حسابم برداشت کردم با کمی تاخیر به همون نقطه ی پارک رسیدم که گفته بود تو الاچیق یه پسری نشسته بود که از پشت فقط موهاشو که به مود روز فشن کرده بود دیدم رفتم جلو خدای من چی میدیم پویان بود لعنتی همون اشغالی که با کارهاش کلی دردسر برام ایجاد کرده بود گفت: سلام عزیزم

گفتم: خفه شو عزیزمُ مرگ، توی عوضی از من عکس داری توی اشغال من ازدواج کردم چرا دست از سرم برنمیداری

نشست کنارم و گفت: مهسا دوست دارم چرا نمیفمی من .............من ....تو رو به هر قیمتی هم که شده به دست میارم

کمی ازش فاصله گرفتم و گفتم: تو گه میخوری اشغال فکر کردی شهر هرته

فاصلش رو جبران کرد و گفت: اوی اوی مواظب حرفات باش عکسات رو که یادت نرفته

بلند شدم وایستادم و گفتم: چقد میخوای لعنتی تا عکسا رو بهم بدی

در حالی که هنز نشسته بود گفت: اول نگاه کن بعد قیمتشو میگم

و دستشو که یه پاکت توش بود به طرفم گرفت پاکت رو ازش گرفتم و عکسا رو کشیدم بیرون وای خدای من اینا چیه من در حالی تو عکس ها بودم که بلا استثنا تو هموشون لخت مادر زاد تو اغوش مردها میرقصیدم در اغوش مردهای مختلف خدایا تو شاهدی من بیگناهم اینا مال من نیست منتاژه پاهام یارای نگه داشتنمو نداشتن رو یکی از صندلی ها پرت شدم و لبم رو گاز گرفتم پویان با صدای بلند خندید وگفت: چیه رفتی تو شک

به خودم اومدم بلند شدم عصبانیتم اوج گرفت ومحکم عکسا رو تو صورتش زدم و گفتم: من اینجور جاها نرفتم عوضی اینجاها لایق خود اشغالته

با خنده گفت: اگه این عکسا رو به شوهرت بدم هم همین حرفو میزنی

گفتم: شوهرم منو میشناسه لازم نیست ازت بترسم

وبه تندی به سمت درب خروجی راه افتادم صداش رو میشندیدم که میگفت: منتظر باش

اهمیت ندادم و اومدم بیرون چند روزی از این جریان گذشته حرفای پویان رو جدی نگرفتم از نظر من اون فقط بلف میزد امشب امیر بهم گفت: که 2 هفته مرخصی میگیره بریم شمال و چند تا شهر دیگه رو بگردیم

تصمیم گرفتم کتلت درست کنم برای بین راه گفت: داییش اونجا خونه داره

تو یه روستا میریم پیش داییش اینا وای خدا من روستا های شمال رو خیلی دوست دارم

فردا ساعت 11 مشغول اماده کردن کتلت بودم امیر قرار بود 2 بیاد تا با هم بریم یه دفعه صدای در اومد تعجب کردم امیر اینوقت روز از پنجره دیدم که اومد و ماشین رو پارک کرد و باعصبانیت درو باز کرد واومد تو از دیدن قیافش جا خوردم دستام رو پاک کردم وزیر گاز رو خاموش و به تندی اومدم تو حال و گفتم: سلام چه قدر زود اومدی

یه نگاه عصبانی بهم کرد برگشت درو قفل کرد و گفت: چیه دوست داشتی دیرتربیام

گفتم: امیر چی کار میکنی چرا درو قفل میکنی

وسط هال بودم قدم به قدم میومد سمتم در همون حال گفت: مهسا چرا؟

با ترس گفتم: خوب چی چرا؟......خوب چی شده مگه؟

دستشو برد توجیب کتش ویه مشت عکس کشید بیرون وای خدای من عکسا، پویان، رنگم پرید وبی اختیار یه قدم رفتم عقب با دوقدم بزرگ خودشو رسوند به منو گفت: هان چی شد رفتی عقب؟ رنگت پرید؟

خواستم از خودم دفاع کنم واسه همین گفتم: به خدا من.......

نگذاشت ادامه بدم واولین چک اومد تو صورتم و فریاد کشید: اسم خدا رو تو دهن کثیفت نیار ....ده

گفتم: امیر بزار......

دومین چک خورد اینور صورتم و گفت: هیچی نگو ،ساکت شو، خفه شو

گفتم: اخه چرا میزنی بز..........

چک بعدی اومد تو صورتم باز فریاد زد: میگم خفه شو،

بعد دستشو به علامت سکوت رو بینیش گذاشت وادامه داد: هیچی نگو، لال شو، بگو چرا نمیگذاشتی بهت دست بزنم میترسم اره تو میترسی همون روزی که از خونه ی دوستم کشیدمت بیرون باید ولت میکردم اگه این عکسا دروغه پس اینا چیه؟

ودوباره عکسهای دیگری رو ریخت زمین من در کنار پویان تو پارک جوری ازمون عکس گرفته شده بود که انگار باهش قرار دارم نمیدونستم چی بگم با درموندگی نگاهش کردم داغی خون رو روصورتم حس میکردم و خو استم حرفی بزنم که دست برد سمت کمربندش و گفت: اما الان نه یادته گفتم مهسا تو مال منی دوست دارم اما بهم دروغ نگو نارو نزن اگه اون موقع بود ولت میکردم اما الان دیگه به هیچ قیمتی ولت نمیکنم شده همینجا خونت رو میریزم عوضی

عقب عقب رفتم تا برم تو اتاق خواب کم کم سرعتم زیاد تر شد وبرگشتم تا برم تو اتاق که اون به راحتی از موهام گرفت وپرتم کرد وسط سالن کمربندش رو کشید وافتاد به جونم نمیتونستم از دستش فرار کنم با تمام قدرتش میزد با گریه جیغ زدم:

امیر..... ترو خدا........ ترو خدا.... نزن... امیییییییییییییییییر

اما اون انگاری کر شده جیغ میزدم وگریه میکردم اما اون بیوقفه میزد، میزد وفحش میداد حتی نمیذاشت حرفی بزنم هر ضربش از قبلی بدتر بود یه دفعه دست برداشت وموهام رو کشید بلندم کرد و کوبوندم به دیوار یه دستم رو پیچوند وگفت: چرا مهسا چرا واسه چی بهم دروغ گفتی؟

و مچ دستم رو با شدت بیشتری فشار داد صدای فریادم بلند شد: اخ.. ولم کن.. ترو خدا ..امیر

اما اون دوباره پرتم کرد اون وسط وباز شروع کرد به زدن کمی که زد انگار حالت جنون پیدا کرده باشه دستاش رو روی گلوم گذاشت و شروع کرد به فشار دادن دنیا داشت جلوی چشمام تیره وتار میشد ولم کرد به سرفه افتادم چه سگ جونیم من هرکی بود تا الان مرده بود خسته شده بود خونین ومالین اون وسط افتاده بودم تمام لباسم پاره شده بود سرم رو به سختی به سمتش برگردوندم و نگاهش کردم تمام تن وبدنم درد میکرد در حالی که نفس نفس میزد رفت رو مبل نشست وبه من زل زد چشمام رو بستم تا شاید درد هام اروم بشه یه نفس عمیق کشیدم یه نفس پر درد قفسه ی سینم بدجور درد میکرد صورتم جم شد دارم میسوزم این شوهرمه اما به من اعتماد نکرد خدایا چه جوری بگم بیگناهم چشمام رو باز کردم سرش رو بین دستاش گرفته بود شونه هاش تکون میخورد انگار داشت گریه میکرد با ناله ی من سرش رو برداشت وبه من نگاه کرد سنگینس نگاهش رو حس میکردم

اخ........... اخ........ خدا...... دس......تم............. ای

به سختی به سمتش برگشتم چشماش خیس بود دستم به شدت تیر میکشید

با سختی گفتم: رسم.....عا......شقی.......همین ......... بود ........ خوب ...... شد.......... مینو ..........مرد........ واز دستت ......خلاص شد...... کاش.... منم بمیرم..... ای کاش

تا اینو گفتم عین یه شیر زخمی با انرژی مضاعف بهم حمله کرد وگفت: خفه شو اسم پاک مینو رو تو دهن کثیفت نیار اما اره تو بمیری بهتره

و با لگد ازم پذیرایی کرد اولین لگد که اومد تو شکمم صدای نالم بلند شد و درد جانکاهی تو بدنم پیچید دومی که اومد به این فکر کردم: الانس که بمیرم

با لگد سوم چشمام رو بستم چون دیگه توان مقابله نداشتم بیهوش شدم

وقتی بهوش اومدم دیدم هنوز همونجام نا نداشتم بلند بشم اما مجبور بودم به خودم فشار بیارم مچ دستم رو روی زمین گذاشت تا با اتکا به اون از جام بلند شم ولی با یه فشار صدای جیغم به هوا رفت خیلی بد درد میکرد دوباره پرت شدم رو زمین امیر نبود اینو از تاریک بودن خونه فهمیدم خدای من یعنی انقدر نامرد شده بود گریم گرفته بود به سختی ایستادم و به سمت اینه رفتم با دیدن خودم گریم بیشتر شد صورتم خونی بود وجا به جاش جای زخم ناشی از کمربند دیده میشد خون رو صورتم خشک شده بود با حالت دیوانه واری دستم رو روی صورتم کشیدم و گریه کردم لباسام پاره شده بود توان اینکه بیشتر بیاستم رو نداشتم همونجا بغل دیوار نشستم گریه کردم هنوز عکسها وسط رو زمین ریخته بود بلند شدم وبه سمت حموم رفتم روی زمین نشستم و اب سرد رو باز کردم تا شاید سردی اب درد بدنم رو اروم کنه مچ دستم به شدت تیر میکشید یعنی امیر کجاست چرا اینجوری شد چرا حرفای منو باور نکرد چرا به یه مشت عکس بسنده کرد لعنت به تو پویان، نمیدونم چه مدت زیر اب موندم اما دیگه لرزم گرفته بود که اب رو بستم بی رمق به دیوار حموم تکیه دادم و چشمام رو بستم با صدای در چشمام رو باز کردم فهمیدم برگشته خونه دیوار ها سرد بود تنم درد میکرد به زور از جام بلند شدم انگار همونجا خوابم برده بود اومدم بیرون تو چار چوب در ایستادم تو سالن رو مبل نشسته بود وبه عکسها نگاه میکرد به صورتش نگاه کردم سرم گیج میرفت بدنم به شدت داغ شده بود با خشم به من نگاه کرد به سمت چوب رختی رفتم و مانتوم رو با دست چپم برداشتم چون دست راستم به شدت درد میکرد و پوشیدم میخواستم برم خونه ی مامان که جلوم رو گرفت و گفت: کدوم گروستونی تشریف میبری

اهمیتی ندادم به سختی به سمت در رفتم که منو کشید تو خونه مانتوم رو از چنگش بیرون کشیدم و دوباره به سمت در رفتم اینبار مچ دستم رو که درد میکرد گرفت و منو کشید عقب فوری از دردش خم شدم اشک تو چشمام جمع شد و فریاد زدم: بسه حیوون امروز به اندازه ی کافی زجرم دادی بسه اصلا میدونی چیه تو یه حیوونی حیوون گرچه اونا بیشتر از تو میفهمن

با پشت دست کوبوند تو دهنم و گفت: بیشتر از این ها حقته

جایی که زده بود تو دهنم قبلا به حد کافی داغون شده بود وبا ضربه ی الانش زخمام دوباره سر باز کردن سرم به طرز عجیبی درد میکرد با چشمای خیس از اشک نگاهش کردم و گفتم: اخه چرا؟ به چه جرمی؟

گفت: هیچ جایی جز جهنم من نمیذارم بری گفتم که شده همینجا خونت رو میریزم وچالت میکنم اما هیچ جا نمیری، جرم؟ خودت فکر کن ببین به چه جرمی؟

شدت درد مچ دستم بیشتر شد خم شدم و با گریه گفتم: اخ ......اخ خدا اخه من از دست تو چیکار کنم نکن با من این کارا رو تو اون امیری نیستی که من میشناختم

هیچی نگفت و مشغول قفل کردن در شد عقب عقب به سمت اتاق خواب رفتم سرگیجه, درد, حالت تهوع همه بهم هجوم اورد نتونستم تحمل کنم دنیا با تمام وجودش رو سرم سنگینی میکرد نفهمیدم چی شد که رو زمین افتادم و هیچ چیز نفهمیدم

با صدای پیجر بیمارستان که یک دکتر رو پیج میکرد بهوش اومدم یه سرم به دستم وصل بود گلوم میسوخت سرما خورده بودم اما سر دردم کمتر شده بود مچ دستم رو بسته بودن اما هنوز درد میکرد امیر در حالی که یه مشما دارو دستش بود اومد تو با ترس نگاهش کردم این که جلوی من بود امیر نبود، مرد مهربون و دلسوز من نبود، نمیخواستم فعلا حرفی بزنم اخه کار دستم میداد اصولا من ادم صبوری بودم اما امان از روزی که کاسه ی صبرم لبریز میشد پرستار اومد تو و سرمم رو که تموم شده بود نگاه کرد با احتیاط سوزن رو از تو دستم دراورد و گفت: خانمتون مرخصه

و رفت بیرون از جام بلند شدم سرم هنوز گیج میرفت اما نمیخواستم ضعف نشون بدم با کمک دیوار راه رفتم اون در حالی که جلوم راه میرفت فوری سوار ماشین شد رفتم در ماشین رو باز کردم وبا خستگی توش نشستم تا خونه هیچ حرفی بینمون رد وبدل نشد وقتی وارد خونه شدیم با تعجب دیدم چند دست لباس تو ساکش ریخت و گذاشت یه گوشه فوری از تو کیفم کلید خونه رو برداشت بعدم تلفن و گوشی موبایلم رو میدونستم میخواد اذیتم کنه چقدر باید توضیح میدادم که من بیگناهم نمیدونم، اون حرفام رو باور نمیکرد وقتی تمام اینها رو تو کمد اتاق کارش گذاشت و البته درب رو اتاق رو قفل کرد ساکش رو برداشت وبی هیچ حرفی رفت زخمام از یه طرف سرماخوردگی از یه طرف نمیدونم باید چیکار کنم

امروز جمعه اس همون روزی که باید برمیگشتیم امیر اون روز رفت ودوهفته ی تمام برنگشت دوهفته ای که میخواستیم بریم شمال من تو خونه ی خودم زندانی شدم خدا میدونه تنهایی با اون حالم چه عذابی کشیدم دو یا سه بار زنگ خونه به صدا دراومد همسایه ها بودن اما نمیتونستم کاری بکنم انقدر میموندم تا زنگ قطع بشه ساعت9 بود که درخونه باز شد واومد تو ،حالم خوب شده بود جای زخم ها وکبودی ها کم شده بود بدنم دیگه درد نمیکرد تو اشپزخونه بودم اومد اون تو کمی به من که در حال اشپزی بودم خیره شد نگاهش از جنس اون نگاهی که امیر من داشت نبود و با یه حالت متفاوتی گفت: ساعت 10 میای تو اتاق خواب کارت دارم

با بی اعتنایی گفتم: باشه

دیگه حسی بهش نداشتم رفت تو اتاق کارش حتی نپرسید حالت بهتر شده یا نه غذا رو کشیدم و منتظرش موندم نیومد گرسنه ام بود کمی خوردم و عقب رفتم ،ترسیدم، یعنی چی کار میتونه داشته باشه؟ بلند شدم ورفتم تو اتاق خواب یه پیراهن تقریبا تا رو زانوم پوشیده بودم که ازاد باشم و بدنم رو اذیت نکنه دوبنده بود توش ازاد ازاد بودم رفتم سمت اتاق خواب رو تخت نشستم اما کم کم خسته شدم و دراز کشیدم وچشمام رو بستم نمیدونم چه قدر گذشت وکه با صدای بسته شدن درب به خودم اومدم پریدم وسر جام نشستم امیر بود با یه لبخند مسخره گفت: من گفتم ساعت 10 مثل اینکه خیلی مشتاقی

گفتم: مشتاق؟ مشتاق چی؟

گفت: پایبندی

از حرفاش هیچی نمیفهمیدم رو تخت نشست وبه صورتم خیره شد نگاهش رو از صورتم گرفت وبه بدنم نگاه کرد و رسید به رون های پام که از لباسم زده بود بیرون تازه منظورش رو درک کردم و فهمیدم میخواد چی بگه اما منظورش رو از پایبندی نمیفهمیدم بلند شدم که بیام بیرون ترسیده بودم مچ دستم رو با خشونت گرفت وگفت: کجا؟

گفتم: امیر ولم کن ترو خدا من هنوز حالم خوب نشده

گفت: خوب به من چه؟ من تا الانم خیلی بهت لطف کردم و غرایزم رو مهارکردم در ضمن خیلی هم بهت لطف میکنم که.............

وسط حرفش اومدم و گفتم: خواهش میکنم الان نه

جدی شد و گفت: خیلی حرف میزنی بشین سر جات

مسرانه تلاش کردم تا دستمو از دستش بکشم بیرون میترسیدم من اماده نبودم نمیخواستم الان باشه گریم گرفته بود با یه حرکت منو کشوند طرف خودش پرتم کرد رو تخت هر چی التماسش کردم فایده نداشت سعی کردم هلش بدم اما اون اصلا تکون نخورد سنگینی بدنش رو انداخت روم و لباسش رو دراورد لباسم رو داد بالا دستام رو هم بالا سرم نگه داشت سرش رو اورد جلو وگفت: بهت چی گفتم؟ شده همینجا چالت کنم به هیچکس نمیدمت میفهمی تو تا ابد باید با من زندگی کنی پایبندت میکنم

اب دهنم رو قورت دادم لباش رو لبام گذاشت ویه بوسه از لبام گرفت و بعد از مدت کوتاهی برداشت لباسم رو کشید پایین تو چشماش زل زده بودم یه نیش خند گوشه لبش بود هیچکاری نمیتونستم بکنم با احساس دردی فریادم هوا رفت دردم گرفته بود دستام رو ول کرد و به روتختی چنگ زدم کم کم صدام به ناله و فریاد تبدیل شد بیشتر از اونی که فکر میکردم درد داشت با ناله گفتم: امیر......... تورو... خدا...... بس کن ......من....... دارم...... میمیرم

اما اون بیتوجه به من با به کارش ادامه میداد لباش رو گردنم گذاشت و شروع کرد به بوسیدنش لباسم رو کشید و به راحتی پارش کرد اشک هام همینجور میومد پایین، دلم نمیومد چیزی بهش بگم من احمق دوسش داشتم این همه بلا سرم اورده بود و من دوسش داشتم ،سرش اورد بالا وبه صورتم نگاه کرد لباش رو اورد نزدیک صورتم ولبام رو لباش قفل کرد دوباره برداشت و گفت: چیه؟ بدتر از اینا سرت میاد میدونی که ارزشی برام نداری پس هیچی نگو

تو اون شرایط یه ذره لذت نمیبردم همش عذاب بود همش، تجربه ی اولین رابطه برام وحشتناک بود من فقط به کسی نیاز داشتم تا به حرفام گوش کنه اما اون فقط عذابم میداد اون از بی کسیم سواستفاده میکرد و هر بلایی دلش میخواست سرم میاورد نمیدونم کی بود که بی حال دست کشید منم کنارش افتاده بودم اولین رابطمون شد این بی توجه به من گرفت خوابید سرم رو جابه جا کردم درد من جسمی نبود روحم داشت میسوخت لعنت فرستادم به اون پویان لعنتی به اون اشغال که باعث تمام اینا شد اون عوضی این کارش باعث شده بود شوهرم کسی که قد جونم میپرستیدمش باهام اینجوری برخورد کنه خسته بودم، تا صبح اروم گریه میکردم صبح که شد امیر بی توجه به من رفت و در و هم قفل کرد با بیحالی رو تخت نشستم و و ملافه رو دورم پیچیدم پاهام که زمین رو لمس کرد یاد دیشب افتادم یاد بلایی که امیر سرم اورده بود نبود بلند شدم اما دردی که زیر دلم حس میکردم باعث شد دوباره رو تخت بشینم اشک تو چشمام جمع شد چند تا نفس عمیق کشیدم و دوباره بلند شدم رفتم به سمت حموم تا زیر دوش بشینم شاید بهتر بشم زیر دوش اب گرم ایستادم اب روی سرو صورتم می ریخت به خودم فکر کردم، به اینکه چطوری باید اعتماد امیر رو جلب کنم، یه کم دوش گرفتم و روبدوشام رو تنم کردم وبه حال اومدم یه صبحانه ی مختصر خوردم و دوباره اومدم تو اتاق خواب و روتخت افتادم به ماجرای دیشب به حرف امیر که میگفت:

از این بیشتر در انتظارمه

بغضم ترکید و شروع به گریه کردم به کدوم گناه باید این بلاها سرم بیاد اخه خدایا تو که شاهدی

از این که در خونه مثل روزهای قبل قفل بود عصبانی تر وغمگین تر شدم دوباره اشک تو چشام جمع شد و بلند شدم با یه حرکت تمام وسایل روی میزو ریختم زمین و با گریه فریاد زدم: خدایا مگه من چه گناهی کردم؟ چرا..........چرا....... شب شد و امیر اومد خونه و با دیدنم که تو حال نشسته بودم داشتم تلوزیون میدیدم با صدای بلند گفت:پاشو برام چای بریز

اهمیتی ندادم میخواستم مقابله به مثل کنم واشه همین سر جام نشستم پاهام رو هم رو هم انداختم

میتونستم الان ببینم که عصبانی شده بلند تر گفت: مگه با تو نیستم احمق

با بیتفاوتی بلند شدم و به سمت اتاق خواب رفتم به سرعت به دنبالم اومد و بازوم رو گرفت و برمگردوندو گفت: از دستور من سرپیچی میکنی؟

با صدای بلند خندیدم و گفتم : وای خدا؟ دستور؟ کی هستی اصلا تو کی هستی که به من دستور میدی

باز هم شد شکل مرد های عصر هجر دستشو بلند کرد و زد تو صورتم کارشو تلافی کردم و منم محکم کوبوندم تو صورتش سرخ شد به حد انفجار رسوندمش برای خالی کردن حرصش چنان بازوم رو فشار داد که حس کردم الانه میشکنه با حرص در حالی که دندوناش رو به هم فشار داده بود گفت: بد بازی رو شروع کردی خانوم کوچولو بد بازی

و بعد هلم داد به سمت اتاق خواب پرتم کرد رو تخت نتیجش شد اینکه اونشب هم مثل شب قبل تو اغوشش باشم اما لحظه ای مزه ی عشق و محبت رو درک نکنم

چندین شب به همین منوال گذشت تقریبا میشد گفت تو اون شب ها شده بودم عروسکی تو دستای امیر که هرجور میخواست اونو بازی میداد شب که میشد میخواستم فقط یه راه پیدا کنم تا از دستش در برم اما اون که انگار فکرم رو میخوند به هر نحوی از فرار کردنم جلو گیری میکرد منو به سمت تخت خواب میبرد حال و روزم طوری شده بود که شب ها بعد از اینکه اون میخوابید فقط گریه میکردم هیچی راهی نبود که به یکی خبر بدم منو از دست این نجات بده گاهی انقدر گریه میکردم که چشام میخاست در بیاد انقدر میسوخت که میخواستم از حدقه درشون بیارم گاهی از زن بودن خودم به درگاه خدا شکایت میکردم اما بلافاصله پشیمون میشدم از خدا عذر میخواستم به مرز جنون رسیده بودم انقدری که از هر نوع رابطه ی جنسی متنفر شده بودم

شب که شد باز طبق معمول خواست منو ببره سمت اتاق خواب هه اخه فهمیده بود نقطه ضعفم چیه و از همین راه اذیتم میکرد به سمت اتاق کارش فرار کردم چون درش باز بود هه اقا فکر میکرد مثل هر شب باهاش راه میام اما نه دیگه نمیخواستم بزارم فوری درو بستم اونم از پشت هول میداد میخواست درو باز کنه به زور جلوش نشستم و پاهام رو به دیوار تکیه دادم و درو قفل کردم خیلی داد و بیداد کرد اما نتونست بازش کنه گوشام رو گرفتم و با صدای ارومی گفتم: خدایا کمکم کن تو فقط میتونی کمکم کنی نزار امشب بازیچه ی اون بشم خدایا کمک کن........ دوساعت گذشته بود و از امیر صدایی نمیومد کلید رو از روی در برداشتم و به سمت میز کارش رفتم و روش نشستم سرم رو روی دستم گذاشتم با صدای کلید سرم رو بلند کردم و به در خیره شدم امیر درو باز کرده بود وبه من نگاه میکرد یادم رفته بود که اون یه کلید اضافه داره با ترس در حالی که نفس تو سینم حبس شده بود بلند شدم این در حالی بود که صندلی به خاطر شدت عملم پرت شده بود زمین قدم به قدم در حالی که یه لبخند مسخره رو لبش بود اومد جلو منم از ترس عقب عقب میرفتم اومد جلو و گفت: خوب........ کوچولوی فراری..... هه فکر کردی میتونی از دستم فرار کنی

دستش رو اورد جلو و خواست بازوم رو بگیره که با گریه گفتم: ترو خدا......امیر خواهش میکنم......ترو خدااین کارو با من نکن....امیر......به پات میفتم....ترو خدا داری منو میکشی نکن با من این کارو

التماسم کارساز شد و دستش افتاد پایین به من نگاه کرد اخمی کرد و گفت: بیا برو تو اتاق

گفتم: امیر.....

گفت: کاریت ندارم برو سر جات بخواب

از جام تکون نخوردم به قولش اعتماد نداشتم اروم بازوم رو گرفت و منو به سمت بیرون هدایت کرد نفسم تو سینه حبس شد چشمام رو بستم وزمانی باز کردم که تو تخت بودم بی توجه به من گرفت خوابید اروم دراز کشید اولین شب رو خوب گذرونده بودم

روزها پشت هم میومدن ومیرفتن 1ماه از اون شب گذشت تو رفتار امیر تنها تغییری که پیش میومد بدتر شدنش بود هر روز بیشتر به من بی محلی میکرد جلوی من با گوشیش حرف میزد ومیخندید نمیدونم با کی؟ اما به من که میرسید اخماش تو هم بود دیگه از اونشب به من دست نزده بود یه روز جمعه که خواب بودم اومد بالای سرم وفریاد کشید: پاشو برام صبحونه درست کن

از بچه گی به سختی از خواب بلند میشدم واین عادت الان هم باهام بود صداش رو میشنیدم اون عادتم به کنار, نمیدونم چرا احساس تهوع میکردم نا نداشتم بلند شم یه دفعه سوزشی تو سرم احساس کردم اره اون دست امیر بود که موهام رو گرفته بود با شدت داشت میکشید همینجور بلندم کرد و شمرده شمرده گفت: مگه.. با ......تو..... نیستم

سرم به شدت درد گرفته بود با ناراحتی در حالی که صورتم جمع شده بود گفتم: ای..... ای... خوب...... خوب..... اومدم

ولم کرد و رفت در حالی که سرم رو میمالیدم تو دلم گفتم: لعنتی، اشغال حالم ازت بهم میخوره

بلند شدم و رفتم تو اشپزخونه امیر ماهواره رو روشن کرد وزد شبکه ی .... اونجا فیلمای قشنگی میگذاشت زیرنویسش هم فارسی بود داشت فیلم قشنگی رو پخش میکرد اما من اصلا احساس خوبی نداشتم در ضمن اجازه ی فیلم دیدن نداشتم جلوی چشمام تار میشد وای خدایا چرا اینجوری میشم یه بار جلوی چشمام رو گرفتم ودست به کمر ایستادم حالم که جا اومد به سختی بساط صبحانه رو چیدم اونم اومد از شدت سرگیجه و تهوع سرم رو میز گذاشتم اونم بی توجه به من مشغول خوردن شد سرم رو دوباره بلند کردم بوی مربا اذیتم میکرد با دست کمی صورتم رو باد زدم بلکه حالم جا بیاد اما نه نشد اولین لقمه رو گرفتم وکردم تو دهنم حرکت لقمه، بوی مربا بهم احساس بدی داد فهمیدم دارم بالا میارم بلند شدم وبه سمت دستشویی دوییدم چون چیزی نخورده بودم ضعف وسرگیجه ام بیشتر شد پاهام میلرزید دیوار رو گرفتم واومدم بیرون بازم نسبت بهم بی توجه بود امیر رو دوتا میدیدم نه باید خودم رو سرپا نگه دارم تو میتونی دختر اما نمیشد چشمام بسته شد وگرومپ افتادم زمین اخرین لحظه دیدم که بلند شد وبا تعجب به من نگاه کرد و به سمتم دویید چشمام رو بستم وبیهوش شدم

******

بهوش که اومدم تو تخت بودم هیچکس تو اتاق نبود سعی کردم سر جام بشینم اما باز سرگیجه به سراغم اومد بلند شدم به سختی به دیوارتکیه دادم یه کم که گذشت خواستم برم بیرون که صدای امیر امرانه به من گفت: بشین

بی اختیار سر جام نشستم اومد سمتم یه ظرف سوپ دستش بود گرفت سمتم و گفت: بخور

گیج نگاهش کردم که گفت: میگم بخور

از دستش گرفتم ویه قاشق تو دهنم گذاشتم به سختی پایین رفت نه که دست پختش بد بود نه نمیدونم چم شده بود که غذا از گلوم پایین نمیرفت خواستم ظرف غذا رو بزارم کنار که خودش گرفت و یه قاشق به سمت دهنم اورد و گفت: بخور

دهنم رو باز کردم و اون قاشق رو تو دهنم گذاشت ایندفعه دیگه نتونستم تحمل کنم و از تخت اومدم پایین و رفتم سمت دستشویی وباز هم بالا اوردم اومدم بیرون تو چارچوب در ایستاده بود و نگاهم میکرد کنار دیوار سر خوردم و اومدم پایین و نشستم احساس بدی داشتم حس میکردم یه چیزی مثل سنگ راه گلوم رو بسته زنگ خونه به صدا در اومد امیر به سمت ایفون رفت مامانم بود ایفن رو فشار داد وقفل درب رو باز کرد به سختی از جام بلند شدم نفس نفس میزدم دلم میخواست گلوم رو پاره کنم امیر درو باز کرده بود و به بیرون نگاه میکرد تا مامانم رو دید گفت: سلام مامان جون خوبین؟

مادرم اومد تو وگفت: سلام پسرم تو خوبی؟

به سختی به سمت درب رفتم و گفتم: سلام مامان

با دیدن رنگم کوبید تو صورتش و گفت: وای خاک به سرم تو چرا رنگ صورتت اینجوریه

یه نگاه به امیر کردم وگفتم: نمیدونم از صبح هر چی میخورم پس میدم

مامان یه لبخند زد وگفت: خیلی خوب برو استراحت کن الان چرا سرپایی؟

نمیدونم چرا هیچی به مامان از رفتار های امیر نگفتم به سمت اشپزخونه رفتم و گفتم: نه این چه حرفیه شما مهمونی مگه من میتونم مامانمو ول کنم برم استراحت کنم با اینکه ته دلم میخواست الان فقط بخوابم

مامان اومد سمتم و گفت: دختر تو برو بخواب من یه چیزی درست میکنم دیگه حرف گوش بده

بازهم گیر دادم: نه نمیرم

اما به محض نزدیک شدن به گاز سرم دوباره گیج رفت به دیوار تکیه دادم

امیر اومد سمتم وگفت: عزیزم بیا برو بگیر بخواب وبه حرف مامان گوش بده

( یه پوزخند زدم تو دلم گفتم: دوروی عوضی) مامان لباسش رو داشت در میاورد مجبوری به سمت اتاق رفتم امیر هم با من اومد تو اتاق خواب وقتی داشتم رو تخت دراز میکشیدم گفت: وای به حالت اگه به مادرت چیزی بگی اینو دارم جدی میگم

به سختی گفتم: تو هم نمیگفتی خودمم نمیگفتم مامانم قلبش مریضه مراعاتش رو میکنم واز رفتارای تو احمق هیچی نمیگم

مادرم از تو اشپزخونه صدا کرد: امیر جان مادر بیا

اونم در حالی که منو نگاه میکرد گفت: اومدم مامان

و از اتاق رفت بیرون پتو رو خودم کشیدم پاهام یخ کرده بود و میلرزیدم امیر دوباره اومد تو اتاق به وضوح خودم صدای دندونام رو میشنیدم مادرم رو صدا کرد و گفت: مهسا خیلی میلرزه

مامان گفت: یه پتو دیگه روش بنداز فشارش افتاده

و خودش رفت بیرون امیر یه پتو روم انداخت مامان با یه لیوان اب قند برگشت مجبورم کرد بخورم امیر کنارم نشست رول شوهرای مهربون رو بازی میکرد سرم رو پاش گذاشت و گفت: بهتری عزیزم

نای جواب دادن نداشتم سرم رو با احتیاط رو متکا گذاشت نگران شده بود اینو میتونستم تو چشماش بخونم دوباره یه ساعتی خوابیدم و مامان وقتی غذا درست کرد منو برای نهار بیدار کرد با خستگی بلند شدم اما حالم بهتر شده بود یه لیوان داروی گیاهی گرفت جلوم وگفت: بیا اینو بخور از حالت تهوعت کم میکنه

نمیدونم توش چی بود اما شیرین بود و عطر دارچین هم میداد ولرم بود واسه همین کم کم خوردمش وبعد با کمک مامان بلند شدم و اومدم تو حال امیر نبود گفتم: پس امیر کو؟

گفت: رفته یه سری خرید کنه

همون موقع در باز شد وامیر اومد تو با یه لبخند ساختگی گفت: سلام عزیزم بیدار شدی

منم طوری که مامان نبینه یه پوزخند زدم وگفتم: اره امیر جون الان بیدار شدم

مامانم گفت: بسه دل وقلوه رو بزارین بعد نهار

وسه تایی رفتیم سمت میز که توسط مامان چیده شده بود یه کفگیر برای خودم کشیدم که مامان یکی دیگه هم گذاشت روش گفتم: نریز مامان نمیتونم

گفت: چرا باید بتونی

مامان وامیر هر دو مشکوک میزدن نمیدونم چرا ساعتی بعد از نهار مامان رفت ومن وامیر تنها شدیم چند دقیقه بعد از رفتن مامان امیر گفت: لباس بپوش بریم بیرون

تعجب کردم: بیرون کجا میخوایم بریم؟گفتم : کجا؟

گفت: کاری نداشته باش برو لباس بپوش

خوشحال شدم اما بروز ندادم ورفتم لباس پوشیدم و اومدم تو حال امیر هم حاضر شد با هم رفتیم سوار ماشین شدیم واونم راه افتاد نیم ساعت بعد جلوی یه ازمایشگاه ایستاد وگفت: بیا پایین

گفتم: چرا اینجا؟

گفت: بیا بریم باید ازمایش بدی مامانت میگفت امکان بارداریه که مهسا اینجوری میشه

با چشمایی گشاد نگاهش کردم گفت: چیه تعجب کردی اگه درست باشه که بهت گفته بودم پایبندت میکنم یادته

تازه معنی حرفای امیر رو فهمیدم, لعنتی, با ترس پیاده شدم تو دلم همش میگفتم: خدایا نه خدایا حامله نباشم

یه کم که نشستیم نوبت ما شد وتست حاملگی از من گرفته شد قرار بر این شد جواب رو فردا بگیریم به سختی بلند شدم وسوار ماشین شدیم زیر لب به خدا التماس میکردم: خدایا نباشه خدا ازت خواهش میکنم اگه حامله باشم پدرم درمیاد میشه اونی که امیر میخواد حداقل تا وقتی که بیگناهیم رو ثابت نکردم خدا نه

تو همین افکار بودم که رسیدیم خونه منو بگو فکر کردم کجا میخوایم بریم اومدم تو از همون بیرون درو قفل کرد و رفت اینم شد برای من زندگی خدا چرا به گناه نکرده باید مجازات بشم رفتم سمت pc و اهنگی رو که دوس داشتم گذاشتم تاشاید به این وسیله دلم یه خورده باز بشه:

مگه تو نگفته بودی ,عشق زندگی قشنگه ,ولی خوب نگفته بودی,که همش بی آب و رنگه ,تو همیشه گفته بودی ,وقتی عاشق میشی انگار ,دل دریا رو گرفتی ,توی دستای سپیدار,مگه نرخ خوبی چنده ,که تو برگای برنده ,تو به این راحتی سوختی ,مگه تو نگفته بودی ,من تو دریای جنونت, دل دادم به اسمونت,بادبونامو سپردم,به نگاه مهربونت,گم شدم تو دل بارون ,با یه حال عاشقونه, تو که گفتی نمیدونی ,پس بگو اخ کی میدونه, مگه نرخ خوبی چنده ,که تو برگای برنده ,تو به این راحتی سوختی,مگه تو نگفته بودی ,مگه من دوست نداشتم ,مگه عاشقم نبودی,مگه اخرین بهانه ,واسه ی دلم نبودی,مثل گل مثل یه سایه,مثل بیکران دریا,مثل یه حس عجیبی,توی صندوقچه ی رویا

اهنگ که تموم شد متوجه خیسی گونه هام شدم وزیر لب تکرار کردم: مگه من دوست نداشتم, مگه عاشقم نبودی, مگه اخرین بهانه ,واسه ی دلم نبودی

لعنت به تو پویان لعنت به تو فکر کردی با این کارت زندگیم بهم میخوره وامیر طلاقم میده نه فکر اینجاشو نکرده بودی

ساعت 10 شب بود که امیر اومد غذا رو کشیدم و شروع به خوردن کردیم بدون هیچ حرفی هیچ گونه توجهی به هم هیچ هیچ هیچ

فردا بعد از ظهر خودش رفت جواب ازمایش رو بگیره از سرکار مستقیم اومد خونه و موزیانه گفت: برم مدرک پایبندیتو بگیرم

وقتی رفت همش تو حال قدم میزدم نگران بودم اگه باردار میبودم خیلی بد میشد این همون چیزی بود که اون میخواست2 ساعت بعد برگشت وقتی درو باز کرد از رو مبل بلند شدم با دیدنم تو اون حالت یه لبخند موزیانه زد و گفت: تبریک مامان کوچولو

دنیا رو سرم خراب شد من باردار بودم مثل همون که امیر میخواست رو مبل افتادم و سرم رو بین دستام فشار دادم قطرات اشک بی محابا رو زانوهام میریخت زیر لب گفتم: خدایا شکرت بازم شکرت میمونم تا ببینم تو چی برام مقدر کردی میمونم خدا

گفت: اخی ناراحت شدی

در حالی که اشک تو چشمام حلقه زده بود گفتم: خیلی نامردی

اومد سمتم به خیال اینکه میخواد بزنه رفتم اون سمت مبل اما اون مچ دستم رو گرفت وکشید سمت خودش وگفت : چی گفتی عزیزم

عزیزم رو با لحن کشدار ومسخره ای گفت, چیزی نگفتم این جور مواقع ازش میترسیدم خواست بازم حرف بزنه که گوشیش زنگ زد برداشت و گفت: به به اقا رضا

...................

هنوز مچ دستم تو دستش بود این در حالی بود که سعی میکردم بکشمش بیرون و اون بیشتر فشار میداد و حلقه ی دستش رو تنگ تر

چه عجب یادی از ما کردی

.......................

بله بله اون که بله اره هستیم تشریف بیارین

.................

قدمتون رو چشم اره خداحافظ

وقتی صحبتاش تموم شد گفت: شام یه چیزی درست کن رضا و شادی دارن میان و مچ دستم رو رها کرد

وخودش بلند شد ورفت بیرون هنوز از شکش بیرون نیومده بودم یه نفس عمیق کشیدم و رفتم اشپزخونه برای شام قرمه سبزی درست کردم چون لوبیای پخته وسبزی سرخ کرده داشتم کارم فوق العاده اسون شد خدا رو شکر خونه تمیز بود بنابرین فقط کمی گردگیری کردم ساعت 7 امیر اومد خونه چای رو هم دم کردم و شیرینی هایی که اون گرفته بود رو تو یه ظرف چیدم و رو میز گذاشتم امیر تلفن رو اورد وصل کرد میدونستم میخواد نشون بده که مشکلی نداریم ظرف های اجیل وشیرینی وشکلات و میوه رو رو میز گذاشتم و خودم رفتم تا لباسام رو عوض کنم شالم رو سرم کردم وبا خستگی رو مبل نشستم باز هم امیر توجهی به من نکرد بغض گلوم رو گرفت اخه یه کلام نگفت: مهسا خسته نباشی خدا به کی بگم به کی

وبرای اینکه متوجه اشکام نشه به اشپزخونه رفتم زیر غذاها رو کم کردم ورو یکی از صندلی ها نشستم یادم افتاد سالاد درست کنم پیشبند بستم تا لباسام کثیف نشه و مواد سالاد رو برداشتم ومشغول شدم، تازه از درست کردن سالاد فارغ شده بودم که زنگ رو زدن دستام رو خشک کردم وبه استقبال مهمونها رفتم شادی با خوشی اومد جلو وبوسیدم منم بوسشو بی جواب نگذاشتم اونا رفتن نشستن ومنم 4 تا چای ریختم ورفتم پیششون امیر ورضا مشغول صحبت بودن و من بعد از یک ماه لبخند رو لباش میدیدم که گاهی به قهقهه تبدیل میشد نمیگم ندیده بودم اما دلم میخواست سیر ببینمش نگاه امیر به سمتم برگشت سرم رو پایین انداختم و وانمود کردم دارم به حرفای شادی گوش میدم که داشت از خانواده ی شوهرش میگفت دوباره بغضم گرفت ولی با این حال فرستادمش پایین شادی برام میگفت که خیلی احساس خوشبختی میکنه و من هر لحظه بیشتر ناراحت میشدم خوش به حال شادی تا اخر شب هرطور بود خودم رو کنترل کردم تا کسی متوجه اختلاف منو امیر نشه اخر شب بعد از رفتن شادی ورضا ظرفا رو جمع کردم نای سر پا ایستادن نداشتم تصمیم گرفتم تو حال بخوابم امیر زودتر خوابیده بود بالشم رو برداشتم در کمد رو باز کردم وپتو مسافرتی از تو کمد برداشتم با صدای کلید امیر بیدار شد وتا منو دید گفت: کجا میری؟

پتو رو برداشتم وبدون اینکه به سوالش جواب بدم اومدم تو حال و رو مبل دراز کشیدم احساس کردم که امیر از اتاق اومده بیرون چشمام رو باز کردم ودیدم تو درگاه ایستاده و به من نگاه میکنه یه دستم رو چشمام گذاشتم واونا رو بستم خسته بودم وخیلی زود به یه خواب عمیق فرو رفتم تو عالم خواب احساس کردم دارم جابه جا میشم احساس کردم تو اغوش مادرم هستم مثل همون موقع ها که بابا تازه مرده بود ومامان سرم رو تو اغوشش میگرفت تا من کابوس نبینم وبخوابم چشمام رو باز کردم ودیدم تو تختم هستم وتو اغوش امیر خوشحال شدم شاید فهمیده من بیگناهم صبح شده بود بلند شدم ویه صبحانه ی خوشمزه درست کردم امیر بیدار شد در حالی که با یه لبخند نگاهش میکردم براش چای ریختم نشستم وبه صورتش نگاه کردم متوجهم شد و یه لبخند زد اما یه دفعه حرفی زد که با تمام وجود سوختم گفت: فکر نکن دیشب بغلت کردم وگذاشتمت رو تخت نظرم راجبت عوض شده نه به خاطر بچه ای هستش که تو شکمت داری اون باید سالم بمونه تو که..........

ادامه ی جمله رو نشنیدم سوختم خواستم برم تو اتاق خواب که گفت: کجا بشین صبحانه تو بخور

با بغض گفتم: نمیخورمگفت: غلط کردی بچه ام غذا میخواد نمیخوام پس فردا مریض به دنیا بیاد

بغضم ترکید وگفتم: بسه بسه ترو خدا بسه تا کی میخوای عذابم بدی

یه پوزخند زد وگفت: عذاب، عذاب واقعی تو راهه حالا حالا ها مونده که بفهمی عذاب کشیدن یعنی چی؟ میدونی میخوام بهت بفهمونم دروغ یعنی چی؟ خیانت یعنی چی؟

با بغض وعصبانیت به سمتش رفتم وگفتم: ازت نمیگذرم امیر هرگز به خاطر تهمتی که بهم زدی ازت نمیگذرم

به سمت اتاق خواب رفتم که دنبالم اومد اینو از صدای کشیده شدن صندلی و صدای دمپایی ها فهمیدم اومد وبازومو گرفت منو کشید تو اغوشش در حالی که مچ دستم رو میپیچوند گفت: رو حرف من حرف نزن گفتم بیا صبحانتو بخور بگو چشم

گفتم: ولم کن نمیخورم

گفت: تو بیجا میکنی

مچ دستم رو محکم تر فشار داد صدای فریادم رفت به اسمون وجیغ کشیدم: اخ وحشی دستم

گفت: میتونم بشکنمش میفهمی بشکنمش عین اب خوردن برام کاری نداره پس عین بچه ی ادم بیا کنارم بشین فهمیدی

گفتم: طبیعیه شما مردا تا کم میارین از زور استفاده میکنین ولم کن عوضی کوفت بخورم بهتره اگه من مادر این بچم میخوام بمیره

بلند داد زد: خفه شو همین الان برمیگردی سرجات

چون جوابی ندادم فشار دیگه ای به دستم وارد کرد با صدای بلند گفتم: ای آی...... آی...... دستمو ول کن چشم

دستمو ول کرد وجاش بازومو گرفت ومنو به سمت میز کشوند چرا انقدر در مقابلش ضعیف بودم چرا هر چی میگفت گوش میکردم یه لقمه به طرفم گرفت وگفت: بخور

ازش گرفتم و گذاشتم تو دهنم اما با گریه دستم درد میکرد دو سه تا لقمه خوردم وبلند شدم این بار چیزی نگفت وارد اتاق شدم وتا بعد از رفتنش بیرون نیومدم لعنتی یه کلمه نگفت: واسه ی تو اخه من چه گناهی کردم خدا چه قدر بگم کار من نیست لعنت به تو پویان

تلفن زنگ خورد وای پس هنوز برش نداشته به سرعت وارد حال شدم وگوشی رو برداشتم مامانش بود سلام علیک کردم وبا خوشی گفتم: سلام مامان

گفت: سلام دختر گلم

گفتم: خوبین

گفت: اره عزیزم

نتیجه چند دقیقه صحبت کردن ما این بود امشب باید با امیر میرفتم اونجا به مادرش چیزی از حاملگیم نگفتم بعد از اینکه تلفن رو قطع کردم به امیر زنگ زدم با بی تفاوتی گفت: بله

گفتم: الو امیر امروز مامانت دعوتمون کرده باید بریم خونشون

گفت: نمیشه من تو شرکت کار دارم

گفتم: امیر زشته اخه

فریاد زد: گفتم که نمیتونم میفهمی نمیتونم خودم زنگ میزنم وکنسلش میکنم

وتماس رو قطع کرد زیز لب تکرار کردم امیر خیلی بی رحمی همونجا پای تلفن نشستم و به روبروم زل زدم دقایقی بعد دوباره صدای تلفن بلند شد در حالی که اشکام رو پاک میکردم گوشی رو برداشتم صدای مامانش تو گوشم پیچید: عزیزم امیر الان گفت نمیتونید بیاید

گفتم: مامان من متاسفم

گفت: چرا عزیزم اشکال نداره من منتظر نوه ی خوشگلم میمونم چرا به نگفتی خوشگلم تا بهت برسم عزیزم؟

گفتم: مامان من مشکلی ندارم که مزاحم شما بشم

گفت: باشه گلم مواظب خودت باش خداحافظ

تشکر کردم و گوشی رو گذاشتم خیلی به سمت اتاقم رفتم و رو تخت نشستم یاد دفتر خاطراتم افتادم ورفتم سمت کمد درش اوردم و رو زمین نشستم و همه ی اینا رو وارد دفترم کردم واقعا با نوشتن سبک میشدم بعد از اون رفتم وغذایی برای خودم درست کردم اونشب امیر تا دیر وقت نیومد یعنی ساعت 2 بود که اومد وسط حال قدم میزدم و نگرانش شده بودم با صدای کلید سرجام ایستادم وقتی اومد تو هنگ کردم

وقتی اومد تو هنگ کردم چی میدیدم؟ امیر من، امیر عزیزم، مست اومده بود..... از کارش عصبانی شدم و رفتم جلو یکی زدم تو گوشش جا خورد و با صدای اروم ولی قاطعی گفت: برای چی زدی؟ هان؟

گفتم: لعنت به تو کارت همین بود؟ من تو شرکت کار دارم مردشورتو ببرن امیر....... مردشور

و بهش پشت کردم خواستم برم که پیراهنمو گرفت وگفت: وایسا وجوابت رو بگیر

وبرم گردوند ویه چک خوابوند تو گوشم بعد هلم داد به سمت مبلا ومجبورم کرد بشینم دستمو رو جای چکش گذاشته بودم گفت: ببین اونقدر مست نیستم که متوجه اعمالم نباشم اگه اینطور بود که تا اینجا سالم نمیرسیدم حالام گوش کن من هرکاری دلم بخواد میکنم وتو هم حق اظهار نظر نداری

گفتم: امیری که من میشناختم مرد میفهمی مرده تو یه ادم دیگه ای.... یه غریبه

وبلند شدم وادامه دادم: اگه اینطوره تو هم گوش کن منم از این به بعد تو اغوش هرکس که بخوام میخوابم

عصبانیتش به اوج رسید وبلند شد یکی محکمتر تو گوشم خوابوند پرت شدم رو زمین اونم گفت: اِ اینجوریه میخوای هرزه بشی تو گه میخوری

وبازوم رو گرفت وگفت: بدتر از این رو سرت میارم

ومنو برد تو اتاق خواب و زیر لب گفت: هرزه ی پست

پرتم کرد رو تخت و دست برد لباساش رو دربیاره وحشت کردم من حامله بودم واونوقت اون میخواست.......... به سمت در رفتم وپریدم بیرون از بیرون درو گرفتم از پشت درو کشید تا نصفه باز شد در خونه باز بود با سرعت دوییدم ورفتم تو حیاط وپشت ماشین ایستادم اونم اومده بود با اون لباسا تو کوچه نمیتونستم برم خواست بگیرتم که دور ماشین چرخیدم گفت: بیا برو تو خونه

گفتم: نمیرم تو ادم نیستی من تو نمیام

گفت: مهسا بگیرمت میکشمت بیا برو تو اعصاب منو بهم نریز

گفتم: هه هه شتر در خواب بیند پنبه دانه اگه تونستی منو بگیر

گفت: میگیرم خوبشم میگیرم

یه مدتی دور ماشین چرخیدیم اخر هردومون خسته شدیم به دیوار تکیه دادم اونم رو زمین نشست نای ایستادن نداشتم ونشستم همون موقع قافلگیرم کرد وبه سمتم اومد فکر کردم خسته شده اما اون فقط منو گول زده بود تا بلند بشم اون به من رسید واز پشت دست کرد تو موهام وگرفتتم، جیغ زدم که دستشو روی دهنم گذاشت ومنو کشید تو ساختمون موهامو ول کرد ودرو قفل کرد هنوز دستش رو دهنم بود جیغ میزدم اما به جایی نمیرسید دستاشو چنگ میزدم تا ولم کنه اما اون تا درو قفل کرد دستامو گرفت ودوباره به سمت اتاق خواب هلم داد وقتی درو بست گفت: دیدی گفتم میگیرم خوبم میگیرم

و مجبورم کرد رو تخت بشینم لباش رو گردنم گذاشت وحرکت داد تو اون شرایط اون فقط برام یه عذاب بود نه لذت دستاشو از رو دهنم برداشت به نفس نفس افتاده بودم اما دستام رو هنوز نگه داشته بود گفتم: ولم کن امیر

کشیدم تو اغوشش خودش وگفت: چیه لذت نمیبری

گفتم: تو برام شدی کابوس نه خوشی من ...........

نتونستم ادامه بدم چون با لباش لبام رو دوخته بود دقایقی بعد برداشت وبا یه پوزخند نگاهم کرد دستام هنور تو دستاش بود زل زده بود تو چشمام چشمام رو بستم ویه قطره اشک مزاحم افتاد بیرون

گفت: میدونی چیه یه زمانی دوست داشتم اما.......

وسط حرفش پریدم وگفتم: امیر به خدا اشتباه میکنی اون عکسا دروغه بابا خوب برو نگاهشون کن اونا منتاژن به خدا راست میگم

گفت: دروغ هه

ودستام رو ول کرد رو تخت دراز کشیدم اونم همینطور،طوری که بشنوه گفتم: خسته شدم خسته امیر..............

وچشمام رو بستم و ادمه دادم: کاش قبولم داشتی امیر، یه روزی پشیمون میشی اونروز نوبت جولان منه اونروز خیلی زود میرسه... خیلی زود

یک ماه دیگه هم از این زندگی نکبتی گذشت وقتی به این یه ماه فکر میکنم میخوام خیلی غصم میگیره تو این یه ماه خیلی جاها رفتیم خونه ی همکاراش، خونه ی شادی اینا، خونه ی مامان خودش ....

تو تمام این جاها چهار چشمی مواظبم بود که دست از پا خطا نکنم چه برسه به این که اگه یه مرد جوون هم اونجا میبود بعد از مهمونی هم وقتی میومدیم خونه به یه بهانه ی الکی یه جنگ اعصاب راه میانداخت به حدی که به مرز جنون میرسیدم وقتی هم که میگفتم: چرا این کارو میکنی؟

میگفت: دوست دارم باید مواظبت باشم تو سر و گوشت میجنبه

میگفتم: اگه اینطوره چرا طلاقم نمیدی؟

یا همون حرف همیشگی رو تکرار میکرد و یا یه چک میخوابوند تو صورتم

یه شب که از خونه ی شادی اینا برگشته بودیم گیر داد که تو چرا فلان لباسو پوشیدی دیوانه شدم اون حتی به رضا بهترین دوستش هم شک داشت بلند شدم و جیغ زدم: دلم میخواد، میفهمی دلم میخواد به تو ربطی نداره اشغال تا الان هر چی گفتی هیچی نگفتم اما الان میگم دلم میخواد دوست دارم

اولش جا خورد ولی بعد بهم حمله کرد و منو گرفت زیر مشت و لگداش اون وسط منم انقدر عصبی میخندیدم و جیغ میزدم که اعصابش بیشتر خرد میشد وقتی تموم شد طبق معمول رو مبل نشست و سرش رو بین دستاش گرفت از تکون خوردن شونه هاش فهمیدم باز داره گریه میکنه انگار کارهاش دست خودش نبود کمی بعد به فرض اینکه بیهوش شدم منو بغل کرد و گفت: چرا مهسا؟ باهات چی کار کنم؟ چرا رو اعصابم راه میری؟ مهسا.....مهسای من........مهسا

بعدم بلندم کرد و برد رو تخت لباسام رو عوض کرد و کنارم دراز کشید و بغلم کرد فرداش مجبورم کرد بریم دکتر تا وضع بچه رو چک کنه دکتر وقتی سر و صورتم رو دید تعجب کرد و ازم دلیلش رو پرسید که گفتم: چاشنی یه گفت و گوی زن و شوهری

الان که اینا رو مینویسم حالات تهوعم کم شده اما قطع نه، زمانی تهوع بهم دست میده که عصبانی میشم ویا ضعف میکنم هیچ تغیری تو رفتاراش نسبت به خودم نمیبینم یه لحظه هم به من اجازه ی بیرون رفتن نمیده امروز که خیلی اعصابم خرد شده بود رفتم جلوش وگفتم: من میخوام برم خونه ی مامانم اینا

گفت: نه

با فریاد گفتم: احمق نمیبینی حال مادرم بده بس کن دیگه میخوام برم بهش سر بزنم

امیر یه پوزخند زد وگفت: به هیچ وجه

انگار دوست داشت ولذت میبرد که منو زجر بده با حرص نگاهش کردم وجیغ زدم: دیگه از دستت خسته شدم میفهمی خودمو راحت میکنم از این زندگی

وبه سمت حمام رفتم تیغ رو برداشتم وگرفتم رو رگم که یه دفعه دست امیر دوتا بازوهام رو گرفت تیغ رو از دستم کشید و بعد کشیدم تو اتاق برم گردونند وخوابوند تو گوشم گریه ام گرفت این چک سرپوش خوبی بود برای اینکه عقده ی این مدت رو بیرون بریزم جیغ زدم: چی میخوای از جونم طلاقم بده وراحتم کن من هرزم من خیانت کارم من همه چیم ولم کن خسته شده خسته اینو بفهم

با دستش کوبوند تو دهنم گوشه لبم پاره شد و خون اومد منو چسبوند به دیوار وگفت: روز اولی بهت گفتم شده چالت میکنم اما اجازه ی رفتن از اینجا رو بهت نمیدم

گفتم: خدای من، مگه تو دیوانه ای؟ مگه مشکل روانی داری؟ لعنتی بکشم، منو بکش اما زجرم نده ترو خدا داری دیوانه ام میکنی مگه نمیگی چالم میکنی به خدا حاضرم کم اوردم بفهم اینو لعنتی کم اوردم کم ترو خدا بس کن اگه میپرستیش بس کن

کشید عقب وگفت: میبرمت اونجا اما وای به حالت اگه فکر فرار به سرت بزنه

به سرعت برق حاضر شدم رو زخم گوشه ی لبم رو هم با کرم پودر سفید کردم ورژ لب هم رو لبم زدم تا کمتر معلوم باشه خوب بهتر شده بود وبا هم رفتیم خونه ی ما وای خدای من مامانم حالش خوب نبود اما بروی خودش نمیاورد به سختی نشوندمش وتا شب مراقبش بودم شب امیر اومد در گوشم گفت: بریم

گفتم: کجا مگه حالشو نمیبینی

گفت: به من چه حاضر شو بریم اعصابمو خورد نکن میدونی که سگ بشم له لوردت میکنم پس حاضر شو بریم

با ناراحتی به خاله کوچیکم زنگ زدم واز خواهش کردم که امشب بیاد اینجا اونم با خوشرویی پذیرفت مامانم قلبش ناراحت بود تمام مدت تا برسیم خونه گریه کردم امیر هم با نامردی تمام سرم داد زد: بسه دیگه خفه کن این زرزرتو

با ترس در حالی که صدام رو خفه میکردم رومو به سمت پنجره کردم با خودم زمزمه کردم: دیگه دوست ندارم امیر اما چرا دروغ میگفتم من عاشقش بودم حتی با این رفتاراش

به خونه که رسیدیم به فکرم رسید که یه زنگ به ماهان بزنم اما الان نه فردا

صبح فردا بعد از رفتن امیر به ماهان زنگ زدم به گوشیش برداشت وگفت: سلام خواهری

با بغض گفتم: سلام داداشی

انگاری فهمید اتفاقی افتاده چون گفت: مهسا اجی چیزی شده؟

نتونستم تحمل کنم وزدم زیر گریه وگفتم: داداشی کمکم کن

گفت: مهسا چی شده؟

گفتم: داداشی بیا تهران

گفت: با امیر ...........................

گفتم: اره با امیر مشکل دارم بیا تهران داداشی کمکم کن

گفت: مهسا به خدا خودم رو تا فردا میرسونم تو صبر کن به خدا میام

با بغض قطع کردم امشب که امیر اومد بی توجه بهش به کارام مشغول شدم اونم رفت تو اتاق کارش زیر لب گفتم بهت گفته بودم امیر یه روزی میرسه که نوبت جولان من باشه

فردا صبح ماهان اومد تهران و من وقتی فهمیدم که ماهان پشت در بود زنگ زد ایفون رو برداشتم وگفتم: کیه؟

گفت: منم مهسا باز کن

گفتم: ماهان تویی؟

گفت: اره

گفتم: ماهان نمیتونم در قفله

با عصبانیت گفت: چی؟ چرا قفله

کمی بعد گفت: مهسا عزیزم صبر کن تا چند دقیقه دیگه نجاتت میدم

ورفت بعد از دقایقی زنگ زد وگفت: خواهری دارم با یه کلید سازمیام اروم باش

گفتم: باشه

وقطع کردم نیم ساعت بعد ماهان پیشم تو اتاق بود همه چی رو با گریه از اون روز که پویان زنگ زده بود تا به روزی که امیر کتکم زد رو گفتم ودر اخر اضافه کردم: از اون روز روزگارم سیاه شده داداشی نمیذاره از خونه برم بیرون یا جایی بریم مهمونی بهم میگه تا ابد همینجوریه

هر لحظه رنگش کبود تر میشد در اخر گفت: مهسا لباست رو بپوش بیا با من بریملباسام رو پوشیدم ویه نامه که دیشب براش نوشته بودم ودفتر خاطراتم رو برای امیر گذاشتم و براش یکی از شعر های فروغ رو نوشتم یکی از شعره های که خیلی دوست داشتم:

رفتم مرا ببخش مگو او وفا نداشت، راهی به جز گریز برایم نمانده است،این عشق اتشین پر از درد بی امید،در وادی گناه وجنونم کشانده بود،رفتم که داغ بوسه ی پر حسرت تو را،با اشک های دیده ز لب شستشو دهم،رفتم که نا تمام بمانم در این سرود ،رفتم که با نگفته به خود ابرو دهم،رفتم مگو مگو که چرا رفت ننگ بود،عشق من و نیاز تو سوز ساز ما،از پرده ی خموشی ظلمت چو نور صبح،بیرون فتاده به یکباره راز ما،رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم،در لابلای دامن شبرنگ زندگی،رفتم که در سیاهی یک گور بی نشان،فارغ شوم ز کشمکش وجنگ زندگی،من از دوچشم روشن و گریان گریختم،از خنده های وحشی توفان گریختم،از بستر وصال به اغوش سرد هجر،ازرده از ملامت وجدان گریختم،ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز،دیگر سراغ شعله ی اتش ز من نگیر،میخواستم که شعله شوم سرکشی کنم،مرغی شدم به کنج قفس بسته واسیر،روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش،در دامن سکوت به تلخی گریستم،نالان ز کرده ها وپشیمان ز گفته ها،دیدم که لایق تو وعشق تو نیستم

وپایینش نوشتم:

من رفتم امیر دنبالم نگرد خیلی دوست داشتم اما تو بهم بد کردی میرم تا شاید به ارامش برسم دیگه از دستت خسته شدم کاش درکم میکردی چقدر بهت گفتم که من بی گناهم دوست داشتم........دوست داشتم.....

سریع چند دست لباس جمع کردم و ریختم تو یه ساک وبا ماهان راهی شدم با ماشین اومده بود کلی راه رو طی کردیم تا رسیدیم به مشهد از دور که گنبد اقای غریب رو دیدم زمزمه کردم: سلام اقا منم یه غریب دلشکستم کمکم کن اقا کمک تو خودت غریبی دردمو میفهمی اقا خودت کمکم کن

ویه صلوات زیر لب فرستادم ماهان هنوز نمیدونست من حامله ام نمیخواستم بگم یعنی خجالت میکشیدم که بگم پس گذاشتم که خودش بفهمه وقتی رسیدیم دلارام منتظرمون بود با دیدن من بغلم کرد خستگی سفر باعث ضعفم شده بود و حالت تهوع هم نتیجه اش بود رو مبل نشستم وروسریم رو باز کردم وخودمو باد زدم ماهان ودلارام اون اتاق بودن وداشتن با هم حرف میزدن حدس میزدم ماهان داره ماجرای منو میگه دختر کوچک ماهان مارال اومد تو اتاق در حالی که چشماش رو میمالید به من نگاه کرد دستام رو باز کردم ورفتم سمتش بغلش کردم وگفتم: سلام خوشگل عمه خوبی؟

با غریبی به من نگاه میکرد گفتم: منو نمیشناسی عزیز دلم

با ناراحتی گفت: مامان

لبام رو جمع کردم وگفتم: اِاِاِاِ اصلا باهات قهرم الان گریه میکنما

دلارام اومد این اتاق وبا دیدن من با خنده گفت: مهسا چی کار میکنی؟

دستامو برداشتم وگفتم: این خوشگل عمه منو دوست نداره

دلارام مارال رو بغل کرد وگفت: اره مارال عمرو دوست نداری

خوب میدونستم که هنوز خواب الوده واسه همین بیقراره بنابرین ولش کردم تا منو بشناسه دلارام دستمو گرفت وگفت: بیا بشبین ببینم

وبعد از اینکه نشستیم گفت: از خودت بگو دلم برای تو مامان تنگ شده امیر کو پس؟

با شنیدن اسم امیر بغض کردم وگفتم: نگو دلارام که هیچی نمیدونی

گفت: نه به جون مارال از ماهان پرسیدم پس امیر کجاست گفت بعدا میگه

با بغض گفتم: دلارام از خودش بپرس به خدا نای تعریف کردن ندارم

گفت: باشه تو هم برو استراحت کن یه کم بخواب

گفتم: خوابم نمیبره

الان حتما امیر اومده ومیبینه من نیستم، یه دفعه ماهان دلارام رو صدا کرد واونم عذر خواهی کرد ورفت به فکر امیر بودم که اگه الان ببینه من نیستم چی میکنه ساعت 11 بود صدای زنگ تلفن بلند شد با عجله به سمت تلفن رفتم وای خدای من شماره ی تهرانه ماهان هم اومد گفتم: داداش بزار رو ایفن

ماهان دکمه ی ایفن رو زد وگفت: بله

صدای امیر اومد: الو ماهان سلام

ماهان گفت: سلام امیر جان

امیر با اضطراب گفت: خوبی؟ دلارام خانوم چی؟ مارال خوبه؟

ماهان گفت: اره سلام میرسونن چه عجب به ما زنگ زدی؟

امیر هم با کمی تاخیر گفت: راستش.....راستش مهسا

ماهان با عجله گفت: مهسا چی؟

گفت: مهسا از خونه رفته

ماهان با نگرانی گفت: رفته؟

گفت: اره اومدم خونه دیدم نیست ویه نامه گذاشته که توش شعر نوشته و زیرش نوشته من رفتم تا الان به هزار جا زنگ زدم نمیدونم چی کار کنم

ماهان بلند گفت: امیر با خواهرم چی کردی که رفته هان امیر مهسا صبوره تا وقتی که کم بیاره چی کارش کردی

صدای امیر نیومد وبعد با صدای خش داری که معلوم بود گریه کرده گفت: ماهان اونجا نیومده؟

ماهان گفت: نه نگفتی چی کارش کردی

امیر گفت: اگه اومد به من بگو خداحافظ

ماهان هم قطع کرد وبرگشت منو نگاه کرد وگفت: مهسا حرفات راسته دیگه دروغ که نگفتی

به خاطر حرفای امیر اشک منم دراومده بود وگریه میکردم) البته باید بگم دل رحم بودم دیگه کاریش نمیشد کرد بدترین بدی در حقم بشه میبخشم نمیتونم ناراحتی والتماس کسی رو ببینم) برگشتم رو به ماهان گفتم: دستت درد نکنه دیگه تا حالا بهت دروغ گفتم ماهان خیلی ممنونم داداشی اگه ناراحتی از خونت برم

ماهان فوری گفت: نه منظورم اون نبود اجی نه نه قدمت سر چشمم

سرم رو انداختم پایین حالم داشت بد میشد حالت تهوعم بیشتر شده بود کمتر نشده بود نشستم یه کم که گذشت احساس کردم الانس که بالا بیارم به سمت دستشویی رفتم وبالا اوردم دلارام پشت سرم اومد و به در زد و گفت: مهسا چته حالت خوبه؟

گفتم: اره

وبا دستمال صورتم رو پاک کردم و اومدم بیرون ماهان هم اومده بود دلارام با یه حالت مشکوکی نگاهم کرد وگفت: میبینم که شما هم بله

سرم رو پایین انداختم ماهان گفت: یعنی چی بله؟ چی شده؟

گفتم: هیچی نیست داداشی

دلارام گفت: میخوای از زیر شیرینی در بری زرنگی

ماهان گفت: چی شده اخه بابا به منم بگید خوب

میدونستم که دلارام با این کاراش میخواد فضا رو عوض کنه بنابرین چیزی نگفتم دلارام گفت: اجی جونتون نی نی دالن

چشمای ماهان گشاد شد وگفت: چی یعنی من دارم دایی میشم اخی فدای اون نی نی بشم

سرخ شدم از دست این دلارام

ماهان گفت : مهسا حالا میخوای چی کارکنی؟

سرم رو تکون دادم و گفتم : نمیدونم

ماهان گفت: یعنی نمیبخشیش؟

سرم رو با بغض تکون دادم و گفتم: نه یعنی حداقل الان نه

بار دیگه صدای تلفن بلند شد وماهان به سمت تلفن رفت اینبار یکی از همکاراش بود منم رفتم طبقه ی بالا تا استراحت کنم دلارام از پایین گفت: مهسا اتاق اخر رو برای تو اماده اش کردم

از همون بالا داد زدم: مرسی

وساکم بردم اونجا یه اتاق نسبتا بزرگی بود توش یه دست رخت خواب یه کمد دیواری یه سری خرت وپرت بود نشستم روی زمین و موهام رو پشتم بستم استراحت بهانه بود اتاق یه پنجره داشت که به کوچه میخورد کنارش نشستم و برق خاموش کردم وبه بیرون رفت و امد تک توک ادمها خیره شدم کاش با امیر خوب بودیم والان من تنها اینجا نیومده بودم....کاش

فردا صبح که از خواب بلند شدم دوباره لب همون پنجره نشستم حوصله ی بیرون رفتن نداشتم اعصابم خرد بود بعد از دقایقی تقه ای به در خورد بلندشدم وگفتم: بیا تو

در باز شد ودلارام با مارال اومد تو و گفت: سلام عمه جون

به مارال نگاه کردم و گفتم: سلام جوجو بیا بغل عمه

اولش خجالت میکشید اما بعد یواش یواش اومد جلو گرفتمش گذاشتمش رو پام و گفتم: خوبی جیگر من؟

سرش رو تکون داد و با لحن بامزه ای گفت: آیه اوبم

محکم فشارش دادم و گفتم: الهی من فدای اون خوبم گفتنت برم عزیزم

دلارام گفت: بیا بریم پایین صبحانه

به ارومی بلند شدم و گفتم: بریم

******

بعد از صبحانه مارال گیر داد بریم پارک اما دلارام چون کار داشت میگفت: نه

اخر من بلند شدم و گفتم: من میبرمش

دلارام گفت: اخه تو نه زحمت میشه برات

گفتم: نه احتیاج به هوای ازاد دارم

لباسم رو پوشیدم و منتظر مارال شدم وقتی اومد جلوی خودم یه عروسک کوچولو رو دیدم که یه لباس صورتی پوشیده بود موهای طلایی رنگش رو با یه تل صورتی مهار کرده بود میخواستم درسته بخورمش اومد جلو و گفت:بلیم عمه جون

وای این بچه امروز قصد داره منو سکته بده از بس شیرین زبونی میکنه ادرس پارکی که دلارام مارال رو میبره رو ازش پرسیدم وبا هم راهی شدیم

******

تو پارک نشسته بودم به بازی کردن مارال خیره شده بودم که با بچه ها بازی میکرد که احساس کردم کسی کنارم نشست سرم رو برگردوندم و به پسر جوونی که با پرویی بهم زل زده بود نگاه کردم خودم رو جمع و جور کردم باز به مارال نگاه کردم که پسرک گفت:یه ساعته زیر نظر دارمت میخوای با هم دوست بشیم

تو دلم گفتم: واقعا این جنس خیلی پرو هستن موندم این همه اعتماد به نفس رو از کجا میارن هه دوستی تمام بدبختیام زیز سر جنس تو اون از نوید اون از پویان اینم از امیر مارال دویید سمتم و گفت: عمه جون خسته شدم بلیم دیده

گفتم: بریم عزیزم

پسره گفت: چی شد خانومی

نه این اشغال باید ادب میشد برگشتم سمتشو گفتم: جواب میخوای

سرش رو با پرویی تکون داد که کیفم رو بلند کردم و کوبوندم تو صورتش و گفتم: اینم جواب مردیکه مگه حلقمو نمیبینی؟

دو تا خانوم و اقا اومدن کنارم پسره دماغشو گرفته بود و به من نگاه میکرد اقایی گفت: هی جوون خجالت بکش مگه خودت ناموس نداری بلند گمشو از اینجا بیرون

یواش یواش برگشتم و دست مارال رو گرفتم و حرکت کردم وبردمش سمت بستنی فروشی اون سمت خیابون تا براش یه بستنی بخرم

******

شب که همگی تو اتاق نشسته بودیم مارال با شیرین زبونی خودش کار امروزم رو لو داد رفت رو به باباش گفت: بافایی عمه جون املوز یه اخاهلو زد

ماهان رو به من با تعجب گفت: چی کار کردی؟

گفتم: هیچی..... شر یه مزاحم رو کم کردم

گفت: چی شده بود؟

گفتم: مارالو بردم پارک مزاحمم شد منم زدمش

خندید و گفت: تو دیوونه ای مگه؟ نگفتی ازت شکایت میکنه؟

گفتم: غلط کرده پرو پرو به من میگه ( صدام رو به شکل صدای پسرک دراوردم ) عزیزم..... خانومی....... میخواست نگه

ماهان باز هم خندید و گفت: دیگه تنها جایی نرو یه دفعه امکان داره مزاحمت بشن تو اینجاها رو خوب نمیشناسی اذیتت میکنن

سری تکون دادم و گفتم:باشه، تو راست میگی

مارال اومد جلو و گفت: عمه جون ایای با من بازی کنی

گفتم: اره جیگر عمه بریم

دستشو گرفتم و با هم رفتیم مشغول بازی شدیم انقدر بازی کردیم و خندیدیم که وسط زمین جفتمون پهن شدیم در نهایت چون خوابش میومد روی پام خوابوندمش تمام مدت که مارال رو تکون میدادم به یاد امیر بودم اینکه الان چی کار میکنه؟ چی میخوره؟ به من فکر میکنه یا نه؟ دنبالم میگرده؟ به خودم که اومدم مارال خوابش برده بود خودم هم کنارش دراز کشیدم و انقدر بهش نگاه کردم که خوابم برد

صبح که از خواب بیدار شدم یه متکا زیر سرم بود و یه پتو روم مارال هنوز کنارم خوابیده بود تو خواب به قیافه ی معصومش نگاه کردم کلی نازش دادم با اینکه بدنم خشک شده بود اما خواب خوبی بود چون خواب امیر رو دیده بودم خواب همون روز که رفته بودیم بام تهران و از قول گرفته بودم باورم داشته باشه قول گرفتم مواظبم باشه هه اما اون چی کار کرد جای اینکه باورم داشه باشه به یه مشت عکس دروغین بسنده کرد رفتم پایین دلارام اونجا نشسته بود وقتی منو دید گفت: بریم صبحانه بخوریم چای تازه دمه

******

بعد از ظهر به دلارام گفتم: میخوام برم حرم

گفت: میخوای منم باهات بیام؟

گفتم: نه عزیزم خودم میتونم برم راهی تا خونتون نیست اما ممکنه دیر بیام

گفت: خیلی خوب هر جور راحتی

به ارومی بلند شدم و لباسام رو پوشیدم و راهی شدم وقتی به درب ورودی رسدم یه چادر مشکی که از دلارام گرفته بودم رو دراوردم و سرم کردم و رفتم تو اول ادای احترام کردم و بعد رفتم داخل، شلوغ بود واسه یه گوشه همین رو یکی از فرشها نشستم و به دیوار تکیه دادم و به ارومی گفتم: سلام اقا اومدم حرف بزنم...... اومدم بگم و سبک بشم..... اومدم از این غصه ای که تو دلمه بگم.....میبینی روزگار با من چه جفایی کرده......اقا خودت غریبی.....ببین منو غریب شدم........اقا......

انقدر گفتم و گریه کردم که سبک شدم.... کمی بعد بلند شدمچادرم رو مرتب کردم دم درب دوباره چادر رو دراوردم غروب شده بود نفس عمیقی کشیدم و حرکت کردم از یه کوچه بغل حرم رفتم ماشینی از کنارم رد شد فکر کردم گذریه اما ایستاد ترسیدم و سرعتم رو زیاد کردم که صدایی منو سر جام میخکوب کرد:

مهسا.......

خدای من این صدا.....این صدا... صدای پویان بود....با سرعت بیشتری حرکت کردم ولی اون بهم رسید و بازوم رو گرفت.....کوچه خلوت بود ترسیده بودم.......سعی کردم بازوم رو از دستش بکشم بیرون.......اما اون ول کن نبود.....حلقه ی دستش رو تنگ تر کرد با خشم گفتم: ولم کن....عوضی.....کثافت

گفت: کجا؟ میدونی چقدر منتظر این روز بودم که امیر جونتو ول کنی و بری حالا که تنها شدی راحت تر میتونیم حرف بزنیم مچ دستش رو گرفتم و سعی کردم دستم رو ازاد کنم و گفتم: شما گه اضافی نمیخوری؟

ارواره هاش از شدت عصبانیت صدا داد و از بین دندونهای قفل شدش گفت: مهسا.....رو اعصابم راه نرو.....با زبون خوش بیا بریم

با جیغ گفتم: برو درک.... اشغال و همزمان با اخرین حرفم یکی محکم تو صورتش

صورتش رو برگردوند و یه پوزخند زد و گفت: هنوزم وحشی هستی اما من رامت میکنم کاری که امیر جونت نتونست بکنه

دستم رو کشید که ببره که پامو بلند کردم و با زانو چنان کوبیدم وسط پاش که با داد دستشو کشید و رو زمین خم شد منم از فرصت استفاده کردم و دوییدم طولی نکشید که اونم بلند شد و دنبالم کرد البته به سختی با تمام سرعت میدوییدم و ار خدا کمک میخواستم رسیدم به سر کوچه اون نزدیکم بود دوییدم داخل یه مغازه واز صاحبش کمک خواستم و گفتمک اقا... اون...اقا مزاحمم...شده

صاحب مغازه که یه مرد هکلی بود گفت: کی ابجی؟

گفتم: اون ....بیرونه

گفت: اروم باش ابجی الان میرم ببینم کیه؟

و رفت بیرون دقایقی بعد برگشت و گفت: کسی اینجا نیست ابجی خیالت راحت

اون خیابون کلا خلوت بود ازش اجازه گرفتم و با تلفن یه زنگ به ماهان زدم و خواستم بیاد دنبالم

******

تو ماشین ماهان نشسته بودم وقتی بهش گفتم چی شده با عصبانیت سرم فریاد کشید: مگه نگفتم تنها جایی نرو دیوونه؟

به اندازه ی کافی ترسیده بودم و فریاد ماهان برای منی که اشکم دمه مشکمه دلیلی بود برای گریه اروم اروم اشکام در حالی که سرم زیر بود میریخت زمین ماهان وقتی ب حد کافی دعوا کرد ساکت شد وقتی رسدیم خودش پیاده شد و منتظر من شد اروم پیاده شدم تو تمام طول رانندگیش متوجه نشده بود گریه میکنم وقتی چشمای قرمز واشکیم رو دید اخماش کمی باز شد و گفت: خب اروم باش میدونی اگه میبردت چه بلایی ممکن بود سرت بیاد؟ حرفم رو گوش کن اون عوشی پاشو از گلیمش زیادتر کرده فردا میرم اداره ی پلیس تا حالی از اون پدر سگ بگیرم تا به دختر و زن مردم نظر نداشته باشه حالا برو یه ابی یه صورتت بزن که بریم تو

******

5 ماه تمام اونجا بودم جنینی که تو بطنم بود 7ماهه بود امیر هنوزم در پی من بود ماهان دوبار به تهران رفته بود تا هم به مامان و هم به امیر سر بزنه وقتی اومد گفت: هنوزم دنبال توِ میخواد پیدات کنه گفته فهمیده اشتباه کرده

رو به ماهان گفتم: میدونی داداشی بهش فکر میکنم.... شاید برگشتم......شایدم نمیدونم..برام سخته میترسم اگه ببخشمش اون بشه همونی که قبلا بوده......میترسم دوباره اگه کسی چیزی دربارم بگه باز حرف منو گوش نکنه

ماهان گفت: نمیدونم مهسا.....تصمیم با خودته....وقتی که داشتم باهاش صحبت میکردم میگفت که وقتی دفتر خاطرات مهسا رو خوندم اول رفتم سراغ مامان و از اون راجع به پویان پرسیدم که اطلاعاتی رو بهم داد با کلی تلاش تونستم ادرس رو به دست بیارم و از اون شکایت کردم ......راستی میدونستی پویان الان زندانه؟

گفتم: دروغ میگی خدا رو شکر اشغال حالم ازش بهم میخوره

اونروز ماهان منو با هزار فکر عجیب و غریب تنها گذاشت به دلم افتاده بود بچم دختره اما تو دلم سالم بودنش مهمتر بود میخواستم اگه.... اگه دختره اسمش رو امیتیس واگه پسره اسمش رو اریا بگذارم قشنگ بود خودم نخواسته بودم دکتر جنسیتش رو بگه فقط برای اطمینان از سالم بودنش دکتر میرفتم گاهی لب پنجره مینشستم وبا بچم حرف میزدم گاهی از امیر براش میگفتم گاهی هم از خودم، مارال دیگه با من اشنا شده بود و با من جور بود کنارم مینشست غیر از من از دست کسی دیگه غذا نمیگرفت تو این چند ماه رنگ وروی از دست رفته ام رو پیدا کرده بودم و وسعی میکردم عوض این که دلارام منو تحمل میکنه منم سعی میکنم با انجام کارهای کوچیک دلارام رو یاری کنم مثلا اینکه بیشتر اوقات مارال بدقلقی میکنه و به دلارام گیر میده که باید اونو ببرن بیرون چون دلارام کار داره اکثرا من میبردمش بیرون یعنی میبردمش پارک،

یه روز که تو خونه نشسته بودم و هیچکسم نبود صدای زنگ بلند شد از تو پنجره کوچه رو نگاه کردم واز دیدن کسی که پشت در بود شاخ دراوردم امیر بود فوری عقب کشیدم و درو باز نکردم دقایقی بعد صدای تلفن بلند شد که بعد از دو بوق رفت رو پیغام گیر: سلام ماهان نیستین؟ من اینجا پشت درم باید باهات حرف بزنم یه کار مهم دارم باید بهت بگم، خیلی مهمه... اومدی بهم زنگ بزن تو هتل.....هستم

و قطع شد ماهان که اومد جریان رو بهش گفتم فوری به امیر زنگ زد و اون نمیدونم چی بهش گفت که هر احظه رنگ ماهان بیشتر میپرید بعد ادرس گرفت و رفت اخرشم نفهمیدم امیر چی کار داشت ماهان بعد از دوساعت به دلارام زنگ زد و گفت: همراه امیر برای کاری میره تهران مواظب خودتون باشید

تو این دو روز که برای من به اندازه ی یه عمر گذشت هیچ خبری از ماهان نیومد همش پشت اون پنجره مینشستم تا ببینم که ماهان کی میاد؟ تا اون روز که ماهان اومد اما اون ماهان قبل نبود احساس کردم لاغر وشکسته شده تا برسم ماهان وارد خونه شده بود وداشت با دلارام حرف میزد با ورود من حرفاشون رو قطع کردن با صدای بلند گفتم: سلام داداشی

خسته جواب داد: سلام اجی

دلارام گریه میکرد ماهان هم به زور جلوی خودش رو گرفته بود به ارومی وبا احتیاط گفتم: اتفاقی افتاده؟

گریه دلارام بیشتر شد ،ماهان هم نتونست جلوی خودش رو بگیره و گریش گرفت

ترسیدم و گفتم: اخه به منم بگین چی شده؟

گریه اشون بیشتر میشد یه دفعه جرقه ای تو ذهنم اومد، مامان، نکنه....... بلند رو به ماهان با ترس گفتم: مامان چیزیش شده؟

ماهان سعی کرد خودش رو کنترل کنه و گفت: ببین مهسا اروم باش حال مامان خوب نیست بردنش بیمارستان باید بریم تهران........

نموندم تا بقیه ی حرفاش گوش بدم لباسام روعوض کردم واومدم پایین ماهان که حاضر بود دلارام در حالی که مارال رو لباس میپوشند اشک میریخت

حسم به من میگفت: اینا دارن دروغ میگن

تا تهران چی کشیدم بماند نزدیک خیابون منتهی به خونه بودیم که گفتم: ماهان برو بیمارستان دیگه

ماهان در حالی که سعی میکرد خودشو کنترل کنه گفت: اول بریم وسایلا رو بزاریم تو خونه بعد میریم

ماهان که جلوی خونه ایستاد خشکم زد

صدای قران میومد واین یعنی..................

از ماشین پیاده شدم وبهت زده به سمت خونه رفتم دلارام اومد دستمو بگیره که زدمش کنار وارد خونه شدم همه در حال حرکت بودن یه دفعه نگاه مردها به من افتاد، امیر،اما دیدنش دردی برام دوا نکرد پسر عموم رضا، عمو وداییم وامید پسر خالم که داشت به سمتم میومد تو چشماش غم عجیبی بود با گیجی گفتم: اینجا چه خبره امید

گریه اش گرفتو سرش رو تکون داد با تند ترین حد ممکن به سمت ساختمون رفتم جمعیت کمی تو بود و اون رو هم زن ها تشکیل داده بودن و هر کدوم یه طرف میرفتن با گیجی بهشون نگاه کردم همه اینجان پس مامان کو؟

اول کسی نفهمید من اومدم هر کس به طرفی میرفت خاله ها گریه میکردن نگاه زن عموم به من افتاد وبه سمتم اومد خاله گیتی هم در حالی که با گریه میگفت: الهی فدات بشم که دیگه کسی رو نداری خاله

با یه حالت بدی گفتم: خاله همه اینجان پس مامان کو؟

هیچ نگفت و زد تو صورتش گفتم: خاله چرا گریه میکنی مامانم کو؟

رفتم وسط اتاق و با ناله گفتم: مامانم کو؟ بگید کجاست؟ مامان، مامان، بیا بیرون الان وقت شوخی نیست، مامان دلم برات تنگ شده، بیا دیگه مامان

هرچه میگذشت صدام اوج میگرفت

ماهان اومد تو برگشتم سمتش: ماهان به اینا بگو برن مامان اونجا تو اتاقشه الان میاد بیرون مگه نه؟ به اینا بگو برن دیگه

ماهان سعی کرد ارومم کنه و در حالی که اشک میریخت گفت: مهسا مامان اینجا نیست

گفتم: پس حتما بیمارستانه صبح خودت گفتی، گفتی فقط قلبش درد میکنه

خب حتام الان منتظره منه میدونی خیلی وقته ندیدمش بریم ببینیمش

ماهان اروم در حالی که گریه میکرد گفت: دروغ گفتم....... دروغ

جیغ زدم: دروغ گفتی...... یعنی چی دروغ گفتی مامانم کو؟

احساس کردم پاهام داره شل میشه یقه ی لباس ماهان رو گرفتم وگفتم: مامانم کو؟ مامان کج.........

ودیگه نتونستم ادامه بدم همه جا برام تار شد وصدای خالم رو شنیدم که گفت: مهسا یه نفر دکتر خبر کنه

ودیگه چیزی نفهمیدم بهوش که اومدم تو اتاق خودم بودم اتاق قدیمیم اتاق تاریک شده بود بلند شدم یه سرم به دستم وصل بود که اویزون شده بود به چوب رختی دلارام کنارم خوابیده بود با تکون خوردنم بیدار شد سرم رو که تموم شده بود از دستم بیرون کشید خواست چیزی بگه که گفتم: دلارام لطفا تنهام بذار

گفت: اما مهسا تو.......

گفتم: خواهش میکنم

اونم بدون حرف رفت با رفتنش بلند شدم نشستم بغضم ترکید: مامان...... مامان خوبم... کجایی؟... نمیخوای بیای استقبالم..... نمیخوای اغوش گرمتو به روم باز کنی..... مامانم اخه کجا رفتی...... منو اینجا ول کردی به امون خدا.... اره مامان..... خیلی بدی

وسرم رو پایین انداختم وگریه کردم حس کردم درب اتاق باز شد سرم رو بلند نکردم و گفتم: هر کی هستی برو بیرون

اما دیدم کسی که تو درگاهه جلو نمیاد برق روشن شد سرم رو بلند کردم و نگاهم رو امیر که تو در گاه بود ثابت موند

ترسیدم اما بعد به خودم نهیب زدم:

اینجا همه هستن اون نمیتونه کاری بکنه

در حالی که اشک هام همینجور میودن پایین به پنجره زل زدم امیر وقتی بی توجهیم رو دید خودش اومد جلو وکنارم نشست وصدام کرد: مهسا؟!؟!

جوابی ندادم گفت: مهسا برگرد..... ترو خدا نگام کن.... ترو خدا.... من اومدم ازت معذرت بخوام..... مهسا اومدم بگم با من برگرد... خونه... میدونم خیلی پروییه..... اما خواهش میکنم برگرد....من ببخش

جوابش رو ندادم گفت: مهسا با من حرف نمیزنی؟

برگشتم سمتش وگفتم: برای چی اومدی هان برو از اینجا بیرون، امیر من همون روزی که منو میزد مرد من الان کسی رو به اسم امیر نمیشناسم

امیر با ناراحتی گفت: مهسا میدونم بد کردم ولی به خدا پشیمونم

با فریاد گفتم: بزار دم کوزه ابشو بخور.... برو بیرون

وبلند شدم درو باز کردم انگشتم رو به نشانه ی بیرون کردن گرفتم وگفتم: بیرون

از کنارم که رد میشد گفت: مهسا.......

اشک هام بند نمیومد سرم رو انداختم پایین و با بلند ترین حد ممکن وبا حرص گفتم: هیچی نگو...... برو بیرون

صدام در اثر گریه دورگه شده بود سرش رو پایین انداخت ورفت بیرون وقتی فهمیدم رفته رفتم تو اتاق مامان اینا درو قفل کردم وروتختشون نشستم به تخت دست کشیدم وسرم رو روش گذاشتم وگفتم: مامان خیلی نامردی... خیلی نامردی ......که ولم کردی

وبا صدای بلند هق هق زدم یه ساعتی اونجا بودم تق تق به در خورد وصدای ماهان اومد: مهسا اجی اونجایی؟

جواب ندادم دوست نداشتم کسی مزاحم خلوتم بشه ماهان نمیدونم به کی بود گفت: برو عمو رو صدا کن

وبعد گفت: اجی جونم ترو خدا بیا بیرون

باز هم جواب ندادم گفت: اجی اگه به خودت رحم نمیکنی به اون بچه که تو شکمته رحم کن

صدای عمو اومد: مهسا دخترم.....

ماهان گفت: عمو بلایی سرش نیومده باشه......

عموم گفت: کلید یدک نداره این در؟

ماهان گفت: نمیدونم نه یعنی چرا داره اما بزار برم بگردم

چشمام رو بستم واهمیتی به صحبت هاشون ندادم ضعف کرده بودم بعد از دقایقی صدای کلید اومد ودر باز شد اونها به سرعت به سمتم اومدن ماهان زیر بازوم رو گرفت وگفت: مهسا حالت خوبه

سرم رو بلند کردم اول ماهان رو نگاه کردم وبعد عمو رو چشمام رو بستم و با بی حالی گفتم: اره.... اره خوبم

وبلند شدم دستم رو از دستش کشیدم بیرون سرم گیج میرفت از جلوی عمو که گذشتم داشتم میافتادم که نگرم داشت وگفت: دختر با کی لجبازی میکنی روح اون خدابیامرز رو عذاب نده بیا بریم پایین

هیچی نگفتم وعمو سکوتم رو حمل بر موافقتم گذاشت گرچه ناراضی هم نبودم با هم رفتیم پایین ودر کمال ناباوری دیدم امیر هم اونجاست وقتی دید با کمک عمو دارم میام پایین اومد سمتم ول با دست ردش کردم عمو به زن عموم گفت: یه لیوان اب قند بیار

زن عمو رفت وفورا با یه لیوان اب قند برگشت و داد دستم شکمم اومده بود بالا واین از دید بقیه دورنموند یه زور بهم غذا خورندن میدیدم که امیر رو چقدر دوست دارن مخصوصا عموم که امیر کلی احترام بهش میگذاشت وهمون باعث علاقه ی بیش از حد عمو بهش شده بود

7 روز از مرگ مامان گذشت و شبی بود که اکثرا باید به خونه وشهرای خودشون برمیگشتن عمو صدام کرد به ارومی به سمتش رفتم امیر کنارش بود گفت: پاشو با شوهرت برو خونه

گفتم: عمو حرفتون محترم اما من نمیرم

عمو گفت: چرا؟

گفتم: چراش رو این اقا میدونن

گفت: امیر همه چی رو تعریف کرده یه مشکلی بوده اون که پشیمونه

گفتم: نمیخوام اون موقعی که منو میزد چی؟

عمو با تحکم گفت: مهسا......

سرم رو پایین انداختم وگفتم: عمو در هر صورت من نمیرم

وقبل از اینکه اونا حرفی بزنن ترکشون کردم وبه اتاقم رفتم اونشب امیر اونجا رو ترک کرد منم همینو میخواستم دوست نداشتم دیگه امیرو ببینم هر چند تشنه ی دیدنش بودم اما با کارایی که اون در حقم کرد نمیتونستم به این اسونیا ببخشمش هنوز خاطره ی اون شبایی که بهش التماس میکردم کاری باهام نداشته باشه اما اون به زور منو به اتاق خواب میبرد عذابم میدهه.....هنوز اونروزی که زیر کمربندش بهش التماس میکردم نزنتم و اون گوش نمیکرد تو یادم مونده.......چه طور ببخشمش؟ چه طور؟

روز بعد در حالی که با خستگی ناشی از بی خوابی دیشب پایین میومدم ماهان صدام کرد به ارومی سمتش رفتم که گفت: اجی بشین میخوایم صحبت کنیم

مطیع و بدن حرف نشستم که گفت: عزیزم میخوای چی کار کنی؟

اخم کردم و گفتم: یعنی چی میخوای چی کار کنی؟

گفت: یعنی....میگم... برمیگردی ....یا امیر رو میبخشی؟

با عصبانیت بلند شدم و فریاد زدم: یعنی چی؟ ببخشم؟ امیرو.... نه هرگز اون عوضی باعث شد مامان بمیره...اون بود....

ماهان با تعجب گفت: مهسا واقع بین باش مامان ناراحتی قلبی داشت اونشب......

در حالی که اشکام میریخت پایین گفتم: هرچی.... نمیخوام بشنوم اگه اون با این کارهاش منو دیوونه نمیکرد که به تو زنگ بزنم.....اگه فقط ذره ای بهم اعتماد میکرد...... اگه باورم میکرد... الان مامان زنده بود چون من پیشش بودم چون مواظبش بودم....نه من دیگه امیرو نمیبخشم هیچوقت هرگز......

ماهان در حالی که سعی میکرد ارومم کنه گفت:خوب.....هیشششششش ....اجی اروم....مواظب خودت باش....

انقدر گفت و گفت تا اروم شدم دستاش رو گرفتم و گفتم: من میخوام تهران خونه ی مامان بمونم نمیخوام هیچ جایی برم... میفهمی ماهان

گفت: حالا تا چهلم هممون هستیم.......اون موقع تصمیم میگیریم

20 روز از مرگ مامان گذشت هنوز تو خونه ی مامان اینا بودم خسته شده بودم اما روز به روز نفرتم نسبت به امیر بیشتر میشد کم غذا شده بودم این از نظر دکتر بد بود و به ماهان بیشتر سفارش میکرد تا مواظبم باشن اخی بچم هنوز نمیدونستم چیه ولی میدونستم سالمه دوس نداشتم بدونم دوست نداشتم.......

******

امروز چهلم مامانه سر خاک وقتی مرده داشت میخوند داشتم دیوونه میشدم به خاک چنگ میزدم وصداش میکردم: مامان..... مامان خوبم.... رفتی منو گذاشتی چی بشه؟ نگفتی بدون تو میمیرم مامانم نگفتی نمیتونم داغتو تحمل کنم مامان برام سنگینه این داغ کجا رفتی مامان؟ خالم دستشو انداخت زیر بغلم وبا گریه گفت: بلند شو مهسا بلند شو بسه دیگه خاله بزرگه هم اونیکی بازوم رو گرفت بلندم کردن با گریه و زجه گفتم: نکنین الان 40 روزه زیر خاکه.... اخه خدا این انصافه...... من 6ماهه تموم ندیدمش...... خدا........ خدا دلم شکسته...... اول بابامو گرفتی...... بعد مامانمو... خدا من مامانم رو میخوام.... 40روزه تنها این زیره.... 40روزه... خاله ترو خدا ولم کن... بزار پیشش بمونم... بزار براش بگم چی رو دلم مونده.... همیشه به حرفام گوش میداد.... حالا به کی بگم حرفامو.... اینایی که رو دلم مونده رو.... برای کی بگم ...هان... اخ خدا... چرا خدا... تازه میخواستم ببینمش.... خدا چرا ازم گرفتیش.... چرا نگذاشتی... بیشتر پیشم بمونه... خدا مگه من چند سالمه.... چه طوری داغ اینا رو تحمل کنم..... خدا دیگه سرم رو پای کی بزارم تا نوازشم کنه....

بازم پاهام داشت شل میشد دستام رو خاله هام نگه داشته بودن جلوی چشمام سیاهی رفت و دستایی منو تو اغوش کشید اخرین لحظه خودمو تو اغوش امیر دیدم بهوش که اومدم تو ماشین بودم ماشین خودمون اما اثری از امیر نبود فکر کردم خیالاتی شدم ماهان داشت شونه هام رو میمالید و خاله وقتی دید بهوش اومدم سعی کرد لیوان اب قندی رو به خوردم بده به زور یه خوردش رو قورت دادم و بقیه رو پس زدم مثل اینکه مراسم تموم شده بود با کمک ماهان صاف نشستم هنوز چشماشون خیس از اشک بود سرم رو به شیشه تکیه دادم و به قبر مادرم نگاه کردم و با صدایی گرفته گفتم: مامانم.... خداحافظ مامان گلم...

دست به شکمم کشیدم وبه بچم که کمتر از یه ماه دیگه میومد گفتم: عزیزم کی میای مرحم دل شکسته ی مامان بشی؟ کی عزیزم؟

به خونه که برگشتیم ماهان گفت: مهسا برو استراحت کن بعد از ظهر بریم خونه ی بابای دلارام یه سر بهوشون بزنیم وتشکر کنیم

گفتم: حال ندارم از طرف من تشکر کن حالم خوش نیست میخوام بمونم خونه

یه نفس عمیق کشید وگفت: باشه هر جور مایلی

رفتم بخوابم تو خواب دیدم که یه جایی هستم که همه جاش سفیده نمیدونستم کجام داشتم همینجور میرفتم جلو که دیدم مامان وبابا رو دیدم که رویه تخت سنگ سفید نشستن رفتم نزدیکشون مامان اومد جلو بابا از دور دست تکون داد با جیغ گفتم: مامان مامانم اومدی

گفت: عزیزم من همیشه با توام ولی یه چیز مهم تر میخوام بهت بگم ببخشش ارزشش رو داره

از خواب پریدم مامان چی میگفت؟ ببخشمش؟ نه اصلا....

غروبی که ماهان اینا داشتن میرفتن کلی سفارش کردن تا مواظب خودم باشم کلی قسم ایه اوردم که حالم خوبه برید درست یه ساعت بعد از رفتن ماهان ودلارام احساس درد عجیبی بهم دست داد فکر کردم شاید موقتیه وتموم میشه اما نه نمیشد هی دردم میگرفت و تا میشنستم درد شروع میشد رفتم دم در تا ببینم اونا کی میان هر چی به گوشی ماهان زنگ میزدم کسی جواب نمیداد یا میگفت: دستگاه مشترک مورد نظر در دسترس نمیباشد!!!!

ترسیده بودم خدایا کمکم کن نمیدونستم باید چی کار کنم صدای ماشین اومد فکر کردم برگشتن به سختی خودم رو دم در رسوندم تا درو باز کردم امیرو دیدم که جلوی در ایستاده هر دو بهم نگاه کردیم یه دفعه همون درد با شدت بیشتری سراغم اومد صورتم از درد جمع شد تو اون شرایط نمیخواستم التماسش کنم گفت: مهسا خوبی؟ حالت خوبه؟

از درد خم شدم روی زمین نشستم با گریه گفتم: ای........خدا

گفت: بشین اینجا من برم یه چیزی بیارم بپوشی ببرمت دکتر

رفت تو خونه نمیدونم داشت چی کار میکرد اما کارش طول کشیده بود نفسم گرفت وصدای فریادم به هوا رفت خ...خدااااااااااااااا اخ مردم از درد خدایا.... کمکم کن

امیر برگشت در حالی که یه مانتو وروسری برام اورده بود یه لباس راحتی بلند مشکی رنگ پوشیده بودم مانتو رو تنم کرد وروسری سرم انداخت زیر بازوم رو گرفت وبردم تو ماشین به صندلی چنگ میزدم ناله میکردم امیر هر از چند گاهی نگاهم میکرد وبا سرعت بیشتری میروند به بیمارستان که رسیدیم رفت یه پرستار صدا کرد دو نفر با یه ویلچر اومدن ومنو بردن تو بیمارستان صدای جیغ و گریم همه جا رو برداشته بود دکتر اومد و دستور داد هر چه سریع تر ببرمن اتاق عمل...... از شدت درد بیهوش شده بودم با صدایی که به صورتم ضربه میزد بهوش اومدم دکتر بود: نخواب دختر زور بزن الان که وقت خواب نیست

با تمام وجودم زور زدم ودقایقی بعد صدای زیباش تو گوشم پیچید گریه میکرد به سختی گفتم: چیه؟

دکتر گفت: دختره..... دختر

اونوقت بود که با ارامش چشمام رو بستم غافل از اینکه بعد از این ارامش طوفان دیگه ای تو راه بود

بهوش که اومدم امیر بالای سرم بود صدای مادرم تو گوشم پیچید: ببخشش ارزششو داره

اومد جلو گفت: خوبی عسلم

سرم رو بالا پایین کردم وگفتم: اره دخترم کو؟

گفت: الان پرستار میارتش، مهسا؟

سرم رو تکون دادم گفت: منو میبخشی؟

باز هم صدای مادرم اومد تو گوشم: ببخشش.............ببخشش

داشتم تسلیم اون ندا میشدم که سرم رو تکون دادم .......نه نمیخواستم.........هنوز زوده برای بخشیدنش..........اون عذابی رو که من چشیدم نچشیده نه.......نه.....هنوز زوده

صدای امیر بار دیگه اومد: مهسا...چی شد؟.....چی کار میکنی؟....منو میبخشی؟

سرم رو تکون دادم و گفتم: ببخشمت؟........اره؟.....نه واقعا فکر میکنی میبخشمت؟....فقط چند ثانیه خودتو جای من بذار ببین میتونی ببخشی؟هان؟.....نه

نمیتونم امیر.........من و تو چاره جز جدا شدن از هم نداریم

تا اینو گفتم: به تندی و با تعجب سرش رو بلند کرد و گفت: طلاق....مهسا منو تو همدیگرو دوست داریم.........به همین اسونی طلاق!!!!!!!!

گفتم: امیر دوست داریم نه .... دوست داشتیم........من دیگه علاقه ای به تو ندارم

عصبانی شد اینو از فشار دادن ارواره های فکش به روی هم میفهمیدم یه نفس عمیق کشید و گفت: خیلی خوب.....من یه شرط طلاقت میدم.. اینکه از بچه بگذری....اون بچه ی منه.... اگه اونو میدی طلاقت میدم.....وگرنه...با خودم زندگی کن

دست گذاشته بود رو نقطه ضعفم میدونست یه مادر بی بچش هیچه.....خیلی پرو بود انگار درد زایمان و 9 ماه بارداری رو اون چشیده بود نه من نمیزارم

******

تازه اومده بودم خونه هنوز سیاه مامان تنمه امیر بهم اولتیماتوم داده، 2 روز، اینو وقتی داشتم مرخص میشدم گفت،اما من زرنگ تر از اونم درسته درسته امیتیس ناخواسته بود اما الان میخوامش مهر مادری چیزیه که به اسونی نمیشه ازش گذشت نقشم رو وقتی خونه خالی بشه انجام میدم منتظر یه فرصتم یه فرصت که حال امیرو جا بیارم تا اون باشه تا منو تهدید نکنه.........تازه از جمع کردن لباسام فارغ شده بودم که در زدن سریع چمدون رو زیر تخت کردم از قضیه نباید کسی اطلاع پیدا میکرد اونوقت مانع رفتنم میشدن دلارام اومد تو و گفت: مهسا بیا پایین بچه رو هم بیار مادر امیر اومده اینجا با عاطفه و........امیر...

پوفی کردم و گفتم: برو الان میام

صبح تقریبا اکثر فامیل اینجا بودن و بچه رو دیده بودن پس فعلا مهمون نداشتیم در اولین فرصت که اینا رفتن باید میرفتم

لباسام رو مرتب کردم و رفتم پایین با دیدن مادر امیر به سمتش رفتم لبخندی زدم و رفتم سمتش و گفتم: سلام مامان

بلند شد و دستش رو از هم باز کرد تا بغلم کنه این طور که بوش میاد هنوز نمیدونه که به اقا پسرش چه پیشنهادی دادم بچه رو به عاطفه که اومده بود جلو دادم و رفتم تو اغوش مادرش

مادرش بوسیدم و گفت: اخی عروس گلم دلم برات تنگ شده بود خوبی خانومی؟

گفتم: ممنون مامان خوبم

امیر بلند شد و امیتیس رو تو اغوشش گرفت و نازش کرد محلم نمیداد بچرخ تا بچرخیم امیر خان

کمی بعد مادر امیر اونو از امیر گرفت و گفت: مادر بده من تو وقت داری ببینیش اما من نه

امیر لبخندی زد و به من نگاه کرد منم یه لبخند موزیانه یه لبخند زدم و تو دلم گفتم: اره امیر جون حالا حالا ها وقت داری اونم چه وقتی

تا ساعتی خونمون بودن وبعدش همگی رفتن ماهان رو به من گفت: مهسا من و دلارام فردا باید برگردیم تو میخوای چی کار کنی؟

گفتم: فعلا که اینجا میمونم

خواست حرفی بزنه که تلفن زنگ زد گوشی رو برداشتم و گفتم: بفرمایید

صدای امیر تو گوشم پیچید: سلام.......

جوابش رو ندادم که گفت: خب میخواستم بگم از مهلتت یه روز باقی مونده.......میدونی که...

وسط حرفش پریدم و گفتم: اره میدونم.... شما منتظر باش فردا جوابت رو میگیری

و قطع کردم، مسخره فکر کرده ازش میترسم تا فردا شب هر طور شده باید از اینجا برم

******

یه قلم و کاغذ برداشتم تا یه نامه بنویسم و نامم رو اینطور شروع کردم:

سلام

امیر الان که این نامه رو میخونی، من از جا رفتم و خیلی هم دور شدم یه زمانی دوست داشتم امیر اما الان نه یعنی با اون کارهایی که کردی دیگه علاقه ای تو قلبم نمونده گفتی یا بچه رو بدم و یا باهت زندگی کنم هر دو کار از عهده ی من خارجه بنابرین میرم جایی که خودم باشم و دخترم امیتیس پس خداحافظ

کسی که همیشه نسبت بهش بی اعتماد بودی، مهسا

نامه ی کوتاهم رو تا کردم و توی یه پاکت گذاشتم باید جایی بذارم که در دسترس باشه

******

صدای امیتیس باعث شد تا از خواب بپرم تازه خوابم برده بود تا صبح مثل مرغ سر کنده از اینور به اونور میشدم بلند شدم تا بهش شیر بدم همونجور که شیر میخورد بهش خیره شدم چشمای امیر رو داشت همون چشمای قهوه ای رو همون هایی رو که من یه روزی عاشقشون بودم چی شده؟ ما همش چند ماه با هم خوش بودیم بقیش فقط عذاب بود بس واقا چی شد بعد از اینکه شیرش رو دادم رفتم پایین ماهان نبود اما دلارام با مارال اونجا بودن دلارام به ارومی به سمتم اومد و گفت: چه خوب شد بیدار شدی، میخواستم یه سر برم بیرون یه سری خرید دارم سریع میام قول میدم

سری تکون دادم و گفتم: برو اشکال نداره

اما تو دلم گفتم: وای دلارام عاشششقتم

بعد از رفتن اون سریع لباس پوشیدم و امیتیس رو هم لباس پوشوندم و به تاکسی زنگ زدم از شانس من ماشین زود رسید نامه رو جایی توی دسترس گذاشتم و چمدونم رو برداشتم و رفتم امیر همونطور که گفتم امشب جوابت رو میگیری منتظر باش...

همین که ماشین اژانس حرکت کرد یه نفس راحت کشیدم به سر کوچه رسیده بودم که یه دفعه ماشین امیر وارد کوچه شد سرم رو سریع چرخوندم و به پنجره نگاه کردم نباید منو میدید اگه میدید بدبخت میشدم اونوقت یه دلیل قانع کننده داشت که امیتیس رو ازم بگیره و منو عذاب بده خوشبحتانه منو ندید ماشین به سمت ترمینال رفت باید میرفتم جایی که از امیر دور باشم باید میرفتم نمیخواستم اون با زورش چون نمیخواد بپذیره اشتباه کرده منو برده ی خودش کنه اگه مطیعش میشدم دیگه به حرفام اهمیت نمیداد اما با این کار بهش فهموندم این تو بمیری از اون تو بمیری ها نیست

******

توی اتوبوس بودم و داشتم با خیال راحت به کارم فکر میکردم الان بلوایی شده بود دلارام رسیده بود و نامه رو خونده بود به ماهان زنگ زده بود و بعدشم مطلع شدن امیر.........اخ هیچی به من لذت نمیده جز اینکه الان بفهمم امیر چه حسی داره.......تا اون باشه یه زن بی پناه رو نسوزونه....وای امروز عمو و مامان امیر هم میفهمن اخه قرار بود امشب بیان سیاهمون رو از تنمون در بیارن چه بلوایی به پا کردم من، خدای من.........

******

رسیدم...... بالاخره رسیدم....... هوای خنک و تمیز روستا رو توی بینیم کشیدم بعد از ظهر شده بود ساعت 6 بود نمیدونم زهرا خانوم خونه هست یا رفته سر زمین خدا کنه خونه باشه به ارومی در حالی که یه دستم امیتیس و یه دستم چمدون رو میکشید راه افتادم امیتیس خواب بود یه بار وسط راه بهش شیر داده بودم و بعد از اون خوابیده بود تا وسط راه به سختی رفتم که زهرا خانوم رو دیدم اولش تعجب کرد اخه بهش خبر نداده بودم اما یه دفعه با خوشحالی اومد سمتم و گفت: وای سلام مادر خوش اومدی........ از اینورا؟

گفتم: سلام خاله....خوبی؟اومدم یه چند وقتی مزاحمت بشم......

گفت: قدمت رو چشم...بده ببینم این عزیزمو....امیر کو؟

لبخندم محو شد و گفتم: خاله جون داستانش مفصله.....اگه اجازه بدی تو خونه میگم

گفت: بیا بریم عزیزم...قربونت بشم مادر.....

با هم به سمت خونش رفتیم تصمیم گرفته بودم همه چی رو به خاله نگم

وای همه ی این ها یه طرف امیر یه طرف الان داره چی کار میکنه؟

وقتی خاله استکان چای رو جلوم گذاشت رو به من گفت: خوب دخترم تعریف کن....

گفتم: خاله با امیر حرفم شده...میخواست بچه رو ازم بگیره....منم بی خبر اومدم اینجا خاله میذاری یه چند وقتی اینجا بمونم؟

گفت: این حرفا چیه؟.......دختر گلمی...قدمت رو چشم.......هر مدتی که خواستی بمون.......نگفتی این قند عسل اسمش چیه؟

لبخندی زدم و گفتم: امیتیس

تعجب کرد و گفت: چی؟....

گفتم:امیتیس خاله یه اسم ایرانیه.....یه اسم اصیل ایرانی

گفت: اها خوب....عزیز دلمه.....اما اسمش یه خورده سخته... ببین درست میگم...امی...تیس

گفتم: بله خاله درسته

گفت: حالا یعنی چی؟

گفتم: یعنی یاقوت سرخ

گفت: وای چه معنی قشنگی، خوبه مادر الهی همیشه سالم و سرزنده باشه....

امیتیس: دختر هوخشتره یکی از پادشاهان ایران زمین، که معنای دیگر ان یاقوت سرخ است

امیتیس رو چون خوابیده بود به خاله سپردم وبه سمت رودخونه ای که تو اون حوالی بود رفتم صدای جریان رود بهم ارامش میداد کنار رودخونه نشستم گوشیم رو روشن کردم و رفتم داخل پوشه ی اهنگا گوشی رو کنارم گذاشتم و به صدای خواننده گوش دادم میخواستم فقط کمی اروم بگیرم امروز چهارمین روزیه که اومدم اینجا تا به الان گوشیم خاموش بود چشمام رو بستم که احساس کردم صدای اهنگ قطع شد به گوشیم نگاه کردم کسی داشت زنگ میزد به صفحه ی گوشی نگاه کردم بازی شروع شده بود امیر بود!!!!!!!!!

نفس عمیقی کشیدم و دکمه ی رد تماس رو زدم حالا زوده باید عذاب بکشه دوباره زنگ زد و من دوباره رد زدم باز زنگ زد و عمل من دوباره تکرار شد جالب اینجا بود که نه اون کم میاورد و نه من چند بار که این کارش تکرار شد یه پوزخند زدم و جواب دادم اما حرفی نزدم صدای امیر که عصبانی بود پخش شد: کجایی تو؟.......لعنتی.....چرا حرف نمیزنی؟.......کجایی؟...

با صدای بلند زدم زیر خنده و گفتم: بد رودست خوردی اقا امیر.....بد....تا تو باشی دیگه منو تهدید نکنی.....فکر میکنی کی هستی.....هان؟....فکر میکنی چون مردی هر غلطی دلت خواست باید بکنی؟....

صدامو جدی کردم و ادامه دادم: به من گفتی بچه رو از من میگیری.... اما اقا به همین اسونی نیست تو فکر کردی کی هستی هان؟....9 ماه امیتیس رو حمل کردم.....تو تنهایی...تو بدبختی....2 ماهشو که تو زجرم دادی....گرچه من اون بچه رو نمیخواستم.....اما مهر مادری کم چیزی نیست

دیگه اینجاهش بغضم گرفته بود اما باز با فریاد ادامه دادم این در حالی بود که اون ساکت شده بود:

تو درد زایمان رو تحمل کردی یا من؟......توزجر کشیدی یا من؟.....تو کتک خوردی یا من؟......تو نادیده گرفته شدی یا من؟......هان؟...چرا ساکتی....بگودیگه....

امیر با صدایی اروم گفت: مهسا....

گفتم: مهسا مرد....اینی که داره باهات صحبت میکنه یه مهسای دیگس.... یه زن بدبخته که تو زندگیش فقط دو ماه خوشبخت بود....اون مهسا مرد میفهمی مرده...دیگه به من زنگ نزن.....من کسی رو به اسم امیر نمیشناسم...خداحافظ

مهلت حرف زدن بهش ندادم و تماس رو قطع کردم اشکام یکی یکی میریخت رو زانوهام بلند شدم که برم سر قبر مینو میخواستم حرفای دلم رو به اون بزنم

******

کنار سنگ قبر مینو نشستم.....روی زمین...انگار نه انگار که همین الان گریم بند اومده بود.....دوباره اشکام گونه هام رو خیس کرد...رو بهش با صدایی اروم گفتم:سلام مینو......با اینکه ندیدمت.....اما انگار میشناسمت....انگار دوستم بودی....اومدم از امیر بگم....از اون که انقدر در حقم نامردی کرد......مینو تو گفتی به امیر بگم بله.....گفتی باهاش ازدواج کنم....اما مینو دیدی چی شد....اون که بدترین بلا رو سرم اورد.... مینو اون به عشق من شک کرد.....مینو به یه مشت عکش بسنده کرد....مینو اون منو کشت.....اون منو نابودم کرد.....

صدایی حرفام با مینو رو قطع کرد:

ببخشید خانوم؟

سریع اشکام رو پاک کردم و برگشتم یه مرد جوون پشت سرم ایستاده بود داشت نگاهم میکرد با تعجب بهش نگاه کردم که گفت: شما کی هستین؟

اخمام تو هم رفت این پرو دیگه کی بود؟

گفتم: به شما ربطی داره....اهان نکنه شما هر ادمی رو که رو یه قبر میشینه میرین جلو و میپرسین که کیه؟

گفت: هرادمی و هر قبری نه....اگه اون قبر, قبر خواهرم باشه چرا!!!

خشکم زد اون برادر مینو بود!!!!!!!!!

ادامه دارد....

رو به مردی که جلوم ایستاده بود گفتم: من دوست مینو بودم

گفت: اونوقت اسمتون؟ اخه میدونید چیه من تمام دوستای مینو رو میشناختم

تو دلم گفتم: (به تو چه فوضول)

ولی رو بهش با پرویی تمام ادامه دادم: یعنی مینو هر جا میرفت شما دنبالش میرفتن ببینین مینو با کی دوست میشه؟ خوب اگه اینطوره مشکل شماست که منو به جا نمیارین

و یه تای ابروم رو دادم بالا، خندید و گفت: که اینطور راست میگین مشکل بندس که شما رو به جا نمیارم اخه هر چی فکر میکنم میبینم دوستای مینو همه خوشگل بودن و مودب درست برعکس شما

حرصم گرفت مردک پرو ولی کم نیاوردم و گفتم: زیبایی به ظاهر نیست مهم اینه که ادم دلش زیبا باشه درست برعکس شما و اما در مورد ادب، من با هرکس اونجور که لیاقتشه حرف میزنم پس مشکلی نیست

بلند شدم و گفتم: خداحافظ اقا

حرصش گرفته بود از اینکه نتونسته جواب بده، پرو پرو از راه نرسیده با من کل میندازه نمیدونه دیگه من خودم استاد کل کلم خندم گرفت چه حالش رو گرفتم اخ مهسا دوست دارم شومپخ ملیون ملیون تا

******

به خونه که رسیدم خاله تو حیاط بود تا منو دید گفت: چه خوب شد رسیدی خاله کمکم میکنی یه مهمون دارم تا یه ساعت دیگه میرسه

گفتم: کیه خاله؟

گفت: برادر مینو اون هر وقت میاد اینجا به منم سر میزنه انقدر پسر مودبیه که خدا عالمه

تو دلم گفتم: اره جون خودش مودب، از بس مودبه ادم حض میکنه بغلش بشینه

و رو به خاله با طعنه گفتم: خدا واسه پدر مادرش حفظش کنه!!!!

خاله متوجه طعنم نشد و گفت: اره مادر خدا حفظش کنه

خندم گرفت از سادگی خاله، بلند گفتم: خاله جون من باید چی کار کنم؟

گفت: فقط اتاقو جارو کن، بقیه رو خودم میکنم مادر

به سرعت رفتم سمت جارو کمی شستمش و رفتم تو اتاق اخه خاله جارو برقی نداشت اول به سراغ امیتیس رفتم و و یه سر بهش زدم مانتوم رو که خاکی شده بود با یه لباس ساده عوض کردم یه روسری سرم بستم و و رفتم تا سالن رو جارو کنم کارم که تموم شد به سر و صورتم اب زدم همون موقع امیتیس از خواب بلند شد و بنای گریه رو سر داد به ارومی بلندش کردم و مشغول شیر دادنش شدم اخی بمیرم بچم از گرسنگی داشت هلاک میشد انقدر خورد تا سیر شد یه کم بردمش بیرون و چرخوندمش که نم نمک خوابش برد دو باره سر جاش گذاشتمش تا اذیت نشه و خودم هم کنارش نشستم اینجوری راحت میتونستم به اینده ای که در انتظارم بود فکر کنم

******

صدای خوش امد گویی خاله منو به خودم اورد نمیدونم چه مدت گذشته بود لباسم رو با یه تونیک بلند که رنگش ابی بود و یه شلوار لی، عوض کردم شال ابی رنگم رو هم سرم انداختم که صدای خاله بلند شد: مهسا جان دخترم بیا بیرون مهمونمون اومد

پوزخندی زدم و گفتم: اومدم خاله

و به ارومی در رو باز کردم و با یه لبخند که بیشتر شبیه پوزخند بود اومدم بیرون برادر مینو که هنوز اسمش رو هم نیدونستم اول یه لبخند به لب داشت ولی بعد با دیدن من لبخند رو لبش ماسید و با تعجب گفت: تو؟

خاله هم تعجب کرد و گفت: مگه شما همو میشناسید مادر؟

قبل از اینکه اون جوابی بده گفتم: اولا تو نه شما اقای با ادب!!! دوما اره خاله ما همدیگرو میشناسیم کنار قبر مینو ایشون رو زیارت کردم

و با یه پوزخند دیگه به برادر مینو که با تعجب امیخته به خنده به من خیره شده بود نگاه کردم

خاله گفت: خوب پس مانی جان دخترم مهسا رو که شناختی

برادر مینو که حالا فهمیده بودم اسمش مانیه گفت: دخترتون خاله؟

خاله گفت: نه....مثل دخترم میمونه عزیز دلمه

گفتم: شما لطف داری خاله من میرم چای بیارم

و به سمت اشپزخونه رفتم سه تا چای خوشرنگ ریختم و بردم تو اتاق صحبتاشون با اومدن من قطع شد خاله با برداشتن استکان گفت: دستت درد نکنه مادر به موقع بود

مانی هم یه استکان برداشت گفت: دستت شما درد نکنه مهسا خانوم

با یه لبخند گفتم: خواهش میکنم و اروم ادامه دادم : دیدید مودب بودن کار سختی نیست؟

و رفتم نشستم و زیر لب گفتم:اخ چقدر حال میده این جنس مردا رو اذیت کردن

ادامه دارد......امروز مانی هر بار هم با یه نگاه خصمانه بهم نگاه میکرد و منم فقط پوزخند میزدم خوب عصبانیش کرده بودم اصلا لذت میبرم عصبانیش کنم اینم لنگه ی امیره، اصلا مردا سر و تهشون یه کرباسه دیگه حالم از هر چی مرده بهم میخوره

بعد از نهار صدای امیتیس بلند شد باز هم شیر میخواست نگاه مانی پر از سوال بود فوری دوییدم تو اتاق و بهش شیر دادم و پوشکشم عوض کردم وقتی اومدم بیرون مانی باز هم بهم نگاه میکرد خاله رفته بود تو اشپزخونه و داشت چای دم میکرد و ظرف ها رو میشست اول رفتم پیش اون و گفتم: خاله برو بشین من میشورم

گفت: نه مادر برو بشین، من خودم میشورم برو مادر

هر چی کردم به من نداد و اخر سر رفتم نشستم

مانی با تردید پرسید: بچه ی خودت بود که گریه میکرد؟

تو دلم گفتم: پس چی عاشق لابد بچه ی خالس

از این حرفم خندم گرفت اونم فکر کرد دارم بهش میخندم گفت: موضوع خنده داری هست بگو منم بخندم؟

با خنده گفتم: اینجا به جز من کس دیگه ای هم هست؟

گفت: پس شوهرت کو؟

گفتم: باید بگم حتما

گفت: نه....خوب....میخوام بدونم

گفتم: رفته ماموریت منم اومدم اینجا

یه نگاه بهم کرد که یعنی برو بچه خر خودتی بازم خندم گرفت و گفتم: چیه مگه ادم ندیدی؟

گفت: چرا دیدم اما اینجوریش رو ندیدم

گفتم: چه جوری؟

گفت: همینجوری دیگه

اروم زیر لب گفتم: حالت خوش نیست برو بابا

گوشیم زنگ خورد بهش نگاه کردم امیر بود اخمام رفت تو هم بلند شدم و رفتم تو حیاط و جواب دادم:

با بدخلقی گفتم: هان؟

با یه حالت تمسخر امیزی گ: هان؟ قبلا بهتر حرف میزدی

گفتم: قبلا با ادم حرف میزدم

با عصبانیت گفت: درست صحبت کن مهسا

گفتم: نکنم میخوای چی کار کنی هان؟ مگه دستت بهم میرسه

گفت: مهسا....دعا کن گیرت نیارم....به خدا.....کاری....

گفتم: غلط کردی.....گیرمم بیاری نمیتونی کاری بکنی...میدونی چیه؟....تو برای من مردی.....

گفت: مهسا بالاخره برای اون بچه که باید شناسنامه بگیری...اونوقت سلامت میکنم

با پوزخند گفتم: نگران نباش اینقدر ادم هست که بهشون پول بدم برای بچم شناسنامه بگیرن

فریاد زد: خفه شو....یه روز به عمرم بمونه گیرت میارم....تو نمیتونی از من جدا بشی ....نمیتونی....میفهمی...

ترسیده بودم اما سعی کردم اروم باشم و گفتم:باشه....موفق باشی اقای امیر رضایی موفق باشی....

گفت: بچرخ تا بچرخیم اگه تا یه هفته دیگه پیدات نکردم اسمم رو عوض میکنم

گوشی رو قطع کردم و به سرعت به سمت اشپزخونه رفتم و خاله رو گرفتم و گفتم: خاله ترو خدا به امیر نگو من اینجام باشه خاله؟

گفت: چی شده مادر؟

گفتم: خاله تهدیدم میکنه نگی بهش من اینجام!!!!

به سرعت گفت: باشه مادر....باشه....نترس عزیزم

نفسی کشیدم که مانی اومد تو و گفت: من دارم میرم خاله جون

خاله گفت: کجا؟ میخواستم تازه میوه بیارم

گفت: نه خاله به شب میخورم و یه پوزخند به من زد

تعجب کردم و تو دلم گفتم: این چرا اینجوری کرد؟

با خاله رفتیم بدرقش وقتی داشت میرفت اروم طوری که فقط من بشنوم گفت: خوش بگذره خانوم....رضایی...به امیر سلام منو برسون

لبخندم رو لبم خشک شد اون فهمیده بود من کی هستم!!!!!!!

ماهان.....ماهان....ماهان....

از اونروز که اومدم اینجا یاد ماهانم....رو ندارم بهش زنگ بزنم.....اونم زنگ نمیزنه.....نکنه باهام قهره....نکنه؟....حتما قهره....

اما اینا یه طرف, مانی یه طرف, خدایا چی کار کردم که فهمید؟ ای وای تو حیاط داشتم با امیر دعوا میگرفتم؟ وای خدا نمیخواستم اون بفهمه

امیر رو چی کار کنم؟ قسم خورده تا یه هفته دیگه پیدام کنه پوستم کندس اگه اون پیدام کنه.......وای خدا چی کار کنم؟

گوشیم رو برداشتم و یه زنگ به ماهان زدم, بوق میخوره اما کسی برنمیداره ماهان با من قهره....میدونم....دوباره گرفتم....بازم جواب نداد...دوباره و دوباره انقدر گرفتم تا برداشت چیزی نگفتم که با فریاد گفت: هان....برای چی زنگ زدی؟....مگه من برای تو ارزشی دارم....مگه....ابروم برات مهمه...

نفسم داره بند میاد گریم گرفته اما ماهان همینجور یکسره فریاد میزنه: فکر کردی دو دستی تو رو تقدیم میکردم به امیر که گذاشتی رفتی.....اخه یک کلمه گفتی....ماهان تو ادمی....ماهان تو مردی؟

با گریه گفتم: نگو ماهان....من بمیرم اما نگو... تو رو خدا منو ببخش....خواهش میکنم این تنها راهی بود که به ذهنم میرسید....ماهان خواهش میکنم منو ببخش

باز گفت: برو مهسا....خسته شدم از دستت...چرا تو انقدر سرکش و سرخودی؟

با ناله گفتم: ماهان....داداشی....

گفت: برو من دیگه خواهری به اسم تو ندارم.....خستم کردی برو هر جا هستی همونجا بمون....مهسای من....

گوشی رو قطع کردم.....تحمل حرفاشو نداشتم....اینم از اخرین کسم....اینم ولم کرد....دیگه کسی رو ندارم....

هق هق گریم به هوا رفت.....خاله درو باز کرد و اومد تو و گفت: چی شده عزیزم

گفتم: خاله, بی کس شدم خاله, ماهانم منو نمیبخشه

گفت: نگو مادر, کس بیکسون خداست, اون پشتته مادر بزار یه کم بگذره خودشون اروم میشن عزیزم اروم باش

هیچی تو جواب حرفای خاله نگفتم فقط تو اغوشش گریه کردم....الان تنها کسی که داشتم اون بود....

******

یک هفته از بودنم تو خونه ی خاله میگذشت خبری از امیر یا ماهان نبود....نمیدونم چرا دلم شور میزد.....یه حسی بهم یگفت میخواد یه اتفاقی بیافته....

الان دارم نهار درست میکنم....گوشیم زنگ میخوره....شماره نااشناس برام.....رد میزنم حوصله ی مزاحم ها رو ندارم.....دوباره تماس میگیره....انقدر که بردارم زنگ میزنه....با عصبانیت برداشتم و گفتم:بله؟

صدای از اونور خط گفت: سلام مهسا خانوم....

صدا اشناست برام اما یادم نمیاد کیه؟ دوباره صدا میگه: به جا اوردین؟

گفتم: نخیر شما؟

گفت: منم رضا، شوهر شادی....

گفتم: خوبین اقا رضا؟ بفرمایید

گفت: نه مهسا خانوم...(صداش اضطراب داره)....باید یه چیزیو بهتون بگم.....اینکه.....اینکه

ترسیدم و گفتم: چیزی شده؟....اتفاقی افتاده؟......

گفت: امیر.....امیر....

با ترس و اضطراب گفتم: امیر چی شده؟

گفت: مهسا خانوم اون تصادف کرده؟ حالش بده شما رو میخواد؟

گفتم:اقا رضا داری دروغ میگی؟....نقشه ی امیره نه؟

گفت: نه به جون خودم.....نه اون تصادف کرده.....اون شما رو میخواد....میخوای بهت ثابت کنم؟.....چند لحظه گوشی....

چند لحظه بعد صدای پیجر بیمارستان و بعد از اون صدای فریاد رضا میاد که میگه: خانوم پرستار....خانوم پرستار.....

زنی میگه: بله

رضا میگه: خانوم پرستار مگه الان مریضی به اسم امیر رضایی رو اینجا نیاوردن....

پرستاره گفت: همون که تصادف کرده بود؟

رضا گفت: بله

پرستاره گفت: بله الان بهش به خاطر دردی که داشت مسکن زدم....بیهوشه

رضا تو گوشی بهم گفت: شنیدین مهسا خانوم

با ترس گفتم: من همین الان راه میافتم.....

نه دیگه طاقت از دست دادن امیر رو هم ندارم درسته که ازش دلگیرم اما نه نمیخوام اون رو هم مثل بابام به خاطر لجبازی وفرارم از دست بدم نه نمیخوام.....خدایا کمکم کن

ادامه دارد.....

یک بار طول اتاق و یک بار عرض اتاق رو طی میکردم چنان استرس و اضطراب داشتم که حتی متوجه اومدن خاله نشدم ....وقتی فهمیدم اون اومده که دستاش رو شونم گذاشته بود....با ترس به سمتش برگشتم که گفت: چیه مادر؟.....چیزی شده؟

بغضم ترکید و گفتم: خاله......امیر...

تکونم داد و گفت: امیر چی عزیزم؟

نمیتونستم چیزی بگم زبونم بند اومده بود

خاله فوری رفت و برام اب اورد و به زور به خوردم داد وقتی حالم جا اومد گفت: چی شده؟

با بغضی که تو گلوم بود گفتم، همه چی رو گفتم وتهش باز دوباره گریم گرفت

خاله سعی میکرد ارومم کنه وقتی دید شرایطم مناسب سفر کردن به تنهایی نیست گفت: خاله...اروم باش...منم باهات میام.....هرچی باشه امیر مثل پسرمه....اروم باش مادر....اروم باش...توکلت باشه به خدا.....

گفتم: خاله همین الان بریم به خدا قلبم داره میاد تو دهنم

گفت: الان؟؟؟؟؟...

بعد لبخندی زد و گفت:ای کلک هنوزم دوسش داریا

به ارومی گفتم: خاله حرفا میزنیا....درسته ازش دلگیرم.....اما عشقش که دیگه از قلبم بیرون نمیره.....عشق اول و اخرم اون بود....نمیخوام از دستش بدم....فقط میخوام یه کم تنبیه بشه خاله

و خاله در جواب حرفام فقط لبخند زد

با هم حاضر شدیم و امیتیس رو اون اورد و چمدون رو من کشیدم قرار شد اول بریم خونه ی مامان اینا تا وسایل رو اونجا بزاریم و بعد بریم بیمارستان با هم راه افتادیم و خاله به یکی از همسایه هاش سپرد تا مواظب خونه باشه تو اتوبوس مدام خدا رو یاد میکردم و ازش میخواستم مواظب امیر باشه بهش قول دادم اگه امیرم سالم باشه اونو ببخشمش وبعد گریه میکردم میترسیدم اونم مثل بابا بمیره و بار دیگه احساس ترس وجودم رو گرفت

******

تهران که رسیدیم ساعت 5 شده بود به سمت خونه حرکت کردیم کلید رو دراوردم و در رو باز کردم با دیدن برق روشن خونه جا خوردم یعنی ماهان هنوز اینجاست؟ وای خدا حالا عکس العملش چیه؟

اروم اروم با خاله به سمت خونه رفتم و درو باز کردم در باز کردن و همانا و بلند شدن همه ی اونا همانا با ترس بهشون زل زدم و گفتم:س...س...سلام

ماهان گفت: علیک سلام...خانوم فراری....کدوم گوری بودی؟

وقتی جواب ندادم فریاد زد: مگه کری....میگم کدوم گوری بودی؟

با فریاد دومش خاله اومد تو و با جدیت گفت: سلام

ماهان با دیدن خاله کمی اروم گرفت ولی با جدیت پرسید: معرفی نمیکنی؟

در حالی که سرم پایین بود گفتم: خاله زهرا...کس...کسیه که...تو این مدت پیشش بودم قبلا هم با امیر اونجا میرفتم

خاله گفت: پسرم چیه؟.....چرا این طور داد میزنی؟

ماهان گفت: اخه من از دست این چی کار کنم؟... به خدا تا زمانی که زنگ نزده بود به امیر .....داشتم دیوانه میشدم.....از ترس نزدیک بود سکته کنم وقتی خانومم زنگ زد و گفت مهسا نیست

با شنیدن اسم امیر رو به خاله گفتم:خاله...بریم تورو خدا

ماهان غرید: کجا؟؟؟؟؟

خاله اروم گفت: بیمارستان...پیش امیر

ماهان اینبار با تعجب گفت: کجا؟؟؟؟؟؟

گفتم: امروز شوهر شادی...رضا...زنگ زد و گفت که امیر تصدف کرده و بیمارستانه....

ماهان گفت: الان نمیشه.....صبح برو

اما من پافشاری کردم و گفتم: نه الان.....

که گوشیم زنگ خورد...رضا بود و میخواست بدونه کجام و منم بهش گفتم که تا دقایقی دیگه از خونه راه میافتم ادرس دقیق بیمارستان رو گفت و با بقیه راه افتادیم

با رسیدنمون به بیمارستان بی توجه به بقیه به سمت ایستاگاه پرستاری دوییدم و نفس زنون گفتم: امیر رضایی.....کدوم...اتاقه

گفت: اتاق 25

به سرعت به سمت اتاق دوییدم ودرش رو باز کردم با دیدن اون در جا خشکم زد.......

در رو که باز کردم با دیدن اون خشکم زد......

اون...این من بودم که گول خورده بودم.....اون هیچیش نشده بود....جز...جز اینکه پاش شکسته بود وای خدا تو عمرم انقدر زود گول نخورده بودم....کنار پنجره ی اتاقش ایستاده بود...با یه عصا.... با یه لبخند ایستاده بود و به من نگاه میکرد....تنها چیزی که تو اون لحظه جلوی دیدم رو میگرفت اشکام بود..یک به یک از چشمام پایین میومد و جلوی چشمام برای لحظه ای تار میشد.....دستام مدام بالا و پایین میرفت تا اون مزاحم های لعنتی رو از جلوی چشمام کنار بزنه بقیه هم رسیده بودن و به من نگاه میکردن....با نگاه خیره ی اونا تازه به خودم اومدم....اروم اروم به سمتش حرکت کردم تمام مدت اون لبخند مضحک رو لبش بود وقتی بهش رسیدم یه نگاه به من کرد و گفت:دیدی...بهت گفته بودم....گفته بودم برت میگردونم تهران....گفته بودم تو مال منی و......

مهلت ادامه دادن بهش ندادم.....دستم رفت بالا و محکم رو صورتش فرود اومد...شکه شد و از ادامه حرف زدن موند

با بغضی که صدام رو خش کرده بود گفتم:لعنت به تو.....میدونی تا اینجا مردم و زنده شدم.....میدونی فکر کردم توام مثل بابام از دست میدم....

خواست چیزی بگه که فریاد زدم: خفه شو....خوب....هیچی نگو

وبعد به ارومی و با گریه در حالی که اصلا متوجه نبودم چی میگم گفتم: لعنتی.....تو...تو ....تو که منو کشتی....حالم ازت بهم میخوره.....تو یه اشغالی

و به سرعت به سمت در دوییدم.....از پشت سرم صداش رو شنیدم که گفت: مهسا....وایسا....بذار توضیح بدم

تو اون لحظه هیچ توضیحی ارومم نمیکرد به سمت خاله و ماهان که با تعجب به من نگاه میکردن دوییدم و امیتیس رو از خاله گرفتم وبه سمت در دوییدم ماهان به دنبالم دویید و فریاد زد: مهسا وایسا...

ایستادم این بار دیگه دلم نمیخواست آزارش بدم, بهم رسید و گفت: چی شد؟

گفتم: نپرس ماهان....نپرس....یا اصلا برو از خود اشغالش بپرس.....از خودش...بهت میگه...من میرم خونه

و رفتم احتیاج به تنهایی داشتم.....چیزی که تو اون لحظات تنها مونسم بود

******

وقتی رسدم خونه مستقیم به سمت اتاقم رفتم و به حرفای دلارام که میگفت چی شده؟ توجهی نکردم

در اتاق رو قفل کردم و به بخت لعنت شده ی خودم زار زار گریه کردم...چرا سرنوشت من اینجوری شد؟....چرا این بلاها باید سر من بیاد؟......چرا منم عین ادم عادی نمیتونم زندگی کنم؟........

خدا اخه چقدر عذاب، چقدر مصیبت، خدا خسته شدم؟

اِاِاِاِاِاِ لعنتی چه طور گولش رو خوردم؟ چه طور؟

یه ساعتی به همین منوال گذشت نمیدونستم اونقدر اشک رو از کجا اوردم که بند نمیاد صدای گریه ی امیتیس منو به خودم اورد، اشکام رو پاک کردم و دو تا نفس عمیق کشیدم بغلش کردم و گفتم: جانم مامان...اروم باش عزیزم....اروم باش گل مامان....اروم باش امیتیس من....هر کار میکردم اروم نمیشد....شیرم نمیخورد.....حتی جاشم تمیز بود....خدایا پس چش شده بود؟

صدای در از جا بلندم کرد.....جواب ندادم....اما تقه هایی که به در میخورد.....پشت بند اون صدای خاله که میگفت:

دخترم....مهسا خانوم....درو باز کن.....کارت دارم مادر....

مجبورم کرد تا باز کنم اما خاله تنها نبود..............

اهم....اهم...صدا میاد...خوب گل پسرا و گل دخترا...داستان وارد مرحله ی جدیدی میشه منتظر یه شک قوی باشید..البته در قسمت های اینده....

نظر شما را خریداریم

بهای آن، شاخه ی گل که پیش پیش میپردازیم

بقیه هم باهاش بودن, امیر هم بود, بین تمام اون ها فقط امیر بود که بهش نگاه میکردم خاله اومد جلو وامیتیس رو ازم گرفت وگفت:بدش به من مادر, من ارومش میکنم

امیر اومد تو و بقیه رفتن بیرون به سمت در رفتم تا منم برم بیرون که خودشو کشید جلوی در وفوری اونو قفل کرد نمیدونم با اون پای شکستش چه طور راه میرفت,

با خشم گفتم: برو کنار میخوام برم بیرون

با ارامشی که وقتی میخواست حرفشو به کرسی بنشونه گفت: برو بشین میخوام باهات صحبت کنم

با همون خوشنت قبلی گفتم: من با ادم دروغگو حرفی ندارم و به حرفاش هم گوش نمیدم

با فریاد گفت: میگم بشین میخوام حرف بزنم

ترسیدم اما کم نیاوردم و در مقابل فریاد زدم: منم گفتم نمیخوام

چون نزدیکش بودم بازوم رو تو مشتش گرفت و فشار داد و گفت: عین بچه ی ادم بشین تا استخونت رو تو مشتم خرد نکردم..... مفهومه؟

بازوم درد گرفته بود....تو چشماش زل زدم و با سماجت گفتم: اگه میتونی خردش کن....ببینم جرئتش رو داری یا نه؟

گفت: میخوای نشونت بدم....چشم عزیزم....

وبازوم رو انچنان محکم فشار داد که نفسم بند اومد....چشمام رو از درد بستم تا مجبور نباشم تو چشماش نگاه هم بکنم واز میون لبهای کلید شده از دردم گفتم:ولم....کن....حرفتو بگو

فشار دستاش کمتر شد و بازوم رو ول کرد و گفت: راه بیافت

به سمت تخت رفتم و روش نشستم و گفتم:خوب بگو دیگه

اومد کنارم نشست و گفت: با من برگرد خونه

با غر غر گفتم: همین.....نه فقط همین رو میخواستی بگی...

بلند شدم تا برم که با سرعتی غیر قابل پیش بینی بازوم رو گرفت و محکم نشوندم سر جام و گفت: باز که بلند شدی

خواستم حرفی بزنم که با جدیت گفت:صبر کن....... تا تموم شدن حرفام صبر کن......

نفس عمیقی کشید و ادامه داد: اولین بار که تو اون مهمونی تولد تو رو دیدم......به قلبم نشستی....از اینکه بین اون همه دختر.....تو ساده ترین بودی خوشم اومد.....بین اون همه دختری که با هزار رنگ و لعاب خودشون رو شبیه به عروسک خیمه شب بازی دراورده بودن....بعد ها که باهات دوست شدم از خصوصیات اخلاقیت خوشم اومد... تصمیمم برای ازدواج قطعی شد....من عاشقت شده بودم......تا اون اتفاق لعنتی.....وقتی تو دفتر کارم بودم.....یه پیک اون بسته رو برام اورد.....با دیدنش خرد شدم......مهسای من تو اون عکسها......شده بود یه عروسک تو اغوش مردهای هوس بازی که.....نمیدونم چی بگم.....کم اوردم.....اصلا کارهام رو نمیفهمیدم....

وسط حرفش پریدم و گفتم: اره نفهمیدی که اون بلا رو به روزم اوردی.....نفهمیدی دیگه وقتی بعد از همخوابگی با تو کار شب و روزم اشک شده بود

گفت: مهسا درکم کن....من.....نمیتونستم....تو رو تو اون حالات ببینم.....مهسا اخه....

گفتم: چرا تو منو درک نمیکنی؟هان؟.....چرا نفهمیدی؟

بی توجه به من گفت: وقتی رفتی.....تازه انگار به خودم اومدم.....تازه فهمیدم باهات چی کار کردم.....وقتی دفتر خاطراتت رو خوندم.....تازه اون لعنتی که باهات دشمنی داشت رو شناختم....مامانت به من گفت که اون کیه.....حتی ادرسش رو هم داد...اما من دیر رسیده بودم...اون از خدا بی خبر رفته بود یه شهر دیگه

با این حرفش یاد اون روز که پویان اومده بود مشهد افتادم

امیر ادامه داد: وقتی برگشت ازش شکایت کردم و انداختمش زندان....

باز وسط حرفش پریدم و گفتم: ببین...حرفات هیچ سودی به حالم نداره.....میفهمی....من دیگه علاقه ای بهت ندارم

جا خورد...اشکاش ریخت زمین و گفت: مهسا....لعنتی...من دوست دارم....بس نیست این همه تنهایی برام....این مجازات کم بود برام

سنگدلانه گفتم: نه کمه......حالا حالاها باید بکشی امیر خان

به سختی بلند شد یه نفس عمیق کشید و گفت: خیلی سنگدلی.....خیلی....اما باشه...یادت باشه که چه جوری التماست کردم....یادت باشه.....دیگه این اخرین باری بود که سراغت اومدم.....مهساخانوم.....منتظر یه شوک قوی باش خانوم

و به سمت در رفت پشتم بهش بود واسه همین اشکام رو نمیدید.....چه اسون زندگیم داره نابود میشه...چه اسون

******

روزها به همین ترتیب گذشت ....تا اون روز.....اون روزی که بدترین روز زندگیم بود....اون روزی که تو خونه تنها بودم و صدای زنگ در بلند شد.....وقتی در رو باز کردم پستچی اومده بود.....اما مسئله ای که شکم کرد این بود که امیر درخواست طلاق به دادگاه داده بود....حالا من به دادگاه برای روز سه شنبه احضار شده بودم.....این طور که معلوم بود امیر... واقعا رو حرفش ایستاده بود...یعنی شک قوی این بود؟؟؟؟؟

پشت در نشستم.....رو زمین.....به زندگیم فکر کردم....

زیر لب زمزمه کردم: حالا چی کار کنم....این دفعه دیگه بلف نزده.....این دفعه عصبانیه....وای اگه بخواد امیتیس رو ازم بگیره چی؟....نه بچه تا 7 سالگی پیش مادره....نمیذارم ازم بگیرتش....مگه اون به دنیا اوردتش....اصلا بعد از اینکه سرپرستیش رو گرفتم میرم یه شهر دیگه.....میرم یه جا که دست اون بهم نرسه.....میرم تا حالیش بشه تهدید کردن یعنی چی؟...نه اینم نمیشه....اگه بفهمه میتونه راحت ازم شکایت کنه...اونوقت اگه بگیرنم.....تا همون 7 سالگی هم پیشم نمیتونه بمونه....ای وای چی کار کنم؟...وای خدا شناسنامش....باید یه فکر به حالش بکنم.....

به خودم که اومدم....چند ساعتی بود که اونجا بودم بلند شدم و رفتم تو خونه باید یه زنگ به ماهان بزنم و از اون کمک بخوام...نه اون بیچاره چه گناهی کرده....چرا باید بار مشکلات زندگی من همیشه به دوش اون باشه.....داشتم میرفتم یه سر به امیتیس بزنم که زنگ تلفن منو تو جام میخکوب کرد...شماره ی مادرش بود....برداشتم و قبل از اینکه حرفی بزنم مادرش گفت: مهسا...مادر.... امیر...چی میگه؟ میخواین جدا بشین..اخه چرا مادر؟

به ارومی تکرار کردم: چی بگم بهتون؟

گفت: مادر اخه چرا؟

گفتم: مامان....منو و امیر نمیتونیم با هم بسازیم.....من...من نمیتونم ...چه جوری بگم مامان؟

گفت: من همین الان میام اونجا....

و قطع کرد پیرزن نمیدونست من چی کشیدم از دست پسرش.....میخواست ما رو با هم اشتی بده....هه چه کارا؟

******

یه ساعت بعد مادر امیر اومد، در حالی که امیتیس رو به دستم گرفته بودم در رو براش باز کردم تا اومد بعد از احوال پرسی با ارامش گفت: دخترم چی شده؟.....منم جای مادرت بگو....اخه شما که با هم خیلی خوب بودین......

این دومین کسی بود که داستان زندگیم رو براش میگفتم اینجا بحث ابرو نیود.....بحث بی گناهی خودم بود... باید میگفتم

صدای مادر امیر منو به خودم اورد بلند شدم امیتیس رو روی زمین خوابوندم چشمام رو بستم و لبهام رو باز کردم و به ارومی گفتم، همه چی رو تمام اتفاقات و بلاهایی که به سرم اومده بود....گریم گرفته بود...مادرش هم گریه میکرد..اومد جلو گفت: الهی بمیرم برات.....خدا اون از خدا بی خبر رو لعنت کنه.....چرا مادر زودتر نگفتی؟

گفتم: مامان....فکر میکردم....اون..درست میشه....فکر میکردم....خوب چی بگم...دوسش داشتم...مامان من هنوزم دوسش دارم.......من اونو با اینکه این همه بلا سرم اورد دوست دارم....اما مامان...شما رو به هرکی میپرستی قسم....هیچ چیز بهش نگو....از حرفایی که بهتون زدم هیچی نگو.....با اینکه دوسش دارم اما دیگه راهی برای ادامه ی این زندگی نیست...هم من و هم امیر این رو میدونیم....مامان قول میدی؟

دستام رو گرفت و گفت: اخه.....

گفتم: مامان خواهش کردم؟

گفت: باشه....با اینکه راضی نیستم....اما باشه....نمیگم

سرم رو دامنش گذاشتم و گریه کردم.....امیتیس خوابش برده بود قبل از اومدن مامان بهش شیر داده بودم....خدایا حالا باید چی کار کنم؟

******

وقتی ماهان متوجه شد که چی شده کار میزدی خونش در نمیومد....دوباره اومده تهران...... قراره با هم بریم دادگاه....میخوام یه نفر پشتم باشه....نمیخوام فکر کنه من بی پناهم....نمیخوام...برام یه اس ام اس اومد بهش نگاه کردم امیر بود بازش کردم:

Mahsa khub fekrato bokom az inja be bad rah bargashti nist

اخه این بشر چقدر پرو بود، جواب دادم:

Man hamun moqe ke oun balaha ru saram avorD fekram ru kardam amir dige dire baraye fekr kardan

وقتی براش ارسال کردم یه نفس عمیق کشیدم و چشمام رو روی هم گذاشتم کمی بعد بلند شدم تو اون شرایط فقط یه کم حرف زدن با خدا میتونست ارومم کنه فقط اون بود که میتونست ارومم کنه وقتی نمازم رو تموم کردم با یه دل پر و چشمایی که مثل همیشه بارونی بود شروع به صحبت کردم:

ای خدا تو بهم بگو....چی شد؟ چی کار کردم؟ چه گناهی کردم که زندگیم بهم ریخت؟ خدا یعنی لیاقتم فقط دو ماه زندگی خوب و راحت بود؟یا نکنه اینم یه ازمایشه؟ خدایا سخته تحمل این ازمایش رو ندارم.......نه خدا...خیلی سخته...خیلی....

بی اختیار یه شعر از فروغ تو ذهنم اومد:

دلم گرفته است، دلم گرفته است، به ایوان میروم و انگشتانم را بر پوست کشیده ی شب میکشم،چراغ های رابطه تاریکند، چراغ های رابطه تاریکند،کسی مرا به افتاب معرفی نخواهد کرد،کسی مرا به مهمانی گنجشکها نخواهد برد، پرواز را به خاطر بسپار، پرنده مردنیستجانمازم رو جمع کردم و روی تخت نشستم امیتیس به حالت معصومانه ای خوابش برده بود....اروم انگشم رو روی پوست نرم و سفیدش کشیدم و نوازش کردم یه تکون کوچیک خورد وسرش رو تکون داد زیر لب زمزمه کردم: امیتیس......عزیزم....امیدوارم سرنوشتت هیچوقت مثل من نشه.....هیچوقت

******

موعد دادگاه رسید...خیلی مترسیدم.....امیتیس رو تو اغوشم وبا ماهان سوار ماشین شدم....نمیدونستم سرنوشتم چی میشه؟....خدا کنه هرچی میشه امیتیس برای من بشه...خدایا خودت کمکم کن......

ماهان تمام طول راه ساکت بود اخماشم تو هم بود...می دونستم داره به من زندگیم فکر میکنه داشتم به نیمرخ عصبانیش نگاه میکردم که گفت:مهسا.....فکراتو کردی؟

نمیخواستم چیزی بگم.... یعنی دلم نمیخواست.... ماهان ادامه داد: میخوای..من با امیر

گفتم: ماهان....خواهش میکنم هیچی نگو.....من تصمیم خودم رو گرفتم....دیگه خسته شدم از این همه تردید...بالاخره یا رومی روم یا زنگی زنگ...خسته شدم

ماهان گفت: اما تو که.....خیلی امیر رو دوست داشتی....چی شد؟

گفتم: خودت میگی دوست داشتی؟......یه زمان اره....اما الان دیگه ندارم....

ولی خودم میدونستم دارم دروغ میگم من هنوزم امیر رو دوست داشتم اما الان دوست داشتن من مهم نیست.....الان غرورم مهمه....وقتی اون میخواد جدا بشیم التماسش نمیکنم...دیگه نه.....

******

وارد دادگاه شدم....طبق معمول امیر زودتر اومده بود....این خصلتش رو خیلی دوست داشتم.....همیشه خوش قول بود....همیشه.....هیچوقت دیر سر یه قرار نمیومد....به دویار روبروش زل زده بود...انگاری تو فکر بود....با قدم هایی اروم و مستحکم به سمتش رفتم....ماهان هم دنبالم میومد....یه لحظه صبر کردم و امیتیس رو به ماهان دادمو دوباره راه افتادم....انگار اون تنها اومده بود.....وقتی بهش رسیدم جلوش ایستادم ... بدون اینکه به من نگاه کنه گفت: پس واقعا زندگی خوبمون داره تموم میشه...اره؟

با این حرفش به من نگاه کرد...ته نگاهش یه چیزی بود....یه چیزی که خیلی مظلومش میکرد...یه چیزی تو وجودم لرزید..جوابی بهش ندادم..راست میگفت زندگی خوب ما داره تموم میشه به همین اسونی....به چشماش نگاه کردم که گفت: مهسا....چرا؟چی شد؟

گفتم: امیر گاهی وقتا یه اشتباهاتی هست که غیر قابل جبرانه....امیر زندگی خوب ما همون موقع که تو به من....به عشقم....شک کردی تموم شد...کاش یه لحظه...فقط یه لحظه...به حرفام گوش میدادی....کاش

خواست حرفی بزنه که منشی دادگاه صدامون کرد...بلند شد و گفت: بریم...نوبت من و تو شده

و همینجور که داشت میرفت گفت: دیگه نمیگم ما...مایی نمونده که بگم ما

و به سمت در رفت دنبالش رفتم و با هم وارد اتاق شدیم

******

دونفری با فاصله روبروی قاضی نشستیم...قاضی دادشت دادخواست طلاق رو و در کل پرونده ما رو میخوند بعد از کمی تامل رو به امیر گفت: خوب اقای رضایی میخوام بدونم چی شده؟ کامل دقیق توضیح بدین...

امیر بلند شد و گفت: اقای قاضی....

نگاهی از سر بی تفاوتی به من کرد و ادامه داد:من و این خانوم دیگه نمیتونیم با هم زندگی کنیم....

دیگه شده بودم این خانوم....راست میگفت....من و اون دیگه ما نبودیم

قاضی گفت: خوب چرا؟ دلایلتون چیه؟

امیر گفت: دلایلش رو عرض کردم قبلا... تو پرونده موجوده...این خانوم از دست من خسته شده...میخواد بره سراغ یکی بهتر از من

با این حرفش قاضی به من نگاه کرد احساس کردم اگه الان از خودم دفاع نکنم....قاضی منو مقصر میدونه

بلند شدم و گفتم: اقای قاضی وقتی میزنه چی؟....وقتی توهین میکنه چی؟...وقتی با من مثل یه برده رفتار میکنه چی؟ شما میگی چی کار کنم بگم شما شوهر خوبی هستی....من برات میمیرم....

اونروز من گفتم و اون گفت....قاضی هم به من اون نگاه میکرد...امیر به بدترین وجه ممکن داد و بیداد میکرد....نامرد دست پیش میگرفت که پس نیافته...حتی مضوع فرارم رو عدم تمکین جلوه داد اما منم کم نیاوردم درمقابلش منم داد و بیداد میکردم

اما چیزی که این وسط بیشتر اعصابم رو خرد میکرد...این بود که...امیر فقط به یه شرط حاضر به دادن مهریم بود... و اون دادن امیتیس بود!!!!!!!

شرطی که حاضر بودم بمیرم اما انجام نشه....دلم میخواست بلند بشم و سرش رو به دیوار بکوبم اما بلند شدم و فریاد زدم: خیلی پرویی...خیلی کثافتی....به چه رویی میگی این حرفو..میخوای پاره ی جگرم رو ازم بگیری....با چه رویی....امیر حالم ازت بهم میخوره..من اصلا مهریه نمیخوام..طلاقم بده راحتم کن....برو گمشو...فکر کردی به همین راحتی بچمو پاره جگرمو بهت میدم....به تو...تو

ویه خنده عصبی کردم..قاضی سعی میکرد ساکتم کنه...

درمقابل امیر گفت: پس چی؟ اون دختر منه... از خون منه یادت رفته تو نمیخواستیش...هان یادت رفته؟

قاضی با یه ضربه هردوی ما رو ساکت کرد....و بعد رو به امیر گفتک حکم اصلی اینه که بچه تا 7 سالگی نزد مادربمونه....که ما باید صلاحیت مادر و پدر رو تایید کنیم...اما....حکم اخر من دو هفته ی بعد گفته میشه...جلسه ی دوم و اخر دادگاه....تا اون موقع بچه پیش مادرش میمونه

و بلند شد که بره هر دوی ما با بلند شدن قاضی بلند شدیم.... وقتی رفت بی توجه به امیر به سمت ماهان که بیرون ایستاده بود رفتم

ماهان ازم پرسید: چی شد؟

که همه چی رو براش گفتم، و در اخر اضافه کردم که همه چی دو هفته ی دیگه معلوم میشه

******

یک هفته گذشته ماهان برگشته مشهد قرار شد تا هفته ی دیگه برگرده از امیر خبری ندارم یعنی دیگه بهم زنگ نزده...منم بهش زنگ نزدم...معلوم نیست چی میشه...فقط خدا میدونه؟....فقط اون اون میدونه

******

جلسه ی دوم دادگاه برگزار شد....ماهان شب قبل اومده بود...اینم به خاطر من اسیرشده...دوباره همون راه قبل تکرار شد و با باهم راهی شدیم...همون اتاق همون قاضی و دوباره همون دادگاه...

اما نمیدونم چی شد؟ چه جوری شد؟وقتی حکم رو خوند؟

اینبار ماهان پشتم نشسته بود...وقتی اون حکم لعنتی رو خوند... وقتی امیر با پوزخند نگاهم میکرد....وقتی.....وای خدای من............

به وسله ی این حکم که من قاضی سعیدی اعلام میکنم: کودک نامبردگان امیر رضایی و مهسا کاظمی....به پدر تعلق میگیرد...چون صلاحیت مادر بر طبق قانون تایید نشده است

هر کلمش مثل پتکی تو سرم میخورد

قاضی ادامه داد: والبته خانوم مسا کاظمی.. مهریه ی شما...به صورتکامل توسط اقای رضایی پرداخت خوهد شد...

دیگه دامه ی حرفای قاضی رو نمیشنیدم....برگشتم و با چشمای خیس از اشک به امیر نگاه کردم...داشت با یه پوزخند به من نگاه میکرد....

بلند شدم و با جیغ حرفای قاضی رو قطع کردم: نه...من اونو نمیدم.....تو...توی لعنتی نگفتی مگه...نگفتی بچه تا 7 سالگی پیش مادر میمونه..تو نگفتی مگه....حالا چی شد؟...من صلاحیت ندارم....

ماهان سعی میکرد ارومم کنه...اما من...مگه اروم میشدم..به سرعت بچم رو گرفتم...به سمت ماشین رفتم

حرفای امیر تو گوشم زنگ میزد: برای طلاق میریم همون محضری که عقد کردیم.....بچه رو هم همون روز ازت تحویل میگیرم.....فکر فرار هم به سرت نزنه....به نفع خودته............

دوباره گریم گرفت...سرم رو صورت امیتیس گذاشتم و بوسیدمش....چرا این دنیا انقدر بی رحمه...چرا...چرا این قاضی لعنتی اینطوری حکم داد؟....وای خدامن بچه رو به امیر نمیدم....نمیخوام بدم....ماهان اومد و با هم سوار شدیم...... به سوی خونه رفتیم اما با یه اینده نامعلوم

******

تا خود خونه یکسره گریه کردم....ماهان چیزی نمیگفت...میدونست به تنهایی و سکوت احتیاج دارم...اون درکم میکرد..... اما اون امیر لعنتی نه راه میرفتم و گریه میکردم...نه من طاقت از دست دادن امیتیس رو ندارم اون تنها سرمایه ی زندگیمه....اگه امیتیس رو ازم بگیره....من میمیرم....صدای گوشیم بلند شد...امیتیس رو روی تخت گذاشتم و به سمت گوشی رفتم با دیدن شماره ی امیر فوری جواب دادم و با فریاد و گریه گفتم: هان؟ چی میگی؟ لعنتی....خدا نبخشتت...به خدا خیلی نامردی امیر...خیلی.....تو که میدونستی نفس من به نفس امیتیس بستس

با ارامش گفت: من که گفتم برگرد سر خونه زندگیت...نگفتم؟...تو خودت قبول نکردی.....در ضمن تو دادگاهم بهت گفتم اون بچه ی منه....از خون منه....

وسط حرفاش پریدم و با گریه و فریاد گفتم: به همین اسونی.....از خون تو....پس من بدبخت هیچ کاره بودم...پس اون همه دردی که کشیدم چی؟.....اون همه زجری که بهم دادی چی؟.......

بعد از کمی سکوت گفت:فردا حاضر شو میام دنبالت بریم محضرامیتیس رو هم حاضر کن تا همونجا ازت تحویل بگیرم بازم بهت میگم فکر فرار به سرت نزنه مثل دفعه ی پیش.....

وقتی دیدم نرم نمیشه به التماس افتادم حاضر بودم به خاطر به دست اوردن امیتیس التماسم بکنم

امیر خواهش میکنم.....التماست میکنم..امیتیس رو ازم نگیر....من بدون اون میمیرم....خواهش میکنم....تو رو به خدا قسمت میدم

ادامه ی حرفام فقط هق هق گریه بود

کمی سکوت کرد و گفت:خوب اگه بچت رو میخوای....یه شرط داره و اون اینه که.......

تقریبا میدونستم میخواد چی بگه اما انگار منتظر موندن ارومم میکرد

باید یرگردی سر خونه زندگیت....برگردی پیشم...... اینطوری میتونی امیتیس رو داشته باشی

چون جوابی بهش ندادم گفت: که اینطور....مثل اینکه نمیخوای.....پس فردا ساعت 10:30 منتظرم باش

و بدون اینکه منتظر جوابم باشه گوشی رو قطع کرد

وا خدا حالا چی کار کنم...نه زندگی با امیر...نه از دست دادن امیتیس

چی برام مقدر کردی خدا؟

******

صبح فردا بعد از یک شب بیخوابی و گریه لباس پوشیدم و با گریه لباس های امیتیس رو بهش پوشوندم....لباس هاش رو دونه دونه بو میکردم و تو ساک میگذاشتم از بس گریه کرده بودم چشمام قرمز شده بود...باد کرده بود

امیر اومد دنبالم....و بدون حرف تا محضر روند.....تمام مدت اشک میریختم.....و به امیتیس نگاه میکردم....بی خبر از همه جا خوابیده بود.....تا چند ساعت دیگه ازش جدا میشدم....

زیر لب زمزمه کردم: خدایا چی کار کنم؟؟؟؟؟

******

وقتی دفتر رو امضا کردم به امیر نگاه کردم.....شاهدین ما کارمندای دفتر خونه بودن..... ما رسما از هم جدا شده بودیم.....امیتیس رو تو اغوشم گرفتم و بلند شدم.... امیر که کارش تموم شد به سمت من اومد.....دوقدم رفتم عقب...انگار باور نداشتم باید امیتیس رو بهش بدم....امیر اومد جلو و امیتیس رو ازم گرفت.....با جدیت بهم نگاه کرد....دستم رو بردم جلو که گفت: بسه....تا کی میخوای گریه کنی؟...برو سوار شو میرسونمت

بی حرف سوار شدم.....تو ماشین وقتی دید هنوز گریه میکنم گفت: میتونی اخر هفته ها بیای به دیدنش....دیگه گریه نکن

وبعدم رسوندم خونه.... تا خونه باز گریه کردم.....ارزو میکردم که هرگز به خونه نرسیم....اما انگار این روزگار لعنتی با من سر شوخی داشت.... کنار در پیادم کرد..... قبل از اینکه پیاده بشم رو به امیر گفتم:مواظبش باش

از بس گریه کرده بودم صدام گرفته بودسری تکون داد و حرکت کرد.... انقدر موندم که ماشینش از پیچ کوچه خارج شد...

به ارومی رفتم و زنگ در رو فشار دادم...ماهان درو باز کرد با سستی وار خونه شدم....چقدر دلم میخواست بمیرم...حس میکردم یه تیکهاز رو قلبم رو کندن...دیگه اشکی برای ریختن نداشتم....کنار در سر خوردم وافتادم زمین....ماهان که دید دیر کردم اومد تو حیاط با دیدن من تو اون وضع به سمتم اومد و گفت: پاشو عزیزم....بیا بریم تو....اینجا نشین...

سرم گیج میرفت...با غصه به ماهان نگاه کردم....اونم ناراحت بود دستم رو گرفت و بلند کرد تا ببرتم بالا....بهش تکیه دادم..نزدیک پله ها که رسیدم..دستش رو پس زدم و با صدای گرفته ای گفتم: خودم میرم

ماهان به ارومی ولم کرد....به سمت پله ها رفتم و اروم اروم بالا رفتم...وسط های پله ها بود که حس کردم دنیا جلوی چشمام تیره و تار شده....نتونستم خودم رو کنترک کنم و وبعد فقط قل خوردن از پله ها و افتادنم بود فریاد یا خدای ماهان..........

******

چشمام رو که باز کردم ماهان رو بالای سرم دیدم...تو اتاق خودم بودم سرم درد میکرد..... دستم رو بهش کشیدم باندپیچی شده بود....اخی گفتم و سرم رو تکون دادم... ماهان به ارومی گفت: خوبی مهسا....

چشمام رو بستم و با باز کردنشون جواب ماهان رودادم اروم بهش گفتم: میخوام تنها باشم

ماهان سری تکون داد و رفت بیرون, بیچاره از زندگیش افتاده بود به خاطر من, وقتی رفت بیرون باز من مودنم و اشکایی که راهی برای خروج پیدا کرده بودن...

******

ماهان بعد از ظهر یه زنگ به خاله گیتی زد و ازش خواهش کرد که مواظبم باشه اخه خودش باید برمیگشت وقتی خاله اومد دونفری اومدن اتاقم, خاله با نگرانی به من نگاه میکرد....ماهان به ارومی به سمتم اومد...رو تختم نشسته بودم.....سرم رو دستام گذاشته بودم....کنارم نشست وبه ارومی گفت:زود برمیگردم...قول میدم....میام برای همیشه پیشت میمونم....به محض اینکه شرکت با انتقالیم موافقت کنه میام....

تو جوابش یه لبخند پر از درد زدم و گفتم: هیچی نمیتونم تو جواب محبتت بگم....دوست دارم ماهان.... خیلی بهت زحمت دادم

یه لبخند زد و اروم صورتم رو بوسید و گفت: این حرفا چیه.... زحمت کدومه...منم دوست دارم خواهری

و بعد بلند شد و رفت, بعد از رفتنش خاله کنارم نشست و شروع کرد صحبت کردن ازهمه جا.... از همه کس..... اما این دل تنهای من با هیچی اروم نمیشد..نمیدونستم الان امیتیس داره چی کار میکنه....وای خدا بچم........

******

هفته ها به همین منوال گذشت دلم به رفتن های اخر هفته به خونه ی خودمون یعنی خونه ی من و امیر خوش بود الهی بمیرم بچم با شیر خشک تغذیه میشد اما امیر اجازه ی بودن اون با من رو نمیداد امروز جمعه بود روزی که باید میرفتم سراغ امیتیس....امیر معمولا میرفت بیرون و تا یه جورایی مزاحم ما نباشه منم با خیال راحت با امیتیس بازی میکردم....قربونش برم... هر چی میگذشت بیشتر به امیر شباهت پیدا میکرد.....عزیزم دلمه

اما امروز نمیدونم امیر چرا نمیرفت....وقتی رفتم انگار نمیخواست از جاش تکون بخوره... چسبیده بود به مبل..وقتی دیدم از جاش تکون نمیخوره بلند شدم و در حالی که امیتیس رو بغل میکردم به سمت اتاق خواب رفتم....مانتوم رو با خیال راحت دراوردم وبا یه تاپ و شلوار لی رو تخت نشستم مشغول بازی باهاش شدم کم کم که احساس کردم گرسنس بلند شدم و لباسم رو پوشیدم و رفتم بیرون امیر هنوز روی مبل نشسته بود و داشت تلوزیون نگاه میکرد تعجب کردم و اما سعی کردم به روی خودم نیارم به سمت اشپزخونه رفتم و اروم اروم شیر خشکش رو اماده کردم بعد به سمت اتاق رفتم امیر تمام این مدت کارهام رو زیر نظر داشت در اتاق رو باز کردم و به سمت امیتیس رفتم و با یکمی خنده شیشه رو تو دهنش گذاشتم تو همین حین به ارومی لباسم رو دراوردم تا راحت باشم اونم با خیال راحت به جون شیشه افتاده بود عزیز دلم..... اروم اروم داشتم باهاش بازی میکردم که امیر در رو باز کرد بی در زدن وارد اتاق شد وای خدا خشکم زد....خیلی مدت بود که اینجور راحت جلوش نبودم و از اون گذشته....ماخیلی وقت بود که از هم جدا شده بودیم و بهم محرم نبودیم سعی کردم خودم رو جمع کنم تا نبینتم اما اون به جای اینکه خجالت بکشه و بره بیرون با خیال راحت ایستاده بود به من نگاه میکرد....تازه یه لبخند ژکوند هم رو لبش بود......

تقریبا همون موقع ها بود که امیتیس دست از خوردن کشید....به ارومی اونو سر جاش گذاشتم اخه حین خوردن شیر خوابش برده بود...سعی کردم خودم رو نبازم...به ارومی بلند شدم تا برم لباسم رو بپوشم هیچی هم بهش نگفتم....خیلی مدت بود که باهاش حرفی نزده بودم....اوم به سمت لباسم که گوشه ی دیوار گذاشته بودمش رفتم....احساس کردم امیر داره به سمتم میاد اهمیتی به اومدنش ندادم و لباسم رو پوشیدم که گفت: مهسا

جوابی ندادم و با ارامش یقه ی لباسم رو صاف کردم اروم بازوم رو گرفت تا برمگردونه که به سرعت دستم رو از تو دستاش کشیدم بیرون

خیلی وقت بود که من امیر رو بخشیده بودم اما الان.....میخواستمش اما نمیخواستم بدونه....نه نباید بدونه

دوباره اما با شدت و سرعت بیشتری بازوم رو گرفت و برمگردوند و همزمان گفت: میخوام باهات صحبت کنم

هر چه قدر سعی کردم بازوم رو از دستش بکشم بیرون نشد جلوی مانتوم رو تو مشتم گرفتم و دوباره سعی کردم بازوم رو کشم بیرون که گفت: چرا ازم فرار میکنی؟ یه ساعته اون بیرونم....میخوای چی کار کنی الان؟...انقدر تکون نخور....میدونی هر چی بیشتر لجبازی کنی محکمتر میگیرمش....

و برای اثبات حرفش بازوم رو محکمتر فشار داد

با حرص در حالی که سعی میکردم که صدام اروم باشه تا امیتیس بیدار نشه گفتم: ولم کن.... بازوم رو ول کن....من با تو حرفی ندارم........ ترسی هم ندارم فرار کنم ازت....

با یه لبخند که حرص منو در میاورد گفت: میدونی شدی مثل همون روزها...همون روزایی که عاشقم بودی...یادته؟...اینو تو چشمات دارم میخونم

جا خوردم.... این چی میگفت؟ از کجا فهمیده بود؟

سعی کردم اروم باشم و بنابرین تو چشماش نگاه کردم و گفتم: هه....چه حرفا.....من....اشتباه کردی؟.....نه اقا....این ره که تو میروی به ترکستان است

خندید و گفت: نه اتفاقا این بار درست اومدم....مطمئنم که تو دوسم داری...مطمئنم منو بخشیدی؟

دیگه داشتم خنگ میشدم به ارومی در حالی که سعی میکردم صدام نلرزه گفتم:حالا که چی مثلا؟

وای با این حرف چقدر تابلو خودم رو لو داده بودم, خندش شدت گرفت و گفت:دیدی گفتم

سرم رو انداختم پایین و گفتم: اشتباهه...من ازت بدم میاد

گفت: دروغ میگی..اگه راست میگی...تو چشمام نگاه کن و بگو

واسه اینکه کم نیارم تو همون چشمایی که یه روز براشون میمردم نگاه کردم و گفتم:ازن...بدم....میاد...

باز هم از اون لبخند های ازار دهندش زد و گفت: خیلی خوب تو که راست میگی....اما یه چیزی...زیاد به امیتیس دل نبند....

با اخم گفتم: یعنی چی؟

گفت: همینجوری گفتم بالاخره نباید زیاد بهت عادت کنه

وبعد به ارومی بازوم رو ول کرد با بدبینی شالم رو سرم کردم و امیتیس رو بوسیدم و اومدم بیرون امروز باید یه سر به مادرش میزدم....چقدر دلم برای اغوش مادرم تنگ شده بود..... بعد از اون هم یه سر به قبر پدر و مادرم.... حداقل اینجوری از دلتنگیم کم میشد

پشت در خونشون ایستادم ویه نفس عمیق کشیدم اگه به خاطر مامانش نبود هرگز پامو اینجا نمیگذاشتم خوب این خونه یه جورایی یه زمانی خونه ی امیدم بود

به ارومی زنگ در رو زدم و بعد از چند دقیقه صدای باز کردن در اومد با یه فشار اروم درو باز کردم و رفتم تو حیاط و با دیدن حیاط که قبلا یعنی تو دوران نامزدی محل شلوغ کاریهای من و امیر بود یه لبخند دردناک زدم

چشمم به عاطفه افتاد که با یه اخم گنده به در ورودی تکیه داده بود به سمتش رفتم و با لبخندی که سعی میکردم حال درونیم رو باهاش مخفی کنم بهش سلام کردم

با همون اخم جوابم رو داد: علیک سلام

به ارومی گفتم: چیزی شده عاطفه؟

گفت: نه مگه قراره چیزی بشه؟

گفتم: اخه ناراحتی؟

گفت: نه نیستم!!!!!!!!

لحنش چنان طلبکارانه بود که ادم میترسید ازش, کم و بیش فهمیده بودم از وقتی از داداشش طلاق گرفتم اینجوری شده اون امیر رو خیلی دوست داشت و دلش نیمخواست ناراحتیش رو ببینه

بیخیال سری تکون دادم و رفتم تو خونه من فقط مامان رو میخواستم, فقط اون اغوش گرمش رو........

اغوشی که منو یاد مادرم میانداخت....به ارومی وارد شدم مادرش داشت تلوزیون میدید با دیدنم بلند شد و گفت: سلام عزیز دلم خوبی؟

رفتم سمتش و گفتم: خوبم مامان شما خوبید؟

سری تکون داد و گفت: ای....بد نیستم روزگار میگذره دیگه

گفتم: بد نیستم چیه؟ بگین خوب خوبم

خندید و چیزی تو جوابم نگفت اما دقایقی بعد با یه صدای نسبتا بلند گفت: عاطفه مامان چند تا شربت بیار

عاطفه چیزی نگفت ولی 5 دقیقه بعد با همون قیافه ی عصبانیش دو تا شربت بلند کرد و اورد, داشت میرفت که مادرش گفت: کجا پس خودت چی؟

عاطفه گفت: نمیخورم

و یه نگاه اخم الود به من کرد

چشمام رو بستم باید یه فکری هم به حال این میکردم

سعی کردم واروم باشم و گفتم: مامان...........

و شروع به صحبت با مامان کردم کلی حرف زد و خندیدیم و ناراحتیم هم از بین رفت به اسرار مادرش تصمیم گرفتم برای شام اونجا بمونم بنابرین گوشیم رو دراوردم و یه زنگ به خاله زدم و تا بهش بگم که کجا هستم

******

هر چند خاله خیلی ناراحت بود که چرا میخوام اونجا بمونم اما به هر زحمتی بود راضیش کردم تا بمونم

تصمیم گرفتم تا شام رو خودم درست کنم و به زور مامان رو سر جاش نشوندم

بهترین غذا برای اون موقع یه غذای شمالی بود که از مادرم یاد گرفته بودم اونم این غذا رو از یکی از همکاراش یاد گرفته بود میگفت: اسمش میرزا قاسمیه

یاد مامان اشک رو توی چشمام جمع کرد دلم براش تنگ شده بود

خودم که خیلی دوست داشتم واسه همین دست به کار شدم چند تا بادمجون رو گذاشتم کاملا رو گاز بپزه و وقتی پخت پوستشون رو کندم و اروم اروم لهشون کردم بعد از اون گذاشتم با سیر و این جور چیزها تفت بخوره, مامان همیشه بهش گوجه میزد ولی من بدون گوجه رو بیشتر دوست داشتم بعد از اینکه همه چیز رو بهش زدم و برنج رو روی گاز گذاشتم تا دم بکشه

******

موقع شام عاطفه اومد پایین و به سمت میز رفت خدا رو شکر این غذا رو خیلی دوست داشت خودم بهشون یاد داده بودم, مامان هم با به به چه چه اومد ومشغول خوردن شد اما عاطفه دریغ از از یه کلمه حرف زدن هیچی نگفت نمیدونستم با این دیگه چی کار کنم واسه همین بیخیالش شدم

******

بعد از شام من و مادرش نشسته بودیم و داشتیم با هم حرف میزدیم که صدای زنگ بلند شد و نمیدونستم کیه خواستم برم بازش کنم که عاطفه جست و خیز کنان از پله ها اومد پایین و گفت: خودم باز میکنم

تعجب کردم سر جام نشستم که ببینم کیه چند دقیقه بعد با دیدن امیر بلند شدم و سر جام ایستادم اونم با دیدن من جا خورد انتظار دیدن من رو اونم اینجا نداشت مامان گفت: سلام پسرم خوش اومدی

اونم در حالی که با یه نگاه عاری از محبت به زل زده بود در حالی که امیتیس رو به عاطفه میداد جواب سلام مادرش رو داد: سلام مامان

در حالی که اخمام رو جمع کرده بودم گفتم: مامان من دیگه میرم مزاحم شدم

و قبل از اینکه مامان جوابی به حرفم بده به سمت طبقه ی بالا رفتم بلوز استین بلند مردونه ای رو که از تو لباسهای امیر کش رفته بودم تا هم بپوشم رو تاپم و هم برای اینکه موقع شام لباسم کثیف نشه رو دراوردم هنوز چند دست از لباساش اونجا بود و مانتوم رو پوشیدم شالم رو سرم کردم و کیفم رو برداشتم به سمت طبقه ی پایین رفتم و باز رو به جمعیت گفتم: خداحافظ

داشتم میرفتم که مادرش گفت: اقا امیر مهسا رو برسون

هم من و هم امیر جا خوردیم انتظار یه چنین حرفی رو از مامان نداشتیم قبل از اینکه امیر چیزی بگه گفتم: نه مامان.....خودم میرم...احتیاجی نیست ایشون زحمت بکشن

برخلاف فکری که میکردم که امیر میخواد بگه نه گفت: چشم مامان

و با نگاهش گفت: برو کفشات رو بپوش...حرف دیگه ای هم نزن

به سمت در رفتم و کفشام رو پوشیدم و رفتم جلوی در تا برم امیر هم اومد و رفت سمت ماشینش اما من نمیخواستم دیگه تو اون ماشین بشینم واسه همین راهم رو به سمت سر خیابون کج کردم دنبالم اومد و گفت: کجا؟

گفتم: جایی که معمولا میرم اونجا......خونه

گفت: مگه نگفتم میرسونمت؟

گفتم: احتیاجی نیست خودم میرم

براق شد و با خشم گفت: بهت میگم برو سوار شو....حوصله ندارم

گفتم: منم بهت گفتم نمیام.....به درک نداری!!!

لبش رو گاز گرفت تا چیزی نگهو یه نفس عمیق کشید و گفت: برو سوار شو مهسا میرسونمت....غیرتم اجازه نمیده یه خانوم این وقت شب تنها بره

دوباره راهم رو کج کردم تا برم که اینبار بازوم رو محکم کشید سمت خودش یه نگاه وحشتناک بهم کرد...ترسیدم, اخماش که تو هم گره خورده بود و چشماش که برق میزد تو اون تاریکی وحشتناکش کرده بود ولی واسه اینکه کم نیارم تو چشماش زل زدم

اروم دستش رو سر داد و دستم رو تو دستش گرفت وبه سمت ماشین رفت خواستم حرفی بزنم که گفت: باهم میریم..... میرسونمت...چون...خواسته ی مادرمه و من تا اونو به انجام نرسونم دست بردار نیستم

مجبور شدم سکوت کنم چون منم فقط واسه کل کل میخواستم تا سر کوچه برم میترسیدم و در ضمن مزاحم اون وقت شب زیاد بود

وقتی سوار شدم اونم به اون سمت ماشین رفت و سوار شد و تا خود در منو رسوند و اطمینان پیدا کرد که میرم داخل خونه

******

فردا صبح تصمیم گرفتم هم برای یه پیاده روی ساده و هم کمی خرید برم بیرون خدا رو شکر اون سودی که از پولام که توی بانک داشتم برای خرج روزمرم کافی بود, فعلا که خرج سنگینی نداشتم ولی باید میرفتم دنبال کار

تو افکار خودم داشتم سیر میکردم و درو میبستم که صدای برای چند لحظه منو از کارم باز داشت

درست حدس زده بودم صدا, صدای اقا مانی بود..............

اخمی کردم و کاملا به سمتش برگشتم, اخه که چقدر از این ادم متنفر بودم نمیدونم چرا اما از اون روزی که دیدمش یه تنفر بی دلیل تو دلم ریشه زده بود انگار که باعث تمام مشکلاتم اون بود همه ی اینا به کنار,اینجا چی کار میکرد؟ ادرس خونمون رو از کجا گیر اورده بود

مثل اینکه منتظر بود بهش سلام کنم اما وقتی دید این کارو انجام نمیدم گفت:سلام

سرم رو به نشونه ی سلام بالا و پایین کردم و گفتم: بفرمایید

گفت:حتما میپرسی اینجا چی کار میکنم...خانوم رضایی

خواستم جواب بدم که گفت: که البته بهتره بگم خانوم کاظمی

اخمام تو هم رفت این چرت و پرتا چیه این سر هم میکنه, نتونستم ساکت بشینم واسه همین گفتم: میشه بگی این حرفای بی معنی یعنی چی؟ منظورت چیه از این حرفا

گفت: اها بریم سر اصل مطلب, میخواستم که باهات صحبت کنم

گفتم: حرف؟ چه حرفی؟

گفت: خوب اینجا که نمیشه بیا بریم یه جایی هم صحبت کنیم و هم یه چیزی بخوریم

خوب حرفش منطقی بود مخصوصا با اون همسایه های فوضولی که من داشتم

قبول کردم و به سمت ماشینش رفتم غافل از اینکه زیر نظر امیرم.....

******

وقتی تو ماشینش نشستم گفتم: خوب نگفتین ادرس منو از کجا اوردین

گفت: ادرست؟......از خاله گرفتم

تو دلم گفتم: مگه من این خاله رو نبینم, واسه چی ادرس منو به این بچه پرو داده

گفت: ناراحت شدی؟

گفتم: نه میخوای برات بشکن بزنم, شادی کنم؟؟؟؟؟

خندید و چیزی نگفت تصمیم گرفتم فعلا ساکت بشینم تا ببینم چی میخواد بگه

******

رو به روی هم نشستیم اولش ساکت موندم اما وقتی دیدم چیزی نمیگه تصمیم گرفتم خودم از بپرسم که گارسون اومد بی توجه به من دو تا قهوه و کیک سفارش داد و گارسون رو فرستاد پی کارش

رو بهش گفتم: نه ترو خدا نپرسی یه وقت من میخورم؟ نمیخورم؟ اصلا چی میخورم؟

گفت: خوب اخه اینجا کیک و قهوه هاش محشره, بعدشم فکر کردم تو هم این رو سفارش میدی

گفتم: خیلی خوب, حرف اصلی؟

گفت: خوب ببین....منمیخواستم بگم...بگم که....ازت خوشم اومده.....یعنی دلم میخواست زنم مثل تو باشه......میخواستم بگم که با من ازدواج میکنی؟

سعی کردم صدامرو زیاد بلند نکنم, چشمام رو بستم و باز کردم واروم اما قاطع گفتم: اقای محترم بنده شوهر دارم

وسط حرفم پریدو گفت: یه بهانه ی دیگه بیار من که میدونم تو طلاق گرفتی

اخم کردم که گفت: البته ببخشیدا....نیمخواستم ناراحتت کنم....خوب ببین

خواستم یه جواب دندون شکن بهش بدم که صدایی منو توی جام میخکوب کرد....حرف تو دهنم ماسید

امیر از پشت سرم اومد جلو و گفت: مگه خودت ناموس نداری عوضی؟

بلند شدم و سعی کردم ارومش کنم: امیر... اروم باش.... ببین... اینجا رستورانه....ابرومون میره

یه نگاه بهم کرد که ساکت شدم تو لحطات واقعا عصبانی شده بود

کیفم رو کشیدم رفتم عقب تو کسری از ثانیه بین اون دو دعوای بدی صورت گرفت به حدی که بقیه کسایی که اومده بودن تو یا سعی میکردن جداشون کنن و یا بلند شدن و رفتن بیرون نگاهم به سمت پیشخون چرخید ومدیر اونجا رو دیدم که داره میاد جلو, عقب عقب رفتم به در که رسیدم اون دو تا رو مردم جدا کرده بودن نگاه امیر به من افتاد و دید دارم فرار میکنم خواست به سمتم بیاد که مدیر جلوش رو گرفت و نگذاشت بیاد و این برای من فرصتی بود برای فرار شده بود مثل همون روزی که اون عکس های لعنتی رو بهش داده بودن

به هر حال مدیر که جلوش رو گرفت منم رفتم بیرون و سریع جلوی یه تاکسی دست تکون دادم, تصمیم گرفتم فعلا یه سر به خاله بزنم اینجوری بهتر بود

******

زنگ در خاله اینا رو زدم مطمئنا امید نبود و فقط خاله تنها بود, بعد از مرگ مامان بیشتر به خاله سر میزدم, اونم همینطور, خاله دعوتم کرد برم تو, وقتی رفتم تو دیدم داره با تلفن حرف میزنه و خوشحاله, با دست بهم اشاره کرد که بشینم, اروم نشستم و با کنکاوی بهش خیره شدم دقایقی بعد اون تلفن رو قطع کرد و اومد سمتم هنوز آثار خوشحالی تو صورتش بود بعد از سلام و علیک گفت: اگه گفتی کی بود؟

گفتم: کی؟......کی؟.....خوب نمیودنم خودتون بگین

گفت: ارام بود زگ زدو گفت داره میاد ایران

با خوشحالی گفتم: وای خاله راست میگی؟

گفت: اره پس چی؟

تازه اون داره با عموش اینا میاد اخه اون و پسر عموش همدیگرو دوست دارن

وای این دیگه ورای اون خبر بود خیلی خوشحال شدم و خاله هم گفت: ببین میخوام برای اومدنش جشن بگیرم اونروز زودتر بیا تا کمکم کنی خوب؟ اخه خیلی دست تنهام

گفتم: باشه حتما ارام مثل خواهرم میمونه، دعا میکنم خوشبخت بشه

اونروز تا بعد از ظهر پیش خاله موندم، بعدشم با هم رفتیم خرید همونی که من میخواستم صبح انجام بدم و نشده بود که البته قاطی اونا دیدن لباس هم شده بود خدا کنه تا اون موقع ماهان هم بیاد تهران، دلم میخواد اونم باشه

******

غروب شد که برگشتم خونه دیگه اتفاق صبح داشت فراموشم میشد پام رو به در تکیه دادم و کلید رو انداختم توش هیچ لباس رو نپسندیده بودم داشتم به همین چیزا فکر میکردم و میرفتم تو که صدای امیر منو از جام پروند که گفت: گردش خوش گذشت؟؟؟؟؟

ترسیدم و پریدم عقب, واقعا ترسیدم تو اون سکوت و تاریکی واقعا وحشتناک بود, مخصوصا که حالا عصبانیم بود

یه قدم عقب رفتم و گفتم: تو اینجا چی کار میکنی؟

هنوز اخماش تو هم بود یه قدم بلند برداشت و تقریبا به من که کنار در بودم رسید و گفت: جواب سوال منو با سوال نده......

وسط حرفش پریدم و گفتم: فکر نمیکنم به تو ربط داشته باشه, محض یاداوری میخواستم بگم که ما از هم جدا شدیم

وبعد شمرده شمرده ادامه دادم: پس...به تو...ربطی....نداره

نمیدونم چی شد؟ فقط زمانی به خودم اومدم که صورتم میسوخت,خوابونده بود تو گوشم

از این کارش فوق العاده عصبانی شدم و با فریاد گفتم: به چه حقی میزنی تو گوشم؟ هان کثافت؟

گفت: هان بگو برای چی میخواستی جدا بشی؟ دیدی تو دادگاه دروغ نگفتم؟ تو یکی بهتر از منو میخواستی؟ کی بهتر از مانی...فقط برام سواله کجا پیداش کردی؟

به جمله ی اخر که رسید کنترلم رو از دست دادم و محکم زدم تو گوشش, اشک تو چشمام جمع شده بود اون...اون درباره ی من چه فکری میکرد؟ منی که دوسش داشتم....اونوقت اون......

با جیغ در حالی که اشکام بی محابا میومد پایین گفتم: اشغال....فکر کردی همه مثل خودتن......برو گمشو.....خوب کردم ازت جدا شدم....از همون اول بهم شک داشتی....انقدر احمق بودی که با دو تا عکس به من شک کردی....به من و عشقی که بهت داشتم...یه لحظه به من فکر نکردی...یه منی که به خاطرت تو روی بابام ایستادم....به همه توهین میکردم....از خونه به خاطر تو فرار کردم... اما تو چی؟...در حق من چی کار کردی؟ جز اینکه دو ماه از زندگیم برام خوب بود؟....هان...برو گمشو از این خونه بیرون....

با دست چنگ زد تو موهاش و گفت: من...من....

با گریه گفتم: هان تو چی؟....بازم میخوای برای کارات توجیه بیاری...

گفت: اخه لعنتی....چی بگم بهت...فکر کردی مانی ادم سالمیه....اون اشغال حتی به خواهر خودشم نظر داشت....

مغزم سوت کشید برای یه لحظه حتی گریه کردنم فراموشم شد.....و اون در حالی که منو تو بهت نگه داشته بود یه نفس عمیق کشید و گفت: مانی برادر ناتنی مینو بود...اون مینو رو میخواست...این در حالی بود که مینو اونو مثل یه برادر حساب میکرد...حتی...حتی قبل از مرگشم نمیدونست یه چنین برادری داره...اینم فقط من میدونم....چون خودش اومده بود و باهام صحبت کرده بود....که بکشم کنار....حتی با هم گلاویز شدیم...مثل امروز....اونوقت تو فکر کردی اون تو رم میخواد....نه اون عوضی فقط میخواد بهم ضربه بزنه.....اونم از طریق.....

سرش رو تکون دادو به سمت در رفت....موقعی که داشت میرفت بیرون گفت: خود دانی....

با گیجی نگاهش میکردم.....با خوردن در به هم یه تکون خوردم....یه مدتی همونجا ایستادم تازه پی به این برده بودم که چرا از مانی بدم میاد...حتما اون احساس بد به خاطر همین بود

******

با سستی اومدم تو خونه...روی یکی از مبلا افتادم سرم رو بین دستام گرفتم و گفتم: چرا؟...چرا من مانی؟.....خیلی پسته که میخواست از طریق من به دشمنش ضربه بزنه....وای خدا یه ادم چقدر میتونه پست باشه....

تو افکار خودم سیر میکردم که صدای زنگ تلفن منو به حال برگردوند....به سمت تلفن رفتم ماهان بود....برداشتم وبه ارومی در حالی که سعی میکردم غیر عادی بودن صدام رو کنترل کنم به ماهان سلام کردم:سلام داداشی

گفت: به به ابجی خانوم حال شما کجا بودی دوبار زنگ زدم کسی جواب نمیاد

گفتم: با خاله رفتم بیرون

گفت: اها ببین یه خبر خوش میخوام بهت بدم

گفتم: خبر خوش...چه خبری؟

گفت: خودت بگو... مزش به همینه

یه جرقه تو ذهنم زده شد و گفتم: داری میای تهران؟

گفت: هوشتم به خودم رفته

گفتم: وای خدا جون شکرت.....دوست دارم ماهان.....خیلی گلی....

گفت: من متعلق به شمام

گفتم: خوب حالا خودتو لوس نکن......راستی

و جریان اومدن ارام رو گفتم و در اخر اضافه کردم میتونی برای اون موقع تهران باشی؟

گفت: نمیدونم باید ببینم........اگه شد بهت خبر میدم

باشه ای گفتم و چند دقیقه بعد از هم خداحافظی کردیم

نشستم و فکر کردم سعی کردم موضوع مانی و امیر و دعوای امروز رو فراموش کنم, یعنی باید فراموش میکردم فکر کردم: همه ی اینا به کنار اگه من یه بار دیگه این مانی رو ببینم, اخ دق و دلیم رو خالی میکنم سر اون, تا بفهمه یه من ماست چه قدر کره داره, پسره ی حیوون نفهم احمق بیشعور!!!!!.....

به افکار خودم خندیدم و گفتم: چقدر فحش بارش کردم ولی حقشه

باز فکرم رفت سر آرام و مهمونیش, به اینکه, کسی که مثل خواهرم بود رو دوباره میبینم ای خدا شکرت, چند ساله ندیدمش؟ هان.... تقریبا 5 سال میشه دیگه حتما خیلی تغییر کرده وای خدا آرامی دلم برات تنگ شده تو این چند سال هر از چند گاهی از طریق چت با هم صحبت میکردیم که اونم الان چند ماهیه که باهاش چت نکردم به خاطر مشکلاتم وای خدا چی بپوشم؟

حالا که این لباس حاضریا قشنگ نبودن بهتر برم بدم برام بدوزن اره اینجوری بهتره.... اینو بیشتر میپسندم....

الانم بهتره برم یه فکری به حال این شکم بیچاره کنم که الانه که دو تا روده ها لباس جنگ بپوشن و دوئل راه بندازن

*******

امروز که از خواب بلند شدم اول تصمیم گرفتم یه سر به شادی بزنم و بعد برم سراغ یه خیاط خوب دلم برای شادی تنگ شده بود, اصلا دلم برای روزهای مجردی تنگ شده چقدر اونوقتا که با امیر میرفتم بیرون خوش گذشت وای اون دفعه اول که همو دیده بودیم کاش برمیگشتم به اون موقع چند مدته که از شادی خبر ندارم وای خدا سنگ صبور زندگیم.... بهترین دوستم.... از موقع مرگ مامان اصلا نمیدونم کجاست و چی کار میکنه.... گوشیم رو برداشتم... حرف ش رو فشار دادم... اولین نفر اسم اون اومد.... یه نفس عمیق کشیدم و دکمه ی تماس رو فشار دادم... یه بوق... دو بوق.... سه بوق.... تا اینکه برداشت ولی حرفی نزد به ارومی گفتم: سلام شادی

گفت: سلام و مرگ, سلام و زهرمار.....

وبا یه جیغ بلند گفت: عوضی تو کجایی اخه میدونی دلم برات یه ذره شده بود؟

هیچی نگفتم تا فحش دادنش تموم بشه, اما نه مثل اینکه خیال تموم کردن نداشت به ارومی گفتم: اخ دختر یه خورده نفس بکش الان خفه میشی رضا میاد یقه ی منو بگیره

گفت: زهرمار منو مسخره نکن واسه من خوشمزه شده!!!!!

با خنده گفتم: من خوشمزه بودم!!!!!

گفت: کوفت... بچه پرو....

خندیدم و گفتم: خسته نشدی این همه فحش دادی؟ خونه ای؟

گفت: با اجازه ی شما بله

گفتم: یه سر میام بهت میزنم

گفت: حتما بیا چون اومدی میخوام بکشمت

با خنده خداحافظی کردم و بلند شدم تا برم حاضر بشم

******

جلوی در خونشون ... نمیدونم شادی میدونه من طلاق گرفتم یا نه؟ یعنی امیر بهش گفته؟ نمیدونم.... اون حتی از دعواهامون هم چیزی نمیدونست ما همیشه جلوی بقیه نشون میدادیم خوبیم.... زنگ درو زدم بعد از چند دقیقه در باز شد و رفتم توی ساختمون.....

خونه ی اونا با خونه ی من و امیر فاصله ی زیادی داشت.... یادش بخیر خیلی با امیر اینجا میومدم... اخ لعنت به تو امیر که هر جا میرم باید یه نشونه ازت باشه.... وارد اسانسور شدم و دکمه طبقه ی پنجم رو زدم.... بعد از دقایقی ایستاد گفت: طبقه ی پنجم

در که باز شد چهره ی شادی رو مقابل خودم دیدم.... اخ که دلم براش یه ذره شده بود.... اخم کرده بود... برخلاف شوخی که با من کرده بود.... دستاش رو باز کرد و رفتم تو اغوشش.... اشک تو چشمام جمع شده بود... دلم برای صمیمی ترین رفیقم تنگ شده بود.... از بهار که خبری نداشتم... بی معرفت از وقتی رفته بود امریکا اصلا نگفته بود ببینم این دو تا مردن یا زنده.... اخ خدا ادما خیلی نامردن......خیلی

******

وقتی رو مبل کنارش نشستم گفت: خوب تعریف کن ببینم بی معرفت؟ خوبی؟ امیر خوبه؟ چه خبرا؟

فهمیدم هیچی نمیدونه یه نفس عمیق کشیدم و سرم رو انداختم پایین از گوشه ی چشم دیدم خندش محو شد و گفت: مهسا خوبی؟ چته؟ امیر کجاست؟ حالش خوبه؟

سرم رو بلند کردم و یه لبخند تلخ زدم.... انگشت حلقم رو گرفتم.... بالا خیلی وقت بود که درش اورده بودم.... گفتم: از این معلوم نیست؟

شادی با تعجب گفت: مهسا دارم هنگ میکنم.... چی شده؟

گفتم: شادی... من... از امیر جدا شدم؟

با صدای بلندی گفت: چی؟

گفتم: همین که شنیدی... جدا شدم....

گفت: اما...اما تو که امیر رو خیلی دوست داشتی شما که خیلی خوب بودید...

گفتم: نه شادی.... ما خوب نبودیم.... ما تا دو ماه اول خوشبخت بودیم... خدا لعنت کنه اونی که باعث بهم خوردن زندگیم شد.... شادی ما جلوی شماها... جلوی همه نقش بازی میکردیم... یه نقش مسخره.... که هر روزش رو با این امید سر میکردم که اگه فردا از خواب بلند میشم.... امیر من همون امیر مهربونه... همونی که عاشقش شدم.... همونی که دوسش دارم.... اما زهی خیال باطل نه نمیشد.... هر روز بدتر از دیروز....

شادی گفت: اخه چرا پس بچت چی شد؟ یادمه موقع مرگ مامانت حامله بودی.... اوموقع فکر میکردم.... به خاطر مرگ مامانت ناراحتی.. اما الان.....

گفتم... گفتم... که چی باعث بهم خوردن زندگیم شد...

یه دفعه اومدم به خودم و دیدم که شادی در حالی که گریه میکنه یه دستمال جلوی من گرفته و میگه: بیا اشکات رو پاک کن

اشکام رو پاک کردم و به خاطر اینکه جو رو عوض کنم گفتم: چه خبر حالا نینی مینی نداری؟

یه لبخند شرم الود زدو گفت: خاله جون منم خوبم

اروم دستم رو روی شکمش کشیدم و گفتم: خاله فداش بشه

دلم هوای امیتیس رو کرده بود.....

تا بعد از ظهر خونه ی شادی بودم و بعد از اون با هم رفتیم تا خیاطی رو که شادی معرفی کرده بود رفتم تا برام یه مدل لباس بدوزه از داخل ژورنال لباسش یه مدل رو انتخاب کردم خیلی قشنگ بود یه مدل ساده و شیک همون رو انتخاب کردم و قرار شد تا روز قبل از جشن برام اماده کنه یه مقدر مبلغ رو هم پرداختم و با شادی اومدیم بیرون همونجا ازش خداحافظی کردم و رفتم خونه

******

روز اومدن ارام بالاخره رسید اونروز با خاله و امید و دایی و ماهان و دلارام که تازه دو روزی میشد از مشهد برای همیشه اومده بودن و یه چند نفر از فامیل رفتیم فرودگاه 1 ساعت بعد از اومدن ما بالاخره ارام اومد از پشت شیشه برای مامانش اینا دست تکون میداد ماهان اینا همه جلو ایستادن تا زودتر ببیننش اما من عقب، میخواستم اخرین کسی باشم که میبینمش وقتی به ما رسید فوری پرید بغل مادرش و مادر و دختر تو اغوش هم زدن زیر گریه اشک تو چشم منم جمع شده بود ارام با همه احوال پرسی کرد و تا رسید به ماهان با ارامش ذاتی خودش گفت: سلام داداش ماهان

ماهان هم سلام و احوال پرسی کرد و بعد هم دلارام رو بهش معرفی کرد اونم بدون هیچ کدورتی دلارام رو تو اغوشش گرفت و بوسید و بعد هم بچه ی ماهان رو بغل کرد و بوسید و رسید به اخرین نفر که من بودم اول یه کم بهم نگاه کرد و بعد در حالی که میومد تو اغوشم گفت: عزیزدلم

و منم که طبق معمول اشکم دم مشکمه شروع کردم به گریه کردن اونم بدتر از من کمی بعد با صدای امید که میگفت ای بابا بسه دیگه از هم جدا شدیم و تازه نگاهم به خانواده ی چهار نفره ای افتاد که همراهش بودن عمو و زن عمو دختر و پسر خانواده اونا هم با بقیه اشنا شدن همگی به سمت درها رفتیم تا هرکس با ماشین خودش بره خونه من و ماهان اینا همونجا خداحافظی کردیم و قرار شد که فردا زودتر برم خونه ی خاله و بهش کمک کنم

******

فردا صبح یه اژانس گرفتم و رفتم خونه ی خاله لباسم رو همون روز اومدن ماهان گرفته بودم خیلی قشنگ بود دکلته بود و بلند تا روی مچ پام رنگش مشکی و بود روش یه سری طرح سایه وار داشت یه کت هم روش میخورد موهام رو که صافش کرده بودم با کش بستم و رفتم خونه ی خاله تا کمکش کنم

******

با خستگی به صندلی تکیه دادم اخ دیگه داشتم میمردم یه عالمه میوه و شیرینی رو خاله ریخته بود روی سرم تا توی ظرف بچینم و ترئینش کنم ارام هم با من بود اونم کنارم افتاده بود داشت خمیاره میکشید حین کار کردن خیلی از امیر پرسیده بود اما یه جور پیچوندمش نمیخواستم حال خوشم خراب بشه واسه اینکه اذیتش کنم با دست روی شکمش زدم و اونم فوری شکمش رو گرفت و گفت: ای دیوونه

وبا اخم ساختگی به من که داشتم میخندیدم نگاه کرد و بعد شروع کرد به قلقلک دادنم و گفت: هان خوبه؟ اره؟

من که داشتم از خنده ریسه میرفتم موهاش رو گرفتم و کشیدم که یه دفعه این بشر پسر عموی ارام بی هوا اومد تو اشپزخونه و ما دو تا در جا خشک شدیم اون بیچاره هم که به دیوانه بازی های ما عادت نداشت در حالی که میخواست یه چیزی بگه به ما زل زده بود یه دفعه من و ارام به خودمون اومدیم دو نفری همو ول کردیم و ارام زودتر گفت: چیزی شده ارمان؟

ارمان گفت: شماها چی کار میکنین؟

من که از زور خنده نمیتونستم حرف بزنم همونجور ساکت موندم

اما ارام گفت : هیچ کار, کار خاصی نمیکردیم

ارمان موذیانه لبخند زد و گفت: اها

و بعد رو به ارام ادامه داد: میای یه دقیقه بیرون کارت دارم....

ارام گفت: باشه برو چند دقیقه دیگه میام

ارمان با گفتن باشه ای خارج شد و با رفتن اون دو نفری مثل بمب منفجر شدیم همینکارمون باعث شد دوباره ارمان بیاد تو و با تعجب به ما نگاه کنه نیشامون بسته شد من که دیگه طاقت نداشتم بدو به سمت بیرون رفتم ارمان هم به من که میدوییدم نگاه کرد یه ابروش رو انداخت بالا بیچاره حتما میگفت این دیوونه دیگه کیه؟

******

به محض اینکه حالم جا اومد مشغول ارایش کردن شدم مثل همیشه ملایم, از ارایش زیاد بدم میومد دلم میخواست محو باشه واسه همین از رنگ های ملایم استفاده کردم وسطای ارایشم ارام هم اومد تو اتاق, اخه اونجا اتاق اون بود, اومد جلو و گفت: خدا نکشتت ارمان فکر میکرد به اون داریم میخندیم چقدر فک زدم تا بهش بفهمونم به اون نمیخندیدیم

خندیدم و چیزی نگفتم به کارم مشغول شدم

******

یه ساعت بعد هر دو حاضر و اماده بودیم لباس ارام یه لباس دکلته ی سبز رنگ بود که به چشمای سبزش میومد اونم مثل خودم محو ارایش کرده بود اما خیلی قشنگ شده بود موهای فرش رو که من عاشقشون بودم رو با یه حالت ساده و زیبایی بسته بود ویه صندل سبز هم پاش بود اما من هم تمام تریپم سیاه بود موهام رو صاف دورم رها کرده بودم خیلی بلند شده بود با یه گیره ی تزئینی که ارام به به موهام وصل کرد بهتر شد ارام اروم گونم رو بوسید و گفت: حیف که دخترم و گرنه همینجا میخوردمت

میخواستم بگم من خودم شوهر دارم که حرف تو دهنم ماسید من که دیگه امیر رو نداشتم ابروهام تو هم رفت و ارام فکر کرد از شوخیش ناراحت شدم و اسه همین گفت: حرف بدی زدم

یه خنده ی مصنوئی کردم و گفتم: نه کی گفته؟ بیا بریم پایین بترکونیم

ارام هم که جو رو اینطوری داد گفت: بریم

******

با خستگی خودم رو مبل انداختم به جشن که تا همین الان ادامه داشت فکر کردم خیلی خسته شده بودم از همه بدتر نگاه مردای هیز فامیل بود یه مشت عوضی که تا چشمشون به یه جنس مخالف افتاده بود میخاوستن با اون چشمای کثیفشون بخورنش من هم این وسط از دست اون مردا در امون نبودم خاله خنده کنان در حالی که با جاریش میومد اومد کنارم نشست و جاریش هم روبرومون وخاله اروم گفت: خوشگله امشب یه عالمه خواستگار داشتیا!!!!!!!!!

اخم کردم و گفتم: اه خاله حرف اینا رو نزنا

خندید و گفت: چرا؟

با یه کم ادا دراوردن گفتم: اه نگاهاشون.....

خاله با خنده ی بلندی حرفم رو قطع کرد و گفت: امان از دست تو دختر...

******

روز بعد علارغم قراری که با امیر داشتم به سمت خونه رفتم دلم بدجور شور میزد انگار که یه اتفاقی افتاده بود میخواستم ببینم چی شده؟ هر چی که به امیر زنگ هم میزدم جواب نمیداد یعنی دستگاهش خاموش بود به خونه که رسیدم فوری کرایه ی راننده رو دادم وبه سمت در رفتم وزنگ زدم

یه بار دوبار سه بار هر چی زنگ زدم جواب نداد......

اخر بنا رو به این دادم که سرکار و امیتیس پیش مامانه

بنابراین خونه ی مامان اینا رو گرفتم که خود مامان جواب داد با ترس گفتم: سلام مامان شما میدونین امیر و امیتیس کجان؟

مامان با یه کم تته پته گفت: سلا م...مهسا مگه چی شده؟

گفتم: دلم شور میزنه هیچکس جواب نمیده

گفت: خوب...مهسا بیا اینجا باید یه حقیقت رو بهت بگم

و گوشی رو قطع کرد.....یعنی چی شده بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با اضطراب رفتم خونه ی مامان، داشتم از نگرانی میمردم همش فکر میکردم نکنه امیر اینا تصادف کرده باشن وای خدا حتی فکرشم برام مشکله نه نمیتونم

به خونه که رسیدم فوری پول تاکسی رو حساب کردم و به سمت خونه ی مامان اینا رفتم و زنگ رو فشار دادم کمی بعد در باز شد فوری رفتم تو حیاط هیچکس تو حیاط نبود وارد خونه شدم مامان و عاطفه دونفری ایستاده بودن و به در ورودی نگاه میکردن به محض وارد شدنم گفتم: سلام مامان امیر کجاست؟ تورو خدا بگین داره قلبم میاد تو دهنم.....چرا اونوجوری تلفن رو قطع کردین؟

مامان با لکنت گفت: خوب.....خوب.....بیا اینو بخون...

به عاطفه نگاه کردم اونم با نگرانی بهم زل زده بود به سمت مامان رفتم و نامه رو ازش گرفتم و بازش کردم لحظه به لحظه از چیزی که داشتم میخوندم بیشتر میرفتم تو شوک دستام شروع کرد به لرزیدن امیر....با من چی کار کردی؟

کم بود که امیتیس رو ازم جدا کردی حالا هم با خودت بردیش خارج.....تو نامه نوشته بود که نمیتونه تحمل کنه که منو با یکی دیگه ببینه....نوشته بود دیگه برنمیگرده....نوشته بود....

خیلی چیزها که خارج از توانم بود.....نتونستم تحمل کنم...نقش زمین شدم

******

چشمام رو که باز کردم مامان سعی داشت بهم یه لیوان اب قند بده ...اولش گیج بودم اما بعدش فهمیدم چی شده؟...دست مامان رو پس زدم از جام بلند شدم .....داشتم به سمت در رفتم.....هنوز میلرزیدم....نمیدونستم چه خاکی باید تو سرم بریزم...واقعا امیر...خیلی نامردی.... اشکام میریخت رو صورتم...مامان دنبالم اومد و گفت: مهسا وایسا...الان نرو عزیزم...

بی توجه بهش با حالی خراب کفش پوشیدم و رفتم تو حیاط که مامان اومد جلوی در رو گرفت و گفت: تو رو خدا نرو الان.....

با گریه گفتم: مامان...اخه چرا....چه بدی در حقش کردم....مامان چرا با من اینکارو کرد اخه.....

گفت: منم خیلی دلیلش رو پرسیدم اما اون هیچی نگفت، همش میگفت باید برم مثل اینکه از خیلی وقت پیش داشته کارهاش رو میکرده تا بره....به جون خودم من بی خبر بودم....به خدا راست میگم

با گریه گفتم: میدونم مامان...میدونم....بزار برم...به خدا حالم خوب نیست...

گفت: نه زنگ میزنم ماهان بیاد دنبالت...تنها بری دلم شور میزنه برو تو مامان

حرفش منطقی بود..... به ارومی بازوم رو گرفت مجبورم کرد برم تو.....رفتم رو مبل نشستم و چشمام رو بستم و زدم زیر گریه....خدایا چه گناهی کردم که اینجوری شد؟

******

با ماهان رفتیم خونه اما زندگی دیگه برام معنایی نداشت.....دیگه من بودم یه اتاق....تمام مدت روی تخت مینشستم و به دیوار روبروم زل میزدم..... ارزوی هر لحظم مرگ بود به طور کلی از زندگی نا امید میشدم دلم که میگرفت گریه میکردم...از بس حرص خورده بودم وزنم کم شده بود.....حاضر نبودم هیچکس رو ببینم....خدایا یعنی میشه یه بار دیگه بچم رو ببینم....

******

4 سال از اون روز لعنتی میگذره...4 سال عذاب.....تو این 4 سال خیلی عوض شدم، شدم یه ادم خشک و عصبی.....بعد از اون ماجرا افسردگی شدید گرفتم...تا اینکه ماهان منو برد دکتر....پیش یه روانشناس... اونم با یه مشت قرص منو فرستاد خونه.......دلم امیتیس رو میخواد.....ماهان برای اینکه روحیم رو عوض کنه تو شرکت خودشون برام کار گیر اورد...هرچند دلم میخواست یه کار مرتبط با رشتم گیر بیارم اما توانایی دیدن بچه ها رو نداشتم....از اینکه مادرها بیان و بچه هاشون رو ببرن اعصابم بهم میریخت.....الان تو این شرکت من منشیم...ارام و پسر عموش با هم ازدواج کردن و هر دو ایران موندن.....شادی الان بچه ی دومش تو راهه.....این وسط فقط من شدم یه زن شکست خورده.....رئیس شرکت یه مرد 42 سالس که زن و بچش رو تو یه تصادف از دست داده...چندین بار ازم خواستگاری کرده....اما این منم که نمیتونم بپذیرم...من یه بار با عشق ازدواج کردم...قلبم رو در اختیار امیر گذاشتم....اما اون شکوندش..اونم بدجور...نه دیگه نمیتونم..نمیتونم یه شکست دیگه رو تحمل کنم..نه... امروز بهش جواب اخر رو دادم و گفتم که نمیتونم...بهش گفتم و به سرعت برگشتم خونهالان که تو ماشین کنار ماهان نشستم و به ماجرای امروز فکر میکنم دارم میبینم که کارم درست بود...من نمیتونستم

وقتی به اقای احمدی گفتم که نمیتونم... شوکه شد....نمیتونست باور کنه که من بهش جواب نه دادم....مردی به موقعیت اون..با پول و ثروتی که داشت تعجب کرده بود که بهش نه دادم...واسه همین با تعجب پرسید: اخه چرا؟

گفتم: اقای احمدی من نمیتونم دلیلش رو به شما بگم....دلیلش شخصیه...

گفت: ایراد از منه؟....یعنی.....

پریدم وسط حرفش و گفتم: نه شما مرد خیلی خوبی هستین...این...این منم که نمیتونم....ببخشید

گفت:به هر حال باشه...من یه فرصت دیگه هم به شما میدم....خوب فکراتون رو بکنید....من واقعا از شما خوشم اومده...

اروم اروم رفتم عقب گفتم: فعلا خداحافظ

زمانی به خودم اومدم که رسیده بودیم خونه از این موضوع چیزی به ماهان نگفتم چون لزومی ندیدم....

******

یه هفته از اون روز گذشت.... امروز متوجه چیزهای عجیبی شدم....به نظرم ماهان و دلارام مشکوک میزنن.....رفتاراشون عجیبه..هرچی ازشون پرسیدم چی شده؟ جواب درستی بهم نمیدن.....امروز روز تولد امیتیسه.....زودتر اومدم خونه تا به یادش باشم نمیدونم الان چی کار میکنه.....اروم روی تخت نشستم عروسکی رو که به یاد امیتیس گرفته بودم روی پام گذاشتم شروع کردم براش لالایی خوندن..... از خدا خواستم یه بار دیگه ببینمش... تو فکر بودم که صدای در منو به خودم اورد....ماهان بود.....اومد تو یه خبری بهم داد که از خوشحالی نمیدونستم چی کار کنم.....امیر داشت برمیگشت ایران....اون و امیتیس.....وای خدا کاش یه چیز دیگه ازت میخواستم.....

******

همون روز مامان اومد خونمون روی تخت نشسته بودم داشتم کتاب میخوندم .....یه کتاب رمان که زندگی شخصیتش شبیه به من بود.....سرم تو کتاب بود که با باز شدن در سرم رو بلند کردم و به اون سمت نگاه کردم با دیدن مامان به ارومی بلند شدم.....از وقتی که امیر رفته بود یعنی تو این 4 سال خیلی کم به اونجا میرفتم و اگه هم میرفتم با ماهان بود.... مامان اما زیاد اونجا میومد...هیچوقت چیزی از امیر ازش نمیپرسیدم اینکه زنگ میزنه یا نه....همیشه اون خودش میگفت که زنگ و زده این حرفا...اما از اینکه کی برمیگرده چیزی نمیگفت... حتی مامان نمیگفت کدوم کشور رفته....هیچی هیچی...مامان رو بوسیدم و دعوتش کردم رو صندلی بشینه..کمی از اینور و اونور حرف زد بالاخره بحث رو کشید به امیر...گفت که داره فردا میاد ایران و ازم خواست بیام فرودگاه..اما من که بعد اون ماجرا خیلی از امیر ناراحت بودم گفتم: نمیام مامان

گفت: چرا تو میای

گفتم: مامان بیام که چی بشه، بیام تا یه بار دیگه خردم کنه نه به خدا نمیام

مامان کلی بهم اصرار کرد اما وقتی دید این همه اصرار بی نتیجس بی خیال شدو گفت: خیلی خوب هرجور مایلی

با اینکه ته دلم میخواستم اما گفتم نه!!!!

******

امیر قرار بود ساعت 5 بیاد ایران، دل تو دلم نبود که برم با اینکه به مامان گفته بودم نمیام اما دلم میخواست برم....اخر طاقت نیاوردم و ساعت 4 به خونشون زنگ زدم...خودش با نفس نفس برداشت و گفت:ب..بله...

گفتم: سلام مامان منم

گفت:سلام.....

قبل از اینکه بگه دختر گلم گفتم: مامان....مامان کسی نفهمه منم

گفت: چرا؟

گفتم: مامان اینا رو ولش کن من دارم میام فرودگاه اما نمیخوام کسی بدونه میخوام فقط شما بدونی....

مامان که فهمیده بود چی میگم گفت: باشه عزیزم...هرجور خودت بخوای

******

ساعت 5 دقیقه مونده به 5 رسیدم فرودگاه....بعد از کمی گشتن مامان اینا رو دیدم و به فاصله ی دوری از اونا موندم....مامان که دنبال امیر میگشت یه لحظه برگشت پشتش رو دید و با دیدن من یه لبخند زد و برگشت چند دقیقه بعد حرکات شتاب زده ی عاطفه به من فهموند امیر رسیده....بعد اونا با هم به سمت یکی از درهای ورودی رفتن....منم با فاصله ازشون ایستادم...اما چیزی رو دیدم که صدبار ارزو کردم کاش نمیومدم فرودگاه...ای کاش نمیومدم.... سر جام میخکوب شدم!!!!

امیر کسی که ادعا داشت نمیتونه منو در کنار کسی ببینه و...... با یه زن اومده بود... یه زن خارجی امیتیس هم بغل اون زن بود.....ازدواج کرده بود....خدای من اخه من چقدر خرم...منو بگو که به پای این احمق مونده بودم....اخ خدا.... درست همون لحظه مامان برگشت عقب و منو نگاه کرد...دستم رو روی دهنم گذاشته بودم...حتما مامان هم میدونسته...همشون میخواستن بازیم بدن...دیگه نتونستم تحمل کنم..در حالی که سعی میکردم تا صدای هق هقم بلند نشه به سمت درهای خروجی رفتم..نمیتونستم اونجا بمونم و ببینم چی شده....ادرس خونه رو دادم....رفتم تو خونه و یه راست رفتم تو اتاقم....درو قفل کردم و به بخت بدم لعنت فرستادم.... تاشب گریه کردم و هر چی ماهان ازم میخواست درو باز کنم گوش نکردم....بالاخره شب با هزار اصرار ماهان اومدم بیرون با صودایی گرفته همه چیز رو براش گفتم.....

******

فردا صبح در حالی که تو تاکسی نشسته بودم و اشک میریختم.....به ماهان گفته بودم که نگرانم نباشه....به سمت میعادگاه عشقمون رفتم....اون جا تنها جایی بود که میتونستم اروم بگیرم...خدای من اخه من چرا انقدر سادم...راننده تاکسی با تعجب نگاهم میکرد...چشمام به حد بدی پف کرده بود...تاکسی منو رسوند به اونجا.....اروم اروم با قدم های لرزون در حالی که سرم پایین بود به سمت مکان مورد نظرم رفتم....زیر همون درخت....اونجا خیلی خلوت بود...به خاطر همین اون نامه رو اونجا چال کرده بودیم.... اون نامه ای که هدفهامون رو توش نوشته بودیم...همونی که تهش کلی قربون همدیگه رفته بودیم چقدر بهش خندیده بودیم.....با دستای لرزون زمین رو کندم... جعبه رو اوردم بیرون نامه روکشیدمش بیرون و بوسیدمش.....اخ خدا..با دیدنش دوباره سیل اشکام بود که ریخت گونه هام........روی دو زانوم روی زمین نشستم و مشغول خوندش شدم....

ما به هم قول میدیم تا ابد با هم بمونیم...به هم خیانت نکنیم...همدیگرو درک کنیم...قول میدیم برای موفق شدن هم از هیچ تلاشی فروگذار نکنیم... ما به هم قول میدیم......

تمام اونها رو خوندم با رسیدن به تهش یه لبخند درناک زدم جایی که هردو امضا کرده بودیم و من زیر امضام نوشته بودم: تقدیم به امیر که الهی قربونم بره هوارتا

اونم امضا کرده بود و نوشته بود: امیر غلط میکنه

یه شکلک خنده کشیده بود بغلش

با دیدن اینا انگاری که داشتن اتیشم میزدن...اروم اروم اشک ریختم و گفتم: خیلی نامردی امیر...خیلی این نامه برای این بود که ما با هم باشیم.....اما حالا که تو ازدواج کردی این نامه هم پاره میشه...دستم رو کشیدم که پارش کنم که صدایی گفت: نه...پارش نکن

برگشتم از پشت چشمایی اشکی امیر رو دیدم...با غیض برگشتم و خواستم به کارم ادامه بدم که دستش منو برمرگردوند و گفت: بهت میگم صبر کن

گفتم: چرا به من دست میزنی....زنت بهت اجازه داده بهم دست بزنی....برو...برو....من خرم که متظر تو بودم....

با لبخند گفت: زنم؟...من یه بارزن گرفتم برای هفت پشتم بسه

گفتم: برو خودتو سیاه کن....دست منم ول کن.... من بدبختم..به خدا امیر خیلی نامردی....

اروم اروم تکونم دادو گفت: صبر کن... صبر کن یه نفس بکش بعد یه سره واس خودت بباف...من ...من وقتی تو رو دوست دارم...وقتی تو رو دارم...چرا باید زن بگیرم...مهسا باور نمیکنی نه؟

نگاه مردد من جواب حرفاش بود

اروم اروم به سمت ماشینش که همون حوالی پارک کرده بود رفت در عقب رو باز کرد و بعد من بچه ای رو دیدم که از گردنش اویزون شده بود....وای خدای من امیتیس

ارم اروم اوردش جلوم و گفت: بگو عزیز دلم

امیتیس با یه صدای نخودی گفت: مامان...

ودستاش رو به سمت من گرفت، خدای من عزیز دلم رو تو اغوش کشیدم و سر و روش رو بوسیدم

امیر که به من نگاه میکرد گفت: فکر کردی فراموشت کردم...بعد اون همه دعوا وقتی دیدم نمیتونی منو ببخشی تصمیم گرفتم یه مدت مزاحمت نشم.... ماموریتی که شرکت برام در نظر گرفته بود رو پذیرفتم و رفتم ....اینطوری بهتر بود..تمام این 4 سال رو به امیتیس یاد دادم تو رو مامان خطاب کنه.....عکست رو که بزرگ کرده بودم یادته.....همون به دیوار اتاقم وصل بود و امیتیس از روی اون عکس تو رو شناخت.....

به ارومی گفتم: پس اون زن کیه؟

خندید و گفت: حسود کوچولو اون پرستار امیتیسه...فهمیدی؟

سرم رو انداختم پایین که امیر با دستش چونم رو گرفت و اورد بالا گفت: منو میبخشی...مهسا خواهش میکنم این دوری مسخره رو تمومش کن...به خدا..بسه برام...من عوض شدم.....مهسا قول میدم...دیگه...بهت بدی نکنم...قول میدم

یه لبخند زدم و گفتم: دوست دارم.....امیر دوست دارم

امیر خندید و گفت: منم دوست دارم عزیزم

******

چند ماه از اون روز میگذره الان خاطرات اونروز رو تا به امروز وارد کردم امیر رو بخشیدم چون دوسش دارم اخر دفترم شعری رو اضافه کردم میخوام دیگه این دفتر رو ببندم

خيلي وقته دلم مي خواد بگم دوست دارم

بگم دوست دارم بگم دوست دارم

از تو چشماي من بخون كه من تو رو دارم

فقط تو رو دارم بي تو كم ميارم

نبينم غم و اشك و تو چشمات

نبينم داره مي لرزه دستات

نبينم ترسو توي نفسهات

ببين دوست دارم

منم مثل تو با خودم تنهام

منم خسته از تموم دنيام

منم سخت مي گذره همه شبهام

ببين دوست دارم... ببين دوست دارم

دوست دارم وقتي كه چشماتو مي بنندي

با من به درداي اين دنيا ميخندي

آروم مي شم بگي از غمات دل كندي

بيا به هم بگيم دوست دارم

دوست دارم من او چشماي قشنگ تو

دارم باست مي خونم اين آهنگ تو

هر چي مي خواي بگو از دل تنگ تو

بيا به هم بگيم دوست دارم

نبينم غم و اشك و تو چشمات

نبينم داره مي لرزه دستات

نبينم ترسو توي نفسهات

ببين دوست دارم

منم مثل تو با خودم تنهام

منم خسته از تموم دنيام

منم سخت مي گذره همه شبهام

ببين دوست دارم... ببين دوست دارم

دوست دارم وقتي كه چشماتو مي بنندي

با من به درداي اين دنيا ميخندي

آروم مي شم بگي از غمات دل كندي

بيا به هم بگيم دوست دارم

دوست دارم من او چشماي قشنگ تو

دارم واست مي خونم اين آهنگ تو

هر چي مي خواي بگو از دل تنگ تو

بيا به هم بگيم دوست دارم

آره دوست دارم

دفتر رو امضا کردم و بستمش

دستای امیر دورم حلقه شد وگفت: چه میکنی عزیز دل؟

گفتم: دارم خاطراتم رو مینویسم

صندلی رو چرخوند وگفت: پس من چی خسته شدم تنهایی

لباش رو بوسیدم وگفتم: خستگیت در رفت

گفت: اخی چه جورم اصلا رفتم تو فضا

دستم رو گرفت وگفت: حالا چی نوشتی

گفتم: میدم بخونی

سرش رو به معنی باشه تکون داد رفتم تو سمت اشپزخونه تا یه چیز واسه شام درست کنم

بعد ازشام وقتی امیتیس روخوابوندمش رفتم تو اتاق وامیرم پشت بندم اومد تو تخت خواب نشستیم مثل روز اول ازدواجمون بغلم کرد وگفت: ای زندانی اگه میخوای ازاد بشی کلید رو پیدا کن

گفتم: کلیدش چی هست حالا

گفت: سه بوسه یکی اینور یکی اونور یکی هم لب

گفتم: زرنگی

گفت: اگه تونستی فرار کن

شروع کردم به دست وپا زدن اما نشد گفتم: خوب ولم کن بزار ببوسمت

گفت: باشه

وبرمگردوند اما مهلت بهم نداد که ببوسمش و هلم داد رو تخت ولباش رو لبام گذاشت

پـــــایــــان

***************

http://goldjar.blogfa.com

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

http://goldjar.blogfa.com

سوالات و نظرات و پيشنهادالت و درخواست کتاب مورد نظرتان  الکترونيکي با فرمتهاي مختلف . را  از طريق روشهاي زير ارسال نماييد/ در هنگام ارسال..نام خود و شهرتان ذکر شود چون در غير اينصورت متاسفانه پاسخ دادن از ميان تعداد زيادي از درخواست کنندگان مشکل  خواهد شد

نحوه  درخواست

روش اول و سريع:

درخواست خودرا از طريق  (اس ام اس )   به شماره 09391315486 ارسال نماييد

روش دوم:

ارسال پيام ( پي - ام )   به  (آي - دي )    ياهو  iraaanbook

مثال  طريقه درخواست :

فريبا - تهران - کتاب فرشته نجات من - جاوا - پرنيان 

سپس ارسال کنيد به شماره 

09391315486

اگرم مايل هستيد ايميل و ايدي خودتان را ذکر کنيد تا کتابهاي مورد نظرتان برايتان به انجا ارسال شود (  ارسالهاي بصورت  رايگان ميباشد )